Adultery “தொடரும்”

[paki6216]

                நித்யாவின் மனது நீ ஏன் பிரபுவை நமது திட்டத்துக்கு உபயோகப்படுத்த கூடாது? என்று கேட்க……. நித்யாவின் மனமே அதில் உள்ள, சாதக பாதகங்களை சொல்ல தொடங்கியது.

1. பிரபு 25 வயது வாலிபன், இன்னும் திருமணம் ஆகாதவன், அவனை கவிழ்ப்பது எந்த அளவு சுலபமோ, அந்த அளவு கடினமும் கூட……
   
2. கணவனின் தம்பி, கணவன் வகையில் சொந்தம் என்பதால், ஏதாவது பிரச்சனை ஏற்பட்டால், வீட்டில் உள்ள அனைவருக்கும் தெரிந்து விடும்.
   
3. முன்பின் தெரியாத வெளி ஆட்களை நம்புவதற்கு, வீட்டில் கூடவே இருக்கும், இவனை நம்பலாம்.
   
4. சரவணன் எப்படி எனக்கு  தெரியாமல், என் அம்மாவை புசித்து மகிழ்ந்தானோ, அதே போல் நானும் அவன் தம்பியுடன் செய்வதால், கணவனை பழி வாங்கியதும் போல் ஆனது, ஒரு இளம் வாலிபனுடன் சல்லாபித்து போலவும் ஆனது.
   
5. கூர்க் ட்ரிப்பில் நடந்தது போல், எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம், என்று செயல்பட முடியாது, பிரபுவை படிப்படியாக தான், நம் வழிக்கு கொண்டு வர முடியும், சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகள் தான், எங்கள் இருவரையும் சேர்த்து போல் இருக்க வேண்டும்.
   

     இவ்வளவையும் கணக்கு போட்ட, நித்யாவின் மனம், அதற்கான திட்டங்களை தீட்ட தொடங்கியது. 


        ஆண்களை சூடேற்றுவதில் முருகி மிக பெரிய கில்லாடி, அவள் சொன்ன ஒரு யோசனை அவள் மண்டைக்குள் ஓட தொடங்கியது.


        "நீ ஏண்டி எடுத்தவுடனே, கால விரிச்சு விரிச்சு காட்டுன, அதான் அவன் கண்டுக்கல........ எப்பவும் மொதல்ல இலை மறை காய் மறையாத்தான் காட்டணும், அப்புறம் அவங்களும் இன்ட்ரெஸ்ட்டா இருந்தா, அடுத்த லெவெலுக்கு போகணும்" என்ற அவளின் யோசனை நித்யாவின் காதில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்தது.


         திட்டத்தின் முதல் படி, அவனை நம்முடன் சகஜமாக பேச வைக்க வேண்டும். அப்புறம் தான் மற்றதை பற்றி யோசிக்க வேண்டும், என்று நித்யா முடிவெடுத்தாள்.


       பிரபு ஆறடி உயர வாலிபன், பார்ப்பவர் அனைவரும் அவனை நிமிர்ந்து தான் பார்க்க வேண்டும், அவனின் உடம்பும் நன்கு வாட்டசாட்டமாக, எந்த ஒரு இடத்திலும் சதை பிடிப்புடன், உருண்டு திரண்டு இருப்பான். அவனின் ஒரே மனக்குறை அவனின் நிறம் தான். நல்ல அடர் கருப்பில் இருக்கும் அவனின் தேகம்.
        பள்ளி கல்லூரி, என்று அனைத்து இடங்களிலும், அவனின் நிறத்தை வைத்தே அவனை கேலி பேசுவர். அவனுக்கு ஏகபட்ட பட்ட பெயர்கள் சூட்டி, அவன் யாரிடமும் பேசாதவாறு செய்து விட்டனர். 


       இதனாலேயே அவனுக்கு நண்பர்கள் வட்டம் என்பதே கிடையாது. அவன் என்றாவது உறவினர் வீட்டு விசேஷங்களுக்கு வந்தால் கூட, தனியாக சென்று ஒரு ஓரமாக, அமர்ந்து கொள்வான். அவன் பேசி பழகிய ஒரே பெண் அவன் அம்மா மட்டுமே, சென்னையிலேயே ஏதாவது ஒரு வேலையில் சேர்ந்து, அம்மாவுடன் காலத்தை கழித்து விடலாம் என்று நினைத்தவனுக்கு, ஒரு வேலையும் சென்னையில் அமையவில்லை, வேலை தேடி அலுத்திருந்த போது தான் ஒரு உறவினர் வீட்டு திருமணத்தில், பிரபுவின் அம்மா தன் தூரத்து அக்கா மகன் சரவணனை பார்த்து………


       “தம்பி, என் பையனும் என்ஜினீரிங் முடிச்சுட்டு ஒரு வருஷமா, வேல கிடைக்காம சிரமப்படுறான், நீ அவனுக்கு ஏதாவது ஒரு நல்ல வேலை பார்த்து கொடேன்…… உனக்கு புண்ணியமா போகும்” என்று கண்கள் கலங்கி கேட்க, சரவணனுக்கு அவர் கேட்ட விதம், அவன் மனதை உலுக்கி விட்டது.