24-12-2025, 10:07 PM
நித்யாவின் இடுப்பு மட்டும் அவன் கண்களில் பெரியதாக தெரிய, அவன் தண்டு விந்தை கக்க துவங்கியது. என்றும் இல்லாமல் இன்று அவன் பேண்ட் மிக அதிகமாக நனைந்தது. அந்த விந்தின் ஈரம் முழுக்க அவனின் தொடை பகுதி முழுதும் பரவ, அந்த சுகத்துடன் தூங்க தொடங்கினான்.
வெளியில் நித்யாவும், மிக மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள். அவளின் திட்டம் இவ்வளவு கச்சிதமாக வேலை செய்யும் என்று அவள் நினைக்கவில்லை.
இனி திட்டத்தின் அடுத்த பகுதியை மனதிற்குள் ஒட்டியபடி இருக்க, மாலை வேளை நெருங்கியது. பிள்ளைகளை அழைத்து வர, அவள் ரோட்டிற்கு சென்று காத்திருந்தாள்.
இந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் வெளியில் வந்த பிரபு, மதிய உணவை முடித்து கொண்டு, ஆபீஸ் கிளம்புவதற்கு வெளியில் வந்தான். வழக்கம் போல் எதிரே வந்த நித்யா……..
“என்னடா சாப்டியா…….?”
“சாப்டாச்சு அண்ணி……. நா கிளம்புறேன், லேட் ஆகுது, அசந்து தூங்கிட்டேன்……. பை அண்ணி……. பை குட்டிஸ்……” என்று அந்த பிள்ளைகளுக்கும் பை சொல்லியபடி சென்று விட்டான்.
வீட்டிற்குள் வந்த நித்யா, உள்ளே சென்று அவள் புடவையில் இருந்து நைட்டிக்கு மாறினாள். குழந்தைகளை சாப்பிட சொல்லியவள், தற்செயலாக பால்கனியை பார்க்க, வழக்கமாக காயும் பிரபுவின் துணிகள் எதுவும் அங்கில்லை.
“ஒருவேளை காய போட டைம் இல்லாம, கெளம்பிட்டானோ……. சரி நாம போய் அத காய போடலாம்” என்று நினைத்து முதல் முறையாக, அவன் அறைக்குள் நுழைந்தாள். பிரபு எப்போதும் அவன் அறை கதவை பூட்டவே மாட்டான். அவன் குளித்து உடை மாற்றும், நேரம் மட்டுமே உள்ளிருந்து தாளிடுவான்.
கதவை திறந்து உள்ளே சென்ற நித்யா, அந்த அறையின் சுத்தத்தை பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்டாள். அந்த அறை ஒரு பேச்சிலர் அறை போல் இல்லாமல், பொருட்கள் அனைத்தும், மிக அழகாக அடுக்கி இருந்தது.
படுக்கை அறை போலவே குளியல் அறையும் சுத்தமாகவே இருந்தது. நித்யா அவனின் துவைத்த துணியை தேட, அங்கே ஓரத்தில் இருந்த ஒரு பக்கெட்டில் துணிகள் துவைக்காமல் இருந்தது.
“சரி அப்படினா, நாளைக்கு அவனே வந்து துவச்சுக்கட்டும்” என்று நினைத்து கொண்டு திரும்பியவள், “இன்னிக்கி வேணா நாம அவன் துணிய துவைச்சு கொடுக்காலாமா” என்று யோசித்தவள், சரி என்று அந்த அழுக்கு பக்கெட்டை கையில் எடுத்து கொண்டு, அவள் அறையில் உள்ள பாத் ரூமிற்க்கு சென்றாள்.
வாஷிங் மெஷின் அருகில் வந்து நின்றவள், அந்த பக்கெட்டை தரையில் மொத்தமாக கவிழ்த்த, பிரபுவின் உடைகள் அனைத்தும், கீழே விழுந்தன.
முதலில் அவன் ஆபீஸ் அணிந்து சென்ற சட்டையும், பேண்டும் கையில் வர, அதை பிரித்து பார்த்தவள், அதன் பாக்கெட்டில் எதுவும் வைத்திருக்கிறானா, என்று செக் செய்து, மெஷினுக்குள் போட்டாள்.
அடுத்ததாக அவனின் கட் பனியனும், பாக்ஸரும் அவள் கையில் வர, அதை பிரித்து பார்த்தவள், சுற்றும் முற்றும் ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு, குழந்தைகள் ஹாலில் இருப்பதை உறுதி செய்து கொண்டாள்.
அந்த பனியனை, தன் முகத்தின் மீது போர்த்தியவள், அதில் இருந்து வந்த வியர்வை வாசனையை, முழுதும் நாசியில் ஏற்ற, அது அவளுக்கு ஒரு போதையை தந்தது. அடுத்தது பாக்ஸரில் அவன் தண்டு இருக்கும் இடத்தை, மூக்கிற்கு அருகில் கொண்டு வந்தவள், அதிலும் அவன் வியர்வை வாசனை மட்டுமே இருந்ததை கண்டு கொண்டாள்.
வெளியில் நித்யாவும், மிக மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள். அவளின் திட்டம் இவ்வளவு கச்சிதமாக வேலை செய்யும் என்று அவள் நினைக்கவில்லை.
இனி திட்டத்தின் அடுத்த பகுதியை மனதிற்குள் ஒட்டியபடி இருக்க, மாலை வேளை நெருங்கியது. பிள்ளைகளை அழைத்து வர, அவள் ரோட்டிற்கு சென்று காத்திருந்தாள்.
இந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் வெளியில் வந்த பிரபு, மதிய உணவை முடித்து கொண்டு, ஆபீஸ் கிளம்புவதற்கு வெளியில் வந்தான். வழக்கம் போல் எதிரே வந்த நித்யா……..
“என்னடா சாப்டியா…….?”
“சாப்டாச்சு அண்ணி……. நா கிளம்புறேன், லேட் ஆகுது, அசந்து தூங்கிட்டேன்……. பை அண்ணி……. பை குட்டிஸ்……” என்று அந்த பிள்ளைகளுக்கும் பை சொல்லியபடி சென்று விட்டான்.
வீட்டிற்குள் வந்த நித்யா, உள்ளே சென்று அவள் புடவையில் இருந்து நைட்டிக்கு மாறினாள். குழந்தைகளை சாப்பிட சொல்லியவள், தற்செயலாக பால்கனியை பார்க்க, வழக்கமாக காயும் பிரபுவின் துணிகள் எதுவும் அங்கில்லை.
“ஒருவேளை காய போட டைம் இல்லாம, கெளம்பிட்டானோ……. சரி நாம போய் அத காய போடலாம்” என்று நினைத்து முதல் முறையாக, அவன் அறைக்குள் நுழைந்தாள். பிரபு எப்போதும் அவன் அறை கதவை பூட்டவே மாட்டான். அவன் குளித்து உடை மாற்றும், நேரம் மட்டுமே உள்ளிருந்து தாளிடுவான்.
கதவை திறந்து உள்ளே சென்ற நித்யா, அந்த அறையின் சுத்தத்தை பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்டாள். அந்த அறை ஒரு பேச்சிலர் அறை போல் இல்லாமல், பொருட்கள் அனைத்தும், மிக அழகாக அடுக்கி இருந்தது.
படுக்கை அறை போலவே குளியல் அறையும் சுத்தமாகவே இருந்தது. நித்யா அவனின் துவைத்த துணியை தேட, அங்கே ஓரத்தில் இருந்த ஒரு பக்கெட்டில் துணிகள் துவைக்காமல் இருந்தது.
“சரி அப்படினா, நாளைக்கு அவனே வந்து துவச்சுக்கட்டும்” என்று நினைத்து கொண்டு திரும்பியவள், “இன்னிக்கி வேணா நாம அவன் துணிய துவைச்சு கொடுக்காலாமா” என்று யோசித்தவள், சரி என்று அந்த அழுக்கு பக்கெட்டை கையில் எடுத்து கொண்டு, அவள் அறையில் உள்ள பாத் ரூமிற்க்கு சென்றாள்.
வாஷிங் மெஷின் அருகில் வந்து நின்றவள், அந்த பக்கெட்டை தரையில் மொத்தமாக கவிழ்த்த, பிரபுவின் உடைகள் அனைத்தும், கீழே விழுந்தன.
முதலில் அவன் ஆபீஸ் அணிந்து சென்ற சட்டையும், பேண்டும் கையில் வர, அதை பிரித்து பார்த்தவள், அதன் பாக்கெட்டில் எதுவும் வைத்திருக்கிறானா, என்று செக் செய்து, மெஷினுக்குள் போட்டாள்.
அடுத்ததாக அவனின் கட் பனியனும், பாக்ஸரும் அவள் கையில் வர, அதை பிரித்து பார்த்தவள், சுற்றும் முற்றும் ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு, குழந்தைகள் ஹாலில் இருப்பதை உறுதி செய்து கொண்டாள்.
அந்த பனியனை, தன் முகத்தின் மீது போர்த்தியவள், அதில் இருந்து வந்த வியர்வை வாசனையை, முழுதும் நாசியில் ஏற்ற, அது அவளுக்கு ஒரு போதையை தந்தது. அடுத்தது பாக்ஸரில் அவன் தண்டு இருக்கும் இடத்தை, மூக்கிற்கு அருகில் கொண்டு வந்தவள், அதிலும் அவன் வியர்வை வாசனை மட்டுமே இருந்ததை கண்டு கொண்டாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)