పట్టుదల

[potamma]

నా పేరు నాగరాజు. అమ్మ నాన్న నేను ఐదో తరగతి ఉన్నప్పుడు ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయారు. నాకు ఒక అత్తా తను దుబాయ్ లో డాక్టర్ మా మామయ్య కూడా డాక్టర్. నాన్న గ్రూప్-1. ఆఫీసర్ అమ్మ టీచర్. అత్తా మామయ్య వచ్చి అన్ని పనులు చూసుకొని . వెళ్లే ముందు నాన్న కి అమ్మ కి వచ్చిన డబ్బులు అన్ని ఫిక్స్డ్ డిపాజిట్ చేయించి మా ఆస్తికి అత్తా గార్డియన్ గా ఉంచి ఆ ఆస్తి నుంచి వచ్చే డబ్బు ఎలా పెంచాలో మా అత్తా వాళ్ళ మామగారికి (ఆయన లా కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్) అప్పగించి వెళ్లిపోయారు.  


కొన్ని రోజులో వచ్చి నన్ను తీసుకొని వెళ్తాను అని చెప్పి అనాథాశ్రమం లో అప్పగించి వెళ్లిపోయారు. అక్కడే నేను డిగ్రీ వరకు చదువుకున్నాను. డిగ్రీ తరవాత అనాథాశ్రమం నుంచి పంపేశారు. ఒక ప్రైవేట్ కాలేజ్ లో హాస్టల్ వార్డెన్ గా  ఉద్యోగం చేస్తూ గవర్నమెంట్ ఎగ్జామ్స్ కి ప్రిపేర్ అవ్వేవాడిని. నా పని నేను నిజాయితీ గా చేసేవాడిని. ఆ నిజాయితీ పిల్లకి నచేది కాదు. నన్ను నానావిధాలుగా ఇబ్బంది పెట్టేవాళ్ళు. స్ట్రిక్ట్ గా ఉన్నాను అని రెండు మూడు సార్లు ముసుగు వేశారు. నాకు రెండు జతలు, రెండు లుంగీలు, రెండు డ్రాయెర్స్  ఉన్నాయి. నన్ను సాధించడానికి నా బట్టలు చింపారు. నా పుస్తకాలూ చింపేశారు.నిద్రపోతుంటే నీళ్లు పోశారు.పిల్లకి భోజనాలు వేరే హాస్టల్ నుంచి వస్తాయి. పిల్లలు తిన్న తరవాత వార్డెన్ తినాలి అందుకు అందరు తినే వరకు నేను ఉండి లాస్ట్ లో నేను తినేవాడిని. నా భోజనం లో వాళ్ళు కలపగల్గినవన్నీ కలిపారు (ఉప్పు, ఇసక, పేడ, ఉచ్చ, నీళ్లు, మలం,ఉమ్ము, పురుగులు, పేపర్ ని నమిలి వూసేవాళ్ళు) ఇన్ని చేసిన నేను ఏరోజు వాళ్ళ గురుంచి ఒక్క సారి కూడా కంప్లైంట్ చెయ్యలేదు. 

ఎంత బాధ ఉన్న నాకు పదవ తారికి వచ్చే జీతం, పిల్లలు కాలేజీ కి వెళ్లిన తరవాత చదువుకోవడానికి ఉండే టైం రెండు గుర్తుకు వచ్చేవి. చాల కస్టపడి చదివేవాడిని.వార్డెన్ గా ఉన్న రెండో సంవత్సరం లో నాకు బ్యాంకు లో ఉద్యోగం వచ్చింది. ఫైలింగ్ క్లర్క్ గా పోస్టింగ్ తడ లో వచ్చింది.

తడ వెళ్లిన తరవాత అక్కడ పెంకుటిల్లు లో ఒక పోర్షన్ ఆర్డీకి తీసుకున్నాను. మా పక్కన పోర్షన్ లో బస్సు డ్రైవర్ గారి ఫ్యామిలీ ఉంటారు. ఇద్దరికీ అసలు జోడి కుదరలేదు డ్రైవర్ గారు ప్రకాష్ తెల్లగా సన్నం గా ఉన్నారు. డ్రైవర్ గారి భార్య విజయ నల్లగా లావుగా ఉంటుంది. వాళ్లకు ఒక కూతురు చెన్నై లో డిగ్రీ చదువుతుంది.  బ్యాంకు పని మీద సూళ్లూరుపేట వెళ్ళినప్పుడు ప్రకాష్ గారి బస్సు ఎక్కేవాడిని. హాయ్ అనుకోవడం తప్ప పెద్దగా పరిచయం లేదు. ఆలా ఆరు నెలలు సాగాయి.

 ఆశ్రమ లో ఉదయం లేపి వ్యాయామం చేయించేవారు. ఆ అలవాటు ప్రకారం ఉదయం వ్యాయామం స్నానం సూర్యనమస్కారం అలవాటు. ఇంటిలో చద్దన్నం తిని బ్యాంకు కి వెళ్ళేవాడిని.ఎదో నాకు వచ్చినట్లు అన్నం కూర చేసుకోవడం చాల మెట్టకు రెండింటిలో ఒకటి మాడిపోవడం మామూలే. 

ఒక రోజు నేను బట్టలు ఉతుకుతున్నాను.

ప్రకాష్:-  రోజు ఆలా వంట మాడిపోతే ఇంటికి దరిద్రం వస్తుంది. మీ అమ్మ ను పిలిచి వంట నేర్చుకో.

నేను నా కధ మొత్తం చెప్పను.భార్య భర్త ఇద్దరు విన్నారు.

ప్రకాష్:- రోజు అన్నం మా ఇంటిలో తిను.. నన్ను మీ సొంత మనిషిని అనుకో నీకు ఏమి కావాలి అన్న మమల్ని అడుగు మొహమాటం పడకు 

నేను ఎంత వొద్దు అన్న ఆ రోజు నుంచి ఉదయం టిఫన్, మధ్యాహ్నం భోజనం, రాత్రి భోజనం నా రూమ్ ముంది పెట్టి ఉండేవి.

ఆలా రెండు నెలలలో నాకు ఆ కుటుంబం బాగా పరిచయం అయిపోయారు. ఒక రోజు విజయ వచ్చి ప్రకాష్ కి క్యారేజ్ ఇవ్వమని పంపింది. సూళ్లూరుపేట వెళ్లి ప్రకాష్ కి  క్యారేజ్ ఇచ్చి బస్సు కోసం ఎదురు చూస్తునాను. అక్కడ బస్సు డ్రైవర్స్ వెటకారాలలో ప్రకాష, మంచి రసికుడు చాల తొడ సంబంధాలు ఉన్నాయి అని  అర్ధం అవ్వింది. డిపో మేనేజర్ ని మేనేజ్ చేసి లాంగ్ ట్రిప్స్ కి వెళ్తాడు అని తిట్టుకున్నారు. ఆ రోజు నుంచి ప్రకాష్ ని గమనించడం మొదలు పెట్టాను.ప్రకాష్ నెలలో ఇరవై రోజులు లాంగ్ టిప్స్ కి వెళ్తున్నాడు. మిగిలిన పది రోజులు ఇక్కడ ఉంటాడు. రోజు ఇంటిలోనే మందు తాగుతాడు ఇద్దరు మంచి బలే ఉంటారు. ప్రకాష్ విజయ ని ముద్దుగా బుల్లి బొండం అని పిలుస్తాడు. ఇద్దరు ఒకరిని ఒకరు ఎప్పుడు ఏడిపించుకుంటారు. 

వాళ్ళు ఎంత అనోనంగా ఉన్న విజయ లో ఎదో లోటు కనిపించేది. ఆ విష్యం ఎలా తెలుసుకోవాలి అని ఆలోచిస్తుంటే..దేవుడు ఆ అవకాశం వాళ్ళ పనిమనిషి రూపం లో చూపించాడు.  పనిమనిషికి బ్యాంకు లో పని పని పడింది. ఆ బ్యాంకు పని సహాయం చెయ్యమని విజయ అడిగింది. నేను కావాలని పది రోజులు తిప్పి చివరికి బ్యాంకు మేనేజర్ ని అడిగి ఆ పని చేయించాను. ఆ పది రోజులో పని మనిషి మొత్తం విష్యం కక్కేసింది. మామ కూతురు.. ఆస్తి కోసం పెళ్లి.. విజయ కి ప్రకాష్ తిరుగుళ్ళు తెలుసు.. మొగుడిని మెప్పించడానికి రంగులో ఏమి చేయలేము అని లావు తగ్గాలి అని ప్రయత్నం.. 

నాకు విజయ తో ఉన్న చనువుతో.. 

నేను:- విజయ అత్తా/పిన్ని/ఆంటీ/వదిన/అక్క/చెల్లి వీటిలో మీ ఇష్టం వచ్చిన విధం గా పిలుస్తాను చెప్పండి. మీరు కొంచం లావు తగ్గితే చాల బాగుంటారు నేను మీకు సహాయం చేస్తాను. ఆలా చెయ్యాలి అంటే నావి రెండు షరతులు ఒకటి నేను చెప్పిన విధం గా తినాలి. రెండు శరీరం కొంచం కదపాలి. ఆరు నెలలో మీకు కొంచం మార్పు వస్తుంది.  

విజయ:-  వదిన అని పిలు.. నీవు చెప్పినట్లు చేస్తాను.

నేను:- వదిన ఎన్ని సార్లు తింటావు 

విజయ:- ఆకలి వేసినప్పుడు మూడు సార్లు..

నేను:- ఈ రోజు నుంచి ఆరు సార్లు తిను.. నీ ఇష్టం వచ్చినంత తిను. కానీ నీవు తినే ఐదు నిముషాలు ముందు రెండు గ్లాస్ మంచి నీళ్లు తాగు.. తిన్న వెంటనే అరగంట కి నేను చెప్పిన వ్యయం ఐదు నిముషాలు చెయ్యి.

రోజు మాకు ఆశ్రమం లో చేయించే బంతి ఆట ఆడించాను. ఆశ్రమం లో అందరి మధ్య నమ్మకం ఉండడానికి పాస్సింగ్  గేమ్స్ ఆడిస్తారు అవ్వే ఆడించాను. చాల మట్టుకు కుర్చీలో కుర్చీని పైనుంచి కింద నుంచి పక్క నుంచి  వెనకకు బంతి అందించే ఆటలు ఆడించేవాడిని. కొన్ని స్ట్రీట్చేస్ చేయించేవాడిని. విజయ వదిన పట్టుదలకు నాకు మతిపోయేది. ఆలా మూడు నెలలు చేయించాను. వదినతో కొన్ని కొన్ని మార్పులు వస్తున్నాయి ఇప్పుడు ఫ్రీ గా కదులు తుంది, ముందు ఏనుగులాగా కదిలితే ఇప్పుడు ఏనుగుపిల్లలాగా కదులుతుంది.

నేను:- వదిన ఇప్పుడు నుంచి మనం ఇంచెస్ లో మార్పు చూడాలి. ముందు నీ కొలతలు చూడాలి. తర్వాత మనం భోజనం లో మార్పులు తీసుకొని రావాలి. పని మనిషి వచ్చిన తరవాత కొలతలు తీసుకుందాం అని చెప్పి వచ్చాను.

పనిమనిషి వచ్చింది..వదిన nighty. లో ఉంది. ముందు బిసిప్స్,తొడలు,పొట్ట సైజు లు  చేసాము. 

నేను:- ఇప్పుడు chest,hip, సైజు చూడాలి ఎలా చూడాలి అంటే అని పనిమనిషికి నా మీద చేసి చూపించాను. తనకు కొలవడం రావడం లేదు. వదిన నేను కొలుస్తాను తను కొలవలేకపోతుంది అని పర్మిషన్ అడిగాను. వదిన సరే అనగానే నేను టేప్ తో వదిన సొల్లు కొలిచాను..సైజు 43" వచ్చింది.హిప్ కొలిచాను 48" వచ్చింది. డైట్ లో మాంసం పూర్తిగా మనిపించాను. పప్పు దినుసులు మనిపించాను నెయ్యి తప్ప పాల  పదార్థం మనిపించాను.  రోజు ఒక లోటా లో  రెండు స్పూన్స్ పెరుగు వేసి మజ్జిగ చేయించి తాగమన్నాను. రోజు కాయగూరలు తప్ప ఇంక ఏమి తినిదికాదు.

ఒక రోజు మల్లి నన్ను ప్రకాష్ అన్నకు క్యారేజ్ ఇవ్వమని పంపింది. నేను వెళ్లి సరికి అన్న బస్సు లో సమానాలు సర్దుకుకుంటున్నాడు..కూడా ఒక లేడీ కండక్టర్ ఉంది.. నేను క్యారేజ్ ఇచ్చి వెళ్తున్నాను 

లేడీ కండక్టర్:- కుర్రోడు ఎవ్వరు ఎప్పుడు చూడలేదు ?

ప్రకాష్ అన్న:- మా ఇంటి పక్కన ఉంటాడు..కుర్రోడు మంచోడు ఆశ్రమం లో పెరిగాడు చాల నెమ్మది ఈ రోజు వరకు వాడిలో ఒక్క తప్పు కూడా కనిపించలేదు. ఇది నా మాటే కాదు వాళ్ళ స్టాఫ్, మా పనిమనిషి మాటలు. ఎంత పని (ఆఫీస్,పర్సనల్ ) ఇచ్చిన కాదు అనకుండా చేస్తాడు అని మెచ్చుకున్నారు. 

లేడీ కండక్టర్:- కుర్రోడిని పక్కన ఉంచుకొని నీవు లాంగ్ ట్రిప్ లు వేస్తున్నావు నీ పెళ్ళని గోకితే..

ప్రకాష్ అన్న:- ఆ బండదానిని గోకి వీడికి గోర్లు నెప్పి రావాలి తప్ప ఉపయోగం ఉండదు. తిండి తప్ప దేనిమీద ద్రుష్టి ఉండదు.అది నా తో దెంగించుకొని పది సంవత్సరాలు అవుతుంది.మూడ్ వచ్చి దాని దగ్గరకు వెళ్తే ఆ పొట్ట తొడలు చూసి లేసిన సుల్ల పడిపోతుంది. అందుకనే నీ లాంటి అప్సరసను తగులు కున్నాను..  

లేడీ కండక్టర్:- అందుకేన చూడడానికి దద్ది లాగా ఉన్నాడు..

ఆ మాటలు విన్న నాకు చాల బాధ వేసింది. తన భార్యను ఆలా పక్కన వాళ్ళ ముందు చులకన చేయడం నచ్చలేదు. ఆ ఆలోచనలే నా మెదడులో ఉన్నాయి.