தோஷத்தை தீர்க்க சித்தியுடன்

[bobby007]

தேவிகதவைசாத்திவிட்டுஉள்ளவந்துகுமாரைபார்க்க...குமார்தேவியைபார்க்க....இவரும்வெக்கப்பட்டுகொண்டனர்....குமார்தேவியைபார்க்கதேவிவெறும்நைட்டியில்இருந்தால்...அவளின்கலைந்தகூந்தல்அவளின்முன்தோலில்ஒருபக்கமாகஇருந்தது....குமாருக்குசற்றுஏமாற்றம்...சித்திசீவிசிங்காரித்துஇருப்பாள்என்றுநினைத்துஇருந்தான்ஆனால்அப்படியேதும்இங்குஇல்லையேஎன்றுலேசானவருத்தம்.....உடனேதேவிகுமாரைபார்த்துநான்இன்னும்ரெடிஆகலஇனிமேதான்கிளம்பனும்சரியாஎன்றுசொல்ல...குமாருக்குஐயோநான்மனதில்நினைத்ததுஇவங்களுக்குஎப்படிபுரிந்ததுஎன்றுகுழம்பினான்.....

தேவிதன்கையில்ஒருசீப்பைவைத்துஅவளின்கூந்தலைசீவிகொண்டேகுமாரைஅழைத்துகுமார்..உனக்குமுழுசம்மதம்தானேஎன்றுகேட்க..இயூஇவள்என்னஅடிக்கடிஇப்படிகேட்கிறாள்...சம்மதம்இல்லாமலாகிளம்பிவந்துஇருக்கேன்புரிஞ்சிக்கவேமாட்டிங்குறாளேசித்திநம்மளைஎன்றுமனதில்பேசிக்கொண்டான்.....குமார்மெல்லதேவியைபார்த்தான்தன்கூந்தலைமொத்தமாககையில்வைத்துக்கொண்டுசீவிக்கிட்டுஇருக்கும்தேவியைபார்க்க...அவனின்முகம்லேசாககாமத்தில்சிவந்தது....பார்க்கதேவிகாமத்தைதூண்டுவதுபோல்அவனுக்குகாட்டிச்சிஅளித்தால்எனக்குமுழுசம்மதம்சித்திஎன்றான்...உங்களுக்குசம்மதமாஎன்றுஅவளைகேட்பத்திற்குள்...தேவிகுமாரைபார்த்துஅலையதடா...எல்லாம்உனக்குதான்என்றுசொல்லிமுடித்தால்...மீண்டும்குமார்அசடுவழிந்தபடிஅமைதியைஇருக்க....தான்பையில்கைவிட்டுவாங்கிவந்தமல்லிப்பூவைஎடுத்துதேவியிடம்நீட்டினான்....தேவிக்குஇதைபார்த்ததும்....இன்னும்மகிழ்ச்சி...கையில்வாங்கிகொண்டுஅந்தமல்லிப்பூவைமுகர்ந்துகொண்டேகுமாரைபாத்துஉம்சரிசரிஎன்றுசொல்லி....நான்கிளம்பிவிட்டுசொல்லுறேன்..நீபொய்குளித்துவிட்டுஅந்தரூமில்உனக்குஒருதுணிவைத்துஇருக்கேன்போட்டுக்கிட்டுகாத்துஇருஎன்றுசொல்லிஅவள்தன்னுடையஅறைக்குள்சென்றால்.....தேவிஅவளின்அறைக்குசெல்வதைகுமார்அப்படியேபார்த்து..சித்தியைஎதனைமுறைபார்த்துஇருக்கேன்ஆனால்இன்றுஅவளைநான்பார்க்கும்விதமேதனி...சித்திநிதியெல்லேஇப்படிஇருக்கிறாளேஇன்னும்கிளம்பிவந்தால்எப்படிஇருக்கும்என்றுநினைக்கும்போதேஅவனின்ஆண்மைதூக்கியது....எப்படிவருவாள்நைட்டியில்தான்தலைசீவிவருவாளாஇல்லைசேலைகட்டிவருவாளா...என்றுயோசித்துகொண்டேஅவன்குளிக்கசென்றுகுளித்துமுடித்துவிட்டுவந்துதேவிசொன்னஅந்ததுணியை எடுக்கஅதுவெள்ளைநிறசட்டையும்வெட்டியும்இருந்தது....குமார்அதைஎடுத்துஉடுத்திக்கொண்டான்...பார்ப்பதற்கு...மாப்பிள்ளைபோல்இருந்தான்...குமாருக்குஅப்பொழுதுதான்புரிந்தது..ஹோஇன்றுமுகுர்த்தநாள்...நான்மாப்பிள்ளைசித்திதான்மணப்பெண்..இதுஎங்களுக்குமுதல்இரவுஎன்று....தேவிசித்திஒன்னும்தெரியாதகுடும்பபெண்என்றுநினைத்தோம்அனால்சித்திஇந்தவிஷயத்தில்ரொம்பகெட்டிகாரிபோலஎன்றுநினைத்துகொண்டுசித்தியின்அழைப்புக்காககாத்துஇருந்தான்..நேரம்மணிஒன்பதுஆனாதுதேவிகுமாரைஅழைத்தால்...கண்ணாஹால்லைட்எல்லாம்அணைத்துவிட்டுநைட்லாம்ப்போட்டுவிட்டுடுகுமார்சற்றுஏமாற்றத்துடன்சரிஎன்றுசொல்லிஅணைத்துலைட்டும்ஆப்பண்ணிவிட்டுநைட்லாம்ப்போட்டுவிட்டு...அமர்ந்துகொண்டுஇருந்தான்....ஒருபதினைந்துநிமிடம்கழித்துதேவிகண்ணாஎன்றுமெல்லியகுரலில்அழைக்க...சொல்லுங்கசித்திஎன்றான்...நேரம்ஆகாபோகுதுவாஎன்றுஆசையும்காமமும்கலந்தகுரலில்அழைத்தால்.....குமாருக்குஒருவிதபரவசமும்நடுக்கமும்ஏற்பட....ஒருபதற்றுடன்சித்தியின்அறைக்குசென்றான்...