23-12-2025, 09:55 PM
அப்பாவும் விஜயாவும் ஒரு கட்டத்தில் கணவன் மனைவி போலவே வாழ ஆரம்பித்து விட்டனர், விஜயா அவள் வீட்டில் இருக்கும் நேரத்தை விட எங்கள் கடையில் இருக்கும் நேரம் தான் அதிகமா இருந்துச்சு...
இப்படி அவர்களின் உறவு இவ்ளோ ஸ்ட்ரோங்கா போயிட்டு இருக்க...இங்க வீட்டில் ஒரு நாள் வழக்கம் போல நான் காலைல எழுந்து பல் துலக்க வீட்டின் பின்புறம் போனேன் அப்போ பாத்ரூம்ல தண்ணி ஊத்தும் சத்தம் கேட்டுச்சு.... வீட்டுல அப்பாவும் இல்லை, பாத்ரூம் கதவுல அம்மாவோட துணிகள் இருந்துச்சு, அப்போ கண்டிப்பா அம்மாதான் குளிக்கறாங்கன்னு தெரிஞ்சுச்சு... அம்மா உள்ள இப்ப என்ன கோலத்துல இருப்பான்னு நினைக்கும் போதே ஜிவ்வுனு இருந்துச்சு... அதே சமயம் அவளிடம் வாங்கிய அறையும் புத்திக்கு வந்து போச்சு... இருந்தாலும் அவ போட்டுட்டு இருந்த சிலையை கழட்டி கதவு மேல போட்டதும், அது பாதி வெளிய வந்து விழுந்தது... இதுக்கு மேல என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாதுன்னு, பாத்ரூம் கதவு ஓட்டை வழியே பாக்கலாம்ன்னு போனேன். அது ஒரு தகர கதவு, துரு பிடிச்சு சின்ன ஓட்டை இருந்துச்சு, சத்தம் போடாமல் பூனை போல் சென்று கதவின் ஓட்டை வழியே என் பார்வையை செலுத்தினேன்...
அம்மாவ பாக்க பாவாடை ஜாக்கெட்தான் போட்டுக்கிட்டு தல முடிய தூக்கி சுத்தி கொண்டை போட்டுட்டு இருந்தா, அவ கொண்டை போட கையை தூக்குனதும் முலை ரெண்டும் முடிக்கிட்டு ராக்கெட் மாதிரி ஷார்ப்ஹா நின்னுச்சு... அப்புறம் உடம்பில் இருந்து ஓரோரு துணியாக கழட்டி கடைசியில் அம்மணமாக நின்றாள்.
அம்மாவ நிர்வாண கோலத்தில் பார்க்க பார்க்க, என் சுண்ணி மெல்ல மெல்ல எழும்பியது. அன்னைக்கு என்னதான் குனிய வச்சி செஞ்சிருந்தாலும், அவ உடல் அழக முழுசா ரசிச்சது இப்போதான் முதல் தடவ...அதை பாக்க பாக்க மெல்ல என் சுண்ணியினை பிடித்து நெருட தொடங்கினேன். அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விரைக்க தொடங்க யது. என் அம்மாக்கு முலைகள் அளவா இருந்தாலும் தொங்காம அழகா இருந்துச்சு.
அம்மாவின் முலையில் கை ஆணின் பட்டு எப்படியும் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலே ஆகி இருக்கும், கடைசியா நான் தொட்டதுதான், அதற்கடுத்து அப்பாவ அவ நெருங்கவே விடல அதனால் என்னவோ முலைகள் இரண்டும் கல் போல ஜம்மென்று நிக்குது. அம்மா பக்கெட்டில் இருந்து தண்ணீர்எடுத்து வெற்றூடம்பில் ஊற்றீ சோப்பு போட தொடங்கினாள்.
முலைகள், அக்குள், வயிரு, தொடைமற்றூம் புண்டையிலும், சோப்பு தேய்க்க தேய்க்க, என்னுள்ளீல், சூடு எறீ கொண்டு இருந்தது. திடீரென என் காலி ல் அருகில் ஏதொ ஒடுவது போன்ற உணர்வு வரவே, துள்ளீ சாடி என் பொசிசனை மாற்ற முயல,பேலன்ஸ் தவறீ, பாத்ரூமில் கதவில் மோதி சப்தம் உண்டாக்க, உள்ளே குளிக்கும் என் அம்மாக்கு கதவின் அருகே யாரோ நிற்பது போன்ற உணர்வு வர, டக்கென்றூ டவலை உடம்பில் வேகமாக சுற்றீ திடீர் என்று கதவை திறக்க, வெளியில் நிற்கும் என்னை பார்க்கும்படி ஆகி விட்டது. எனக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை.நான் டக்கென்றூ பேட் ரூமிற்குள் போய் கதவை சாத்தி விட்டு ஓடிப் போய், கட்டிலில் போய் குப்புறபடுத்து கொண்டேன். நெஞ்சு பட படவென்றூ அடித்தது. அரை மணீ நேரம் கழித்து அம்மா சமையல் ரூமில் இருந்து என் பெயரை சொல்லி, ராசு, ராசு என்றூ கூப்பிடுவது எனக்கு கேட்டது. பட படக்கும் இதயத்தோடு அம்மா இருந்த ரூமிற்குள் போனேன்………
அங்கே அவ குளிச்சி முடிச்சிட்டு இளஞ்சிவப்பு ஜாக்கெட் மற்றும் உதா நிற பாவாடையுடன், மேல ஈர துண்டை போடுகிட்டு அவ கலசத்தை மறச்சுக்கிட்டு என் முன்னாடி இருந்தா...
நான் வந்ததும் என்ன பாத்து டேய் எரும ரூம பூட்டிட்டு என்ன பண்ணுறன்னு சொல்லிட்டு என் தலைல கொட்டு வச்சிட்டு உள்ள போய் கதவை சாதிகிட்ட, அப்போதான் நினைவு வந்துச்சு.... அவ டிரஸ் எல்லாம் அந்த ரூம்லதான் இருக்குனு... அவ ஒரு கருப்பு கலர் சிகப்பு ரோஜாப்பு டிசைன் போட்ட புடவை கட்டி வெளிய வந்தா...
பாக்க அப்படியே கோவில்ல செதுக்கி வச்ச சிலை மாதிரி இருந்தா...நான் வாய பொளந்துட்டு நிக்க அவ என் தலைல தட்டி உள்ள போய் டிரஸ் மாத்திட்டு வாடா, வெளிய போகனுன்னு சொன்னாள்.
என்னடா திட்டுவாங்க, இல்ல அடிப்பாங்கனு நினச்சா எதுவும் சொல்லலையே ன்னு குழப்பத்திலே
உள்ள போய் டிரஸ் மாத்திட்டு வந்தேன்.
வந்ததும் வா போகலாம்னு அவ ஸ்கூட்டி எடுக்க அம்மா பின்னால உட்கார்ந்து போனேன். அவ ரெண்டு தெரு தள்ளி இருக்கும் மீனாட்சி சுந்தரம் வீட்டுக்கு கூட்டி போனா..
மீனாட்சி ஆண்ட்டி அம்மாவோட தோழிகளில் ஒருத்தி... ஆனால் பணக்காரங்க... அவங்களுக்கு சொந்தமா ரெண்டு என்ஜினீயரிங் காலேஜ் இருக்கு... அரசியல் பலம் உள்ள ஆளுங்க...
உள்ளே போனதும் மீனாட்சி ஆண்ட்டி வா கல்பனா என்ன இந்த பக்கம் அதிசயமா... நான் கூப்பிட்டா கூட வரமாட்டன்னு சொன்னா..
அக்கா எல்லாம் விஷயமா தான்... நம்ம ராசு இப்போ +2 முடிச்சிட்டான்... அடுத்து காலேஜ் சேக்கணும்... அதான் நம்ம காலேஜ் ல சீட் கிடைக்குமான்னு கேட்கலாம்னு வந்தேன்....
அதுக்கு என்னடி நம்ம ராசுக்கு செய்யாமலா... ஆனா நம்ம காலேஜ் சென்னைல ல இருக்கு... வேணும்னா சொல்லுடி என் புருஷன்கிட்ட சொல்லி நம்ம ஊர்லே ஒரு நல்ல காலேஜ்ல சீட் வாங்கிதரேன்...
அதெல்லாம் வேணாம் இவன் ஊர்லயே தங்கி படிக்கட்டும்... இங்கயே இருந்தா இங்க இருக்க பசங்க இவன சரியா படிக்க விடமாட்டாங்க...
அதுவும் சரிதான் இவன் கூட்டாளிங்கல்லயே நம்ம ராசு மட்டும்தா ஒழுங்கா படிச்சிட்டு இருக்கான், அந்த தறுதலைங்க அதுங்களும் படிக்காது இவனையும் படிக்க விடாது...
நான் அவர் வரட்டும் நம்ம ராசுவ காலேஜ்ல செக்க என்னாலாம் பண்ணணுமோ பண்ண சொல்லறேன்...
ரொம்ப நன்றிக்கா.... அப்பறம் அந்த பீஸு....
கல்பனா அதெல்லாம் கவல படாதடி... நம்ம ஊரு பசங்களுக்கு எவ்ளோவோ செஞ்சிருக்கோம்... உன் பையனுக்கு செய்ய மாட்டோமா... கவெர்மென்ட் கோட்டா ல என்ன வருமோ... அதே பண்ணிக்கலாம்.. நீ கவலை படமா போ... நான் பாத்துக்கறேன்...
நானும் அம்மாவும் அவளுக்கு நன்றி சொல்லிட்டு வீட்டுக்கு கிளம்பினோம்...
எனக்கு ஒரு பக்கம் அம்மா மேல கோபம்... மறுபக்கம் பயம்...
வீட்டுக்கு போனதும் வாடா சாப்பிடலாமான்னு கேட்டால்.. எனக்கு ஒன்னும் வேணாம்ன்னு சொல்ல...
என்னடா கோபமா... நீ பண்ண காரியத்துக்கு நான்தான் உன் மேல கோப படனும்...டேய் பெத்த அம்மா குளிகுராத பாக்க அவ்ளோ ஆசையா நு கேட்டா. நா எதுவுமே பேசல. சொல்லுடா நு வேகமா கேட்டா.
இல்லமா சாரி மா நு சொன்னேன். அப்படி என்னடா உனக்கு வெறி, நீ இங்கயே இருந்தா எப்படியும் திருந்த மாட்ட... உன் வயசுக்கு அப்படித்தான் இருக்கும் கொஞ்ச நாள் நீ என்ன விட்டு பிரிஞ்சு இருந்ததான் உன் மனசு மாறும்...
நீ உன் காலேஜ் முடியற வரைக்கும் இந்த ஊர் பக்கமே வர கூடாதுன்னு சொல்லி முடிச்சால்...
அவள் சொன்ன எதுக்கும் பதில் பேச முடியாம நின்னேன். அடுத்த ஒரு வாரத்துல காலேஜ்ல சேர்த்தேன்...
ஆனால் இந்த மூன்று வருடங்கள் அம்மா நினைத்ததற்கு நேர்மறாக எனக்குள் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டது..
எனக்கு அவள் மீது எழுந்த காம எண்ணங்கள் குறையவே என்னை ஹாஸ்டல்ல தங்கி படிக்க வைத்தால்... ஆனால் இங்கு எனக்கு இருந்த தனிமையும் காம புத்தகம் படிக்கும் பழக்கமும் அம்மா மேல் மேலும் காம வெறி வேர்ருன்றி வளர உரம் போட்டது..
காலேஜ்ல நிறைய பொண்ணுங்க என்னை சுத்தி சுத்தி வந்தாலும் என் நினைப்பு பூரா அம்மா மேல தான் இருந்தது... நான் அம்மாவை காமத்தை தாண்டி காதலிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன்.
இந்த மூணு வருஷத்துல நான் அம்மாவை ஒரு முறை கூட பாக்கல... அப்பாதான் என் காலேஜ் பீஸ் கிட்ட வருவாரு.... அப்பப்போ என்ன பாக்கவும் வருவார்...
அவர்கிட்ட அம்மா வரலையான்னு கேட்டா... தெரியல டா உனக்கு உடம்பு சரியில்லையோ என்னமோ, இல்ல என் கூட வர பிடிக்கலையா ன்னு தெரியலன்னு விரக்தியா சொல்லுவாரு...
ஆனால் எனக்கு தான் தெரியும் அம்மா ஏன் உண்மையாக வரவில்லைன்னு...
அவ என் கூட போன்ல பேசறது கூட தவிர்த்து வந்தால்... ஆனா எனக்கு எப்பவும் அவ நினைப்புதான்.
இப்போ எல்லாம் அம்மாவும் நானும் ஒன்னா இருக்குற கனவு அடிக்கடி வந்து அதனால் சுரக்கும் விந்து நீரால் என் ஜட்டி எல்லாம் வீனா போனது....
ஒரு வழியா கை, பாத்ரூம் கொஞ்சம் படிப்புனு காலேஜ் முடிஞ்சது.... ஆனா கடைசி ஆறு மாசமா அப்பாவும் வரல, போனும் இல்ல.. ஊர்ல என்ன நடக்குதுனே தெரியல....
பரீட்சை எல்லாம் முடிச்சு போச்சு.... நானும் ஆயிரம் கனவுகளோடு என் தேவதையை பாக்க போறேங்கற ஆசைல மனசு முழுக்க குஷில பஸ்ல யோசிச்சிட்டே வந்தேன்...
ஊருக்கு வந்ததும், வீட்டுக்குள் சத்தம் போடாம நுழைந்தேன்..
வீட்டு பின்னாடி சத்தம் கேட்டுது, எப்படியும் அம்மாவாதான் இருக்கும்ன்னுஅவளுக்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்கலாம் ன்னு அமைதியா சிலை மாதிரி அசையாம உட்கார்ந்தேன்.
பின் கதவை வேகமா அடச்சிட்டு அம்மா உள்ள வந்தால்..
இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்க காத்திருந்த எனக்கு அவளை பார்த்ததும் பேரதிர்ச்சியா இருந்துச்சு....
ஒரு அரசிய போல எங்கள அதிகாரம் பண்ணிட்டு எங்க வீட்டின் ராஜமாதா மாதிரி இருந்த அம்மா இப்போ முகத்துல போலிவிழந்து வீட்டு வேலைக்காரி போல தோற்றத்தில் இருந்தால்....அம்மாவின் முடியெல்லாம் பாதிக்கு பாதி வெள்ளையா இருந்துச்சு அது மட்டுமில்லாமல் நான் அவ முகத்தை கழுவாம போட்டு இல்லாம பார்த்ததே இல்ல...
இப்படி இருக்கும்
அம்மாவ பாத்து அப்படியே சோஃபால உட்கார்ந்துட்டு இருக்க அப்படியே என் காலுக்கு கீழ அமர்ந்து என் முட்டி மேல் தலையை வைத்து அழ ஆரம்பித்தால்...
எனக்கு என்ன சொல்லறதுனே தெரியல...
அம்மா என்னமா ஆச்சு அப்பா எங்கன்னு கேட்டேன்.
அவ உடனே கண்ணுல இருக்க கண்ணீர தொடச்சுக்கிட்டு தழு தழுத குரலில் பதில் சொல்ல ஆரம்பிச்சா...
ஒரு ஆறு மாதம் முன்னாடி உங்க அப்பா வழக்கம்போல ஒரு நாள் இரவில் கடைக்கு வந்த சரக்குகளை வாங்கி வைக்க போனாரு... கடைக்கு சென்றவர் காலையில் வெகு நேரம் ஆகியும் வீடு திரும்பாததால், நான் கடைக்கு சென்று பார்க்க கடை மூடிவிட்டு இருந்தது. சரி விசாரிக்கலாம் என்று விஜயா மாமியின் வீட்டுக்கு போய் பாத்தா, அவ வீடும் பூட்டிட்டு இருந்துச்சு... அவரு எங்கே போயிருப்பார் என்று குழப்பத்தோடு நின்னுட்டு இருக்க, விஜயாவோட பக்கத்து வீட்டு பையன் ஓடிவந்து என்னிடம் மாமி காலையில நீங்க வந்தா இத உங்ககிட்ட கொடுக்க சொன்னாங்க ன்னு ஒரு கடிதாசி கொடுத்துட்டு ஓடிட்டான்.
இதோ இருக்கு பாரு அந்த லெட்டருன்னு ஒரு டேபிள் மேல இருந்து எடுத்து அதை எனக்கிட்ட கொடுத்தா...
அந்த லெட்டர பிரிச்சு படிக்க ஆரம்பிச்சேன். அதில் அப்பா சொல்ல சொல்ல விஜயா மாமி தான் எழுதி இருந்தால்...அதில்....
அன்புள்ள என் மனைவி கல்பனாவுக்கு
திருமணமான நாள் முதலே உனக்கு என் மேல் விருப்பம் இல்லை என்று தெரியும்.. அதில் உன் தவறு ஒன்றுமில்லை உனக்கும் எனக்கும் சரியான பொருத்தம் இல்லை என்றும் நான் அறிவேன்.
இத்தனை நாள் நீ என்னை சகித்துக் கொண்டும் நான் உன்னை பொறுத்துக் கொண்டும் நாம் வாழ்ந்த ஒரு பொம்மை வாழ்க்கைக்கு இன்றோடு முற்று புள்ளி வைப்போம்.
துணை இருந்தும் தனிமையில் வாழும் எனக்கு துணையாக என்னை போல் தனிமையில் தத்தளிக்கும் ஒருத்தி கிடைத்தால்... இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நன்கு புரிந்து கொண்டதால்... இனிய இருக்கும் எங்கள் வாழ்நாளில் யாருக்கும் எந்த தொந்தரவும் இல்லாமல் நிம்மதியாக சந்தோஷ வானில் மறக்க முடிவு செய்து விட்டோம்... அந்த துணை வேறு யாரும் இல்லை நம் விஜயா தான்...
இந்த முடிவு உனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தாலும்... கொஞ்சம் யோசித்து பார்த்தால் உனக்கும் இது நல்ல முடிவு என்று தோன்றும்... இனி நான் உன் வாழ்வில் எக்காரணத்தைக் கொண்டும் குறுக்கே வரமாட்டேன்.. நீயும் உனக்கு ஏற்றார் போல் ஒரு நல்ல துணையை தேடி உன் வாழ்க்கையை உன் விருப்பப்படி அமைத்துக் கொள்... தவறு ஒன்றும் இல்லை...காலம் மாறிவிட்டது... இது ஒருவருக்கு ஒருவர் பிறருக்காக பிடிக்காமல் நரக வாழ்க்கை வாழ்வதைவிட, அவர்களுக்கு பிடித்த வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டு அதன்படி வாழ்வதே மேல்...
பின்குறிப்பு :- இது என் மகன் ராசுவுக்கு
" மேலே நான் எழுதியது அனைத்தையும் படித்து இருப்பாய் என்று நினைக்கிறேன். உனக்கு இதெல்லாம் இப்போது தப்பாக தெரிந்தாலும் உன் வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் நீயும் புரிந்து கொள்வாய் என நம்புகிறேன். அம்மா அவர்கள் விருப்பப்படி இன்னொரு வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளட்டும். நீ உன் படிப்பு முடித்துவிட்டு மேலே நன்றாக வாழ வேண்டும்.. உன்மேல் படிப்புக்கு தேவையான ஒரு மிகப்பெரிய தொகையை
விஜயாவின் வீட்டை விற்று அதில் வந்த பணத்தை கடை உள்ளே வைத்திருக்கிறேன்.
நீ உன் அம்மாவை நல்லபடியா பாத்துபங்கற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு... அது மட்டும் இல்லாமல் அவ விருப்பப்படி அவ கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி நினைச்சது மாதிரி துணைய அவ அமைச்சுக்கிட்டானா அதை உன் முழு மனதார ஏத்துக்கணும்ன்னு அப்பா கேட்டுகிறேன்... நான் உங்களை விட்டு எவ்வளவு தூரம் சென்றாலும் என் நினைவு உங்களை சுற்றியே இருக்கும்... நான் எடுத்தஇந்த முடிவு அனைவரின் நல்லதுக்குதான் என்று இப்போது இல்லை என்றாலும் பின்னாடி நீங்க புரிஞ்சிப்பீங்க...
அப்படின்னு சொல்லி முடிச்சி இருந்தார்...
எனக்கு அந்த லெட்டர படிச்சதும் அம்மாவுக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை...அப்பாவின் இந்த முடிவு எனக்கு சரியா தவறான்னு சொல்ல தெரியல... ஆனா அவர் சந்தோசமா இருப்பார்னு மட்டும் நினச்சு என் மனசு சமாதானம் ஆச்சு, ஏன்னா அம்மா அவருக்கு புருஷன் க்கு கொடுக்க வேண்டிய மரியாதை எதுவும் கொடுத்தது இல்ல.... இப்போவது அவருக்கு ஏத்த ஒரு துணையுடன் இருப்பாருன்னு மனசுக்கு ஒரு வித நிம்மதி இருந்துச்சு... ஆனா அவரை இனிமே பாக்க முடியுமான்னு ஒரு கவலையும் இருந்துது....
அப்படியே இடிஞ்சு போய் அந்த இடத்துல உட்கார்ந்தா... அம்மாவை ஆசுவாசப்படுத்தி ஆறுதல்கள் கூறினேன்..
காலங்கள் காயங்களை ஆற்றும் என்பதற்கு ஏற்றார் போல அப்பா எங்களை விட்டு சென்ற சுவடு மறைந்து போய் சகஜமான ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தோம்.
அப்பா இல்லாததால் கடையை நடத்துவது மிகவும் சிரமமாக இருந்தது. அதனால் கடையை விற்பது என்று முடிவு செய்தோம். கடையின் மூலம் வருமானம் இல்லை என்றாலும் பழைய வீட்டின் வாடகை, அப்பா கொடுத்து சென்ற பணத்தின் மூலம் வங்கியில் இருந்து கிடைக்கும் வட்டி மற்றும் பாட்டி வீட்டில் இருக்கும் இரண்டு மாடுகளினால் வரும் வருவாய் போன்றவை எங்களுடைய அன்றாட செலவு போன்றவற்றை பூர்த்தி செய்தது. ஆனால் மாட்டின் வாசனையே பிடிக்காத அம்மாவிற்கு மாட்டை வைத்து கொள்ள வேண்டிய நிர்ப்பந்தமானது.
நானும் என் படிப்பு க்கு ஏற்ற வேலைக்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தேன். நான் வேலை தேடும் நேரம் போக அம்மாவுக்கும் அவள் வேளைகளில் உதவி வந்தேன். இந்த இடைப்பட்ட காலங்களில் எனக்கு அம்மா மீது அவ்வப்போது காம எண்ணங்கள் துளிர் விட்டு எழுந்தாலும் அவளின் மனநிலை எப்படி இருக்குமோ என்று நினைத்து அதை வெளி காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்தேன்.
எப்படியாவது அம்மாவை பழைய நிலைக்கு கொண்டு வந்து அவளை சம்மதத்துடன் ஒன்று சேர வேண்டும் என முடிவு செய்தேன்.
இப்படி அவர்களின் உறவு இவ்ளோ ஸ்ட்ரோங்கா போயிட்டு இருக்க...இங்க வீட்டில் ஒரு நாள் வழக்கம் போல நான் காலைல எழுந்து பல் துலக்க வீட்டின் பின்புறம் போனேன் அப்போ பாத்ரூம்ல தண்ணி ஊத்தும் சத்தம் கேட்டுச்சு.... வீட்டுல அப்பாவும் இல்லை, பாத்ரூம் கதவுல அம்மாவோட துணிகள் இருந்துச்சு, அப்போ கண்டிப்பா அம்மாதான் குளிக்கறாங்கன்னு தெரிஞ்சுச்சு... அம்மா உள்ள இப்ப என்ன கோலத்துல இருப்பான்னு நினைக்கும் போதே ஜிவ்வுனு இருந்துச்சு... அதே சமயம் அவளிடம் வாங்கிய அறையும் புத்திக்கு வந்து போச்சு... இருந்தாலும் அவ போட்டுட்டு இருந்த சிலையை கழட்டி கதவு மேல போட்டதும், அது பாதி வெளிய வந்து விழுந்தது... இதுக்கு மேல என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாதுன்னு, பாத்ரூம் கதவு ஓட்டை வழியே பாக்கலாம்ன்னு போனேன். அது ஒரு தகர கதவு, துரு பிடிச்சு சின்ன ஓட்டை இருந்துச்சு, சத்தம் போடாமல் பூனை போல் சென்று கதவின் ஓட்டை வழியே என் பார்வையை செலுத்தினேன்...
அம்மாவ பாக்க பாவாடை ஜாக்கெட்தான் போட்டுக்கிட்டு தல முடிய தூக்கி சுத்தி கொண்டை போட்டுட்டு இருந்தா, அவ கொண்டை போட கையை தூக்குனதும் முலை ரெண்டும் முடிக்கிட்டு ராக்கெட் மாதிரி ஷார்ப்ஹா நின்னுச்சு... அப்புறம் உடம்பில் இருந்து ஓரோரு துணியாக கழட்டி கடைசியில் அம்மணமாக நின்றாள்.
அம்மாவ நிர்வாண கோலத்தில் பார்க்க பார்க்க, என் சுண்ணி மெல்ல மெல்ல எழும்பியது. அன்னைக்கு என்னதான் குனிய வச்சி செஞ்சிருந்தாலும், அவ உடல் அழக முழுசா ரசிச்சது இப்போதான் முதல் தடவ...அதை பாக்க பாக்க மெல்ல என் சுண்ணியினை பிடித்து நெருட தொடங்கினேன். அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விரைக்க தொடங்க யது. என் அம்மாக்கு முலைகள் அளவா இருந்தாலும் தொங்காம அழகா இருந்துச்சு.
அம்மாவின் முலையில் கை ஆணின் பட்டு எப்படியும் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலே ஆகி இருக்கும், கடைசியா நான் தொட்டதுதான், அதற்கடுத்து அப்பாவ அவ நெருங்கவே விடல அதனால் என்னவோ முலைகள் இரண்டும் கல் போல ஜம்மென்று நிக்குது. அம்மா பக்கெட்டில் இருந்து தண்ணீர்எடுத்து வெற்றூடம்பில் ஊற்றீ சோப்பு போட தொடங்கினாள்.
முலைகள், அக்குள், வயிரு, தொடைமற்றூம் புண்டையிலும், சோப்பு தேய்க்க தேய்க்க, என்னுள்ளீல், சூடு எறீ கொண்டு இருந்தது. திடீரென என் காலி ல் அருகில் ஏதொ ஒடுவது போன்ற உணர்வு வரவே, துள்ளீ சாடி என் பொசிசனை மாற்ற முயல,பேலன்ஸ் தவறீ, பாத்ரூமில் கதவில் மோதி சப்தம் உண்டாக்க, உள்ளே குளிக்கும் என் அம்மாக்கு கதவின் அருகே யாரோ நிற்பது போன்ற உணர்வு வர, டக்கென்றூ டவலை உடம்பில் வேகமாக சுற்றீ திடீர் என்று கதவை திறக்க, வெளியில் நிற்கும் என்னை பார்க்கும்படி ஆகி விட்டது. எனக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை.நான் டக்கென்றூ பேட் ரூமிற்குள் போய் கதவை சாத்தி விட்டு ஓடிப் போய், கட்டிலில் போய் குப்புறபடுத்து கொண்டேன். நெஞ்சு பட படவென்றூ அடித்தது. அரை மணீ நேரம் கழித்து அம்மா சமையல் ரூமில் இருந்து என் பெயரை சொல்லி, ராசு, ராசு என்றூ கூப்பிடுவது எனக்கு கேட்டது. பட படக்கும் இதயத்தோடு அம்மா இருந்த ரூமிற்குள் போனேன்………
அங்கே அவ குளிச்சி முடிச்சிட்டு இளஞ்சிவப்பு ஜாக்கெட் மற்றும் உதா நிற பாவாடையுடன், மேல ஈர துண்டை போடுகிட்டு அவ கலசத்தை மறச்சுக்கிட்டு என் முன்னாடி இருந்தா...
நான் வந்ததும் என்ன பாத்து டேய் எரும ரூம பூட்டிட்டு என்ன பண்ணுறன்னு சொல்லிட்டு என் தலைல கொட்டு வச்சிட்டு உள்ள போய் கதவை சாதிகிட்ட, அப்போதான் நினைவு வந்துச்சு.... அவ டிரஸ் எல்லாம் அந்த ரூம்லதான் இருக்குனு... அவ ஒரு கருப்பு கலர் சிகப்பு ரோஜாப்பு டிசைன் போட்ட புடவை கட்டி வெளிய வந்தா...
பாக்க அப்படியே கோவில்ல செதுக்கி வச்ச சிலை மாதிரி இருந்தா...நான் வாய பொளந்துட்டு நிக்க அவ என் தலைல தட்டி உள்ள போய் டிரஸ் மாத்திட்டு வாடா, வெளிய போகனுன்னு சொன்னாள்.
என்னடா திட்டுவாங்க, இல்ல அடிப்பாங்கனு நினச்சா எதுவும் சொல்லலையே ன்னு குழப்பத்திலே
உள்ள போய் டிரஸ் மாத்திட்டு வந்தேன்.
வந்ததும் வா போகலாம்னு அவ ஸ்கூட்டி எடுக்க அம்மா பின்னால உட்கார்ந்து போனேன். அவ ரெண்டு தெரு தள்ளி இருக்கும் மீனாட்சி சுந்தரம் வீட்டுக்கு கூட்டி போனா..
மீனாட்சி ஆண்ட்டி அம்மாவோட தோழிகளில் ஒருத்தி... ஆனால் பணக்காரங்க... அவங்களுக்கு சொந்தமா ரெண்டு என்ஜினீயரிங் காலேஜ் இருக்கு... அரசியல் பலம் உள்ள ஆளுங்க...
உள்ளே போனதும் மீனாட்சி ஆண்ட்டி வா கல்பனா என்ன இந்த பக்கம் அதிசயமா... நான் கூப்பிட்டா கூட வரமாட்டன்னு சொன்னா..
அக்கா எல்லாம் விஷயமா தான்... நம்ம ராசு இப்போ +2 முடிச்சிட்டான்... அடுத்து காலேஜ் சேக்கணும்... அதான் நம்ம காலேஜ் ல சீட் கிடைக்குமான்னு கேட்கலாம்னு வந்தேன்....
அதுக்கு என்னடி நம்ம ராசுக்கு செய்யாமலா... ஆனா நம்ம காலேஜ் சென்னைல ல இருக்கு... வேணும்னா சொல்லுடி என் புருஷன்கிட்ட சொல்லி நம்ம ஊர்லே ஒரு நல்ல காலேஜ்ல சீட் வாங்கிதரேன்...
அதெல்லாம் வேணாம் இவன் ஊர்லயே தங்கி படிக்கட்டும்... இங்கயே இருந்தா இங்க இருக்க பசங்க இவன சரியா படிக்க விடமாட்டாங்க...
அதுவும் சரிதான் இவன் கூட்டாளிங்கல்லயே நம்ம ராசு மட்டும்தா ஒழுங்கா படிச்சிட்டு இருக்கான், அந்த தறுதலைங்க அதுங்களும் படிக்காது இவனையும் படிக்க விடாது...
நான் அவர் வரட்டும் நம்ம ராசுவ காலேஜ்ல செக்க என்னாலாம் பண்ணணுமோ பண்ண சொல்லறேன்...
ரொம்ப நன்றிக்கா.... அப்பறம் அந்த பீஸு....
கல்பனா அதெல்லாம் கவல படாதடி... நம்ம ஊரு பசங்களுக்கு எவ்ளோவோ செஞ்சிருக்கோம்... உன் பையனுக்கு செய்ய மாட்டோமா... கவெர்மென்ட் கோட்டா ல என்ன வருமோ... அதே பண்ணிக்கலாம்.. நீ கவலை படமா போ... நான் பாத்துக்கறேன்...
நானும் அம்மாவும் அவளுக்கு நன்றி சொல்லிட்டு வீட்டுக்கு கிளம்பினோம்...
எனக்கு ஒரு பக்கம் அம்மா மேல கோபம்... மறுபக்கம் பயம்...
வீட்டுக்கு போனதும் வாடா சாப்பிடலாமான்னு கேட்டால்.. எனக்கு ஒன்னும் வேணாம்ன்னு சொல்ல...
என்னடா கோபமா... நீ பண்ண காரியத்துக்கு நான்தான் உன் மேல கோப படனும்...டேய் பெத்த அம்மா குளிகுராத பாக்க அவ்ளோ ஆசையா நு கேட்டா. நா எதுவுமே பேசல. சொல்லுடா நு வேகமா கேட்டா.
இல்லமா சாரி மா நு சொன்னேன். அப்படி என்னடா உனக்கு வெறி, நீ இங்கயே இருந்தா எப்படியும் திருந்த மாட்ட... உன் வயசுக்கு அப்படித்தான் இருக்கும் கொஞ்ச நாள் நீ என்ன விட்டு பிரிஞ்சு இருந்ததான் உன் மனசு மாறும்...
நீ உன் காலேஜ் முடியற வரைக்கும் இந்த ஊர் பக்கமே வர கூடாதுன்னு சொல்லி முடிச்சால்...
அவள் சொன்ன எதுக்கும் பதில் பேச முடியாம நின்னேன். அடுத்த ஒரு வாரத்துல காலேஜ்ல சேர்த்தேன்...
ஆனால் இந்த மூன்று வருடங்கள் அம்மா நினைத்ததற்கு நேர்மறாக எனக்குள் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டது..
எனக்கு அவள் மீது எழுந்த காம எண்ணங்கள் குறையவே என்னை ஹாஸ்டல்ல தங்கி படிக்க வைத்தால்... ஆனால் இங்கு எனக்கு இருந்த தனிமையும் காம புத்தகம் படிக்கும் பழக்கமும் அம்மா மேல் மேலும் காம வெறி வேர்ருன்றி வளர உரம் போட்டது..
காலேஜ்ல நிறைய பொண்ணுங்க என்னை சுத்தி சுத்தி வந்தாலும் என் நினைப்பு பூரா அம்மா மேல தான் இருந்தது... நான் அம்மாவை காமத்தை தாண்டி காதலிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன்.
இந்த மூணு வருஷத்துல நான் அம்மாவை ஒரு முறை கூட பாக்கல... அப்பாதான் என் காலேஜ் பீஸ் கிட்ட வருவாரு.... அப்பப்போ என்ன பாக்கவும் வருவார்...
அவர்கிட்ட அம்மா வரலையான்னு கேட்டா... தெரியல டா உனக்கு உடம்பு சரியில்லையோ என்னமோ, இல்ல என் கூட வர பிடிக்கலையா ன்னு தெரியலன்னு விரக்தியா சொல்லுவாரு...
ஆனால் எனக்கு தான் தெரியும் அம்மா ஏன் உண்மையாக வரவில்லைன்னு...
அவ என் கூட போன்ல பேசறது கூட தவிர்த்து வந்தால்... ஆனா எனக்கு எப்பவும் அவ நினைப்புதான்.
இப்போ எல்லாம் அம்மாவும் நானும் ஒன்னா இருக்குற கனவு அடிக்கடி வந்து அதனால் சுரக்கும் விந்து நீரால் என் ஜட்டி எல்லாம் வீனா போனது....
ஒரு வழியா கை, பாத்ரூம் கொஞ்சம் படிப்புனு காலேஜ் முடிஞ்சது.... ஆனா கடைசி ஆறு மாசமா அப்பாவும் வரல, போனும் இல்ல.. ஊர்ல என்ன நடக்குதுனே தெரியல....
பரீட்சை எல்லாம் முடிச்சு போச்சு.... நானும் ஆயிரம் கனவுகளோடு என் தேவதையை பாக்க போறேங்கற ஆசைல மனசு முழுக்க குஷில பஸ்ல யோசிச்சிட்டே வந்தேன்...
ஊருக்கு வந்ததும், வீட்டுக்குள் சத்தம் போடாம நுழைந்தேன்..
வீட்டு பின்னாடி சத்தம் கேட்டுது, எப்படியும் அம்மாவாதான் இருக்கும்ன்னுஅவளுக்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்கலாம் ன்னு அமைதியா சிலை மாதிரி அசையாம உட்கார்ந்தேன்.
பின் கதவை வேகமா அடச்சிட்டு அம்மா உள்ள வந்தால்..
இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்க காத்திருந்த எனக்கு அவளை பார்த்ததும் பேரதிர்ச்சியா இருந்துச்சு....
ஒரு அரசிய போல எங்கள அதிகாரம் பண்ணிட்டு எங்க வீட்டின் ராஜமாதா மாதிரி இருந்த அம்மா இப்போ முகத்துல போலிவிழந்து வீட்டு வேலைக்காரி போல தோற்றத்தில் இருந்தால்....அம்மாவின் முடியெல்லாம் பாதிக்கு பாதி வெள்ளையா இருந்துச்சு அது மட்டுமில்லாமல் நான் அவ முகத்தை கழுவாம போட்டு இல்லாம பார்த்ததே இல்ல...
இப்படி இருக்கும்
அம்மாவ பாத்து அப்படியே சோஃபால உட்கார்ந்துட்டு இருக்க அப்படியே என் காலுக்கு கீழ அமர்ந்து என் முட்டி மேல் தலையை வைத்து அழ ஆரம்பித்தால்...
எனக்கு என்ன சொல்லறதுனே தெரியல...
அம்மா என்னமா ஆச்சு அப்பா எங்கன்னு கேட்டேன்.
அவ உடனே கண்ணுல இருக்க கண்ணீர தொடச்சுக்கிட்டு தழு தழுத குரலில் பதில் சொல்ல ஆரம்பிச்சா...
ஒரு ஆறு மாதம் முன்னாடி உங்க அப்பா வழக்கம்போல ஒரு நாள் இரவில் கடைக்கு வந்த சரக்குகளை வாங்கி வைக்க போனாரு... கடைக்கு சென்றவர் காலையில் வெகு நேரம் ஆகியும் வீடு திரும்பாததால், நான் கடைக்கு சென்று பார்க்க கடை மூடிவிட்டு இருந்தது. சரி விசாரிக்கலாம் என்று விஜயா மாமியின் வீட்டுக்கு போய் பாத்தா, அவ வீடும் பூட்டிட்டு இருந்துச்சு... அவரு எங்கே போயிருப்பார் என்று குழப்பத்தோடு நின்னுட்டு இருக்க, விஜயாவோட பக்கத்து வீட்டு பையன் ஓடிவந்து என்னிடம் மாமி காலையில நீங்க வந்தா இத உங்ககிட்ட கொடுக்க சொன்னாங்க ன்னு ஒரு கடிதாசி கொடுத்துட்டு ஓடிட்டான்.
இதோ இருக்கு பாரு அந்த லெட்டருன்னு ஒரு டேபிள் மேல இருந்து எடுத்து அதை எனக்கிட்ட கொடுத்தா...
அந்த லெட்டர பிரிச்சு படிக்க ஆரம்பிச்சேன். அதில் அப்பா சொல்ல சொல்ல விஜயா மாமி தான் எழுதி இருந்தால்...அதில்....
அன்புள்ள என் மனைவி கல்பனாவுக்கு
திருமணமான நாள் முதலே உனக்கு என் மேல் விருப்பம் இல்லை என்று தெரியும்.. அதில் உன் தவறு ஒன்றுமில்லை உனக்கும் எனக்கும் சரியான பொருத்தம் இல்லை என்றும் நான் அறிவேன்.
இத்தனை நாள் நீ என்னை சகித்துக் கொண்டும் நான் உன்னை பொறுத்துக் கொண்டும் நாம் வாழ்ந்த ஒரு பொம்மை வாழ்க்கைக்கு இன்றோடு முற்று புள்ளி வைப்போம்.
துணை இருந்தும் தனிமையில் வாழும் எனக்கு துணையாக என்னை போல் தனிமையில் தத்தளிக்கும் ஒருத்தி கிடைத்தால்... இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நன்கு புரிந்து கொண்டதால்... இனிய இருக்கும் எங்கள் வாழ்நாளில் யாருக்கும் எந்த தொந்தரவும் இல்லாமல் நிம்மதியாக சந்தோஷ வானில் மறக்க முடிவு செய்து விட்டோம்... அந்த துணை வேறு யாரும் இல்லை நம் விஜயா தான்...
இந்த முடிவு உனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தாலும்... கொஞ்சம் யோசித்து பார்த்தால் உனக்கும் இது நல்ல முடிவு என்று தோன்றும்... இனி நான் உன் வாழ்வில் எக்காரணத்தைக் கொண்டும் குறுக்கே வரமாட்டேன்.. நீயும் உனக்கு ஏற்றார் போல் ஒரு நல்ல துணையை தேடி உன் வாழ்க்கையை உன் விருப்பப்படி அமைத்துக் கொள்... தவறு ஒன்றும் இல்லை...காலம் மாறிவிட்டது... இது ஒருவருக்கு ஒருவர் பிறருக்காக பிடிக்காமல் நரக வாழ்க்கை வாழ்வதைவிட, அவர்களுக்கு பிடித்த வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டு அதன்படி வாழ்வதே மேல்...
பின்குறிப்பு :- இது என் மகன் ராசுவுக்கு
" மேலே நான் எழுதியது அனைத்தையும் படித்து இருப்பாய் என்று நினைக்கிறேன். உனக்கு இதெல்லாம் இப்போது தப்பாக தெரிந்தாலும் உன் வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் நீயும் புரிந்து கொள்வாய் என நம்புகிறேன். அம்மா அவர்கள் விருப்பப்படி இன்னொரு வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளட்டும். நீ உன் படிப்பு முடித்துவிட்டு மேலே நன்றாக வாழ வேண்டும்.. உன்மேல் படிப்புக்கு தேவையான ஒரு மிகப்பெரிய தொகையை
விஜயாவின் வீட்டை விற்று அதில் வந்த பணத்தை கடை உள்ளே வைத்திருக்கிறேன்.
நீ உன் அம்மாவை நல்லபடியா பாத்துபங்கற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு... அது மட்டும் இல்லாமல் அவ விருப்பப்படி அவ கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி நினைச்சது மாதிரி துணைய அவ அமைச்சுக்கிட்டானா அதை உன் முழு மனதார ஏத்துக்கணும்ன்னு அப்பா கேட்டுகிறேன்... நான் உங்களை விட்டு எவ்வளவு தூரம் சென்றாலும் என் நினைவு உங்களை சுற்றியே இருக்கும்... நான் எடுத்தஇந்த முடிவு அனைவரின் நல்லதுக்குதான் என்று இப்போது இல்லை என்றாலும் பின்னாடி நீங்க புரிஞ்சிப்பீங்க...
அப்படின்னு சொல்லி முடிச்சி இருந்தார்...
எனக்கு அந்த லெட்டர படிச்சதும் அம்மாவுக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை...அப்பாவின் இந்த முடிவு எனக்கு சரியா தவறான்னு சொல்ல தெரியல... ஆனா அவர் சந்தோசமா இருப்பார்னு மட்டும் நினச்சு என் மனசு சமாதானம் ஆச்சு, ஏன்னா அம்மா அவருக்கு புருஷன் க்கு கொடுக்க வேண்டிய மரியாதை எதுவும் கொடுத்தது இல்ல.... இப்போவது அவருக்கு ஏத்த ஒரு துணையுடன் இருப்பாருன்னு மனசுக்கு ஒரு வித நிம்மதி இருந்துச்சு... ஆனா அவரை இனிமே பாக்க முடியுமான்னு ஒரு கவலையும் இருந்துது....
அப்படியே இடிஞ்சு போய் அந்த இடத்துல உட்கார்ந்தா... அம்மாவை ஆசுவாசப்படுத்தி ஆறுதல்கள் கூறினேன்..
காலங்கள் காயங்களை ஆற்றும் என்பதற்கு ஏற்றார் போல அப்பா எங்களை விட்டு சென்ற சுவடு மறைந்து போய் சகஜமான ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தோம்.
அப்பா இல்லாததால் கடையை நடத்துவது மிகவும் சிரமமாக இருந்தது. அதனால் கடையை விற்பது என்று முடிவு செய்தோம். கடையின் மூலம் வருமானம் இல்லை என்றாலும் பழைய வீட்டின் வாடகை, அப்பா கொடுத்து சென்ற பணத்தின் மூலம் வங்கியில் இருந்து கிடைக்கும் வட்டி மற்றும் பாட்டி வீட்டில் இருக்கும் இரண்டு மாடுகளினால் வரும் வருவாய் போன்றவை எங்களுடைய அன்றாட செலவு போன்றவற்றை பூர்த்தி செய்தது. ஆனால் மாட்டின் வாசனையே பிடிக்காத அம்மாவிற்கு மாட்டை வைத்து கொள்ள வேண்டிய நிர்ப்பந்தமானது.
நானும் என் படிப்பு க்கு ஏற்ற வேலைக்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தேன். நான் வேலை தேடும் நேரம் போக அம்மாவுக்கும் அவள் வேளைகளில் உதவி வந்தேன். இந்த இடைப்பட்ட காலங்களில் எனக்கு அம்மா மீது அவ்வப்போது காம எண்ணங்கள் துளிர் விட்டு எழுந்தாலும் அவளின் மனநிலை எப்படி இருக்குமோ என்று நினைத்து அதை வெளி காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்தேன்.
எப்படியாவது அம்மாவை பழைய நிலைக்கு கொண்டு வந்து அவளை சம்மதத்துடன் ஒன்று சேர வேண்டும் என முடிவு செய்தேன்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)