ఖైదీ నెంబర్ 402 - నా మాటే శాసనం

[SivaSai]

తీహార్ జైల్ ఖైదీలని సెల్ లో నుంచి బయటికి వదులుతూ  ఈరోజు కొత్త జైలర్ గారు వస్తున్నారు త్వరగా రెడీ అయ్యి  గ్రౌండ్లో వరసగా నుంచోండి.'

'సార్ ముందు ఎవరైనా పిచ్చిపిచ్చి వేషాలు వేశారు అంటే పది రోజులు చీకటి గదిలో ఉంటారు." అంటూ వార్నింగ్ ఇస్తూ ఉన్నారు సెంట్రిలు.

గ్రౌండ్ లోకి వచ్చి వరుసలో నిలబడుతూ లోపల నుంచి వస్తున్న టెర్రరిస్ట్ ఖైదీలను చూసి "వీళ్ళని బయటికి పంపించారు ఎందుకురా బాబు! ఈరోజు ఏదో గొడవ జరుగుతుంది." అంటూ భయం గా చూస్తూ ఉన్నారు మిగతా ఖైదీలు.

"ఎవరినైనా వదులుతారు కానీ ఆ 13 నెంబర్ రూమ్ లో ఉన్నవాడిని మాత్రం వదలరు ఆరు సంవత్సరాల క్రితం ఒక్కసారి వదిలేరు నలుగురిని చంపేశాడు." అని చెప్పాడు అక్కడ ఉన్న ఒక ఖైదీ.

"అవునా? వాడి పేరేమిటి?" అని అడిగాడు మరొక ఖైదీ.

"నేను పది సంవత్సరాలుగా ఇక్కడ ఉంటున్నాను వాడి పేరు కాదు కదా మొహం కూడా చూడలేదు ఆ నలుగురిని చంపిన రోజు మాత్రం ఒక్కసారి మొహం చూసాను అది కూడా సరిగ్గా గుర్తులేదు." అన్నాడు మరొక ఖైదీ.

ఖైదీల లిస్టు ఉన్న బుక్ పట్టుకుని 13వ నెంబర్ బారికాడ్ దగ్గరికి వెళ్లి "నెంబర్ 402 కొత్త జైలర్ గారు వస్తున్నారు బయటికి వస్తావా? అని అడిగాడు సెంట్రి శంకర్ పటేల్.

"నాకోసం వస్తున్నాడా?" అంటూ గంభీర మైన గొంతు తో అడిగాడు ఆ ఖైదీ.

"నీ ఒక్కడి కోసం కాదు అందరికోసం  జైలర్ గారు కదా గౌరవం ఇవ్వాలి." అన్నాడు శంకర్.

"నా కోసం మాత్రమే ఎవరైనా వచ్చిన రోజు పిలువు బయటికి వస్తాను." అంటూ దగ్గరికి వచ్చి "ఈరోజు మొక్కలకి నీళ్లు పోసారా?" అని అడిగాడు 402

"హా..! పోసారు నువ్వు పాతిపెట్టిన మొక్కలకి పళ్ళు కూడా కాస్తున్నాయి." అన్నాడు శంకర్.

"అవునా? ఆ పళ్ళు ఇంటికి తీసుకువెళ్లి  నీ పిల్లలకి ఇవ్వు!" అన్నాడు 402

"సరే!" అంటు లోపల కి చూసి "అక్కడ చీమలు ఉన్నాయి మనిషిని పంపించిన క్లీన్ చేస్తాడు." అని అడిగాడు శంకర్.

"ఆ చీమలకి ఆహారం నేనే పెట్టాను అందుకే అక్కడ ఉన్నాయి." అంటూ లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు 402

"చీమకి కూడా హాని చేయని వాడివి జైలుకు ఎందుకు వచ్చావు? మీ వాళ్లంటూ ఎవరూ లేరా? ఇన్ని సంవత్సరాల్లో నిన్ను చూడడానికి ఒక్కరు కూడా రాలేదు."  అంటూ అనుమానంగా అడిగాడు శంకర్.

ఏమి మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా చూస్తూ ఉండిపోయాడు  402.

అంతలో కొత్త జైలర్ గారు వచ్చారు అని చెప్పడంతో హడావిడిగా అక్కడ నుంచి వెళ్లి లోపలికి వస్తున్న ఆఫీసర్ని చూసి సెల్యూట్ చేసి

"నమస్తే సార్! నా పేరు శంకర్! ఇక్కడ ఉన్న అందరిలో నేనే సీనియర్ 14 సంవత్సరాలుగా ఇక్కడ ఉంటున్నాను." అన్నాడు శంకర్.

"అవునా? ఖైదీలతో పాటు మీకు కూడా 14 సంవత్సరాల శిక్ష వేసినట్లు ఉన్నారు." అంటు నవ్వుతూ అడిగాడు జైలర్ సందీప్ రావు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "సర్! ఖైదీల అందరూ బయటే ఉన్నారు మీరు ఒక్కసారి చుస్తే లోపలికి పంపిస్తాము, కొంతమంది టెర్రరిస్టులు కూడా ఉన్నారు వాళ్ళు ఎక్కువ సేపు బయట ఉండడం మంచిది కాదు." అన్నాడు సబ్ జైలర్ నితీష్.

"ఓకే!" అంటూ లోపలికి వెళ్లి గన్ ఆఫీస్ రూమ్ లో పెట్టి వరుసలో ఉన్న ఖైదీలను చూడడానికి వెళ్ళాడు సందీప్ రావు.

"సార్! ఆ చివర లైన్ కి వెళ్ళినప్పుడు మాత్రం దూరంగా ఉండండి వాళ్ళు టెర్రరిస్టులు ఏదైనా చేయడానికి వెనుకాడరు." అని చెప్పాడు నితీష్.

"మనం అలాంటి వాళ్ళని కూడా కంట్రోల్ చేయాలి కదా!"  అంటూ స్లోగా చూస్తూ వెళ్లాడు సందీప్ రావు.

చివర లైన్లో ఉన్న టెర్రరిస్టులు ఒకరికి ఒకరు సైగ చేసుకుని  పాతిపెట్టిన గాజు ముక్కలు బయటకు తీసి ఒక్కసారి ముందుకు దూకి  సందీప్ రావుని పట్టుకుని సెంట్రీల వైపు చూసి

"మర్యాదగా తలుపులు తెరవండి లేకపోతే వచ్చిన రోజే వీడు చస్తాడు." అంటూ వార్నింగ్ ఇచ్చాడు ఒక టెర్రరిస్ట్.

అక్కడికి వస్తు "షకీర్! మర్యాదగా సార్ ని వదిలిపెట్టు తలుపులు తెరిచిన మీరు పారిపోలేరు కాల్చి చంపేస్తారు." అంటూ బెదిరించాడు శంకర్.

"బయటికి వెళ్లిన తర్వాత ఈ ఎలా తప్పించుకోవాలో మాకు తెలుసుగాని ముందు వెళ్లి తలుపులు ఓపెన్ చెయ్!" అంటూ కోపంగా చెప్పాడు మరొక టెర్రరిస్ట్.

టెర్రరిస్టులు అందరూ కలిసి అక్కడ ఉన్న వారిని బెదిరిస్తూ సందీప్ రావుని డోర్ దగ్గరికి తీసుకు వెళ్లడం చూసి పరుగున వెళ్లి 13వ నెంబర్ తాళం ఓపెన్ చేసి 

"ప్లీజ్! మా సార్ ని కాపాడు ఆయనకి ఇద్దరు చిన్నపిల్లలు ఉన్నారు అంతేకాదు ఆయనకి  మొక్కలు, జంతువులు అంటే ప్రాణం!" అని చెప్పాడు శంకర్.

ఆ మాటకి తల ఎత్తి పైకి చూసి బయటకు వచ్చి తన చేతిలో ఉన్న కంచాన్ని గోడకి కొడుతూ సౌండ్ చేస్తూ టెర్రరిస్టుల దగ్గరికి వెళ్లి

"ఒరేయ్! సార్ ని వదిలిపెట్టి మీ సెల్ లోకి వెళ్ళండి." అంటూ ఎర్రటి కళ్ళతో  కోపంగా చూస్తూ చెప్పాడు 402.

ఆ మాట విని వెనక్కి తిరిగి చూసి "ఎవడ్రా నువ్వు? బతకాలని లేదా? కావాలంటే మాతో పాటు నువ్వు కూడా బయటికి రా!" అని చెప్పాడు ఒక టెర్రరిస్ట్.

అంతలో అక్కడ ఉన్న వాళ్ళు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "402  బయటికి వచ్చాడు ఈరోజు కచ్చితంగా ఎవరో ఒకడు చస్తాడు." అంటూ భయంగా చూస్తూ అన్నారు ఖైదీలు.

"నేను ఖచ్చితంగా బయటకి వెళ్తాను ఇలా మాత్రం కాదు." అంటూ ఆఫీసర్ ని  పట్టుకున్న షాకీర్ ని ఎత్తి గిరాటు వేసి సందీప్ రావుని తన వెనకాలకి పంపించి

"మీరు బానే ఉన్నారు కదా! నా వెనకాలే ఉండండి." అంటూ మీదికి వస్తున్న ఇద్దరు టెర్రరిస్టులని గొంతులో వేళ్ళతో పొడిచి, మరో ఇద్దరి కళ్ళలోకి చూస్తూ "అక్కడే ఆగండి." అంటూ గట్టిగా అరిచాడు 402.

కిందపడి గిలగిల కొట్టుకుంటున్న ఇద్దరిని, తన కంటి చూపుతోనే ఇద్దరినీ ఆపిన 402 వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు సందీప్ రావు.

అంతలో మిగతా సెంట్రీ  లతో కలిసి పవర్ స్టిక్స్ పట్టుకుని వచ్చి టెర్రరిస్టులని చుట్టుముట్టి "మర్యాదగాల లోపలికి వెళ్ళండి." అంటూ కోపంగా చూస్తూ చెప్పాడు శంకర్.

402 వైపు కోపంగా చూస్తూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు టెర్రరిస్టులు.

సందీప్ రావు దగ్గరికి వచ్చి "సార్! మీకేమి కాలేదు కదా!" అంటూ కంగారుగా చూస్తూ మిగతా ఖైదీల వైపు చూసి "అందరూ లోపలికి వెళ్ళండి."  అంటూ గట్టిగా అరిచాడు నితీష్.

"నొ ప్రాబ్లెమ్!" అంటూ 402 కళ్ళతో ఆపిన ఇద్దరు టెర్రరిస్టులు బొమ్మలు లాగా కదలకుండా ఉండడం చూసి   "ఆ ఇద్దరికి ఏమైంది? అలా స్టక్ అయిపోయారు."  అంటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగాడు సందీప్ రావు.

తను పాతిపెట్టిన మొక్క దగ్గరికి వెళ్లి పళ్ళు కోసి సందీప్ రావు ఇచ్చి "మీ పిల్లలకి ఇవ్వండి. ఆ ఇద్దరు నేను చెప్పే వరకు కదలరు." అంటూ ఇద్దరి దగ్గరికి వెళ్లి  "రూమ్ లోకి వెళ్ళండి." అని చెప్పాడు 402.

అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతున్న 402 వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "నన్ను కాపాడినందుకు థాంక్స్!  నీ పేరేమిటి?"  అని అడిగాడు సందీప్ రావు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ ఏమి మాట్లాడకుండా తన రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు 402.

"సార్! అతని పేరు 402 గానే అందరికీ తెలుసు! అసలు పేరు ఏంటో ఫైల్ లో కూడా లేదు."  అన్నాడు నితీష్.

"అవునా? అతని ఫైల్ నా రూమ్ కి తీసుకురండి." అంటూ లోపలికి వెళ్ళాడు సందీప్ రావు.

ఫైల్ తీసుకుని ఆఫీస్ రూమ్ లోకి వెళ్లి టేబుల్ మీద పెడుతూ "అతని గురించి తెలుసుకోవడానికి ఫైల్ అడిగిన మొదటి ఆఫీసర్ మీరే సార్!'

'18 సంవత్సరాల నిండాయి అని శిక్ష వేసి ఈ జైలుకి పంపించరు కానీ అతను ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు 16 సంవత్సరాలు మాత్రమే! '

'ఈ జైలుకు వచ్చి 12 సంవత్సరాలు అయింది అతని కోసం ఒక్కరు కూడా రాలేదు. ఎవరితోనో పెద్దగా మాట్లాడు." అని చెప్పాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఫైల్ చూస్తూ "ఆరు సంవత్సరాల క్రితం నలుగురు ఖైదీలు ఎందుకు చంపాడు? " డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్ రావు.

"ఈ జైలుకి వచ్చినప్పుడు ఐదు మొక్కలు పాతిపెట్టాడు వాటికి రోజు నీళ్లు పోసి జాగ్రత్తగా పెంచేవాడు, నలుగురు ఖైదీలు ఏడిపించడానికి ఒక మొక్క కొమ్మలు విరిచి చికాకు చేశారు.'

'ఆ కోపంతో ఎవరు ఆపినా సరే ఆగకుండా నలుగురిని చంపేసాడు అప్పటినుంచి సపరేట్ సెల్లో ఉంచుతున్నాము. ఇప్పుడు మీకు ఇచ్చిన పళ్ళు ఆ చెట్లకు కాసినవే!" అని చెప్పాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఫైల్ చూసి "చనిపోయిన వ్యక్తులు ఉంగరాలు ఇతని దగ్గర దొరికాయని అరెస్టు చేశారు, కానీ చంపినట్లు ఎటువంటి ఎవిడెన్స్ లేదు.'

అంటూ అనుమానంగా ఫైల్ కంప్లీట్ గా చూసి "కనీసం అతని ఊరు పేరు కూడా లేదు ఎవరో కావాలని  బయటకు రానివ్వకుండా ఉండడం కోసం ఇలా చేశారు." అంటూ

సెల్ దగ్గరికి వెళ్లి  "నీ గురించి డీటెయిల్స్ ఏమి ఫైల్ లో లేవు నీ పేరేమిటి?" అని అడిగాడు సందీప్ రావు.

అక్కడికి వస్తు "బాబు! సార్ నీకు హెల్ప్ చేస్తారు బెయిల్ తీసుకుని బయటికి వెళ్లొచ్చు!" అన్నాడు శంకర్ పటేల్.

"నా పేరు అభిర్! మీరు నాకు హెల్ప్ చేయాలి అనుకుంటే ఒక గుప్పెడు పంచదార ఇప్పించండి." అన్నాడు అభిర్.

ఆ మాట విని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "పంచదార ఎందుకు?" డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్ రావు.

"అక్కడ కనిపిస్తున్న చీమలకి వేయడానికి సార్!" అన్నాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఆఫీసు రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫోన్ చేసి "వసుంధర కోర్ట్ లో ఒక పిటిషన్ వేయాలి." అన్నాడు సందీప్ రావు.

************

'అబీర్ 14 సంవత్సరాలుగా జైల్లో ఎందుకు ఉన్నాడు?'

'తన దగ్గర దొరికిన 6 ఉంగరాలు ఎవరివి? వాళ్లని అభిర్ ఎందుకు చంపాల్సి వచ్చింది.'

'ఎదుటి మనిషిని కళ్ళతో ఆపగలిగే శక్తి అభిర్ కి ఎలా వచ్చింది?'

'అతని కోసం ఎదురు చూసే వాళ్ళు ఎవరైనా ఉన్నారా?'

'అభిర్ ని జైల్లో పెట్టించి బయటకు రాకుండా చేసింది  ఎవరు?'

'ఎవరు చదవని ఎవరికి తెలియని ఈ వేదం ఏమిటో తెలుసుకుందాము.'

**************