పుష్పవతి..

[PushpaSnigdha]

కానీ మేము అప్పుడు ఇంపార్టెంట్ క్లాస్‌లో ఉన్నాం… ఇంకా ఎగ్జామ్స్‌కి ఒక్క నెలే మిగిలింది. కాబట్టి ఆ రోజు నుంచి మళ్లీ మేము నిజంగా చదవడం మొదలు పెట్టాం. కష్టపడి చదివి, పడుకునే వాళ్లం. ఆ విధంగా ఆ సెక్సువల్ నైట్స్‌కి బ్రేక్ పడింది.

అయితే పడుకునే ముందు మాత్రం… ఒకరికొకరు రసాలు కారేలా ఫింగరింగ్ మాత్రమే చేసుకుని పడుకునేవాళ్లం. ఒక్క నెలసరి రాత్రులు తప్ప. తలుపు గడియ పెట్టి, దుప్పటి కప్పుకుని, మెల్లిగా ఒకరి చేతులు మరొకరి ఒళ్ల మీద సరసరా జారేవి. ఆ ఫింగరింగ్‌లోనే మా మధ్య ఆ రహస్యం జీవంతంగా ఉండేది. ఆ రసాలు కారుతుంటే, మా మూలుగులు దుప్పటి లోపలే దాగేవి. ఆ తర్వాత ఆయాసంతో ఒకరినొకరు హత్తుకుని నిద్రలోకి జారుకునేవాళ్లం.

అలా రోజులు గడిచాయి. ఎగ్జామ్ హాల్‌టికెట్స్ ఇచ్చారు. మా సెంటర్ కొంచెం దూరం… ముగ్గురికీ ఒకటే సెంటర్ వచ్చింది. మేము ఉండే ప్లేస్‌కి బస్సులో వెళ్లాలి. కాబట్టి నేను, గాయత్రి, శ్రీను – ముగ్గురం బస్సులో వెళ్లడం స్టార్ట్ చేశాం. తెలుగు పరీక్ష బాగా రాశాం. రిటర్న్ journeyలో  బస్సు గడగడలాడుతోంది. లాస్ట్ సీట్‌లో ముగ్గురం ఒక్కటిగా కూర్చున్నాం – నేను, పక్కన గాయత్రి కిటికీ చివర శ్రీను. బస్సు ఖాళీ, ఒకరు ఇద్దరు ముందు తప్ప ఎవరూ లేరు. రోడ్డు బంప్‌లు, బస్సు దూకులు…

గాయత్రి చున్నీ శ్రీను ప్యాంట్ మీద కప్పి, చేయి కిందికి జార్చింది. ఆ చున్నీ కింద ఆమె వేళ్లు మెల్లిగా శ్రీను తొడల మీద సరసరా జారుతున్నాయి. ఆమె వేళ్లు ఆమె ప్యాంట్ జిప్ మీద ఆగి, మెల్లిగా దాన్ని కిందికి జార్చుతున్నాయి. నాకు కనిపించడం లేదు, కానీ ఆ కదలికలు నాకు బాగా తెలుసు – ఇటీవల చదివిన ఆ ఎరోటిక్ నవలలు నాకు ఊహించే శక్తిని ఇచ్చాయి.

ఆమె చేయి శ్రీను లోపలికి జారిపోయింది. ఆమె వేళ్లు ఆమె గట్టిగా మారిన భాగాన్ని తడుముతున్నాయి. ఆమె చేతి కదలికలు ఇప్పుడు ఒక లయలోకి వచ్చాయి – మెల్లిగా, గట్టిగా, మళ్లీ మెల్లిగా. శ్రీను కళ్లు మూసుకున్నాడు. ఆమె గాజుల చప్పుడు నా చెవిలో మోగుతోంది.

నేను గాయత్రితో గట్టిగా గుసగుసలాడాను:

“ఓసే, నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా? ఏం చేస్తున్నావు?”

గాయత్రి నవ్వుతూ, చున్నీ కింద చేయి ఆపకుండా, నా చెవిలో:

“మనం చేసుకున్న విషయాలు శ్రీనుకి చెప్పానే మరి… నాకు లేదా ఆ అదృష్టం?”

నేను కళ్లు పెద్దవి చేసి:

“ఓసీనే ఎంకమ్మా చెప్పేశావా? ఎందుకు?”

గాయత్రి చున్నీ కింద చేయి వేగంగా కదిలిస్తూ, నవ్వుతూ:

“వాడు నా లవర్ యే… చెప్పకపోతే ఎలా?”

నేను భయంగా:

“ఐతే మాత్రం ఇలా పబ్లిక్‌లోనా??”

గాయత్రి కన్ను కొట్టి:

“లేకపోతే మీ ఇంటికి నైట్ స్టడీస్‌కి తీసుకుని రానా మరి?”

నేను దిగ్భ్రాంతిగా:

“ఇద్దరిని చంపేస్తారు అప్పుడు!”

గాయత్రి హాహాహా అని పండి లా నవ్వి:

“అందుకే” అంది… “కానీ ఇలా పబ్లిక్‌గానా??” అన్న నేను.

ఆమె వేళ్లు ఇంకా కదులుతున్నాయి. శ్రీను కళ్లు మూసుకుని ఉన్నాడు. ఆమె నా చెవిలో:

“అలా చేస్తేనే గా కిక్… కావాలి అంటే వేళ్లు పెట్టి చూసుకో, తడి అయ్యుంటుంది.” అంది పళ్లు కొరికి.

నేను:

“అది దాని వల్ల వచ్చిన తడ అయిఉండదు… నాకు ఉచ్చ కారిపోతోంది భయంతో అందుకు అయ్యి ఉంటుంది.”

అది “హాహాహా” అని పందిలా నవ్వింది.

అబ్బా… గాజువాక పిల్ల మేము గాజుల్లోలం కదా…

నీ చెయ్యి చాపలేదా మా గాజు తొడగలేదా…

అని డ్రైవర్ అంకుల్ పాట పెట్టాడు.

నేను మనసులో:

“చెయ్ చాపింది కానీ… గాజులు తొడగడానికి కాదు, ఇంకేదో దానికి” అని నవ్వుకున్నా.

అబ్బా… గాయత్రి చున్నీ కింద ఆ కదలికలు ఇంకా ఆగలేదు. శ్రీను కళ్లు మూసుకుని, ముఖం ఎర్రగా మారి, ఒక్కసారిగా గట్టిగా శ్వాస పీల్చుకున్నాడు. ఆమె చున్నీ కింద చేయి వేగంగా కదిలింది… ఆ తర్వాత ఆగిపోయింది.

ఆమె చున్నీని మెల్లిగా పక్కకు జరిపి, చేతిని బయటికి తీసింది. ఆమె వేళ్లు మెరిసిపోతున్నాయి… తడితో. ఆమె నా వైపు చూసి కన్ను కొట్టి, మెల్లిగా వేళ్లు నాకు చూపించింది. నా గుండె ఒక్కసారిగా దడ దడలాడింది.

శ్రీను ఇంకా కళ్లు మూసుకునే ఉన్నాడు. ఆమె నా చెవిలో గుసగుసగా,

“ఇప్పుడు నీ టర్న్ రా… నీ బాటమ్ బొందు ముడి లూస్ చెయ్” అంది.

“కత్తెర తో కట్ చేసేస్తా నీ వేళ్లు దొంగ ముండా” అని కోపంగా తిట్టాను. అది హాయిగా నవ్వింది.

శ్రీను కళ్లు తెరిచి నన్ను చూశాడు. ఆ కళ్లలో ఏదో ఉంది – నాకు మాత్రం సిగ్గుతో చచ్చిపోవాలనిపించింది. కానీ శ్రీను చాలా మంచివాడు. నేను అది ఇంత కామిస్ట్‌లని తెలిసినప్పుడు నన్ను ఒక్క మాట కూడా తప్పుగా మాట్లాడలేదు. ఎప్పుడూ తప్పుగా చూడలేదు. అడ్వాంటేజ్ తీసుకోలేదు. ఇలాంటి మగవాళ్లే లోకం అంతా ఉంటే ఎంత బాగుంటుందో…