26-12-2025, 06:36 AM
சிறிது நேரம் மட்டுமே மகனின் பேச்சை நினைத்து அழுத சுந்தரி கண்களை துடைத்துக் கொண்டு மீண்டுமாக சுந்தரை தேடி வாசலுக்கு வந்து அவர் எப்போது வருவார் என பதட்டத்துடன் அவ்வப்போது முந்தானையை எடுத்து வியர்த்து வழிந்த முகத்தை துடைத்துக் கொண்டே அவருடைய வருகைக்காக எதிர் பார்த்து காத்திருக்க ஆரம்பித்தாள்.
திருச்சி சென்றிருந்த துரைசாமி கூட தன்னுடைய ரிஜிஸ்டர் வேலையை முடித்து விட்டு சாயங்காலம் ஆறு மணியளவில் திரும்பி வந்து விட்டார்.ஆனால் சுந்தர் மட்டும் இன்னும்கூட திரும்பி வரவில்லை.
வீட்டு வாசலில் சுந்தரி பதட்டத்துடன் நிற்பதை கண்ட துரைசாமிக்கும் பதட்டம் பற்றி கொண்டது.வீட்டில் யாருக்கோ எதுவும் ஆகிவிட்டதா என்று நினைத்து அவர் பயந்தார்.ஆனால் அதை சுந்தரியிடம் கேட்க அவருக்கு மனம் வரவில்லை.
அவர் வேகமாக தேவாவின் அறைக்குள் போய் தேவாவிடம் டேய் வீட்டில் யாருக்காவது ஏதாவது ஆகிவிட்டதா ஏன் உன்னுடைய வெளியே அம்மா பதட்டமாக நின்று கொண்டிருக்கிறாள் என்று கேட்டார்.
தேவா அப்பா அப்படியெல்லாம் யாருக்கும் எதுவும் ஆகிவிடவில்லை.எல்லோரும் நன்றாக இருக்கிறோம் என்றான்.அதற்கு துரைசாமி அப்படியானால் அவள் மட்டும் ஏன் பதட்டமாக இருக்கிறாள் என்று கேட்டார்.
தேவா தயங்கி கொண்டே அது வந்து அந்த சுந்தர் நீங்க கிளம்பி போன கொஞ்ச நேரத்துல காலேஜ்ல கூப்பிட்டதாகவும் சீக்கிரமாக திரும்பி வந்துடுவேன்னு சொல்லிட்டு கிளம்பி போயிருக்கிறார் போல.ஆனால் இன்னும்கூட திரும்பி வரலை போல அதனால தான் டென்ஷனாக இருக்கிறாங்க என்றான்.
அதைக்கேட்ட துரைசாமியின் முகம் அவமானத்தால் கருத்து போய் விட்டது. சுந்தரி இதற்கு முன்பாக அவருக்காகவும் இதுபோல் காத்திருந்தது ஒன்றுதான் ஆனால் ஒரு சிறு பிரச்சனைக்காக சண்டை போட்டிருந்த தன்னை இன்று காலையில் எங்கே போய் இருக்கிறேன் எதற்கு போயிருக்கிறேன் எப்பொழுது வருவேன் என்று ஒரு வார்த்தை கூட போன் செய்து கேட்கவில்லை.
ஆனால் தன்னுடைய கள்ள காதலனுக்காக இந்த அளவுக்கு துடித்துப் போய் இருக்கிறாளே என்று நினைத்து வேதனையாக இருந்தது. துரைசாமி தலைகுனிந்தபடி அந்த அறையை விட்டு வெளியேறினார்.
தன்னுடைய அப்பாவின் வேதனை தேவாவை மிகவும் பாதித்தது. அவனும் சுந்தரியை வெறுக்க ஆரம்பித்தான்.
சுந்தருக்கு இரவு ஏழு மணிக்கு மேல் தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக போதை தெளிய ஆரம்பித்திருந்தது.
இரவு பத்து மணியளவில் ஓரளவுக்கு அவரால் எழுந்து நடக்கவும் காரை ஓட்டிக்கொண்டு செல்லும் அளவுக்கு போதை நன்றாகவே தெளிந்திருந்தது. மணியை பார்த்தார்.அது பத்தை கடந்திருந்தது.சரி இனிமேல் காரை ஓட்டிக்கொண்டு போக வேண்டும் என்றால் எப்படியும் இன்னும் ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேலாகி விடும்.அதனால் இங்கேயே படுத்து விட்டு காலையில் கிளம்பி செல்லலாம் என்று நினைத்து ஹோட்டலிலேயே தங்கிக் கொண்டார்.
போனை எடுத்து பார்த்திருந்தால் அது சுவிட்ச் ஆஃப் ஆகி இருப்பது தெரிந்திருக்கும்.ஆனால் அவர் போனை எடுத்து பார்க்கவில்லை என்பதால் சுந்தரி அவருக்கு கால் செய்ததோ போன் சுவிட்ச் ஆப் ஆனதோ எதுவும் தெரியவில்லை.
இரவில் சாப்பிடவில்லை என்பதால் காலையில் எழுந்ததும் ஹோட்டலிலேயே பல் துலக்கி குளித்து டிபன் சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு போனை எடுத்த போதுதான் போன் சுவிட்ச் ஆப் ஆகி இருப்பதே தெரிந்தது.
அதுமட்டுமல்லாமல் தான் இங்கே தங்கியதை சுந்தரி மற்றும் மலர்விழியிடம் இன்பார்ம் பண்ணாததை நினைத்து சங்கடமாக இருந்தது.
அவசரமாக ஹோட்டலை காலி செய்து விட்டு காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்ப ஆயத்தமானார்.காரில் சார்ஜ் போட்டு விட்டு சிறிது நேரம் கழித்து போனை ஆன் செய்த போது சுந்தரியிடமிருந்து மதியத்திற்கு மேலிருந்து பத்து நிமிடங்களுக்கு முன்பாக வரை நள்ளிரவிலும் கூட பத்து நிமிட இடைவெளியில் போன் செய்திருப்பதை மிஸ்ட் கால் அலர்ட் மெசேஜ் காட்டியது.
இந்த அளவுக்கு சுந்தரி தன்னை தேடியிருப்பது சுந்தருக்கு மனதுக்கு ஆறுதலாகவும் சந்தோஷமாகவும் இருந்தது.
அவர் மலர்விழி தன்னை தேடி இருக்கிறாளா என்று ஆர்வமாக போனை பார்த்தார் ஆனால் மலர்விழியிடம் இருந்து ஒரு மிஸ்டு கால் கூட வந்ததற்கான அறிகுறி எதுவும் இல்லை. அது சுந்தருக்கு வருத்தமாக இருந்தது.
கோர்ட்டில் தான் சுந்தரியுடன் படுத்ததால் சுந்தரி கர்ப்பமானால் என்று சொன்னதை மலர்விழியும் அதே இடத்தில் வைத்து கேட்டாள்.அவள் ஏற்கனவே தன்னுடைய அம்மாவிடம் உறவு வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்று கண்டித்து சொல்லியும் கூட தான் அவளுடன் உறவு வைத்து குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளும் அளவுக்கு போயிருக்கிறோம் என்று தெரிந்த பிறகு அவளுடைய மனம் எவ்வளவு பாடுபட்டிருக்கும் என்பதை அவர் நினைக்க மறந்து விட்டார்.
அதே நேரம் சுந்தரியிடமிருந்து போன் வந்தது.சுந்தர் போனை அட்டென்ட் செய்து ஹலோ என்று சொல்லும் முன்பாகவே சுந்தரி பதட்டத்துடன் காலேஜுக்கு போயிட்டு எங்கே போனீங்க ஏன் போனை எடுக்கவில்லை உங்களுக்கு எதுவும் ஆகவில்லையே என்று கேள்வி மேல் கேள்வியாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
சுந்தருக்கு அவளின் பதட்டம் தனக்காகவும் ஒரு ஜீவன் இருக்கிறது என்று நினைத்து மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது.
சுந்தர் கல்லூரியில் தனக்கு நடந்ததை கூறினார்.அதன் பிறகு அது மிகுந்த மன உளைச்சலை கொடுத்ததையும் அதனால் தான் ஹோட்டலுக்கு போய் குடித்துவிட்டு படுத்து விட்டதையும் கூறினார்.
அதற்கு சுந்தரி கோபத்துடன் ஒவ்வொருத்தரும் தவறு செய்வது அவருடைய சொந்த விஷயம் அதற்காக கூடவா கோர்ட்டில் சொல்லி விட்டார்கள் என்று இப்படி செய்வது.
சரி நீங்கள் ஒன்றுக்கும் வருத்தப்பட வேண்டாம்.நம்முடைய வீட்டிற்கு வாருங்கள். இங்கேயும் இப்போ நிலைமை கொஞ்சம் சரியில்லை.என்னுடைய வீட்டுக்காரர் என் மீது கோபமாக இருக்கிறார்.அதனால் வீட்டிலிருந்த மாடு கோழி எல்லாவற்றையும் விற்று விட்டார்.வீட்டையும் விலை பேசி விற்று விட்டார் என்று நினைக்கிறேன்.
இன்னும் இரண்டு மூன்று நாட்களில் வீட்டை காலி செய்துவிட்டு திருச்சி பக்கம் எங்கேயோ போக வேண்டும் என்று சொன்னதாக தேவா என்னிடம் சொன்னான் என்றாள்.
கோர்ட்டில் இருந்து சுந்தரியின் வீட்டிற்கு வந்த பிறகு சுந்தர் பெரும்பாலும் அறைக்குள்ளேயே அடைந்து கிடந்ததால் வெளியே நடந்தது தெரியவில்லை.இப்போது சுந்தரி வீட்டில் நடந்ததை பற்றி சொன்னதும் சுந்தருக்கு கொஞ்சம் சங்கடமாகவும் அதே சமயம் தனியாக விட்டு விடுவார்களோ என்று பயமாகவும் இருந்தது.
கையிலும் செட்டில்மெண்ட் தொகையாக 2 லட்ச ரூபாய் மட்டுமே இருந்தது.அடுத்ததாக வேலையும் கிடைக்குமோ என்று தெரியவில்லை.தனியாக சென்றால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி விடுவோமோ என்று பயமாகவும் இருந்தது அதனால் மெதுவாக சுந்தரியிடம் துரைசாமியும் தேவாவும் என் மீது கோபமாக இருக்கிறார்களா என்னை ஏதாவது திட்டுவார்களா என்று கேட்டார்.
அதற்கு சுந்தரி அப்படியெல்லாம் எதுவும் இல்லை.என் மீது தான் அவருக்கு கொஞ்சம் கோபம்.அதை நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சரி செய்து விடுவேன்.அதனால் நீங்கள் ஒன்றுக்கும் கவலைப்பட வேண்டாம். இப்போது இருக்கும் சூழ்நிலையில் நீங்கள் தனியாக எங்கேயும் போக வேண்டாம். எங்களுடனே வந்து விடுங்கள் என்றாள்.
அது சுந்தருக்கு கொஞ்சம் தைரியத்தை கொடுத்தது.அதனால் சரி இன்னும் அரை மணி நேரத்துல அங்கே வந்து விடுகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு காரை மீண்டும் சுந்தரியின் வீட்டை நோக்கி கிளப்பினார்.
சுந்தரி சுந்தர் மேலிருந்த அக்கறை மற்றும் காமம் கலந்த காதலால் தன்னை சுற்றி நடப்பதை கவனிக்க மறந்து விட்டாள்.ஆம் இரவில் நடந்ததை நினைத்து தூக்கம் வராமல் தவித்துக் கொண்டிருந்த கணவன் மற்றும் மகனும் அவ்வப்போது தங்களுடைய அறையை விட்டு வெளியே வந்த போது அவள் தூங்காமல் பத்து நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை போன் செய்து காதில் வைப்பதும் பின்பு [b]கண்ணீருடன் பத்து நிமிடம் காத்திருந்து பின்பு அதையே தொடர்வதையும் கண்டு அவள் மீதான மிச்சமுள்ள கொஞ்ச பாசத்தையும் உறவையும் சுத்தமாக துடைத்தெறிந்தனர்.[/b]
[b]இதில் துரைசாமி தான் மனதளவில் மிகப்பெரிய பாதிப்புக்குள்ளானார்.இத்தனை வருட தாம்பத்ய வாழ்க்கையில் அவர் பல முறை வெளியூர் சென்றிருந்த நேரங்களில் வந்து விடுவதாக சொல்லிவிட்டு வரமுடியாமல் போன நேரங்களில் சுந்தரி இதுபோல காத்திருந்தது இல்லை.அவருக்கு போன் செய்வது கூட அபூர்வமான விஷயம் தான்.[/b]
[b]ஆனால் இன்று குடும்பமே பிளவுபட முக்கியமான காரணமாக இருந்த சுந்தருக்காக இந்த அளவுக்க கண்ணீர் வடித்து தேடுவதை கண்டு தற்கொலை செய்து செத்து விடலாம் போல தோன்றியது. துரைசாமி தலையை குனிந்தபடியே தன்னுடைய அறைக்குள் சென்று முடங்கிப் போனார்[/b]
[b]அப்பாவை போலவே அடிக்கடி வெளியே வந்த தேவாவும் தன்னுடைய அம்மாவின் நடவடிக்கையையும் அதை கவனித்து வேதனையுடன் சென்ற அப்பாவையும் கவனித்தான்.[/b][b]அவனுக்கும் தன்னுடைய அம்மா தனக்காகவோ தன்னுடைய அப்பாவுக்காகவோ இந்த அளவுக்கு கரிசனம் கொண்டு எதுவும் செய்யவில்லையே என்று வேதனையாக இருந்தது.[/b]
[b]இனிமேல் தானும் தன்னுடைய குடும்பத்தை விட்டு விலகிச் செல்ல வேண்டும் என்று முடிவு செய்து கொண்டான்.[/b]
[b]சுந்தர் ஒருவழியாக வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தார்.சுந்தருக்காக வாசலிலேயே காத்திருந்த சுந்தரி சுந்தரை கண்டவுடன் பார்வையால் அவரை தழுவி வீட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்றாள்.[/b]
[b]அந்த நேரம் தான் குழந்தைகளும் விழித்து வெளியே வந்து பாட்டி பசிக்கிறது என்றனர்.[/b]
[b]சுந்தரி அப்போதுதான் மணியை பார்த்தாள்.மணி 8 ஆகி இருந்தது. எட்டு மணி வரைக்கும் தான் எந்த வேலையையும் செய்யாமல் சுந்தரை தான் தேடிக் கொண்டிருந்தோம் என்பதை நினைத்து சுந்தரிக்கு கொஞ்சம் சங்கடமாக இருந்தது.[/b]
[b] குழந்தைகளிடம் கொஞ்சம் பொறுங்கள். நான் மாமாவை போய் பால் வாங்கி விட்டு அப்படியே டிபன் வாங்கிக் கொண்டு வர சொல்கிறேன்.சாப்பிட்டுவிட்டு ஸ்கூலுக்கு போகலாம் என்றாள். வாங்க முதலாளி பல் துலக்கி விட்டு குளித்துவிட்டு ரெடி ஆகலாம் என்றாள்.[/b]
[b]குழந்தைகளும் சரி என்று சொல்லி பல் துலக்க ஆரம்பித்தார்கள்..[/b]
[b]சுந்தரி பாலும் குழந்தைகளுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் டிபனும் வாங்கி வரச் சொல்லலாம் என்று நினைத்து தன்னுடைய மகனின் அறைக்கு சென்றாள்.அங்கே தேவா இல்லை அவன் எப்போதோ வெளியே போயிருந்தான்.அதை கூட அவள் கவனிக்க மறந்து போயிருந்தாள்.[/b]
[b]சுந்தரி தன்னுடைய மனசுக்குள் இவன் இவ்வளவு சீக்கிரமாக எங்கே போய் விட்டான் என்று நினைத்துக் கொண்டு தன்னுடைய கணவனின் அறைக்குச் சென்று அவரிடம் பாலும் டிபனும் வாங்கி வரச் சொல்ல தயக்கத்துடன் நின்று கொண்டிருந்தாள். இறுதியில் வேறு வழி இல்லாமல் தன்னுடைய கணவனின் அறையை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றாள்.[/b]
[b]உள்ளே துரைசாமி அப்போதுதான் அவருடைய அறைக்குள் இருந்த பாத்ரூமில் குளித்து முடித்துவிட்டு இடுப்பில் வெறும் துண்டை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு வந்தார்.[/b]
[b]பல மாதங்களுக்குப் பிறகு தன்னுடைய கணவனை அந்தக் கோலத்தில் கண்டதும் சுந்தரிக்கு வெட்கமாக இருந்தது. அவளுடைய முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது.இதற்கு முன்பாக சுந்தரி அந்த அறைக்குள் இருக்கும்போது அவர் அந்த கோலத்தில் வந்தால் அன்று கண்டிப்பாக ஒரு ஓல் சம்பவம் நடந்து தான் தீரும்.அதை இப்போது நினைத்து பார்த்ததும் அவளுடைய புண்டைக்குள்ளே கொஞ்சம் நமைச்சல் எடுத்தது.பழைய சம்பவங்களை நினைத்த உடனே அவளுடைய புண்டை லேசாக கசிய ஆரம்பித்தது.[/b]
[b]ஆனால் தன்னை பார்த்த உடனே முகம் சிவக்க நின்றிருந்த சுந்தரியை பார்த்ததும் துரைசாமி முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை. அவர் அவளுடைய கண் முன்பாகவே ஒரு பட்டாபட்டி அண்டர்வேரை எடுத்து போட்டுக் கொண்டு அதன்மேல் ஒரு வேஷ்டியை எடுத்துக் கட்டிக் கொண்டார். மேலும் ஒரு சட்டையை எடுத்து அணிந்து கொண்டார்.[/b]
[b]சுந்தரி அவரிடம் குழந்தைகளுக்கு பாலும் எல்லோருக்கும் டிபனும் வாங்க வேண்டும். தேவா எங்கேயோ போய்விட்டான்.நீங்கள் கொஞ்சம் வாங்கி விட்டு வந்து விடுங்கள் என்றாள்.[/b]
[b]துரைசாமி அவளுக்கு எந்த பதிலும் சொல்லாமல் கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே சென்று விட்டார்.[/b]
[b]சுந்தரிக்கு அவருடைய நடவடிக்கையை கண்டு அவமானமாக இருந்தது.அவளும் அவரை தொடர்ந்து வெளியே வந்தாள்.துரைசாமி வெளயே வந்து தன்னுடைய மகளின் அறையை தட்டி விட்டு உள்ளே இருந்து அவள் யாரு என்று கேட்டுவிட்டு துரைசாமியின் பதிலை கேட்டதும் உள்ளே வாங்கப்பா என்றாள்.அதைத் தொடர்ந்து அவரும் உள்ளே சென்றார்.[/b]
[b]சுந்தரியம் அவரைத் தொடர்ந்து உள்ளே புகுந்தாள்.உள்ளே சென்ற துரைசாமி தன்னுடைய மகளை பார்த்து சீக்கிரம் பிள்ளைகளை குளிப்பாட்டி டிரஸ் பண்ணிவிட்டு அப்படியே நீயும் குளித்துவிட்டு ரெடியாகுமா.நீயும் நானும் பிள்ளைகளோடு ஸ்கூலுக்கு சென்று அவர்கள் டீசியை வாங்கிவிட்டு வந்துவிடலாம் என்றார்.[/b]
[b]அவளுக்கு தன்னுடைய அப்பா ஏற்கனவே ஊரை விட்டு போக வேண்டும் என்று சொல்லி இருந்தார்.அவளுக்கு அது ஒரு புறம் நிம்மதியாக இருந்தாலும் ஊரை விட்டு வேறு ஊருக்கு போய் அங்கே என்ன பாடுபட வேண்டி இருக்குமோ என்று நினைத்து கொஞ்சம் சங்கடமாக இருந்ததால் மீண்டும் ஒருமுறை அப்பாவிடம் முயற்சித்து பார்க்கலாம் என்று நினைத்து அப்பா நாம் இங்கேயே இருக்கலாமா என்று கேட்டாள்.[/b]
[b]அதற்கு துரைசாமி இன்னும் கொஞ்ச வருஷம் கழித்து பிள்ளைகள் எல்லாம் நன்றாக வளர்ந்து விடுவார்கள்.அப்பொழுது அவர்கள் அப்பாவை இன்னும் அதிகமாக தேட ஆரம்பிப்பார்கள்.அதற்கு அப்பா வெளிநாடு போய்விட்டார் என்று சொல்லி கொஞ்சம் சமாளிக்க பார்க்கலாம்.[/b]
[b]எப்படியும் ஊரார் அந்தப் பிள்ளைகளிடம் உங்களுடைய அம்மா உங்களையெல்லாம் உங்கள் அப்பாவுக்கு பெத்து போடவில்லை. இன்னொருத்தனுக்கு பெத்து போட்டாள் என்று சொல்லுவார்கள்.அதைக் கேட்டு அந்த குழந்தைகள் மனதளவில் பாதிக்க படுவார்கள்.அதை யோசனை செய்து தான் நான் ஏற்கனவே இந்த வீட்டை விற்று விட்டேன்.வேறொரு ஊரில் வீடும் வாங்கி விட்டேன்.[/b]
[b]அது நடக்க வேண்டுமா என்று யோசனை செய்து கொள்.எப்படி இருந்தாலும் நானும் உன்னுடைய அண்ணனும் இந்த ஊரில் இருக்க கூடாது என்று முடிவு செய்து விட்டோம் அதற்கு மேல் உன்னுடைய விருப்பம் என்றார்.[/b]
[b]நீ கண்டிப்பாக இந்த ஊரில் அவமானத்தோடு இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால் நான் வாடகைக்கு வேறு வீடு வேண்டுமென்றால் பார்த்து தருகிறேன்.நீ அங்கேயே இருந்து கொள் என்றார்.[/b]
மலர்கவிழிக்கு இப்போது தான் தன்னுடைய அப்பாவின் யோசனை புரிந்தது.அவள் உடனே கண்களில் நீரோடு வேண்டாம் அப்பா என்ன நடந்தாலும் என்னுடைய பிள்ளைகளுக்கு எந்த அவமானமும் வரவிடக்கூடாது.
நான் இப்போதே பிள்ளைகளை குளிப்பாட்டி ரெடி செய்கிறேன் நானும் உங்களோடு வந்தால் தான் ஸ்கூலில் டிசி தருவார்கள்.அதனால் நான் உடனடியாக கிளம்பி வருகிறேன் போகலாம் என்றாள்.
சுந்தரிக்கும் இப்போதுதான் தன்னுடைய கணவன் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தையும் கருத்தில் கொண்டு தான் இப்படி செய்திருக்கிறார் என்பது புரிந்தது.
அவளுக்கும் மனதில் பிள்ளைகள் அவமானப்படக்கூடாது என்ற எண்ணம் இருந்தது.ஆனாலும் ஒரு புறம் தெரிந்த ஊரை விட்டு போய் தெரியாத ஊரில் தங்கி அவஸ்தை பட வேண்டாமே என்ற யோசனையும் இருந்தது.
அதனால் மீண்டும் மெதுவாக நாம் ஏன் தெரிந்த ஊரைவிட்டு ஓடி போக வேண்டும். பிள்ளைகளுக்கு இந்த ஊரில் உள்ளவர்களோடு பேசி பழகினால் தானே இங்கு நடந்த விஷயம் தெரிய வரும். அதனால் பேசாமல் அவர்களை ஹாஸ்டலில் தங்க வைத்து படிக்க வைத்தால் என்ன என்றாள்.
துரைசாமிக்கு சுந்தரியை நினைத்து உள்ளுக்குள் பயங்கர கோபம் வந்தது. இவளுக்கு என்ன நடந்தாலும் என்ன அவமானப்பட்டாலும் வெட்கம் சூடு சொரணை எதுவும் வரமாட்டேன் என்கிறதே இதே ஊரில் இருந்தால் கண்டிப்பாக என்றாவது பிள்ளைகளுக்கு தெரியாமல் போய்விடுமா என்பது போல தன்னுடைய மகளை பார்த்தார்.
அவளுக்கும் அந்த விஷயம் புரிந்து தான் இருந்தது.எனவே அப்பா நாம் கண்டிப்பாக ஊரை விட்டு கிளம்பி போய்விடலாம் எனக்கும் இதுவரை பிள்ளைகளை பிரிந்து இருந்தது போதும் என்று தான் தோன்றுகிறது.இனிமேலும் அவர்கள் என்னை பிரிந்து ஹாஸ்டலில் தங்கி வேதனைப்பட வேண்டாம்.
நான் ஊருக்கு கிளம்ப ரெடி ஆகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு தன்னுடைய பிள்ளைகளை தேடி போய் தன்னுடைய பிள்ளைகளை வெந்நீர் தயார் செய்து குளிக்க வைக்க ஆரம்பித்தாள்.
துரைசாமி வெளியே கிளம்பி போய் பாலும் குழந்தைகளுக்கும் மலர்விழிக்கும் மட்டும் டிபன் வாங்கிக் கொண்டு வந்தார்.சுந்தரிக்கு டிபன் எதுவும் வாங்கி வரவில்லை வாங்கி வந்ததையும் தன்னுடைய மகளை அழைத்து அவளிடம் மட்டுமே கொடுத்தார்.
மலர்விழி அதை கவனிக்கவில்லை.ஆனால் சுந்தரியே அதை கவனித்து விட்டாள். அவரே தன்னுடைய கணவன் இந்த அளவுக்கு தன்மீது வெறுப்படைவார் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை.எனவே அது அவளுக்கு மிகுந்த சங்கடத்தை கொடுத்தது.
அந்த வீட்டில் தற்போது சுந்தரி மட்டுமே தனித்துவிடப்பட்டாள்.
துரைசாமியும் மலர்விழியும் பிள்ளைகள் படிக்கும் ஸ்கூலுக்கு சென்று குழந்தைகளின் டீசியை கேட்டார்கள். அதற்குள் அவர்கள் வீட்டு விஷயம் பள்ளி வரை பரவி இருந்திருக்கும் போல அங்கிருந்த தலைமை ஆசிரியர் அவர்களை கொஞ்சம் கேவலமாக பார்த்துவிட்டு எதுவும் சொல்லாமல் குழந்தைகள் நன்றாக படிப்பார்கள் என்பதால் குழந்தைகளின் நடத்தையில் நல்ல விதமாகவே எழுதி கொடுத்துவிட்டார்.
அவர்கள் கிளம்பு முன்பாக தலைமை ஆசிரியர் மலர்விழியை பார்த்து கோபி சார் அடிக்கடி இங்கே வந்து குழந்தைகளின் படிப்பு அவர்களுடைய ஒழுக்கம் பழக்க வழக்கங்களை பற்றி கேட்டு விசாரித்து விட்டு போவார்.
இப்போது அவர் ஏதோ ஒரு காரணமாக உங்களை விட்டு பிரிந்து விட்டதாக கேள்விப்பட்டோம். பிள்ளைகள் இருவரும் தங்கமான பிள்ளைகள் நன்றாக படிப்பார்கள் அதோட விளையாட்டு மற்றும் எல்லாவித ஆக்டிவிட்டீஸேயும் சிறப்பாக செயல்படுவார்கள்.அதனால் எங்கே போனாலும் தயவு செய்து பிள்ளைகளை நல்ல பள்ளியில் சேர்த்து படிக்க வையுங்கள். அவர்களின் படிப்பை தயவுசெய்து கெடுத்து விடாதீர்கள் என்றார்.
அவர் பேச பேச மலர்விழியின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தோடியது. இப்படிப்பட்ட தங்கமான குணமான மனுஷனுக்கு தான் துரோகம் செய்திருக்கிறோம் என்பதை நினைத்து உள்ளுக்குள்ளே நொறுங்கிப் போனாள்.
தலைமை ஆசிரியரிடம் வாய் திறந்து கூட பேச முடியாமல் சம்மதமாக தலையை அசைத்துவிட்டு குழந்தைகளுடன் வீட்டிற்கு திரும்பினாள்.வீட்டிற்கு வந்தும் கூட அவளுடைய மனம் சாந்தமடையவில்லை.
குழந்தைகளுக்கு முன்பாக கத்தி அழுவதற்கு முடியாமல் உதட்டை கடித்துக் கொண்டு கண்களில் நீர் வழிய ஊமையாக அழுதாள்.
அடுத்த இரண்டாவது நாளில் ஒட்டுமொத்த குடும்பமும் வீட்டை காலி செய்து திருச்சி பயணம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள்.
அங்கிருந்த இரண்டு நாட்களில் துரைசாமி தன்னுடைய மனைவியிடம் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.குழந்தைகளுக்கும் மகளுக்கும் என்ன தேவையோ அதை மட்டுமே செய்து கொடுத்தார்.
சுந்தரி தன்னுடைய மகனிடம் உதவி கேட்கலாம் என்று நினைத்தால் அவன் பெரும்பாலும் வீட்டில் இருப்பதே இல்லை. எப்போது தூங்க வருகிறான் எப்போது கிளம்பி போகிறான் என்று கூட அவளால் கணிக்க முடியவில்லை.
அங்கிருந்த இரண்டு நாட்களும் வீட்டில் இருந்த ஏதோ ஒரு பொருளை வைத்து சமைத்தாள்.குழந்தைகளுக்கும் மலர்விழிக்கும் துரைசாமியே மூன்று வேலையும் சாப்பாடு வாங்கி கொடுத்து விடுவதால் அவள் அவளுக்கும் சுந்தருக்கும் மட்டுமே சமையல் செய்தாள்.
சுந்தரி அல்லது மலர்விழியின் கை பக்குவத்தில் வகை வகையாக சாப்பிட்ட சுந்தர் இரண்டு நாட்களும் கிடைத்த ஏதோ ஒன்றை சாப்பிட்டார். அந்த நிலையிலும் கூட வெளியே சென்று சாப்பிடவோ அல்லது சுந்தரிக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டு அவளுக்கு வாங்கி கொடுக்கவும் அவருக்கு மனம் வரவில்லை.
அந்த நிலையிலும் கூட அவர்கள் கிளம்பி செல்லும் போது எங்கே தன்னை விட்டு விடுவார்களோ என்று நினைத்து கொஞ்சம் பயப்படவும் ஆரம்பித்திருந்தார்.
ஆனால் அங்கிருந்து கிளம்பும்போது சுந்தரி சுந்தரையும் தங்களோடு வரும்படி கொஞ்சம் வற்புறுத்தி அழைத்தாள்.சுந்தர் தேவாவையும் துரைசாமியையும் அவர்கள் தன்னை என்ன நினைத்துக் கொள்வார்களோ என்று பார்த்தார்.
தேவாவும் துரைசாமியும் அதை பெரிதாக கண்டு கொள்ளவில்லை. எனவே அவரும் காரை எடுத்துக் கொண்டு அவர்களுடன் கிளம்பினார்.
ஒரு லட்டு வண்டியில் பொருட்கள் எல்லாவற்றையும் ஏற்றிக் கொண்டு துரைசாமி தேவா இருவரும் அந்த வண்டியிலேயே கிளம்பினார்கள்.
மலர்விழிக்கும் குழந்தைகளுக்கும் ஒரு டாட்டா இன்டிகா வண்டியை ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்.
சுந்தர் பிள்ளைகள் மலர்விழி சுந்தரி எல்லோரும் தங்கள் காரிலேயே போய்விடலாம் என்றார்.ஆனால் மலர்விழி தான் அவர்களுடன் வரவில்லை.தான் இந்த காரிலேயே வந்து விடுகிறேன் என்று மறுத்துவிட்டாள்.
அது சுந்தருக்கு கொஞ்சம் மன வருத்தத்தை கொடுத்தது.ஆனால் சுந்தரி சரி நான் உங்களுடன் வருகிறேன் என்று சுந்தர் காரில் சுந்தருடன் கிளம்பி சென்றாள்.
திருச்சி சென்றிருந்த துரைசாமி கூட தன்னுடைய ரிஜிஸ்டர் வேலையை முடித்து விட்டு சாயங்காலம் ஆறு மணியளவில் திரும்பி வந்து விட்டார்.ஆனால் சுந்தர் மட்டும் இன்னும்கூட திரும்பி வரவில்லை.
வீட்டு வாசலில் சுந்தரி பதட்டத்துடன் நிற்பதை கண்ட துரைசாமிக்கும் பதட்டம் பற்றி கொண்டது.வீட்டில் யாருக்கோ எதுவும் ஆகிவிட்டதா என்று நினைத்து அவர் பயந்தார்.ஆனால் அதை சுந்தரியிடம் கேட்க அவருக்கு மனம் வரவில்லை.
அவர் வேகமாக தேவாவின் அறைக்குள் போய் தேவாவிடம் டேய் வீட்டில் யாருக்காவது ஏதாவது ஆகிவிட்டதா ஏன் உன்னுடைய வெளியே அம்மா பதட்டமாக நின்று கொண்டிருக்கிறாள் என்று கேட்டார்.
தேவா அப்பா அப்படியெல்லாம் யாருக்கும் எதுவும் ஆகிவிடவில்லை.எல்லோரும் நன்றாக இருக்கிறோம் என்றான்.அதற்கு துரைசாமி அப்படியானால் அவள் மட்டும் ஏன் பதட்டமாக இருக்கிறாள் என்று கேட்டார்.
தேவா தயங்கி கொண்டே அது வந்து அந்த சுந்தர் நீங்க கிளம்பி போன கொஞ்ச நேரத்துல காலேஜ்ல கூப்பிட்டதாகவும் சீக்கிரமாக திரும்பி வந்துடுவேன்னு சொல்லிட்டு கிளம்பி போயிருக்கிறார் போல.ஆனால் இன்னும்கூட திரும்பி வரலை போல அதனால தான் டென்ஷனாக இருக்கிறாங்க என்றான்.
அதைக்கேட்ட துரைசாமியின் முகம் அவமானத்தால் கருத்து போய் விட்டது. சுந்தரி இதற்கு முன்பாக அவருக்காகவும் இதுபோல் காத்திருந்தது ஒன்றுதான் ஆனால் ஒரு சிறு பிரச்சனைக்காக சண்டை போட்டிருந்த தன்னை இன்று காலையில் எங்கே போய் இருக்கிறேன் எதற்கு போயிருக்கிறேன் எப்பொழுது வருவேன் என்று ஒரு வார்த்தை கூட போன் செய்து கேட்கவில்லை.
ஆனால் தன்னுடைய கள்ள காதலனுக்காக இந்த அளவுக்கு துடித்துப் போய் இருக்கிறாளே என்று நினைத்து வேதனையாக இருந்தது. துரைசாமி தலைகுனிந்தபடி அந்த அறையை விட்டு வெளியேறினார்.
தன்னுடைய அப்பாவின் வேதனை தேவாவை மிகவும் பாதித்தது. அவனும் சுந்தரியை வெறுக்க ஆரம்பித்தான்.
சுந்தருக்கு இரவு ஏழு மணிக்கு மேல் தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக போதை தெளிய ஆரம்பித்திருந்தது.
இரவு பத்து மணியளவில் ஓரளவுக்கு அவரால் எழுந்து நடக்கவும் காரை ஓட்டிக்கொண்டு செல்லும் அளவுக்கு போதை நன்றாகவே தெளிந்திருந்தது. மணியை பார்த்தார்.அது பத்தை கடந்திருந்தது.சரி இனிமேல் காரை ஓட்டிக்கொண்டு போக வேண்டும் என்றால் எப்படியும் இன்னும் ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேலாகி விடும்.அதனால் இங்கேயே படுத்து விட்டு காலையில் கிளம்பி செல்லலாம் என்று நினைத்து ஹோட்டலிலேயே தங்கிக் கொண்டார்.
போனை எடுத்து பார்த்திருந்தால் அது சுவிட்ச் ஆஃப் ஆகி இருப்பது தெரிந்திருக்கும்.ஆனால் அவர் போனை எடுத்து பார்க்கவில்லை என்பதால் சுந்தரி அவருக்கு கால் செய்ததோ போன் சுவிட்ச் ஆப் ஆனதோ எதுவும் தெரியவில்லை.
இரவில் சாப்பிடவில்லை என்பதால் காலையில் எழுந்ததும் ஹோட்டலிலேயே பல் துலக்கி குளித்து டிபன் சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு போனை எடுத்த போதுதான் போன் சுவிட்ச் ஆப் ஆகி இருப்பதே தெரிந்தது.
அதுமட்டுமல்லாமல் தான் இங்கே தங்கியதை சுந்தரி மற்றும் மலர்விழியிடம் இன்பார்ம் பண்ணாததை நினைத்து சங்கடமாக இருந்தது.
அவசரமாக ஹோட்டலை காலி செய்து விட்டு காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்ப ஆயத்தமானார்.காரில் சார்ஜ் போட்டு விட்டு சிறிது நேரம் கழித்து போனை ஆன் செய்த போது சுந்தரியிடமிருந்து மதியத்திற்கு மேலிருந்து பத்து நிமிடங்களுக்கு முன்பாக வரை நள்ளிரவிலும் கூட பத்து நிமிட இடைவெளியில் போன் செய்திருப்பதை மிஸ்ட் கால் அலர்ட் மெசேஜ் காட்டியது.
இந்த அளவுக்கு சுந்தரி தன்னை தேடியிருப்பது சுந்தருக்கு மனதுக்கு ஆறுதலாகவும் சந்தோஷமாகவும் இருந்தது.
அவர் மலர்விழி தன்னை தேடி இருக்கிறாளா என்று ஆர்வமாக போனை பார்த்தார் ஆனால் மலர்விழியிடம் இருந்து ஒரு மிஸ்டு கால் கூட வந்ததற்கான அறிகுறி எதுவும் இல்லை. அது சுந்தருக்கு வருத்தமாக இருந்தது.
கோர்ட்டில் தான் சுந்தரியுடன் படுத்ததால் சுந்தரி கர்ப்பமானால் என்று சொன்னதை மலர்விழியும் அதே இடத்தில் வைத்து கேட்டாள்.அவள் ஏற்கனவே தன்னுடைய அம்மாவிடம் உறவு வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்று கண்டித்து சொல்லியும் கூட தான் அவளுடன் உறவு வைத்து குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளும் அளவுக்கு போயிருக்கிறோம் என்று தெரிந்த பிறகு அவளுடைய மனம் எவ்வளவு பாடுபட்டிருக்கும் என்பதை அவர் நினைக்க மறந்து விட்டார்.
அதே நேரம் சுந்தரியிடமிருந்து போன் வந்தது.சுந்தர் போனை அட்டென்ட் செய்து ஹலோ என்று சொல்லும் முன்பாகவே சுந்தரி பதட்டத்துடன் காலேஜுக்கு போயிட்டு எங்கே போனீங்க ஏன் போனை எடுக்கவில்லை உங்களுக்கு எதுவும் ஆகவில்லையே என்று கேள்வி மேல் கேள்வியாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
சுந்தருக்கு அவளின் பதட்டம் தனக்காகவும் ஒரு ஜீவன் இருக்கிறது என்று நினைத்து மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது.
சுந்தர் கல்லூரியில் தனக்கு நடந்ததை கூறினார்.அதன் பிறகு அது மிகுந்த மன உளைச்சலை கொடுத்ததையும் அதனால் தான் ஹோட்டலுக்கு போய் குடித்துவிட்டு படுத்து விட்டதையும் கூறினார்.
அதற்கு சுந்தரி கோபத்துடன் ஒவ்வொருத்தரும் தவறு செய்வது அவருடைய சொந்த விஷயம் அதற்காக கூடவா கோர்ட்டில் சொல்லி விட்டார்கள் என்று இப்படி செய்வது.
சரி நீங்கள் ஒன்றுக்கும் வருத்தப்பட வேண்டாம்.நம்முடைய வீட்டிற்கு வாருங்கள். இங்கேயும் இப்போ நிலைமை கொஞ்சம் சரியில்லை.என்னுடைய வீட்டுக்காரர் என் மீது கோபமாக இருக்கிறார்.அதனால் வீட்டிலிருந்த மாடு கோழி எல்லாவற்றையும் விற்று விட்டார்.வீட்டையும் விலை பேசி விற்று விட்டார் என்று நினைக்கிறேன்.
இன்னும் இரண்டு மூன்று நாட்களில் வீட்டை காலி செய்துவிட்டு திருச்சி பக்கம் எங்கேயோ போக வேண்டும் என்று சொன்னதாக தேவா என்னிடம் சொன்னான் என்றாள்.
கோர்ட்டில் இருந்து சுந்தரியின் வீட்டிற்கு வந்த பிறகு சுந்தர் பெரும்பாலும் அறைக்குள்ளேயே அடைந்து கிடந்ததால் வெளியே நடந்தது தெரியவில்லை.இப்போது சுந்தரி வீட்டில் நடந்ததை பற்றி சொன்னதும் சுந்தருக்கு கொஞ்சம் சங்கடமாகவும் அதே சமயம் தனியாக விட்டு விடுவார்களோ என்று பயமாகவும் இருந்தது.
கையிலும் செட்டில்மெண்ட் தொகையாக 2 லட்ச ரூபாய் மட்டுமே இருந்தது.அடுத்ததாக வேலையும் கிடைக்குமோ என்று தெரியவில்லை.தனியாக சென்றால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி விடுவோமோ என்று பயமாகவும் இருந்தது அதனால் மெதுவாக சுந்தரியிடம் துரைசாமியும் தேவாவும் என் மீது கோபமாக இருக்கிறார்களா என்னை ஏதாவது திட்டுவார்களா என்று கேட்டார்.
அதற்கு சுந்தரி அப்படியெல்லாம் எதுவும் இல்லை.என் மீது தான் அவருக்கு கொஞ்சம் கோபம்.அதை நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சரி செய்து விடுவேன்.அதனால் நீங்கள் ஒன்றுக்கும் கவலைப்பட வேண்டாம். இப்போது இருக்கும் சூழ்நிலையில் நீங்கள் தனியாக எங்கேயும் போக வேண்டாம். எங்களுடனே வந்து விடுங்கள் என்றாள்.
அது சுந்தருக்கு கொஞ்சம் தைரியத்தை கொடுத்தது.அதனால் சரி இன்னும் அரை மணி நேரத்துல அங்கே வந்து விடுகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு காரை மீண்டும் சுந்தரியின் வீட்டை நோக்கி கிளப்பினார்.
சுந்தரி சுந்தர் மேலிருந்த அக்கறை மற்றும் காமம் கலந்த காதலால் தன்னை சுற்றி நடப்பதை கவனிக்க மறந்து விட்டாள்.ஆம் இரவில் நடந்ததை நினைத்து தூக்கம் வராமல் தவித்துக் கொண்டிருந்த கணவன் மற்றும் மகனும் அவ்வப்போது தங்களுடைய அறையை விட்டு வெளியே வந்த போது அவள் தூங்காமல் பத்து நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை போன் செய்து காதில் வைப்பதும் பின்பு [b]கண்ணீருடன் பத்து நிமிடம் காத்திருந்து பின்பு அதையே தொடர்வதையும் கண்டு அவள் மீதான மிச்சமுள்ள கொஞ்ச பாசத்தையும் உறவையும் சுத்தமாக துடைத்தெறிந்தனர்.[/b]
[b]இதில் துரைசாமி தான் மனதளவில் மிகப்பெரிய பாதிப்புக்குள்ளானார்.இத்தனை வருட தாம்பத்ய வாழ்க்கையில் அவர் பல முறை வெளியூர் சென்றிருந்த நேரங்களில் வந்து விடுவதாக சொல்லிவிட்டு வரமுடியாமல் போன நேரங்களில் சுந்தரி இதுபோல காத்திருந்தது இல்லை.அவருக்கு போன் செய்வது கூட அபூர்வமான விஷயம் தான்.[/b]
[b]ஆனால் இன்று குடும்பமே பிளவுபட முக்கியமான காரணமாக இருந்த சுந்தருக்காக இந்த அளவுக்க கண்ணீர் வடித்து தேடுவதை கண்டு தற்கொலை செய்து செத்து விடலாம் போல தோன்றியது. துரைசாமி தலையை குனிந்தபடியே தன்னுடைய அறைக்குள் சென்று முடங்கிப் போனார்[/b]
[b]அப்பாவை போலவே அடிக்கடி வெளியே வந்த தேவாவும் தன்னுடைய அம்மாவின் நடவடிக்கையையும் அதை கவனித்து வேதனையுடன் சென்ற அப்பாவையும் கவனித்தான்.[/b][b]அவனுக்கும் தன்னுடைய அம்மா தனக்காகவோ தன்னுடைய அப்பாவுக்காகவோ இந்த அளவுக்கு கரிசனம் கொண்டு எதுவும் செய்யவில்லையே என்று வேதனையாக இருந்தது.[/b]
[b]இனிமேல் தானும் தன்னுடைய குடும்பத்தை விட்டு விலகிச் செல்ல வேண்டும் என்று முடிவு செய்து கொண்டான்.[/b]
[b]சுந்தர் ஒருவழியாக வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தார்.சுந்தருக்காக வாசலிலேயே காத்திருந்த சுந்தரி சுந்தரை கண்டவுடன் பார்வையால் அவரை தழுவி வீட்டுக்குள் அழைத்துச் சென்றாள்.[/b]
[b]அந்த நேரம் தான் குழந்தைகளும் விழித்து வெளியே வந்து பாட்டி பசிக்கிறது என்றனர்.[/b]
[b]சுந்தரி அப்போதுதான் மணியை பார்த்தாள்.மணி 8 ஆகி இருந்தது. எட்டு மணி வரைக்கும் தான் எந்த வேலையையும் செய்யாமல் சுந்தரை தான் தேடிக் கொண்டிருந்தோம் என்பதை நினைத்து சுந்தரிக்கு கொஞ்சம் சங்கடமாக இருந்தது.[/b]
[b] குழந்தைகளிடம் கொஞ்சம் பொறுங்கள். நான் மாமாவை போய் பால் வாங்கி விட்டு அப்படியே டிபன் வாங்கிக் கொண்டு வர சொல்கிறேன்.சாப்பிட்டுவிட்டு ஸ்கூலுக்கு போகலாம் என்றாள். வாங்க முதலாளி பல் துலக்கி விட்டு குளித்துவிட்டு ரெடி ஆகலாம் என்றாள்.[/b]
[b]குழந்தைகளும் சரி என்று சொல்லி பல் துலக்க ஆரம்பித்தார்கள்..[/b]
[b]சுந்தரி பாலும் குழந்தைகளுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் டிபனும் வாங்கி வரச் சொல்லலாம் என்று நினைத்து தன்னுடைய மகனின் அறைக்கு சென்றாள்.அங்கே தேவா இல்லை அவன் எப்போதோ வெளியே போயிருந்தான்.அதை கூட அவள் கவனிக்க மறந்து போயிருந்தாள்.[/b]
[b]சுந்தரி தன்னுடைய மனசுக்குள் இவன் இவ்வளவு சீக்கிரமாக எங்கே போய் விட்டான் என்று நினைத்துக் கொண்டு தன்னுடைய கணவனின் அறைக்குச் சென்று அவரிடம் பாலும் டிபனும் வாங்கி வரச் சொல்ல தயக்கத்துடன் நின்று கொண்டிருந்தாள். இறுதியில் வேறு வழி இல்லாமல் தன்னுடைய கணவனின் அறையை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றாள்.[/b]
[b]உள்ளே துரைசாமி அப்போதுதான் அவருடைய அறைக்குள் இருந்த பாத்ரூமில் குளித்து முடித்துவிட்டு இடுப்பில் வெறும் துண்டை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு வந்தார்.[/b]
[b]பல மாதங்களுக்குப் பிறகு தன்னுடைய கணவனை அந்தக் கோலத்தில் கண்டதும் சுந்தரிக்கு வெட்கமாக இருந்தது. அவளுடைய முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது.இதற்கு முன்பாக சுந்தரி அந்த அறைக்குள் இருக்கும்போது அவர் அந்த கோலத்தில் வந்தால் அன்று கண்டிப்பாக ஒரு ஓல் சம்பவம் நடந்து தான் தீரும்.அதை இப்போது நினைத்து பார்த்ததும் அவளுடைய புண்டைக்குள்ளே கொஞ்சம் நமைச்சல் எடுத்தது.பழைய சம்பவங்களை நினைத்த உடனே அவளுடைய புண்டை லேசாக கசிய ஆரம்பித்தது.[/b]
[b]ஆனால் தன்னை பார்த்த உடனே முகம் சிவக்க நின்றிருந்த சுந்தரியை பார்த்ததும் துரைசாமி முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை. அவர் அவளுடைய கண் முன்பாகவே ஒரு பட்டாபட்டி அண்டர்வேரை எடுத்து போட்டுக் கொண்டு அதன்மேல் ஒரு வேஷ்டியை எடுத்துக் கட்டிக் கொண்டார். மேலும் ஒரு சட்டையை எடுத்து அணிந்து கொண்டார்.[/b]
[b]சுந்தரி அவரிடம் குழந்தைகளுக்கு பாலும் எல்லோருக்கும் டிபனும் வாங்க வேண்டும். தேவா எங்கேயோ போய்விட்டான்.நீங்கள் கொஞ்சம் வாங்கி விட்டு வந்து விடுங்கள் என்றாள்.[/b]
[b]துரைசாமி அவளுக்கு எந்த பதிலும் சொல்லாமல் கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே சென்று விட்டார்.[/b]
[b]சுந்தரிக்கு அவருடைய நடவடிக்கையை கண்டு அவமானமாக இருந்தது.அவளும் அவரை தொடர்ந்து வெளியே வந்தாள்.துரைசாமி வெளயே வந்து தன்னுடைய மகளின் அறையை தட்டி விட்டு உள்ளே இருந்து அவள் யாரு என்று கேட்டுவிட்டு துரைசாமியின் பதிலை கேட்டதும் உள்ளே வாங்கப்பா என்றாள்.அதைத் தொடர்ந்து அவரும் உள்ளே சென்றார்.[/b]
[b]சுந்தரியம் அவரைத் தொடர்ந்து உள்ளே புகுந்தாள்.உள்ளே சென்ற துரைசாமி தன்னுடைய மகளை பார்த்து சீக்கிரம் பிள்ளைகளை குளிப்பாட்டி டிரஸ் பண்ணிவிட்டு அப்படியே நீயும் குளித்துவிட்டு ரெடியாகுமா.நீயும் நானும் பிள்ளைகளோடு ஸ்கூலுக்கு சென்று அவர்கள் டீசியை வாங்கிவிட்டு வந்துவிடலாம் என்றார்.[/b]
[b]அவளுக்கு தன்னுடைய அப்பா ஏற்கனவே ஊரை விட்டு போக வேண்டும் என்று சொல்லி இருந்தார்.அவளுக்கு அது ஒரு புறம் நிம்மதியாக இருந்தாலும் ஊரை விட்டு வேறு ஊருக்கு போய் அங்கே என்ன பாடுபட வேண்டி இருக்குமோ என்று நினைத்து கொஞ்சம் சங்கடமாக இருந்ததால் மீண்டும் ஒருமுறை அப்பாவிடம் முயற்சித்து பார்க்கலாம் என்று நினைத்து அப்பா நாம் இங்கேயே இருக்கலாமா என்று கேட்டாள்.[/b]
[b]அதற்கு துரைசாமி இன்னும் கொஞ்ச வருஷம் கழித்து பிள்ளைகள் எல்லாம் நன்றாக வளர்ந்து விடுவார்கள்.அப்பொழுது அவர்கள் அப்பாவை இன்னும் அதிகமாக தேட ஆரம்பிப்பார்கள்.அதற்கு அப்பா வெளிநாடு போய்விட்டார் என்று சொல்லி கொஞ்சம் சமாளிக்க பார்க்கலாம்.[/b]
[b]எப்படியும் ஊரார் அந்தப் பிள்ளைகளிடம் உங்களுடைய அம்மா உங்களையெல்லாம் உங்கள் அப்பாவுக்கு பெத்து போடவில்லை. இன்னொருத்தனுக்கு பெத்து போட்டாள் என்று சொல்லுவார்கள்.அதைக் கேட்டு அந்த குழந்தைகள் மனதளவில் பாதிக்க படுவார்கள்.அதை யோசனை செய்து தான் நான் ஏற்கனவே இந்த வீட்டை விற்று விட்டேன்.வேறொரு ஊரில் வீடும் வாங்கி விட்டேன்.[/b]
[b]அது நடக்க வேண்டுமா என்று யோசனை செய்து கொள்.எப்படி இருந்தாலும் நானும் உன்னுடைய அண்ணனும் இந்த ஊரில் இருக்க கூடாது என்று முடிவு செய்து விட்டோம் அதற்கு மேல் உன்னுடைய விருப்பம் என்றார்.[/b]
[b]நீ கண்டிப்பாக இந்த ஊரில் அவமானத்தோடு இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால் நான் வாடகைக்கு வேறு வீடு வேண்டுமென்றால் பார்த்து தருகிறேன்.நீ அங்கேயே இருந்து கொள் என்றார்.[/b]
மலர்கவிழிக்கு இப்போது தான் தன்னுடைய அப்பாவின் யோசனை புரிந்தது.அவள் உடனே கண்களில் நீரோடு வேண்டாம் அப்பா என்ன நடந்தாலும் என்னுடைய பிள்ளைகளுக்கு எந்த அவமானமும் வரவிடக்கூடாது.
நான் இப்போதே பிள்ளைகளை குளிப்பாட்டி ரெடி செய்கிறேன் நானும் உங்களோடு வந்தால் தான் ஸ்கூலில் டிசி தருவார்கள்.அதனால் நான் உடனடியாக கிளம்பி வருகிறேன் போகலாம் என்றாள்.
சுந்தரிக்கும் இப்போதுதான் தன்னுடைய கணவன் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தையும் கருத்தில் கொண்டு தான் இப்படி செய்திருக்கிறார் என்பது புரிந்தது.
அவளுக்கும் மனதில் பிள்ளைகள் அவமானப்படக்கூடாது என்ற எண்ணம் இருந்தது.ஆனாலும் ஒரு புறம் தெரிந்த ஊரை விட்டு போய் தெரியாத ஊரில் தங்கி அவஸ்தை பட வேண்டாமே என்ற யோசனையும் இருந்தது.
அதனால் மீண்டும் மெதுவாக நாம் ஏன் தெரிந்த ஊரைவிட்டு ஓடி போக வேண்டும். பிள்ளைகளுக்கு இந்த ஊரில் உள்ளவர்களோடு பேசி பழகினால் தானே இங்கு நடந்த விஷயம் தெரிய வரும். அதனால் பேசாமல் அவர்களை ஹாஸ்டலில் தங்க வைத்து படிக்க வைத்தால் என்ன என்றாள்.
துரைசாமிக்கு சுந்தரியை நினைத்து உள்ளுக்குள் பயங்கர கோபம் வந்தது. இவளுக்கு என்ன நடந்தாலும் என்ன அவமானப்பட்டாலும் வெட்கம் சூடு சொரணை எதுவும் வரமாட்டேன் என்கிறதே இதே ஊரில் இருந்தால் கண்டிப்பாக என்றாவது பிள்ளைகளுக்கு தெரியாமல் போய்விடுமா என்பது போல தன்னுடைய மகளை பார்த்தார்.
அவளுக்கும் அந்த விஷயம் புரிந்து தான் இருந்தது.எனவே அப்பா நாம் கண்டிப்பாக ஊரை விட்டு கிளம்பி போய்விடலாம் எனக்கும் இதுவரை பிள்ளைகளை பிரிந்து இருந்தது போதும் என்று தான் தோன்றுகிறது.இனிமேலும் அவர்கள் என்னை பிரிந்து ஹாஸ்டலில் தங்கி வேதனைப்பட வேண்டாம்.
நான் ஊருக்கு கிளம்ப ரெடி ஆகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு தன்னுடைய பிள்ளைகளை தேடி போய் தன்னுடைய பிள்ளைகளை வெந்நீர் தயார் செய்து குளிக்க வைக்க ஆரம்பித்தாள்.
துரைசாமி வெளியே கிளம்பி போய் பாலும் குழந்தைகளுக்கும் மலர்விழிக்கும் மட்டும் டிபன் வாங்கிக் கொண்டு வந்தார்.சுந்தரிக்கு டிபன் எதுவும் வாங்கி வரவில்லை வாங்கி வந்ததையும் தன்னுடைய மகளை அழைத்து அவளிடம் மட்டுமே கொடுத்தார்.
மலர்விழி அதை கவனிக்கவில்லை.ஆனால் சுந்தரியே அதை கவனித்து விட்டாள். அவரே தன்னுடைய கணவன் இந்த அளவுக்கு தன்மீது வெறுப்படைவார் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை.எனவே அது அவளுக்கு மிகுந்த சங்கடத்தை கொடுத்தது.
அந்த வீட்டில் தற்போது சுந்தரி மட்டுமே தனித்துவிடப்பட்டாள்.
துரைசாமியும் மலர்விழியும் பிள்ளைகள் படிக்கும் ஸ்கூலுக்கு சென்று குழந்தைகளின் டீசியை கேட்டார்கள். அதற்குள் அவர்கள் வீட்டு விஷயம் பள்ளி வரை பரவி இருந்திருக்கும் போல அங்கிருந்த தலைமை ஆசிரியர் அவர்களை கொஞ்சம் கேவலமாக பார்த்துவிட்டு எதுவும் சொல்லாமல் குழந்தைகள் நன்றாக படிப்பார்கள் என்பதால் குழந்தைகளின் நடத்தையில் நல்ல விதமாகவே எழுதி கொடுத்துவிட்டார்.
அவர்கள் கிளம்பு முன்பாக தலைமை ஆசிரியர் மலர்விழியை பார்த்து கோபி சார் அடிக்கடி இங்கே வந்து குழந்தைகளின் படிப்பு அவர்களுடைய ஒழுக்கம் பழக்க வழக்கங்களை பற்றி கேட்டு விசாரித்து விட்டு போவார்.
இப்போது அவர் ஏதோ ஒரு காரணமாக உங்களை விட்டு பிரிந்து விட்டதாக கேள்விப்பட்டோம். பிள்ளைகள் இருவரும் தங்கமான பிள்ளைகள் நன்றாக படிப்பார்கள் அதோட விளையாட்டு மற்றும் எல்லாவித ஆக்டிவிட்டீஸேயும் சிறப்பாக செயல்படுவார்கள்.அதனால் எங்கே போனாலும் தயவு செய்து பிள்ளைகளை நல்ல பள்ளியில் சேர்த்து படிக்க வையுங்கள். அவர்களின் படிப்பை தயவுசெய்து கெடுத்து விடாதீர்கள் என்றார்.
அவர் பேச பேச மலர்விழியின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தோடியது. இப்படிப்பட்ட தங்கமான குணமான மனுஷனுக்கு தான் துரோகம் செய்திருக்கிறோம் என்பதை நினைத்து உள்ளுக்குள்ளே நொறுங்கிப் போனாள்.
தலைமை ஆசிரியரிடம் வாய் திறந்து கூட பேச முடியாமல் சம்மதமாக தலையை அசைத்துவிட்டு குழந்தைகளுடன் வீட்டிற்கு திரும்பினாள்.வீட்டிற்கு வந்தும் கூட அவளுடைய மனம் சாந்தமடையவில்லை.
குழந்தைகளுக்கு முன்பாக கத்தி அழுவதற்கு முடியாமல் உதட்டை கடித்துக் கொண்டு கண்களில் நீர் வழிய ஊமையாக அழுதாள்.
அடுத்த இரண்டாவது நாளில் ஒட்டுமொத்த குடும்பமும் வீட்டை காலி செய்து திருச்சி பயணம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள்.
அங்கிருந்த இரண்டு நாட்களில் துரைசாமி தன்னுடைய மனைவியிடம் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.குழந்தைகளுக்கும் மகளுக்கும் என்ன தேவையோ அதை மட்டுமே செய்து கொடுத்தார்.
சுந்தரி தன்னுடைய மகனிடம் உதவி கேட்கலாம் என்று நினைத்தால் அவன் பெரும்பாலும் வீட்டில் இருப்பதே இல்லை. எப்போது தூங்க வருகிறான் எப்போது கிளம்பி போகிறான் என்று கூட அவளால் கணிக்க முடியவில்லை.
அங்கிருந்த இரண்டு நாட்களும் வீட்டில் இருந்த ஏதோ ஒரு பொருளை வைத்து சமைத்தாள்.குழந்தைகளுக்கும் மலர்விழிக்கும் துரைசாமியே மூன்று வேலையும் சாப்பாடு வாங்கி கொடுத்து விடுவதால் அவள் அவளுக்கும் சுந்தருக்கும் மட்டுமே சமையல் செய்தாள்.
சுந்தரி அல்லது மலர்விழியின் கை பக்குவத்தில் வகை வகையாக சாப்பிட்ட சுந்தர் இரண்டு நாட்களும் கிடைத்த ஏதோ ஒன்றை சாப்பிட்டார். அந்த நிலையிலும் கூட வெளியே சென்று சாப்பிடவோ அல்லது சுந்தரிக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டு அவளுக்கு வாங்கி கொடுக்கவும் அவருக்கு மனம் வரவில்லை.
அந்த நிலையிலும் கூட அவர்கள் கிளம்பி செல்லும் போது எங்கே தன்னை விட்டு விடுவார்களோ என்று நினைத்து கொஞ்சம் பயப்படவும் ஆரம்பித்திருந்தார்.
ஆனால் அங்கிருந்து கிளம்பும்போது சுந்தரி சுந்தரையும் தங்களோடு வரும்படி கொஞ்சம் வற்புறுத்தி அழைத்தாள்.சுந்தர் தேவாவையும் துரைசாமியையும் அவர்கள் தன்னை என்ன நினைத்துக் கொள்வார்களோ என்று பார்த்தார்.
தேவாவும் துரைசாமியும் அதை பெரிதாக கண்டு கொள்ளவில்லை. எனவே அவரும் காரை எடுத்துக் கொண்டு அவர்களுடன் கிளம்பினார்.
ஒரு லட்டு வண்டியில் பொருட்கள் எல்லாவற்றையும் ஏற்றிக் கொண்டு துரைசாமி தேவா இருவரும் அந்த வண்டியிலேயே கிளம்பினார்கள்.
மலர்விழிக்கும் குழந்தைகளுக்கும் ஒரு டாட்டா இன்டிகா வண்டியை ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்.
சுந்தர் பிள்ளைகள் மலர்விழி சுந்தரி எல்லோரும் தங்கள் காரிலேயே போய்விடலாம் என்றார்.ஆனால் மலர்விழி தான் அவர்களுடன் வரவில்லை.தான் இந்த காரிலேயே வந்து விடுகிறேன் என்று மறுத்துவிட்டாள்.
அது சுந்தருக்கு கொஞ்சம் மன வருத்தத்தை கொடுத்தது.ஆனால் சுந்தரி சரி நான் உங்களுடன் வருகிறேன் என்று சுந்தர் காரில் சுந்தருடன் கிளம்பி சென்றாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)