[Manmadhaa]

அத்தியாயம் - 2


அது ஒரு லேப் சென்டர் என்னோட கணவரை பார்த்தேன், இங்கு எதற்கு கார நிறுத்தினீங்க என்ற மாதிரி, அவர் பார்வையாலே இங்கேயே இரு அப்படின்னு சொல்லிட்டு, ரங்கநாதன் என்கூட வாங்கன்னு சொல்லி அவரை கூட்டிட்டு போனார். அவர் பெயர் ரங்கநாதன். அவர் கூட இறங்கிப் போனாரு ரெண்டு பேரும் அந்த லேபுக்குள் போய் ஒரு 15 நிமிஷம் இருக்கும் அதுக்கப்புறம் என் கணவர் மட்டும் திரும்பி வந்தார். "என்ன பயந்துட்டியா"ன்னு என்ன பாத்து கேட்டாரு


சந்தியா : இங்க எதுக்கு வந்து இருக்கீங்க ?

குமார் : நீதான சொன்ன ஆள் ஆரோக்கியமா இருக்கனும்னு சொன்னே ?

சந்தியா : அவர் கிட்ட எல்லா விஷயத்தையும் சொல்லிட்டீங்களா ?

குமார் : இல்ல என்னனு சொல்லல, ஆனா இலவசமாக உங்களுக்கு ஹெல்த் செக்கப் பண்ணி தரவா என்று சொல்லி கூட்டிட்டு வந்து இருக்கேன்.

இவரோட கேடித்தனத்தை நினைத்து நான் சிரிச்சேன்.

சந்தியா : சரி டெஸ்ட் முடிஞ்சா என்ன பண்ணுவீங்க ?

குமார் : ஒரு வேலை ஆரோக்கியமா இருந்தால் அதுக்கப்புறம் என்ன நேரா வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிட வேண்டியது தான்.

சந்தியா : என்னன்னு சொல்லி கூட்டிட்டு போவீங்க ?

குமார்: வாங்க புது டிரஸ் தரேன்னு சொல்ல வேண்டியதுதான்.

சந்தியா : எல்லாத்துக்கும் தயாரா தான் இருக்கீங்க ?

குமார் : நீ தயாரா இருக்கும்போது நானும் எல்லாத்துக்கும் தயாராக தானே இருப்பேன்.


மறுபடியும் நான் முறைக்க, அவர் சிரிச்ச மாதிரி திரும்பி உள்ள போக ஆரம்பிச்சா ஒரு 30 நிமிஷம் இருக்கும், இரண்டு பேரும் திரும்பி வந்தாங்க, வண்டி கிளம்புச்சு, என்னோட கணவரை பாத்து கண்ணாலே என்ன ஆச்சு என்கிற மாதிரி கேட்க, அவர் ரிப்போர்ட் எடுத்து என் கையில் கொடுத்தார். அந்த ரிப்போர்ட் எடுத்து நான் பார்த்தேன் எல்லாமே நெகடிவ்வா இருந்தது. ரங்கநாதன் ஆரோக்கியமானவர். என்னோட கணவர் என்ன பார்த்து புன்னகைக்க நான் மறுபடியும் வெக்கப்பட்டு ரோட்ட பாக்க ஆரம்பிச்சேன்.


கார் எங்களோட வீட்டை நோக்கி போக ஆரம்பிச்சது. வண்டி போக போக இன்னைக்கு என்னவெல்லாம் நடக்க போகுதுன்னு நெனச்சு மனசு முழுக்க ஒரே பதட்டமா போச்சு அதே நேரத்துல படபடப்பு எல்லாம் ஒருசேர வந்து வந்து போச்சு. ஒரு வழியா வீடு வந்து சேர்ந்தாச்சு, வண்டியில் இருந்து நாங்க இறங்கும் போது எனக்குள்ள கொஞ்சம் பயம் அக்கம் பக்கத்துல யாரும் எதுவும் பார்க்குறாங்களானு, நல்லவேளை அந்த நேரத்துல அப்போது யாரும் இல்லை அப்டி யாரும் பார்த்தாலும் ஒன்றும் பிரச்சனை இல்லை எதையாவது சொல்லி என்னோட கணவர் சமாளிச்சுருவார். வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்சதும் அவர ரங்கநாதன் ஹால்ல உக்கார வச்சுட்டு,  என்னோட கணவர் என்னோட ரூமுக்குள்ள அழைச்சிட்டு போனேன்.

பெட்ரூம்ல

குமார் : ஏய் ஏண்டி இவ்வளவு வேகமா இழுத்துட்டு வர ?

சந்தியா : நீங்க பாட்டுக்கு எல்லாம் பிளான் பண்ணி கூட்டிட்டு வந்துட்டீங்க, இப்ப நான் என்ன பண்ண ? அடுத்து என்ன பண்ண போறோம் ? எனக்கு எதுவும் தெரியாது.

அவர் என்ன பார்த்து சிரிக்க ஆரம்பிச்சார்

குமார் : நீ ஒன்னும் பண்ண வேணாம் எல்லாம் அவர் பண்ணுவாரு...

 கோபப்பட்டு என்னுடைய கணவரை நான் அடிக்க...

குமார் : இருடி இருடி இப்ப என்ன உனக்கு தெரியணும் ? அதை சொல்லு ?

சந்தியா : அவர்கிட்ட எப்படி விஷயத்தை சொல்ல போறீங்க ?

குமார் : அத நான் பாத்துக்குறேன், வேற என்ன உனக்கு தெரியணும் ? 

சந்தியா : திடீர்னு கூட்டிட்டு வந்துட்டு ? காண்டம் இருக்கா ?

குமார் : அது எதுக்கு ?

சந்தியா : டேய் என்ன விளையாடுறியா, காண்டம் இல்லாம எப்படி ?

குமார் : சந்தியா ஒரு ஆணுக்கு தன்னோட கஞ்சிய ஒரு பெண்ணுக்குள்ள இறக்கினால் தான் முழு சந்தோஷம். அந்த சந்தோஷத்தை முழுசா அவருக்கு கொடு.

சந்தியா : என்ன ! என்னங்க சொல்றீங்க ? அதுக்காக ? 

குமார் : ஒன்னும் ஆகாது பயப்படாத...

சந்தியா : ஏதாவது உருவாகிடுச்சுன்னா ?

குமார் : ஏதாவது ஆச்சுன்னா அப்புறம் பாத்துக்கலாம். 

நான் ரொம்ப வியப்போட என்னோட கணவரை பார்த்தேன். கண்களை மூடி திறந்து பார்த்துக்கலாம் அப்படிங்கற மாதிரி சொன்னாரு. எனக்கு இன்னும் என்னென்னல்லாம் நடக்க போகுதோனு நான் நினைக்க.

குமார் : நீ இங்கேயே இரு, நான் அவர்கிட்ட பேசிட்டு வரேன்.

சொல்லிட்டு என்னோட கணவர் வெளியே போயிட்டாரு. ஹால்ல அவர்கிட்ட என்ன பேசுறாருன்னு கேட்க எனக்கு ரொம்ப ஆவல், மெதுவா இந்த ரூம் ஜன்னல லைட்டா திறந்து வைத்து, என்ன நடக்குதுன்னு கேட்டுகிட்டு இருந்தேன். என்னோட கணவர் நேரா ரங்கநாதன் கிட்ட போயி....


குமார் : சாப்பிட்டீங்களா...?

ரங்கநாதன் : சாப்பிட்டேன் ஐயா...

குமார் : உங்க மனைவி காலமாகி எத்தன வருஷம் ஆச்சு ?

ரங்கநாான் : 12 வருஷம் ஆச்சுங்க... 

குமார் : மனைவி பிரிந்து ரொம்ப கஷ்டப்படுறீங்களோ ?

ரங்கநாதன் : ஆமாங்கய்யா, அவள் இருக்கிற வரைக்கும் எனக்கு எந்த குறையும் இல்லை.

குமார் : உங்க மனைவிக்கு அப்புறம் நீங்க எந்த பொண்ணையும் உங்க வாழ்க்கையில இடம் கொடுக்கலையா ?

ரங்கநாதன் : நானே தெருவில் இருக்கேன், இதுல இன்னொரு பொண்ணுக்கு எல்லாம் ஏதுங்கையா வாய்ப்பு ? அதுவும் இந்த வயசுக்கு அப்புறம்.....

குமார் : ஒருவேளை இப்ப ஒரு பொண்ணு உங்க மனைவி தர அன்பை, அதே அன்பை உங்களுக்கு கொடுத்தா நீங்க ஏத்துபிங்களா ?

ரங்கநாதன் : ஐயா.....அப்படின்னு ரங்கநாதன் ஆச்சரியத்தோட பார்க்க...

ரங்கநாதன் : ஐயா அன்பு காட்டுறவங்கள யாராச்சும் வேணான்னு சொல்லுவாங்களா ?



குமார் : நான் கேட்கிறது உங்க மனைவி உங்களுக்கு கொடுத்த எல்லாவிதமான அன்பையும் அந்த பொண்ணு உங்களுக்கு கொடுத்தா நீங்க ஏத்துப்பீங்களா ?

ரங்கநாதன்: ஐயா புரியலீங்க....?

குமார் : நான் நேராவே கேட்கிறேன், உங்க மனைவி உங்களுக்கு கட்டில்ல தந்த அன்பை யாராவது ஒரு பெண் உங்களுக்கு கொடுத்தால் அதை நீங்க ஏத்துப்பீ்ங்களா ?

ரங்கநாதன் : ஐயா......!

ரங்கநாதன் மீண்டும் ரொம்ப ஆச்சரியத்தோட அதிர்ச்சியுடன் என்னோட கணவரை பார்க்க...

குமார் : சொல்லுங்க......?

கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருந்த ரங்கநாதன்...

ரங்கநாதன் : அந்த மாதிரி ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சா எந்த ஆம்பள தான் வேணாம்னு சொல்லுவாங்க ஐயா, ஏத்துப்பேன்.

குமார் : சரி இங்கேயே இருங்க வரேன்...



சொல்லிவிட்டு என்னோட கணவர் எங்க பெட் ரூமுக்கு வந்தாரு... நான் அதுக்குள்ள பெட்ல போய் உட்கார்ந்து கொண்டேன். உள்ள வந்தவரு சக்சஸ் என்கிற மாதிரி கட்டை விரலை ஒசத்தி காமிச்சிட்டு, சிரிச்ச மாதிரி உள்ள வந்தாரு. எனக்கு வெட்கம் தூக்கி வாரி போட்டுச்சு, அதே நேரம் பயமா இருந்தது.

குமார் : என்ன ஓகேவா அவர்கிட்ட நான் பேசிட்டேன் அப்படின்னு என்னை பார்த்து கேட்க ?

சந்தியா : நீங்க எல்லாத்தையும் படபடன்னு செஞ்சு முடிச்சிட்டீங்க நான் எப்படி இதுக்கு உடனே தயார் பண்ண ? எனக்கு தெரியல....

குமார் : இதுல என்ன இருக்கு நான் தான் இங்கேயே இருக்கேனே, ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல பாத்துக்கலாம்.

சந்தியா : அது சரி உங்களுக்கு என்ன நான் தானே அனுபவிக்கப் போறேன்..!

குமார்: சரியா சொன்ன, நீ தான் அனுபவிக்க போற.

சந்தியா : ச்சீ போங்க எனக்கு ரொம்ப வெட்கமா இருக்கு. நான் அதையா சொல்றேன் ? என்ன நடக்குமோ, எப்படி நடக்குமோ ? எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு.

குமார் : அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல பயப்படாதே..



சந்தியா : இல்லைங்க ஆள் தான் வயசானவரா இருக்கிறாரோ தவிர கரடு முரடான கிராமத்தாள இருக்காரு. எப்படி என்ன நடக்கும்னு எனக்கு பதட்டமாகவும் பயமாவும் இருக்கு.

குமார் : சந்தியா எல்லாம் சமாளித்து விடுவே, எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு.

சந்தியா : உங்களுக்கு எல்லாம் இருக்கும், நான் தானே பட போறது ? 

குமார் : அது பட போறது இல்லடி, படுக்க போறது..

சந்தியா: என்னங்க நீங்க.....

குமார் : ஏய் எவ்வளவு பேசி இருக்கேன் நான் பெட்டில, இதெல்லாம் சாதாரணம்.



சந்தியா: சரி எவ்வளவு நேரம் அவர் இங்க இருக்க போறாரு ?

குமார் : எவ்வளவு நேரமா ?

சந்தியா : பின்ன ?

குமார் : நாளைக்கு காலைல தான் அவர் இங்கிருந்து போவாரு.

சந்தியா : என்னது நாளைக்கு காலையிலயா ! மணி இப்பதான் காலையில பத்து மணி ஆகுது ?

குமார் : அப்போ நாளைக்கு காலையில பத்து மணி இல்ல அதுக்கு மேல தான் அவரு இங்கிருந்து கிளம்புவார்.

சந்தியா : 24 மணி நேரமா என்னால தாங்க முடியாதுப்பா...

குமார் : ஏய் சந்தியா...அதெல்லாம் நீ தாங்குவ...ஒரு நாள் தானடி ? பொறுத்துக்க...

சந்தியா : என்னமோ சொல்றீங்க, எனக்கு வேணாம்னு தோணுச்சுன்னா எப்ப வேணாலும் திருப்பி அனுப்பி விடுவேன்.

குமார்: உனக்கு வேணாம்னு தோணினாதானே? அதையும் பாப்போம்.

சந்தியா : சரி முதல்ல அவர போய் குளிக்க சொல்லுங்க, மீதி எல்லாம் அப்புறம் பார்ப்போம்.

குமார் : அப்ப நீ ரெடியா இருக்க ?

சந்தியா :  நீங்க முதல்ல வெளியே போங்க...

குமார் : சரி நான் போய் அவர் குளிக்க சொல்றேன்....



என் கணவர் வெளியே சென்று விட, மீண்டும் ஜன்னல் அருகே அவர் அவரிடம் பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.

குமார் : ரங்கநாதன் ?

ரங்கநாதன் : சொல்லுங்க ஐயா... 

குமார் : உங்களுக்கு தெரியும், இன்னைக்கு என்னோட மனைவியோட பிறந்தநாள். ஒவ்வொரு பிறந்தநாளுக்கும் நாங்கள் நிறைய தான தர்மங்கள் செய்வோம். இந்த பிறந்தநாளுக்கு நாங்க புதுசா ஒரு தர்மத்தை செய்யலாம்"ன்னு நினைச்சு தான் உங்களை இங்கு கூட்டிட்டு வந்து இருக்கோம். முன்னாலேயே நீங்க சொன்ன மாதிரி ஒரு பொண்ணு உங்க மனைவி கிட்ட உங்களுக்கு கிடைத்த அன்பை, உங்களுக்கு கொடுத்தா நீங்க ஏத்துப்பேன்னு சொன்னீங்க. அந்த அன்ப என்னோட மனைவி உங்களுக்கு கொடுக்கணும்னு நினைக்கிறா....



ரங்கநாதன் :  ஐயா...!

அதிர்ச்சியுடன் ரங்கநாதன் என் கணவரை பார்க்க...

குமார் : ஆமா ரங்கநாதன், என்னோட மனைவி உங்களுக்கு அந்த அன்ப கொடுக்க வேணும்னு  நினைக்கிறா, நீங்க என்ன சொல்றீங்க ?

ரங்கநாதன் அமைதியாக இருக்க தொடர்ந்து என்னோட கணவர்...

குமார் : என்ன அமைதியா இருக்கீங்க ? ஏதாச்சும் சொல்லுங்க, உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையா ? 

ரங்கநாதன் : ஐயா......!

குமார் : சொல்லுங்க உங்களுக்கு விருப்பம் இருக்கா இல்லையா ?

ரங்கநாதன் : ஐயா அம்மா மாதிரி, ஒரு அழகான குடும்பப் பாங்கான சீமை பசு மாதிரி இருக்கிற ஒரு பொண்ணு மனைவியா இருக்கேன்னு சொன்னா, யாரு தான் வேணாம்னு சொல்லுவாங்க ?

ரங்கநாதன் இப்படி என்னைப் பற்றி வர்ணித்ததும்...அப்பொழுது தான் என்னுடைய அங்க அமைப்புகள் எனக்கு ஞாபகத்தில் வந்தது. குழந்தை பிறந்ததற்கு அப்புறம் இன்னமும் பால் வற்றாத என்னுடைய முலைகள் அதைத்தான் சீமைப்பசு என்ற அவர் வர்ணிக்கிறார். எனக்கு கீழே குறுகுறு என்று ஆனது. மாநிறம் ஆன உடல் 36 32 34  என்ற எனது உடல் அமைப்பு நிச்சயம் ரங்கநாதனை அவ்வாறு சொல்ல வைத்திருக்கும்.



குமார் : அப்புறம் என்ன, ஏன் தயங்குறீங்க ?

ரங்கநாதன் : ஐயா, எனக்கு கொஞ்சம் சங்கோஜமா இருக்கு....

குமார் : எதுக்கு தயக்கப்படுறீங்க ரங்கநாதன் ?

ரங்கநாதன் : இதுக்கு முன்னால நான் என் மனைவிய தவிர வேற யாரையும் தொட்டதில்ல.

குமார் : ரங்கநாதன் 12 வருஷம் ஆச்சுன்னு சொல்றீங்க, உங்க மனைவியை பிரிந்து எவ்வளவு ஏக்கம் உங்க மனசுல நெறஞ்சிருக்கும் ? அதை தீர்த்து வைக்கணும்னு தான் நாங்க இந்த முடிவுக்கு வந்து, நாங்க செய்றதிலேயே பெரிய தர்மமா இதை நாங்க உங்களுக்கு செய்ய நினைக்கிறோம்.



ரங்கநாதன் : ஐயா அம்மாவுக்கு இதுல சம்மதமா ?

குமார் : அவளுக்கு இதுல முழு சம்மதம், உங்களுக்கு சம்மதமா ? 

ரங்கநாதன் சற்று யோசித்து விட்டு பின்பு மெல்ல சம்மதம் என்று தலையாட்டினார்....

குமார் : நல்லது...ரங்கநாதன் இப்பொழுது மணி 10:45 நாளைக்கு காலையில இதே நேரம் வரைக்கும் சந்தியா உங்களோட மனைவியா இருப்பா, அவளை உங்க மனைவியா நீங்க ஏத்துக்கங்க. உங்க மனைவி உங்ககிட்ட எப்படி எல்லாம் நடந்துப்பாங்களோ, அப்படி எல்லாம் அவ உங்க கிட்ட நடந்துப்பா... நீங்களும் உங்க மனைவிகிட்ட எப்படி எல்லாம் நடந்துட்டீங்களோ அப்படியெல்லாம் அவகிட்ட நீங்க நடந்துக்கலாம். அதுக்கு உங்களுக்கு நான் முழு சுதந்திரத்தை தரேன். வேறு ஏதாவது நீங்க என்கிட்ட கேக்கணுமா ? 

ரங்கநாதன் : ஐயா ?

குமார் : சொல்லுங்க ?

ரங்கநாதன் : காண்டம் எதுவும் நான் வாங்கிட்டு வரட்டா ?

குமார் : அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம்..

ரங்கநாதன் : ஐயா அப்போ.....?

குமார் : ஆமா, அதான் சொன்னேனே ? உங்க மனைவி கிட்ட நீ்ங்க எப்படி நடந்துப்பீங்களோ அப்படியே நடந்துக்கலாம். சந்தியா ஏதும் சொல்ல மாட்டா... நானும் எதுவும் சொல்ல மாட்டேன்.

இதை கேட்டவுடன் ரங்கநாதன் முகம் முழுக்க ஒரு விதமான பூரிப்பையும் அபரிமிதமான சந்தோஷத்தையும்  வெளிப்படுத்தினார். 

அதன் பிறகு ரங்கநாதன் கேட்டார்... "ஐயா அம்மா இப்ப எங்க"

குமார் : அவ உள்ள பெட்ரூம்ல இருக்கா...."நீங்க போய் குளிச்சி......"என்று என் கணவர் சொல்ல ஆரம்பிக்க...............



அதற்கு முன்பே ரங்கநாதன் பெட்ரூமை நோக்கி வேகமாக உள்ளே வந்தார். ஜன்னல் ஓரமாக நின்றிருந்த நான், திடீரென்று இவர் உள்ளே வந்தவுடன் இவரைப் பார்த்து பயந்துவிட்டேன். என்னை பார்த்த ரங்கநாதன் ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போய் நின்று இருக்க நானும் செய்வதறியாது நின்று விட்டேன். படார் என்று என்னை அவர் கட்டிப்பிடிக்க அதில் அப்படி ஒரு இறுக்கம்.... "என்னங்க" என்று நான் கணவரை அழைக்க ரங்கநாதன் அதை காதில் போட்டவாறு இல்லை. என்னை அப்படியே தள்ளி பெட்டில் சாய்த்தார் என் குரல் கேட்டு பெட்ரூமை நோக்கி வந்த கணவர் கதவருகில் நின்று நடப்பதை பார்த்தார்.
கட்டிலில் இருந்து என் மேல் பாய்ந்த ரங்கநாதன் என் முகம் கழுத்து என வெறியுடன் முத்தம் கொடுக்க தொங்கினார். அந்த அழுக்கு மனிதன் என்னை மொய்த்து மேய தொடங்கினான்.




கதவருகில் இருந்த என் கணவரைப் பார்த்து நான் "என்னங்க இவரை குளிச்சிட்டு வர சொல்லுங்க" என்று சொல்ல, என் கணவர் ரங்கநாதனை எதுவும் சொல்லாமல் எங்கள் இருவரையும் பார்த்தபடி நின்று கொண்டிருந்தார். நான் விக்கித்து போனேன், இனி நடப்பது நம் கையில் இல்லை என்பது புரிந்தது ரங்கநாதன் காய்ந்த மாடு கம்பங்கொள்ளையில் புகுந்தது போல் என் மீது புகுந்து மேய ஆரம்பித்தார். நான் அவரது உடலின் கீழ் நசுங்க ஆரம்பித்தேன், என் உடைகளை களைய கூட அவர் எனக்கு நேரம் தரவில்லை முந்தானை விலக்கி ரவிக்கை பட்டனை கழட்டாமல் இரு கையாலும் பிடித்து கிழித்து பிரித்தார். எனக்கு ஏதோ சினிமாவில் வரும் காட்சி போல இருந்தது எல்லாம்.


ரங்கநாதன் அடுத்து என்னுடைய பிராவையும் பிரித்து எறிய என்னுடைய சீமை பசு பால் முளைகள் அவரை நோக்கி நிமிர்ந்து நின்றன அவ்வளவுதான் தன்னுடைய இரண்டு கைகளாலும் அதனைப் பிடித்து மாவு பிசைவதை போல பிசைய ஆரம்பித்து விட்டார் வெகுவேகமாக பால் குன்றாத என்னுடைய முலைக் காம்புகள் பாலை அவருடைய முகத்தில் பீச்சியடிக்க ஆரம்பித்தன. ரங்கநாதன் ஆச்சரியத்தில் முகம் மலர, என் வலது முலைக்காம்பி்ல் வாய் வைத்து பாலை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தார். ஐயோ...அப்படி ஒரு உறியலை இதுவரை நான் அனுபவித்ததில்லை. என்னுடைய உயிரையே உறிந்து குடித்து விடுவது போல என்னுடைய முலைக்காம்பி்ல் பாலை உறிந்து குடித்துக் கொண்டிருந்தார். இன்னொரு கையால் இடது முலையை கசக்கி கொண்டிருக்க, அதிலிருந்து பால் கசிந்து என்னுடைய உடலில் நனைக்க ஆரம்பித்தது. கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு எனது இடது முலையை உறிய ஆரம்பித்தார். இப்படி இரண்டு முலைக்காம்புகளிலும் மாறி மாறி என் உயிரையே பாலாக உறிந்து எடுத்து குடித்துக் கொண்டிருந்தார் ரங்கநாதன். என்னுடைய காம்புகள் வேறு திடீரென்று தடித்து இன்னும் நீளமாகி அவருக்கு பாலை புகட்டி கொண்டிருந்தன.



சற்றே ஆசுவாசமான ரங்கநாதன் மேலே வந்து என்னோடு வாய்மேல் வாய் வைத்து என் உதட்டை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தார். இவ்வளவு அழுக்கான ஒரு மனிதன் என்னுடைய முலைப்பாலின் சுவையை, எனக்கே அவன் வாய் மூலமாக ஊட்டிக் கொண்டிருந்தார். எனக்கு அவருக்கு இயங்குவதை தவிர வேறு வழி இல்லை. என் உதடுகளை சவைத்து உறிந்து சப்பி எடுத்தார். கீழே எனது அடிவயிற்றில் ஒன்று மோதியது ஆம் அது ரங்கநாதனின் சுன்னி. அதன் வாட்டம் தான் என் அடிவயிற்றில் மோதிக் கொண்டிருக்கிறது அடுத்து ரங்கநாதன் என்னை ஆளப்போகிறார். ஆம் என்னை பெண்டாளப் போகிறார் அதுவும் என் கணவர் கண் முன்னே....


சற்றே நினைவு கொண்டவளாக கதவருகில் நின்றிருந்த என் கணவரை கவனித்தேன், தன் மனைவி இன்னொருவரின் காம பசிக்கு இரையாகிக் கொண்டிருப்பதை கண்ணால் கண்டு திகைப்புடன் நின்று கொண்டிருந்தார். அந்த ஒரு சனம் என் கண்கள் அவரது கண்களை நோக்கின, என் கணவருடைய கண்களைப் பார்த்தவாறு நான் என்னுடைய உடலை இதுவரை என்னுடைய கணவனுக்கு மட்டுமே படையல் இட்ட என்னுடைய உடலை இன்று மற்றொருவனுக்கு பசியாற கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்ற எண்ணம் கீழே என் பெண்ணுறுப்பில் தண்ணீரை கசிய விட ஆரம்பித்தன. ஆம் எனது புண்டை தனது பாதையை இலகுவாக்க ஆரம்பித்தது....


ரங்கநாதனுக்கு இது எப்படி தெரியும் ? உடனே அவன் என்னுடைய பாவாடையை சேலையோடு சுருட்டி என் இடுப்பு வரை ஏற்றி போட்டார். அவ்வளவுதான் தன்னுடைய லுங்கியை விலக்கி தன் கைகளால் தன் சுன்னியை பிடித்து எனது புண்டையின் வாயிலில் வைத்தார். எதற்குமே அவர் யோசிக்கவில்லை, என் கணவர் அவருக்கு கொடுத்திருந்த சுதந்திரம் அப்படி அவரை தைரியமூட்டி இருந்திருக்க வேண்டும். நிமிர்ந்து என் கண்ணை ஒரு முறை பார்த்தார் அடுத்த நொடி என் புண்டையில் ரங்கநாதனின் சுன்னி சுளீர் என்று பாய்ந்தது. ஆஆஆஆ.....ஐயோ.... அம்மாஆஆஆ.... என்று நான் கத்தினேன். ஆம் அது அவ்வளவு நீளம் மற்றும் பருமன் கொண்டிருந்தது, மெதுவாக என் உடல் மேல் படுத்த ரங்கநாதன் என்னை கட்டிப்பிடித்தபடி வெறிவந்தவராக மூர்க்கத்துடன் என்னை ஓக்க துவங்கினார்.


அந்த 60 வயது அழுக்கு மனிதனின் வேகம் என்னை திக்கு முக்காடச் செய்தது என்னை அறியாமல் என் இரண்டு கைகளும் அவருடைய முதுகுக்கு பின் சென்று அவர் முதுகு முழுக்க பரவத் தொடங்கியது. நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என் கணவர் அல்லாத ஒருவரை ஆரத் தழுவி என்னை ஓக்க அனுமதித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இதையெல்லாம் நம்ப முடியவில்லை ஆனால் ரங்கநாதன் என்னை என் கணவர் முன்னே கடுமையாக ஓத்துக் கொண்டிருக்கிறார். ரங்கநாதனின் சுன்னி என்னுடைய புண்டையில் ஒவ்வொரு முறை ஏத்தும்போதும், என்னுடைய உடல் என் முலை குலுங்கி தழும்பி குலுங்கியது.


ரங்கநாதனுடய அழுக்கேறிய சுன்னி மயிர்கள் என் புண்டையின் சந்தன மயிர்காட்டோடு உரசி மோதி தன் காதலை சொன்னது. அவர் என்னை ஓத்த ஒவ்வொரு ஓலடியின் போதும் அவருடைய மயிரடர்ந்த கொட்டைப்பை என் மலத்துவாரத்தை முத்தமிட்டன. கட்டிலுடைய க்ரீச் க்ரீச் சத்தம் அடுத்த வீட்டுக்கு கேட்டு விடுமோ ! என்ற அளவுக்கு ரங்கநாதன் வெறிகொண்டு என்னை ஓத்துக் கொண்டிருந்தார். புண்டையில் எனக்கு வலி எடுக்க ஆரம்பித்து விட்டது. அவ்வளவு வலியிலும் ஒரு கட்டத்தில் பாவம் எவ்வளவு நாள், எவ்வளவு வருட பசியோ ? என்று எனக்கு ரங்கநாதன் மேல்  இரக்கமே வந்துவிட்டது. காரணம் அவர் அப்படி என்னை ஓத்துக் கொண்டிருந்தார் கதற கதற..... ரங்கநாதனின் சுன்னி எனக்குள் முன்பை விட சற்றே முறுக்கேற ஆரம்பித்தது. எனக்கு புரிந்து விட்டது ரங்கநாதன் அவருடைய உயிர்த்துளிகளை என்னுள்ளே நிரப்ப தயாராகி விட்டார் என்று....


நான் சற்று கண்ணை உயர்த்தி கதவருகில் நின்று கொண்டிருக்கும் என் கணவரை பார்த்தேன், அவருக்கும் புரிந்து போனது ரங்கநாதன் எனக்குள் ஊற்ற போகிறார் என்று.... கண்ணாலேயே என் கணவரை நான் கேள்வி கேட்டேன் ? அவர்  கண்ணைச் சிமிட்டி உம்... என்று தலையை ஆட்டி சம்மதம் சொல்ல..... அதற்கு மேல் என்னால் அடக்க முடியவில்லை என்னுடைய இரண்டு கால்களையும் ரங்கநாதனுடைய சூத்தின் மேல் படரவிட்டு, என் இரண்டு கால்களையும் பின்னி ரங்கநாதனுடைய சூத்தை என் புணைடையோடு சேர்த்து நான் அழுத்த... அவருடைய சுன்னி என்னுடைய புண்டைக்குள்ளே என் கர்ப்பத்தின் அடி ஆழத்தில் நிற்க..... ரங்கநாதன் தன் மூச்சு குமுற, சற்றே கர்ஜித்த குரலில் கத்தியபடி.... அவருடைய சுன்னியில் இருந்து வெளிப்பட்ட மொத்த விந்து குழம்பையும் என் கர்ப்பத்தில் விட்டு விட்டு துடித்து துடித்து இறக்கிக் கொண்டிருந்தார். அந்த சூடு...அந்த விந்துவின் சூடு...சுடு கஞ்சியை போல என் அடிவயிற்றுக்குள் உருண்டோடி கொண்டு நிறைந்து கொண்டிருந்தது அது துடித்து துடித்து நிற்க நிற்க.... நானும் ரங்கநாதனும் மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்க மெல்ல மெல்ல ஓய்ந்தோம்.


ரங்க நாதனின் வியர்வை என்னுடைய வியர்வையோடு கலந்து இரண்டும் என் சேலையையும் பெட்டின் மீது இருந்த பெட்சீட்டையும் நனைத்தன. ரங்கநாதனின் முகத்தில் அப்படி ஒரு பரம திருப்தி..... நான் களைத்து அப்படியே தலையை தூக்கி என் கணவரை பார்த்தேன். எல்லாம் முடிஞ்சிருச்சு இல்ல ? என்பது போல.... ஆனால் அவரோ ஏதோ ஒரு பெரிய விஷயத்தை சாதித்துக் காட்டியது போல கண்ணில் பெருமிதத்துடன் நின்று கொண்டு இருந்தார். அவரைப் பார்க்க என் கண்கள் மிகவும் வெட்கப்பட்டன. சற்றே நிதானத்திற்கு வந்த ரங்கநாதன் என் மீது படுத்தவாரே என் கன்னத்திலும் கழுத்திலும் முத்தமிட்டு அப்படியே என்னோடு படுத்துக் கொண்டார். இன்னும் அவரது சுன்னி என் புண்டையில் துடித்துக் கொண்டு தான் இருந்தது. என் கணவர் என் அருகில் வந்து என் நெற்றியில் முத்தமிட்டார்... நிதானத்திற்கு வந்திருந்த ரங்கநாதன் பட்டுனு என் மீது இருந்து எழுந்திருக்க முற்பட என் கணவர் ரங்கநாதனின் முதுகில் தொட்டு அப்படியே இருக்க செய்தார். "என்ன திருப்தியா ?" என ரங்கநாதனை பார்த்து என் கணவர் கேட்க, ரங்கநாதன் பதில் ஏதும் சொல்ல முடியாதவராய் பாவமாய் பார்க்க.... அவருடைய கண்களிரண்டும் என் கணவருக்கு நன்றி சொல்லிக் கொண்டிருந்தது....ஆம்....அவர் கண்கள் முழுக்க கண்ணீர் வெளிப்பட்டது அதில் அவருடைய நன்றி சொட்டு சொட்டாக என் முகத்தில் விழுந்து கொண்டிருந்தது.

தொடரும்......