21-12-2025, 05:11 PM
நறுக்கிக் கொண்டிருந்த காய்கறிகளை மூடி வைத்து விட்டு சிவராஜ்ஜின் அறையை நோக்கி சென்றாள். அவளின் வழக்கத்திற்கு மாறான இடுப்பின் அசைவை பின்னால் இருந்து பார்த்தான். அவனது கண்களை அவனால் நம்ப முடியவில்லை. கூச்சசுபாவம் கொண்ட, ஆச்சாரமான அவனது பத்தினி மனைவி, பின்னால் இறக்கம் வைத்த ஜாக்கெட் அணிந்திருந்தாள். ரொம்ப இறக்கம் இல்லையென்றாலும், அவள் வழக்கமாக அணிவதை விட சற்று இறக்கம் அதிகமாக தான் இருந்தது. அவளின் காதணியை பார்த்தான். அவள் எப்போதும் அணிந்திருக்கும் கம்மலை கழட்டிவிட்டு, புதிதாக ஜிமிக்கி வைத்த தோடு அணிந்திருந்தாள். அவள் சிவராஜ்ஜின் அறைக்குள் நுழைந்தாள். அதன் பின் அவனுக்கு அவளின் வளையல் சத்தங்கள் கேட்டது. இரண்டு நிமிடம் கழித்து சிரித்து கொண்டே சுவாதி வெளியே வந்தாள். அவள் கணவனை கண்டதும் எதுவும் சொல்லாமல், சிரித்தபடியே கிட்சனுக்குள் நுழைந்தாள். அவள் ஹாலை கடந்து போகும் போது அவளின் இடுப்பை பார்த்தான். அவள் புடவையை தொப்புளுக்கு கீழே இறக்கி கட்டியிருந்தாள். அவள் எப்பொழுதும் அப்படி கட்ட மாட்டாள். அதிகபட்சம் அவளது புடவை தொப்புளிலாவது இருக்கும். ஆனால் இன்று வித்தியாசமாக இருந்தது. அவள் கிட்சனுக்கு நுழையும் போது, அவளது இடுப்பில் ஈரம் வெளிச்சத்தில் மின்னியதை கண்டான். அவள் திரும்பிய போது அவளது குண்டிக்கு மேல் புடவை ஈரமாக இருப்பதை கண்டான். அப்போது சிவராஜ் அவனது அறையிலிருந்து வெளியே வந்தான். அதை ராம் உணர்ந்த மறு கணமே அவனின் கவனத்தை செய்திதாளில் செலுத்தினான். மீண்டும் ஒருமுறை அவர்கள் முன் அவமானபட அவன் தயாராக இல்லை.
சிவராஜ் வந்தவுடன் சுவாதியை பார்த்து புன்னகைத்தான். அவளும் அவனை பார்த்து சிரித்தாள். பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்த ராம்மை பார்த்த சிவராஜ், சுவாதியை பார்த்து கண்ணடித்தான். சுவாதியும் அவளது கணவனை பார்த்துவிட்டு, அவன் கவனிக்கவில்லை என்பதை தெரிந்து கொண்டு, சிவராஜ்ஜை காமத்துடன் பார்த்து சிரித்தபடி கண்ணடித்தாள். பிறகு சிவராஜ் சோபாவில் உட்கார்ந்து டீவி பார்க்க ஆரம்பித்தான். சுவாதி மதிய சமையல் வேளைகளை செய்து கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து நிதானமான ராம், பேப்பரை டேபிளில் வைத்து விட்டு, புதிதாக புடவை உடுத்தி, சிவந்த உதடுகளில் லிப்ஸிடிக் போட்டு, தன்னை லேசாக அழகுபடுத்திக் கொண்டுள்ள அழகான தன் மனைவியை பார்த்தான். அவள் காதில் தொங்கும் ஜிமிக்கி கம்மல், அவளுக்கு மேலும் அழகூட்டின. அவளின் புடவைக்கு வெளியே தொங்கிய தாலிசெயின் அவளின் அழகை வேறு கட்டத்திற்கு நகர்த்தியது. அவள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதை பார்த்து சந்தோசப்பட்டான். அவளின் மகிழ்ச்சிக்கு காரணம், புது புடவையும், காதணியும் என நினைத்தான். அதை வாங்கி தந்த சிவராஜ்ஜை பார்த்தான். சிவராஜ் டீவியில் மூழ்கியிருந்தான். அவனின் திடமான உடலை பார்த்துவிட்டு, திரும்பி அவனது மனைவியை பார்த்தான். அப்போது மசாலா டப்பாவை எடுப்பதற்காக சுவாதி திரும்பியிருந்தாள். அவளது ஜாக்கெட்டின் பின்புறம் ராம்மின் கண்ணிற்கு மீண்டும் விருந்தானது. அவளது ஜாக்கெட்டின் பின் பகுதி அவளின் வழக்கமான ஜாக்கெட்டை விட சற்று இறக்கமாகவும், அகலமாகவும் இருந்தது. மாடல்கள் அணியும் ஜாக்கெட் போல இல்லை என்றாலும், அவளின் முதுகின் சில பகுதிகள் வெளியே தெரிந்தது. லேசாக வேர்வை பூத்திருந்த அவளின் வெள்ளை நிற முதுகின் வனப்பை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது சுவாதி திரும்பினாள். அவளது கணவன் அவளை பார்ப்பதை உணர்ந்து அவனை பார்த்து புன்னகைத்தாள். ராம்மும் அவளை பார்த்து சிரித்தான். அதை பொருட்படுத்தாமல், அவள் அவளது வேளைகளை கவனிக்க தொடங்கினாள். ராம்மிற்கு அவளின் நடவடிக்கை வருத்தம் தந்தாலும், அவனை பார்த்து அவள் சிரித்ததால், அவள் அவன் மீது கோபமாக இல்லை என புரிந்து கொண்டான்.
ராம்(மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டது): சுவாதி ரொம்ப சந்தோசமா இருக்காள். சிவராஜ் அண்ணே அவளுக்கு புது புடவை தோடு எல்லாம் வாங்கி கொடுத்திருக்காரு. ஆனா. அவரு எதுக்கு இதெல்லாம் வாங்கி தாராரு. அவரு வாங்கி தந்தாலும் சுவாதி வேணாம்னு சொல்லியிருக்கனும்ல. சுவாதியும் இதை பத்தி என்கிட்ட ஒன்னுமே சொல்லலை. அப்ப சிவராஜ் வாங்கி தர்றதுல சுவாதிக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்ல போல. அது சரி பாவம் அவள். எவ்வளவு நாளைக்கு தான் பழைய புடவையே கட்டிண்டு இருப்பாள். புது புடவை வாங்கி தந்த கட்டிக்க தான் செய்வாள். புடவை ஒகே, ஆனா ஜாக்கெட். இவ்வளவு இறக்கம் வச்ச ஜாக்கெட் நம்ம ஆத்து பொம்பளைக யாராச்சும் போடுவாளா? சுவாதியும் இதுக்கு முன்ன இப்படியெல்லாம் போட்டதில்லை. சிவராஜ் இப்படிபட்ட ஜாக்கெட் வாங்கலாமா. சரி அவர் வாங்கினால், இவள் வேணாம்னு சொல்லியிருக்கனும்ல. ஒருவேளை சிவராஜ் கிட்ட சொல்ல பயந்து போட்டுண்டாளோ. சரி ஆனா ஏன் புடவை இடுப்புக்கு கீழ கட்டிண்டிருக்காள். அவள் எப்பவும் தொப்புளுக்கு கீழ புடவை கட்ட மாட்டாளே?
யோசித்துக் கொண்டிருந்த ராம், கிட்சனிலில் இருந்த அவனது மனைவியை பார்க்க, அவளோ சோபாவை பார்த்து புன்னகைத்தபடி இருந்தாள். அவளின் பார்வை விழுந்த இடத்தை பார்த்த ராம்மின் இதயம் ஒரு கணம் துடிக்க மறந்தது. சிவராஜ் சோபாவில் இருந்து அவனது மனைவியை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். ராம் பதட்டத்துடன் சிவராஜ்ஜை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ராம் பார்ப்பதை சுவாதியும் சிவராஜ்ஜும் உணர்ந்தனர். சிவராஜ்ஜின் முகத்தில் இருந்த சிரிப்பு மறைந்து கோபமும் எரிச்சலும் வெளிப்பட்டது. ராம்மை பார்த்து சிவராஜ் கோபமாக பேசினான்.
சிவராஜ்: ராம் என்ன வேணும் உங்களுக்கு? ஏன் என்னையே உத்து பாத்துட்டுருக்கீங்க
சிவராஜ்ஜின் கோபத்தையும், திடிரென அவன் கேட்ட கேள்வியையும் ராம்மால் எதிர் கொள்ளமுடியவில்லை. தலையை ஆட்டியபடி தலை குனிந்து மெல்லிய குரலில் பதிலளித்தான்.
ராம்: இல்லை. ஒன்னுமில்லைண்ணே…சும்மா தான்..
கிட்சனில் இருந்து இதை பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுவாதி, அவளது கணவனின் கையறு நிலை கண்டு வருந்தினாள். ராம் பதிலளித்த பின் அவள் அவளது காதலனை பார்த்தாள். சில நொடிகளுக்கு பிறகு, அவளது வேளைகளை செய்ய தொடங்கினாள். அதை புரிந்து கொண்ட சிவராஜ் மேற்கொண்டு எதுவும் செய்யாமல் விட்டுவிட்டான்.
சிவராஜ்:ஹிம்ம்ம்
சுவாதி இப்போது அவளின் காதலனை பார்த்தாள். பிறகு தலை குனிந்து தரையை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அவளின் கணவனை பார்த்தாள். மீண்டும் அவளின் காதலனை பார்த்தாள். இந்தமுறை இருவரும் சில நிமிடங்கள் பார்வையை பறிமாறிக் கொண்டனர். அவனின் காமப்பார்வை அவளை சூடேற்றியது. அவனின் பார்வை, அவன் அவளது கணவனை அடக்கி ஆள்வதும், அவன் இருக்கும் போதே அவன் முன்பே அவளை அவனால் ரசிக்கமுடியும் என்பதை பறை சாற்றுவது போல இருந்ததை உணர்ந்தாள். அவளுக்கு மூச்சு வாங்க தொடங்கியது. அவளின் புண்டை லேசாக கசிய தொடங்கியது. அந்த சூழ்நிலை அவளின் உடலை சூடேற்றியது. அவள் பதட்டத்துடன் அவளின் காதலனை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவனின் பார்வை சற்று கீழ் இறங்கியதை கண்ட சுவாதி, அவன் என்ன பார்க்கிறான் என்பதை அறிய தலையை குனிந்து தன் உடலை பார்த்தாள். அவளின் கறுத்த கள்ள காதலன், அவளின் பதட்டத்தால் மூச்சு வாங்கும் போது ஏறி இறங்கும் அவளின் மார்பகங்களை பார்த்து ரசிப்பதை கண்டு கொண்டாள். வெட்கத்துடன் அவளின் காமுகனை பார்த்தாள். அவன் அவளை பார்த்ததும் கண்ணடித்தான். அவள் தன் சொந்த மார்பை ரசித்ததை சிவராஜ் பார்த்துவிட்டான் என்பதை உணர்ந்து பதட்டமடைந்தாள். அவளுக்கு அந்த சூழ்நிலை வித்தியாசமாக இருந்தாலும் பிடித்திருந்தது. அதன் பிறகு பெரிதாக எதுவும் நடக்கவில்லை. சுவாதி தன் சமையலில் கவனத்தை செலுத்த சிவராஜ் டீவியில் மூழ்கினான். சமைத்து முடித்த பின் சுவாதி சிவராஜ்ஜின் அறைக்கு சென்று சஹானாவிற்கு பால் கொடுத்து பசியாற்றினாள். அதன் பிறகு அவளை தூங்கவைத்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்து மதிய உணவை பறிமாறினாள்.
சிவராஜ்: சுவாதி…இன்னைக்கு சாப்பாடு பிரமாதம். கலக்கீட்ட போ. சாப்பாட்டுல்ல உன் காதல் தெரியுது.
சுவாதி சிவராஜ்ஜை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருக்க, சிவராஜ்ஜின் வார்த்தைகளால் ராம் குழம்பி போனான்.
ஸ்ரேயா: ம்ம்ம்..ஆமாம்ம்மா. இன்னைக்கு சாப்பாடு சூப்பர்.
சுவாதி சிரித்துக் கொண்டே ஸ்ரேயாவின் தலையை தடவிக் கொடுத்தாள்.
சிவராஜ்: ஸ்ரேயா. உங்க அம்மா ரொம்ப திறமைசாலி. இன்னும் நிறைய திறமை வெளிய தெரியாம மறைச்சு வச்சிருக்கா.
ராம் அமைதியாக அவர்களுடன் கஷ்டப்பட்டு சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். அதை சுவாதி கவனித்தாள்.
சுவாதி: என்னாச்சுங்க? உங்களுக்கு என் சாப்பாடு பிடிக்கலையா?
ராம் தன் தவறை உணர்ந்து சமாளிக்க முயன்றான்.
ராம்: அதெல்லாம் இல்லை. சூப்பரா இருக்கு. அண்ணே சொன்ன மாதிரி. உன் சாப்பாடுல எங்க மேல வைச்சுருக்கிற அன்பும் காதலும் தெரியுது.
இதை கேட்டதும் சுவாதி, அவளின் காதலனை பார்த்து புன்னகைத்தாள். சிவராஜ்ஜும் அவளை பார்த்து சிரித்தான்,
சிவராஜ்: ராம். இன்னைல்ல இருந்து சுவாதி சமைக்கிற சாப்பாட்டுல எப்பவுமே காதலும், அன்பும் இருக்கும்.
பேசிவிட்டு, சுவாதி பார்த்து சிரித்தபடி கண்ணடித்தான்.
சுவாதி அவனை பார்த்துவிட்டு சிரிக்காமல், முட்டாள் போல சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் அவளின் கணவனை பார்த்தாள். பிறகு சாப்பாட்டில் கவனம் செலுத்தினாள். சாப்பிட்டு முடித்தபின் சிவராஜ் மீண்டும் சோபாவில் தஞ்சமடைந்தான். சுவாதி தட்டு, பாத்திரங்களை கழுவி சுத்தபடுத்திவிட்டு, அவளின் காதலனருகே வந்து அமர்ந்தாள். ராம் எதுவும் பேசாமல் அதை பார்த்துக் கொண்ட்டிருந்தான். கால் மணி நேரத்திற்கு பிறகு, சிவராஜ் டீவி ரிமோட்டை கீழேவைத்தான்.
சிவராஜ்: சுவாதி, எனக்கு தூக்கம் வருது. உனக்கு வரலை?
சுவாதி சிவராஜ்ஜை சில நொடிகள் பார்த்துவிட்டு, அவளின் கணவனை பார்த்தாள்.
சுவாதி; வாங்க, வந்து கொஞ்ச நேரம் தூங்குங்க.
“சிவராஜ் ஏன் சுவாதியிடம் தூங்க போவதாக சொன்னான்? ஏன் சுவாதி என்னை தூங்க வைக்க முயலுகிறாள்?” என ராம் குழப்பமடைந்தான். சுவாதி சோபாவில் இருந்து எழுந்து வீல் சேரை ராம்மின் அறைக்கு நகர்த்தி சென்றாள். உள்ளே நுழைந்ததும், அவனுக்கு மாத்திரைகளை எடுத்து கொடுத்தாள். ராம் மாத்திரைகளை விழுங்கினான். சுவாதியிடம் தன் சந்தேகத்தை கேட்கலாமா என நினைத்தான். ஆனால் அவள் காலையில் நடந்து கொண்டதை போல நடந்து கொண்டால் என்ன செய்வது என பயந்து அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டான். சுவாதி அவனை படுக்க வைத்தாள்.
சுவாதி: தூங்குங்க.
சுவாதி எழுந்து வெளியே சென்றாள். ராம் அவள் செல்வதை எதுவும் சொல்லாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். மேற்கூரையை பார்த்து ஏதோ யோசித்தபடி படுத்திருந்த ராம் அப்படியே தூங்கிவிட்டான். அவன் கண்விழுத்த போது மணி 5:30. எழுந்து ஹாலுக்கு வந்த உடன் அவன் முதலில் கவனித்தது சிவராஜும், அவனது மனைவியும் உறங்கும் அறைகதவு பூட்டப்பட்டிருந்தது. சில நொடிகள் அங்கேயே இருந்துவிட்டு, பிறகு நகர்ந்து டைனிங் டேபிள் அருகே வந்து தண்ணீர் குடித்தான். அப்போது, சிவராஜ்ஜின் அறையிலிருந்து சுவாதியின் கொலுசு சத்தமும், வளையல் சத்தமும் கேட்டது. ராம் அந்த அறையின் கதவை பார்த்தான். அவ்வப்போது, உள்ளே இருந்து சத்தம் வந்துகொண்டிருந்தது. ஒருகட்டத்தில் வெறுத்து போன ராம் தன் தலையை உதறினான். அவன் நினைவுகளில் இருந்து வெளிவர அருகில் இருந்த வார இதழை படிக்க ஆரம்பித்தான். அவன் படிக்க ஆரம்பித்தவுடன் கட்டில் உராய்வு சத்தமும், சேர்ந்து கேட்க தொடங்கியது. நொடிக்கு நொடி கட்டில் சத்தமும், சுவாதியின் கொலுசு சத்தமும் அதிகரித்தது. ராம்மின் இதய துடிப்பு அதிகரித்தது. இரண்டு நிமிடங்களுக்கு பிறகு, சிவராஜ்ஜின் அறையில் இருந்து பெண்ணின் முனங்கல் சத்தம் கேட்டது. ”ஹாஹாஹாஹாஹாஹாஹா”. இதை கேட்ட ராம் தொண்டைகுழி வறண்டு போனது. எச்சிலைவிழுங்கி ஈரப்படுத்தினான். அவன் அவனை நிதானப்படுத்த முயலும் போது, ஆணின் முனங்கல் சத்தம் கேட்டது.
“ஹாஹாஹஹாஹார்ர்ர்ர்ர்க்க்க்க்க்க்ஹ்ஹ்ஹஹஹஹாஹாஹா”. அதன் பின் எல்லா சத்தமும் அடங்கின. அமைதியாக இருந்தது. ராம் கதவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஒரு நிமிடத்திற்கு பிறகு ராம் தன்னை கடிந்து கொண்டான்.
ராம்(மனதிற்குள்): ச்சே நான் போய் இப்படி நினைக்காலாமா? சுவாதி இந்த வீட்டுக்கே வர மாட்டேன்னு சொன்னாள். நான் தான் வரவைச்சேன். சிவராஜ்ஜோட படுக்க மாட்டேன்னு சொன்னாள். நான் தான் படுக்க சொன்னேன். இப்ப நானே தப்பா நினைக்கிறதா? என் மூளைக்கு தான் ஏதோ ஆயிடுச்சு. அதான் விதவிதமா சத்தம் கேட்கிற மாதிரி தோனுது.
அவ்வப்போது அவளின் வளையல் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. 20 நிமிடங்களுக்கு பிறகு அவளின் கொலுசு சத்தமும், அதை தொடர்ந்து தண்ணீர் கொட்டும் சத்தமும் கேட்டது. கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டு ராம் திரும்பி பார்த்தான். சிவராஜ் வெளியே வந்தான். அவனது காதலியின் கணவனை வெறுப்புடன் பார்த்துவிட்டு சோபாவில் அமர்ந்தான். அடுத்த அரை மணி நேரம் கழித்து கதவை திறந்து கொண்டு சுவாதி குளித்து முடித்து அழகாக சிரித்தபடி வெளியே வந்தாள். ராம்மை கவனிக்காமல், நேராக கிட்சனுக்கு சென்றாள். ராம் அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். சிவராஜ் ராம்மின் பரிதாப நிலையை பார்த்து புன்னகைத்தான். சுவாதி வேறு புடவைக்கு மாறியிருந்தாள். அடர் கருநீலத்தில் டிரன்ஸ்பெரன்டாக இருந்து. காலையில் கட்டியிருந்ததை போல இடுப்புக்கு கீழே கட்டியிருந்தாள். அடர் பிங்க் நிறத்தில் ஜாக்கெட் அணிந்திருந்தாள். அந்த ஜாக்கெட்டும் காலையில் அணிந்திருந்ததை போல் இறக்கமாக் இருந்தது. ஒரே வித்தியாசம், மேல்முதுகுக்கு அருகில் இரண்டு கயிறுகள் இருபக்கமுருந்து வந்து நடுவில் பிணைக்கபட்டிருக்க, அந்த கயிறின் முனைகள் அவளின் திறந்த முதுகில் தொங்கியபடி அவளுக்கு கூடுதலாக அழகூட்டியது. இரண்டு கயிற்றின் முனைகளிலும் சிறிய மணி போல ஏதோ தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. ராம் இதை எல்லாம் அவள் கிட்சனில் வேளை செய்து கொண்டிருக்கும் போது கவனித்தான். சுவாதி காலையில் இருந்தது போலவே அழகாக இருந்தாள். கூடுதலாக ராம்மிற்கு அவள் கவர்ச்சியாக தெரிவது போல இருந்தது. அவன் அவளை பார்த்து கொண்டே இருந்ததான். சிவராஜ் நடப்பதை எல்லாம் புன்னகையுடன் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான்.
டீ போட்டு கொண்டிருக்கும் போது சுவாதி அவளின் கணவன் அவளை பார்ப்பதை அறிந்து அவனை பார்த்து புன்னகைத்தாள். அவனும் பதிலுக்கு புன்னகைத்தான். அவனுக்கு அவள் அவனை பார்த்து சிரித்தது மகிழ்ச்சியளித்தது. பார்வையை வார இதழுக்கு மாற்றினான். இதை கவனித்த சுவாதி அவளின் காதலனை பார்த்தாள். அவன் அவளுக்கு பறக்கும் முத்தங்களை கொடுத்துவிட்டு, தலையை அவனின் அறைபக்கம் திருப்பி டீயை அவனின் அறைக்கு கொண்டுவர சொல்லி சமிக்கை காட்டினான், அவன் இன்னும் அவளுடன் விளையாட விரும்புவது நினைத்து வெட்கத்தில் தலை குனிந்தாள். தயாரான டீயை மூன்று கோப்பைகளில் ஊற்றிவிட்டு, பிரெட் டோஸ்ட் எடுத்துக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்த சுவாதி முதலில் அவளின் கணவனுக்கு பறிமாறினாள். பிறகு அவளின் காதலனை நோக்கி திரும்பினாள். அவள் திரும்பும் போது ராம் அவளின் இடுப்பில் சிவந்த தடம் ஒன்றை பார்த்தான். ராம் அவள் சோபாவை நோக்கி செல்லும் போது அந்த தடத்தை பார்த்தபடியே இருந்தான். சிவராஜ் காலை நீட்டி அமர்ந்திருந்த சோபாவில் அவனது காலுக்கு முன் இருந்த இடத்தில் உட்கார்ந்தாள். சிவராஜ் லேசாக நகர்ந்து உட்கார்ந்தான். ராம் அவளின் இடுப்பை பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், இப்போது, சிவராஜ்ஜின் கால் பாதங்கள் அவன் மனைவியின் திறந்த இடையை நேரடியாக வருடுவதை கண்டான். ராம்மிற்கு உதடு வரண்டன. அவன் சுவாதியை பார்த்தான். அவளின் முகத்தில் எந்த வித அசௌவுகரியமும் தெரியாதை கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தான்.
சிவராஜ் எழுந்து டீயை அருந்தினான். ராம் சுவாதியும், சிவராஜ்ஜும் அருகருகே அமர்ந்திருப்பதை அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான். ராம் அவர்களை பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்த சிவராஜ் அவனை பார்த்து புன்னகைத்தான். சுவாதியும் அதே போல ராம்மை பார்த்து புன்னகைத்தாள்.
ராம்மும் பதிலுக்கு இருவரையும் பார்த்து சிரித்தான். பாவம் அவனால் அதுமட்டும் தான் செய்ய முடிந்தது. டீ குடித்து முடித்தபின் சுவாதி இரவு உணவு தயார் செய்ய கிட்சனுக்கு சென்றாள். சிவராஜ் போனை எடுத்துக் கொண்டு பால்கனிக்கு சென்று யாரிடமோ பேச தொடங்கினான். ராம் விளையாடிவிட்டு வந்த ஸ்ரேயாவிற்கு பாடம் சொல்லி கொடுத்தான். பொழுது நகர்ந்தது.
சுவாதி சந்தோசமாக சமைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவ்வப்போது, ஹாலில் அமர்ந்திருந்த அவளின் காதலன் சிவராஜ்ஜை பார்த்து கொண்டே வேளை பார்த்தாள். அவள் பார்க்கும் போது மொபைல் போனை நோண்டி கொண்டிருந்த சிவராஜ் அவள் வேளை செய்யும் போது, அவ்வப்போது அவளை பார்த்து ரசித்தான். அவளின் முகத்தையும், வழக்கத்திற்கு மாறாக கவர்ச்சியுடன் வெளியே தெரிந்த அவளின் முதுகையும் பார்த்து ரசித்தான். அவளின் உடலை ஒட்டு துணியின்றி நிர்வாணமாக இரவுகளில் அவன் ரசித்திருந்த போதும், அவள் இன்றைய புடவை ஜாக்கெட்டில் அவனுக்கு கவர்ச்சியாக தெரிந்தாள். அவளின் ஜாக்கெட் மாடர்னாக இல்லாவிட்டாலும், சராசரியான ஆச்சாரமான குடும்ப பெண்ணாக அவள் இதுவரை அணிந்திருந்த ஜாக்கெட்டை விட அவளின் உடல் அழகை கொஞ்சம் வெளிகாட்டியதால், கவர்ச்சியாக தெரிந்தாள். அதை கண்டு ரசித்த சிவராஜ், அவளுக்கு இந்த ஜாக்கெட்டை அணியவிருப்பமில்லாவிட்டாலும், அவன் வற்புறுத்தியதால். அவள் எந்த தயக்கமுமின்றி அணிந்து கொண்டிருப்பதை எண்ணி மகிழ்ச்சியடைந்தான். அப்படி காலையில் அவள் டீ கோப்பையுடன் சிவராஜ்ஜின் அறைக்கு சென்ற பின் என்ன நடந்தது?
சிவராஜ்ஜுன் சுவாதியும் டீயை குடித்துமுடித்த பின் சிவராஜ் அவளுக்கு தான் வாங்கி வந்த புடவைகளை எடுத்து காட்டினான். சுவாதி மனதிற்குள் சந்தோசமாக இருந்தாலும், அதை அவள் காதலனிடம் வெளிக்காட்ட விரும்பவில்லை.
சிவராஜ்: பாரு சுவாதி, எப்படி இருக்கு புடவையெல்லாம். இந்த புடவையெல்லாம் கட்டினனு வைச்சுக்கோ ..தேவதை மாதிரி இருப்ப. உன் அழகுக்கு இன்னும் தூக்கி கொடுக்கும். அதை விட்டுட்டு, பழைய கசங்குன, சாயம் போன புடவை கட்டிக்கிட்டு.
சுவாதி புடவைகளை பார்த்தாள். அவை எல்லாம் டிரன்ஸ்பெரன்டாக இருந்தது.
சிவராஜ்: என்ன சும்மா பாத்திட்டு இருக்கு, நல்லா தொட்டு பாரு. எல்லா புடவை என் செல்ல மாமிக்கு தான்.
சுவாதி தயங்கியபடி புடவையை ஒவ்வென்றாக எடுத்து பார்த்தாள். பிறகு சுவாதி சங்கடத்துடன் அவனை பார்த்தாள். அவன் மனம் கஷ்ட படக்கூடாது என்பதற்காக லேசாக புன்னகையை வரவைத்து கொண்டு பேசினாள்.
சுவாதி: நீங்க எனக்காக இவ்வளவு பண்ணதுக்கு தாங்க்ஸ். ஆனா எனக்கு இதெல்லாம் வேணாம். நீங்க ராம்முக்கும் குழந்தைகளுக்கும் துணி வாங்கி கொடுத்ததே எனக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருந்தாலும், அதுவே உங்களுக்கு ரொம்ப செலவு வச்சிருக்கும், இதுல இந்த புடவையெல்லாம் பாக்குறப்ப ரொம்ப காஸ்டிலியா இருக்கும் போல இருக்கு. பேசாம இத திருப்பி கொடுத்திடுங்களேன். எனக்கு இருக்க துணி போதும்.. வீட்ல இருக்க எனக்கு எதுக்கு தேவையில்லாத செலவு.
சிவராஜ் இதை கேட்டதும், அவளருகே நெருங்கி, அவளின் உதடுகளை அவளின் விரலால் வருடியபடி பேசினான்.
சிவராஜ்: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்… நான் ஒன்னும் சும்மா வாங்கிட்டு வரலை. நான் எது செஞ்சாலும் அதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கும். நீ வீட்ல இருந்தாலும் சரி. வெளியே போனாலும் சரி, இந்த புடவையெல்லாம் கட்டினா ரொம்ப அழகா இருப்ப. அது தான் எனக்கு வேணும். நான் எப்பவும் உன் அழகை ரசிச்சிக்கிட்டே இருக்கனும்.
சுவாதி சங்கடத்துடன் அவனை பார்த்து சிரித்தாள். அதன் பிறகு அவன் வாங்கி வந்திருந்த ஜாக்கெட்டுகளை எடுத்து பார்த்தாள். சிவராஜ்ஜை ஏமாற்றத்துடன் பார்த்தாள்.
சுவாதி: பெருமாளே. என்ன கண்றாவி இது. புடவை கூட ஒரு கணக்கில சேத்துக்கலாம். என்ன பிளவுஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேள். முன்னையும், பின்னையும் இவ்வளவு இறக்கமா? இதை போடுறதுக்கு போடாமலையே இருக்கலாம். நான் இதெல்லாம் போடமாட்டேன்பா
சிவராஜ் ஏமாற்றத்துடன், கவலையுடன் இருக்கும் அவளின் முகத்தை பார்த்து புன்னகைத்தான்.
சிவராஜ்: என்ன சுவாதி உனக்காக ஆசையா வாங்கிட்டு வந்தா இப்படி பண்ற. நீ நினைக்கிற மாதிரி இது ஒன்னும் அவ்வளவு இறக்கமா உடம்பு தெரியுறமாதிரி எல்லாம் இருக்காது. இதை விட மோசமா எல்லாம் இன்னைக்கு நடிகைகள் போடுறதை டீவியில் நீ பாத்தில்லை. இந்த பிளவுஸ் அவ்வள்வு மோசமா இல்லை. என்ன லேசா அங்கங்க உன் உடம்பு தெரியும். இந்த பிளவுஸ் எல்லாம் இன்னைக்கு நார்மல் தான். வெளியில இந்த மாதிரி பிளவுஸ் போட்ட பொம்பளைகளை நீ பாத்தில்லைனு சொல்லு. நீ தான் இன்னும் பழைய காலத்து பொம்பளை மாதிரி எல்லாத்தையும் மறைச்சி கிட்டு இருக்க. ஆண்டவன் உனக்கு கொடுத்த அழகுக்கு கொஞ்சமாவது நியாயமா நடந்துக்கோ. இந்த பிளவுஸ் எல்லாம் உனக்கு பொருத்தமா இருக்கும். உன் அழகை தூக்கி கொடுக்கும். அசிங்கமா தெரியாது. என்னை நம்பு.
சுவாதி: ஆனா இதை எப்படி ராம் முன்னாடி..அவரு ஏதாவது..
சுவாதி பேசி முடிக்கும் முன், சிவராஜ் அவளின் உதட்டில் அவனின் சுட்டு விரலை வைத்தான்.
சிவராஜ்: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ். நான் உன்கிட்ட எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன். யாரைபத்தியும் கவலைபடாத. இந்த வீட்ல உன் இஷ்டபடி இருனு. கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி கூட அதுக்காக தான் உன்னை அதே கிழிஞ்ச பிளவுஸை போட சொல்லி, வெளியே அனுப்பினேன்.
சொல்லிவிட்டு, சுவாதியின் புடவை முந்தானையை இழுத்து சரியவிட்டான். அவளது ஜாக்கெட்டின் மேல் கொக்கியில்லாமல் பிதுங்கி வெளியே தெரிந்த அவளின் முலை சதைகளை பார்த்தான். விரல்களால் வெளியே தெரிந்த முலை சதைகளை மேலும் கீழும் வருட ஆரம்பித்தான். முலைகளை வருடிக் கொண்டே, அதன் அழகை ரசிக்க ஆரம்பித்தான். அவளின் மூச்சுக்காற்றின் வேகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரிக்க ஆரம்பித்தது. அவளின் மூச்சுக்காற்றிக்கு ஏற்ப விம்மி அடங்கிய அவளின் முலைகளுக்கும், அதன் நடுவே அசைந்தாடும் தாலி சங்கிலியும், அவனை சூடேற்றின. அவளை பார்த்து புன்னகைத்தபடி பேசினான்.
சிவராஜ்: உன் புருசன் இதை பாத்து எதுவும் சொன்னானா?
சுவாதிக்கு பதில் பேசமுடியாமல் மூச்சு வாங்கியது. மூச்சு வாங்கியபடியே பதிலளித்தாள்.
சுவாதி:ம்ம்ம்ம் கேட்டாரு…..நான் திட்டுனதும்…….அமைதியாயிட்டாரு.
தன் கணவனை அவள் காதலனுக்காக திட்டியதை சொல்லி முடித்ததும், சுவாதி தன் தவறை உணர்ந்து, சங்கடப்பட்டாள். சிவராஜ் அவளை பார்த்து புன்னகையுடன் பேசினான்.
சிவராஜ்: பாரு இப்ப நீ சொன்ன மாதிரி, உன் புருசன்க்கு தைரியமே இல்லை. ஏற்கனவே என்னை பாத்து பயப்படுவான். இப்ப உன்னையும் பாத்து பயப்பட ஆரம்பிச்சிட்டான். அவன் பேருக்கு தான் உன் புருசன். அவனால இனி உன்னை ஒன்னும் பண்ண முடியாது. உன் சந்தோசம், உன் ஆசை, கனவு எதையுமே அவனால் நிறைவேத்த முடியாதப்ப அவன் எப்படி உன்னை கன்ட்ரோல் பண்ண முடியும். பேசாம் முலையில உக்காந்து நீ போடுற சோறை சாப்பிட்டுட்டு கிடக்க வேண்டியது தான்.
சிவராஜ் வந்தவுடன் சுவாதியை பார்த்து புன்னகைத்தான். அவளும் அவனை பார்த்து சிரித்தாள். பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்த ராம்மை பார்த்த சிவராஜ், சுவாதியை பார்த்து கண்ணடித்தான். சுவாதியும் அவளது கணவனை பார்த்துவிட்டு, அவன் கவனிக்கவில்லை என்பதை தெரிந்து கொண்டு, சிவராஜ்ஜை காமத்துடன் பார்த்து சிரித்தபடி கண்ணடித்தாள். பிறகு சிவராஜ் சோபாவில் உட்கார்ந்து டீவி பார்க்க ஆரம்பித்தான். சுவாதி மதிய சமையல் வேளைகளை செய்து கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து நிதானமான ராம், பேப்பரை டேபிளில் வைத்து விட்டு, புதிதாக புடவை உடுத்தி, சிவந்த உதடுகளில் லிப்ஸிடிக் போட்டு, தன்னை லேசாக அழகுபடுத்திக் கொண்டுள்ள அழகான தன் மனைவியை பார்த்தான். அவள் காதில் தொங்கும் ஜிமிக்கி கம்மல், அவளுக்கு மேலும் அழகூட்டின. அவளின் புடவைக்கு வெளியே தொங்கிய தாலிசெயின் அவளின் அழகை வேறு கட்டத்திற்கு நகர்த்தியது. அவள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதை பார்த்து சந்தோசப்பட்டான். அவளின் மகிழ்ச்சிக்கு காரணம், புது புடவையும், காதணியும் என நினைத்தான். அதை வாங்கி தந்த சிவராஜ்ஜை பார்த்தான். சிவராஜ் டீவியில் மூழ்கியிருந்தான். அவனின் திடமான உடலை பார்த்துவிட்டு, திரும்பி அவனது மனைவியை பார்த்தான். அப்போது மசாலா டப்பாவை எடுப்பதற்காக சுவாதி திரும்பியிருந்தாள். அவளது ஜாக்கெட்டின் பின்புறம் ராம்மின் கண்ணிற்கு மீண்டும் விருந்தானது. அவளது ஜாக்கெட்டின் பின் பகுதி அவளின் வழக்கமான ஜாக்கெட்டை விட சற்று இறக்கமாகவும், அகலமாகவும் இருந்தது. மாடல்கள் அணியும் ஜாக்கெட் போல இல்லை என்றாலும், அவளின் முதுகின் சில பகுதிகள் வெளியே தெரிந்தது. லேசாக வேர்வை பூத்திருந்த அவளின் வெள்ளை நிற முதுகின் வனப்பை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது சுவாதி திரும்பினாள். அவளது கணவன் அவளை பார்ப்பதை உணர்ந்து அவனை பார்த்து புன்னகைத்தாள். ராம்மும் அவளை பார்த்து சிரித்தான். அதை பொருட்படுத்தாமல், அவள் அவளது வேளைகளை கவனிக்க தொடங்கினாள். ராம்மிற்கு அவளின் நடவடிக்கை வருத்தம் தந்தாலும், அவனை பார்த்து அவள் சிரித்ததால், அவள் அவன் மீது கோபமாக இல்லை என புரிந்து கொண்டான்.
ராம்(மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டது): சுவாதி ரொம்ப சந்தோசமா இருக்காள். சிவராஜ் அண்ணே அவளுக்கு புது புடவை தோடு எல்லாம் வாங்கி கொடுத்திருக்காரு. ஆனா. அவரு எதுக்கு இதெல்லாம் வாங்கி தாராரு. அவரு வாங்கி தந்தாலும் சுவாதி வேணாம்னு சொல்லியிருக்கனும்ல. சுவாதியும் இதை பத்தி என்கிட்ட ஒன்னுமே சொல்லலை. அப்ப சிவராஜ் வாங்கி தர்றதுல சுவாதிக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்ல போல. அது சரி பாவம் அவள். எவ்வளவு நாளைக்கு தான் பழைய புடவையே கட்டிண்டு இருப்பாள். புது புடவை வாங்கி தந்த கட்டிக்க தான் செய்வாள். புடவை ஒகே, ஆனா ஜாக்கெட். இவ்வளவு இறக்கம் வச்ச ஜாக்கெட் நம்ம ஆத்து பொம்பளைக யாராச்சும் போடுவாளா? சுவாதியும் இதுக்கு முன்ன இப்படியெல்லாம் போட்டதில்லை. சிவராஜ் இப்படிபட்ட ஜாக்கெட் வாங்கலாமா. சரி அவர் வாங்கினால், இவள் வேணாம்னு சொல்லியிருக்கனும்ல. ஒருவேளை சிவராஜ் கிட்ட சொல்ல பயந்து போட்டுண்டாளோ. சரி ஆனா ஏன் புடவை இடுப்புக்கு கீழ கட்டிண்டிருக்காள். அவள் எப்பவும் தொப்புளுக்கு கீழ புடவை கட்ட மாட்டாளே?
யோசித்துக் கொண்டிருந்த ராம், கிட்சனிலில் இருந்த அவனது மனைவியை பார்க்க, அவளோ சோபாவை பார்த்து புன்னகைத்தபடி இருந்தாள். அவளின் பார்வை விழுந்த இடத்தை பார்த்த ராம்மின் இதயம் ஒரு கணம் துடிக்க மறந்தது. சிவராஜ் சோபாவில் இருந்து அவனது மனைவியை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். ராம் பதட்டத்துடன் சிவராஜ்ஜை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ராம் பார்ப்பதை சுவாதியும் சிவராஜ்ஜும் உணர்ந்தனர். சிவராஜ்ஜின் முகத்தில் இருந்த சிரிப்பு மறைந்து கோபமும் எரிச்சலும் வெளிப்பட்டது. ராம்மை பார்த்து சிவராஜ் கோபமாக பேசினான்.
சிவராஜ்: ராம் என்ன வேணும் உங்களுக்கு? ஏன் என்னையே உத்து பாத்துட்டுருக்கீங்க
சிவராஜ்ஜின் கோபத்தையும், திடிரென அவன் கேட்ட கேள்வியையும் ராம்மால் எதிர் கொள்ளமுடியவில்லை. தலையை ஆட்டியபடி தலை குனிந்து மெல்லிய குரலில் பதிலளித்தான்.
ராம்: இல்லை. ஒன்னுமில்லைண்ணே…சும்மா தான்..
கிட்சனில் இருந்து இதை பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுவாதி, அவளது கணவனின் கையறு நிலை கண்டு வருந்தினாள். ராம் பதிலளித்த பின் அவள் அவளது காதலனை பார்த்தாள். சில நொடிகளுக்கு பிறகு, அவளது வேளைகளை செய்ய தொடங்கினாள். அதை புரிந்து கொண்ட சிவராஜ் மேற்கொண்டு எதுவும் செய்யாமல் விட்டுவிட்டான்.
சிவராஜ்:ஹிம்ம்ம்
சுவாதி இப்போது அவளின் காதலனை பார்த்தாள். பிறகு தலை குனிந்து தரையை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அவளின் கணவனை பார்த்தாள். மீண்டும் அவளின் காதலனை பார்த்தாள். இந்தமுறை இருவரும் சில நிமிடங்கள் பார்வையை பறிமாறிக் கொண்டனர். அவனின் காமப்பார்வை அவளை சூடேற்றியது. அவனின் பார்வை, அவன் அவளது கணவனை அடக்கி ஆள்வதும், அவன் இருக்கும் போதே அவன் முன்பே அவளை அவனால் ரசிக்கமுடியும் என்பதை பறை சாற்றுவது போல இருந்ததை உணர்ந்தாள். அவளுக்கு மூச்சு வாங்க தொடங்கியது. அவளின் புண்டை லேசாக கசிய தொடங்கியது. அந்த சூழ்நிலை அவளின் உடலை சூடேற்றியது. அவள் பதட்டத்துடன் அவளின் காதலனை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவனின் பார்வை சற்று கீழ் இறங்கியதை கண்ட சுவாதி, அவன் என்ன பார்க்கிறான் என்பதை அறிய தலையை குனிந்து தன் உடலை பார்த்தாள். அவளின் கறுத்த கள்ள காதலன், அவளின் பதட்டத்தால் மூச்சு வாங்கும் போது ஏறி இறங்கும் அவளின் மார்பகங்களை பார்த்து ரசிப்பதை கண்டு கொண்டாள். வெட்கத்துடன் அவளின் காமுகனை பார்த்தாள். அவன் அவளை பார்த்ததும் கண்ணடித்தான். அவள் தன் சொந்த மார்பை ரசித்ததை சிவராஜ் பார்த்துவிட்டான் என்பதை உணர்ந்து பதட்டமடைந்தாள். அவளுக்கு அந்த சூழ்நிலை வித்தியாசமாக இருந்தாலும் பிடித்திருந்தது. அதன் பிறகு பெரிதாக எதுவும் நடக்கவில்லை. சுவாதி தன் சமையலில் கவனத்தை செலுத்த சிவராஜ் டீவியில் மூழ்கினான். சமைத்து முடித்த பின் சுவாதி சிவராஜ்ஜின் அறைக்கு சென்று சஹானாவிற்கு பால் கொடுத்து பசியாற்றினாள். அதன் பிறகு அவளை தூங்கவைத்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்து மதிய உணவை பறிமாறினாள்.
சிவராஜ்: சுவாதி…இன்னைக்கு சாப்பாடு பிரமாதம். கலக்கீட்ட போ. சாப்பாட்டுல்ல உன் காதல் தெரியுது.
சுவாதி சிவராஜ்ஜை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருக்க, சிவராஜ்ஜின் வார்த்தைகளால் ராம் குழம்பி போனான்.
ஸ்ரேயா: ம்ம்ம்..ஆமாம்ம்மா. இன்னைக்கு சாப்பாடு சூப்பர்.
சுவாதி சிரித்துக் கொண்டே ஸ்ரேயாவின் தலையை தடவிக் கொடுத்தாள்.
சிவராஜ்: ஸ்ரேயா. உங்க அம்மா ரொம்ப திறமைசாலி. இன்னும் நிறைய திறமை வெளிய தெரியாம மறைச்சு வச்சிருக்கா.
ராம் அமைதியாக அவர்களுடன் கஷ்டப்பட்டு சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். அதை சுவாதி கவனித்தாள்.
சுவாதி: என்னாச்சுங்க? உங்களுக்கு என் சாப்பாடு பிடிக்கலையா?
ராம் தன் தவறை உணர்ந்து சமாளிக்க முயன்றான்.
ராம்: அதெல்லாம் இல்லை. சூப்பரா இருக்கு. அண்ணே சொன்ன மாதிரி. உன் சாப்பாடுல எங்க மேல வைச்சுருக்கிற அன்பும் காதலும் தெரியுது.
இதை கேட்டதும் சுவாதி, அவளின் காதலனை பார்த்து புன்னகைத்தாள். சிவராஜ்ஜும் அவளை பார்த்து சிரித்தான்,
சிவராஜ்: ராம். இன்னைல்ல இருந்து சுவாதி சமைக்கிற சாப்பாட்டுல எப்பவுமே காதலும், அன்பும் இருக்கும்.
பேசிவிட்டு, சுவாதி பார்த்து சிரித்தபடி கண்ணடித்தான்.
சுவாதி அவனை பார்த்துவிட்டு சிரிக்காமல், முட்டாள் போல சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் அவளின் கணவனை பார்த்தாள். பிறகு சாப்பாட்டில் கவனம் செலுத்தினாள். சாப்பிட்டு முடித்தபின் சிவராஜ் மீண்டும் சோபாவில் தஞ்சமடைந்தான். சுவாதி தட்டு, பாத்திரங்களை கழுவி சுத்தபடுத்திவிட்டு, அவளின் காதலனருகே வந்து அமர்ந்தாள். ராம் எதுவும் பேசாமல் அதை பார்த்துக் கொண்ட்டிருந்தான். கால் மணி நேரத்திற்கு பிறகு, சிவராஜ் டீவி ரிமோட்டை கீழேவைத்தான்.
சிவராஜ்: சுவாதி, எனக்கு தூக்கம் வருது. உனக்கு வரலை?
சுவாதி சிவராஜ்ஜை சில நொடிகள் பார்த்துவிட்டு, அவளின் கணவனை பார்த்தாள்.
சுவாதி; வாங்க, வந்து கொஞ்ச நேரம் தூங்குங்க.
“சிவராஜ் ஏன் சுவாதியிடம் தூங்க போவதாக சொன்னான்? ஏன் சுவாதி என்னை தூங்க வைக்க முயலுகிறாள்?” என ராம் குழப்பமடைந்தான். சுவாதி சோபாவில் இருந்து எழுந்து வீல் சேரை ராம்மின் அறைக்கு நகர்த்தி சென்றாள். உள்ளே நுழைந்ததும், அவனுக்கு மாத்திரைகளை எடுத்து கொடுத்தாள். ராம் மாத்திரைகளை விழுங்கினான். சுவாதியிடம் தன் சந்தேகத்தை கேட்கலாமா என நினைத்தான். ஆனால் அவள் காலையில் நடந்து கொண்டதை போல நடந்து கொண்டால் என்ன செய்வது என பயந்து அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டான். சுவாதி அவனை படுக்க வைத்தாள்.
சுவாதி: தூங்குங்க.
சுவாதி எழுந்து வெளியே சென்றாள். ராம் அவள் செல்வதை எதுவும் சொல்லாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். மேற்கூரையை பார்த்து ஏதோ யோசித்தபடி படுத்திருந்த ராம் அப்படியே தூங்கிவிட்டான். அவன் கண்விழுத்த போது மணி 5:30. எழுந்து ஹாலுக்கு வந்த உடன் அவன் முதலில் கவனித்தது சிவராஜும், அவனது மனைவியும் உறங்கும் அறைகதவு பூட்டப்பட்டிருந்தது. சில நொடிகள் அங்கேயே இருந்துவிட்டு, பிறகு நகர்ந்து டைனிங் டேபிள் அருகே வந்து தண்ணீர் குடித்தான். அப்போது, சிவராஜ்ஜின் அறையிலிருந்து சுவாதியின் கொலுசு சத்தமும், வளையல் சத்தமும் கேட்டது. ராம் அந்த அறையின் கதவை பார்த்தான். அவ்வப்போது, உள்ளே இருந்து சத்தம் வந்துகொண்டிருந்தது. ஒருகட்டத்தில் வெறுத்து போன ராம் தன் தலையை உதறினான். அவன் நினைவுகளில் இருந்து வெளிவர அருகில் இருந்த வார இதழை படிக்க ஆரம்பித்தான். அவன் படிக்க ஆரம்பித்தவுடன் கட்டில் உராய்வு சத்தமும், சேர்ந்து கேட்க தொடங்கியது. நொடிக்கு நொடி கட்டில் சத்தமும், சுவாதியின் கொலுசு சத்தமும் அதிகரித்தது. ராம்மின் இதய துடிப்பு அதிகரித்தது. இரண்டு நிமிடங்களுக்கு பிறகு, சிவராஜ்ஜின் அறையில் இருந்து பெண்ணின் முனங்கல் சத்தம் கேட்டது. ”ஹாஹாஹாஹாஹாஹாஹா”. இதை கேட்ட ராம் தொண்டைகுழி வறண்டு போனது. எச்சிலைவிழுங்கி ஈரப்படுத்தினான். அவன் அவனை நிதானப்படுத்த முயலும் போது, ஆணின் முனங்கல் சத்தம் கேட்டது.
“ஹாஹாஹஹாஹார்ர்ர்ர்ர்க்க்க்க்க்க்ஹ்ஹ்ஹஹஹஹாஹாஹா”. அதன் பின் எல்லா சத்தமும் அடங்கின. அமைதியாக இருந்தது. ராம் கதவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஒரு நிமிடத்திற்கு பிறகு ராம் தன்னை கடிந்து கொண்டான்.
ராம்(மனதிற்குள்): ச்சே நான் போய் இப்படி நினைக்காலாமா? சுவாதி இந்த வீட்டுக்கே வர மாட்டேன்னு சொன்னாள். நான் தான் வரவைச்சேன். சிவராஜ்ஜோட படுக்க மாட்டேன்னு சொன்னாள். நான் தான் படுக்க சொன்னேன். இப்ப நானே தப்பா நினைக்கிறதா? என் மூளைக்கு தான் ஏதோ ஆயிடுச்சு. அதான் விதவிதமா சத்தம் கேட்கிற மாதிரி தோனுது.
அவ்வப்போது அவளின் வளையல் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. 20 நிமிடங்களுக்கு பிறகு அவளின் கொலுசு சத்தமும், அதை தொடர்ந்து தண்ணீர் கொட்டும் சத்தமும் கேட்டது. கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டு ராம் திரும்பி பார்த்தான். சிவராஜ் வெளியே வந்தான். அவனது காதலியின் கணவனை வெறுப்புடன் பார்த்துவிட்டு சோபாவில் அமர்ந்தான். அடுத்த அரை மணி நேரம் கழித்து கதவை திறந்து கொண்டு சுவாதி குளித்து முடித்து அழகாக சிரித்தபடி வெளியே வந்தாள். ராம்மை கவனிக்காமல், நேராக கிட்சனுக்கு சென்றாள். ராம் அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். சிவராஜ் ராம்மின் பரிதாப நிலையை பார்த்து புன்னகைத்தான். சுவாதி வேறு புடவைக்கு மாறியிருந்தாள். அடர் கருநீலத்தில் டிரன்ஸ்பெரன்டாக இருந்து. காலையில் கட்டியிருந்ததை போல இடுப்புக்கு கீழே கட்டியிருந்தாள். அடர் பிங்க் நிறத்தில் ஜாக்கெட் அணிந்திருந்தாள். அந்த ஜாக்கெட்டும் காலையில் அணிந்திருந்ததை போல் இறக்கமாக் இருந்தது. ஒரே வித்தியாசம், மேல்முதுகுக்கு அருகில் இரண்டு கயிறுகள் இருபக்கமுருந்து வந்து நடுவில் பிணைக்கபட்டிருக்க, அந்த கயிறின் முனைகள் அவளின் திறந்த முதுகில் தொங்கியபடி அவளுக்கு கூடுதலாக அழகூட்டியது. இரண்டு கயிற்றின் முனைகளிலும் சிறிய மணி போல ஏதோ தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. ராம் இதை எல்லாம் அவள் கிட்சனில் வேளை செய்து கொண்டிருக்கும் போது கவனித்தான். சுவாதி காலையில் இருந்தது போலவே அழகாக இருந்தாள். கூடுதலாக ராம்மிற்கு அவள் கவர்ச்சியாக தெரிவது போல இருந்தது. அவன் அவளை பார்த்து கொண்டே இருந்ததான். சிவராஜ் நடப்பதை எல்லாம் புன்னகையுடன் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான்.
டீ போட்டு கொண்டிருக்கும் போது சுவாதி அவளின் கணவன் அவளை பார்ப்பதை அறிந்து அவனை பார்த்து புன்னகைத்தாள். அவனும் பதிலுக்கு புன்னகைத்தான். அவனுக்கு அவள் அவனை பார்த்து சிரித்தது மகிழ்ச்சியளித்தது. பார்வையை வார இதழுக்கு மாற்றினான். இதை கவனித்த சுவாதி அவளின் காதலனை பார்த்தாள். அவன் அவளுக்கு பறக்கும் முத்தங்களை கொடுத்துவிட்டு, தலையை அவனின் அறைபக்கம் திருப்பி டீயை அவனின் அறைக்கு கொண்டுவர சொல்லி சமிக்கை காட்டினான், அவன் இன்னும் அவளுடன் விளையாட விரும்புவது நினைத்து வெட்கத்தில் தலை குனிந்தாள். தயாரான டீயை மூன்று கோப்பைகளில் ஊற்றிவிட்டு, பிரெட் டோஸ்ட் எடுத்துக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்த சுவாதி முதலில் அவளின் கணவனுக்கு பறிமாறினாள். பிறகு அவளின் காதலனை நோக்கி திரும்பினாள். அவள் திரும்பும் போது ராம் அவளின் இடுப்பில் சிவந்த தடம் ஒன்றை பார்த்தான். ராம் அவள் சோபாவை நோக்கி செல்லும் போது அந்த தடத்தை பார்த்தபடியே இருந்தான். சிவராஜ் காலை நீட்டி அமர்ந்திருந்த சோபாவில் அவனது காலுக்கு முன் இருந்த இடத்தில் உட்கார்ந்தாள். சிவராஜ் லேசாக நகர்ந்து உட்கார்ந்தான். ராம் அவளின் இடுப்பை பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், இப்போது, சிவராஜ்ஜின் கால் பாதங்கள் அவன் மனைவியின் திறந்த இடையை நேரடியாக வருடுவதை கண்டான். ராம்மிற்கு உதடு வரண்டன. அவன் சுவாதியை பார்த்தான். அவளின் முகத்தில் எந்த வித அசௌவுகரியமும் தெரியாதை கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தான்.
சிவராஜ் எழுந்து டீயை அருந்தினான். ராம் சுவாதியும், சிவராஜ்ஜும் அருகருகே அமர்ந்திருப்பதை அமைதியாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான். ராம் அவர்களை பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்த சிவராஜ் அவனை பார்த்து புன்னகைத்தான். சுவாதியும் அதே போல ராம்மை பார்த்து புன்னகைத்தாள்.
ராம்மும் பதிலுக்கு இருவரையும் பார்த்து சிரித்தான். பாவம் அவனால் அதுமட்டும் தான் செய்ய முடிந்தது. டீ குடித்து முடித்தபின் சுவாதி இரவு உணவு தயார் செய்ய கிட்சனுக்கு சென்றாள். சிவராஜ் போனை எடுத்துக் கொண்டு பால்கனிக்கு சென்று யாரிடமோ பேச தொடங்கினான். ராம் விளையாடிவிட்டு வந்த ஸ்ரேயாவிற்கு பாடம் சொல்லி கொடுத்தான். பொழுது நகர்ந்தது.
சுவாதி சந்தோசமாக சமைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவ்வப்போது, ஹாலில் அமர்ந்திருந்த அவளின் காதலன் சிவராஜ்ஜை பார்த்து கொண்டே வேளை பார்த்தாள். அவள் பார்க்கும் போது மொபைல் போனை நோண்டி கொண்டிருந்த சிவராஜ் அவள் வேளை செய்யும் போது, அவ்வப்போது அவளை பார்த்து ரசித்தான். அவளின் முகத்தையும், வழக்கத்திற்கு மாறாக கவர்ச்சியுடன் வெளியே தெரிந்த அவளின் முதுகையும் பார்த்து ரசித்தான். அவளின் உடலை ஒட்டு துணியின்றி நிர்வாணமாக இரவுகளில் அவன் ரசித்திருந்த போதும், அவள் இன்றைய புடவை ஜாக்கெட்டில் அவனுக்கு கவர்ச்சியாக தெரிந்தாள். அவளின் ஜாக்கெட் மாடர்னாக இல்லாவிட்டாலும், சராசரியான ஆச்சாரமான குடும்ப பெண்ணாக அவள் இதுவரை அணிந்திருந்த ஜாக்கெட்டை விட அவளின் உடல் அழகை கொஞ்சம் வெளிகாட்டியதால், கவர்ச்சியாக தெரிந்தாள். அதை கண்டு ரசித்த சிவராஜ், அவளுக்கு இந்த ஜாக்கெட்டை அணியவிருப்பமில்லாவிட்டாலும், அவன் வற்புறுத்தியதால். அவள் எந்த தயக்கமுமின்றி அணிந்து கொண்டிருப்பதை எண்ணி மகிழ்ச்சியடைந்தான். அப்படி காலையில் அவள் டீ கோப்பையுடன் சிவராஜ்ஜின் அறைக்கு சென்ற பின் என்ன நடந்தது?
சிவராஜ்ஜுன் சுவாதியும் டீயை குடித்துமுடித்த பின் சிவராஜ் அவளுக்கு தான் வாங்கி வந்த புடவைகளை எடுத்து காட்டினான். சுவாதி மனதிற்குள் சந்தோசமாக இருந்தாலும், அதை அவள் காதலனிடம் வெளிக்காட்ட விரும்பவில்லை.
சிவராஜ்: பாரு சுவாதி, எப்படி இருக்கு புடவையெல்லாம். இந்த புடவையெல்லாம் கட்டினனு வைச்சுக்கோ ..தேவதை மாதிரி இருப்ப. உன் அழகுக்கு இன்னும் தூக்கி கொடுக்கும். அதை விட்டுட்டு, பழைய கசங்குன, சாயம் போன புடவை கட்டிக்கிட்டு.
சுவாதி புடவைகளை பார்த்தாள். அவை எல்லாம் டிரன்ஸ்பெரன்டாக இருந்தது.
சிவராஜ்: என்ன சும்மா பாத்திட்டு இருக்கு, நல்லா தொட்டு பாரு. எல்லா புடவை என் செல்ல மாமிக்கு தான்.
சுவாதி தயங்கியபடி புடவையை ஒவ்வென்றாக எடுத்து பார்த்தாள். பிறகு சுவாதி சங்கடத்துடன் அவனை பார்த்தாள். அவன் மனம் கஷ்ட படக்கூடாது என்பதற்காக லேசாக புன்னகையை வரவைத்து கொண்டு பேசினாள்.
சுவாதி: நீங்க எனக்காக இவ்வளவு பண்ணதுக்கு தாங்க்ஸ். ஆனா எனக்கு இதெல்லாம் வேணாம். நீங்க ராம்முக்கும் குழந்தைகளுக்கும் துணி வாங்கி கொடுத்ததே எனக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருந்தாலும், அதுவே உங்களுக்கு ரொம்ப செலவு வச்சிருக்கும், இதுல இந்த புடவையெல்லாம் பாக்குறப்ப ரொம்ப காஸ்டிலியா இருக்கும் போல இருக்கு. பேசாம இத திருப்பி கொடுத்திடுங்களேன். எனக்கு இருக்க துணி போதும்.. வீட்ல இருக்க எனக்கு எதுக்கு தேவையில்லாத செலவு.
சிவராஜ் இதை கேட்டதும், அவளருகே நெருங்கி, அவளின் உதடுகளை அவளின் விரலால் வருடியபடி பேசினான்.
சிவராஜ்: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்… நான் ஒன்னும் சும்மா வாங்கிட்டு வரலை. நான் எது செஞ்சாலும் அதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கும். நீ வீட்ல இருந்தாலும் சரி. வெளியே போனாலும் சரி, இந்த புடவையெல்லாம் கட்டினா ரொம்ப அழகா இருப்ப. அது தான் எனக்கு வேணும். நான் எப்பவும் உன் அழகை ரசிச்சிக்கிட்டே இருக்கனும்.
சுவாதி சங்கடத்துடன் அவனை பார்த்து சிரித்தாள். அதன் பிறகு அவன் வாங்கி வந்திருந்த ஜாக்கெட்டுகளை எடுத்து பார்த்தாள். சிவராஜ்ஜை ஏமாற்றத்துடன் பார்த்தாள்.
சுவாதி: பெருமாளே. என்ன கண்றாவி இது. புடவை கூட ஒரு கணக்கில சேத்துக்கலாம். என்ன பிளவுஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேள். முன்னையும், பின்னையும் இவ்வளவு இறக்கமா? இதை போடுறதுக்கு போடாமலையே இருக்கலாம். நான் இதெல்லாம் போடமாட்டேன்பா
சிவராஜ் ஏமாற்றத்துடன், கவலையுடன் இருக்கும் அவளின் முகத்தை பார்த்து புன்னகைத்தான்.
சிவராஜ்: என்ன சுவாதி உனக்காக ஆசையா வாங்கிட்டு வந்தா இப்படி பண்ற. நீ நினைக்கிற மாதிரி இது ஒன்னும் அவ்வளவு இறக்கமா உடம்பு தெரியுறமாதிரி எல்லாம் இருக்காது. இதை விட மோசமா எல்லாம் இன்னைக்கு நடிகைகள் போடுறதை டீவியில் நீ பாத்தில்லை. இந்த பிளவுஸ் அவ்வள்வு மோசமா இல்லை. என்ன லேசா அங்கங்க உன் உடம்பு தெரியும். இந்த பிளவுஸ் எல்லாம் இன்னைக்கு நார்மல் தான். வெளியில இந்த மாதிரி பிளவுஸ் போட்ட பொம்பளைகளை நீ பாத்தில்லைனு சொல்லு. நீ தான் இன்னும் பழைய காலத்து பொம்பளை மாதிரி எல்லாத்தையும் மறைச்சி கிட்டு இருக்க. ஆண்டவன் உனக்கு கொடுத்த அழகுக்கு கொஞ்சமாவது நியாயமா நடந்துக்கோ. இந்த பிளவுஸ் எல்லாம் உனக்கு பொருத்தமா இருக்கும். உன் அழகை தூக்கி கொடுக்கும். அசிங்கமா தெரியாது. என்னை நம்பு.
சுவாதி: ஆனா இதை எப்படி ராம் முன்னாடி..அவரு ஏதாவது..
சுவாதி பேசி முடிக்கும் முன், சிவராஜ் அவளின் உதட்டில் அவனின் சுட்டு விரலை வைத்தான்.
சிவராஜ்: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ். நான் உன்கிட்ட எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன். யாரைபத்தியும் கவலைபடாத. இந்த வீட்ல உன் இஷ்டபடி இருனு. கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி கூட அதுக்காக தான் உன்னை அதே கிழிஞ்ச பிளவுஸை போட சொல்லி, வெளியே அனுப்பினேன்.
சொல்லிவிட்டு, சுவாதியின் புடவை முந்தானையை இழுத்து சரியவிட்டான். அவளது ஜாக்கெட்டின் மேல் கொக்கியில்லாமல் பிதுங்கி வெளியே தெரிந்த அவளின் முலை சதைகளை பார்த்தான். விரல்களால் வெளியே தெரிந்த முலை சதைகளை மேலும் கீழும் வருட ஆரம்பித்தான். முலைகளை வருடிக் கொண்டே, அதன் அழகை ரசிக்க ஆரம்பித்தான். அவளின் மூச்சுக்காற்றின் வேகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரிக்க ஆரம்பித்தது. அவளின் மூச்சுக்காற்றிக்கு ஏற்ப விம்மி அடங்கிய அவளின் முலைகளுக்கும், அதன் நடுவே அசைந்தாடும் தாலி சங்கிலியும், அவனை சூடேற்றின. அவளை பார்த்து புன்னகைத்தபடி பேசினான்.
சிவராஜ்: உன் புருசன் இதை பாத்து எதுவும் சொன்னானா?
சுவாதிக்கு பதில் பேசமுடியாமல் மூச்சு வாங்கியது. மூச்சு வாங்கியபடியே பதிலளித்தாள்.
சுவாதி:ம்ம்ம்ம் கேட்டாரு…..நான் திட்டுனதும்…….அமைதியாயிட்டாரு.
தன் கணவனை அவள் காதலனுக்காக திட்டியதை சொல்லி முடித்ததும், சுவாதி தன் தவறை உணர்ந்து, சங்கடப்பட்டாள். சிவராஜ் அவளை பார்த்து புன்னகையுடன் பேசினான்.
சிவராஜ்: பாரு இப்ப நீ சொன்ன மாதிரி, உன் புருசன்க்கு தைரியமே இல்லை. ஏற்கனவே என்னை பாத்து பயப்படுவான். இப்ப உன்னையும் பாத்து பயப்பட ஆரம்பிச்சிட்டான். அவன் பேருக்கு தான் உன் புருசன். அவனால இனி உன்னை ஒன்னும் பண்ண முடியாது. உன் சந்தோசம், உன் ஆசை, கனவு எதையுமே அவனால் நிறைவேத்த முடியாதப்ப அவன் எப்படி உன்னை கன்ட்ரோல் பண்ண முடியும். பேசாம் முலையில உக்காந்து நீ போடுற சோறை சாப்பிட்டுட்டு கிடக்க வேண்டியது தான்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)