28-11-2025, 09:28 PM
(This post was last modified: 28-11-2025, 09:29 PM by Dave Rajan. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
ரவி அவன் வேலைசெய்து கொண்டிருந்த கம்பெனியில் மிகவும் உண்மையாகவும் நல்லவனாகவும் இருந்தான்.. ஆனால் அந்த கம்பெனியில் இருந்த சீனியர் மேனேஜர் ஒருவருக்கு இவனை பிடிக்கவில்லை எப்படியாவது ரவியை ஒழிக்க நினைத்தார். மிக கவனமாக சரியான சந்தர்பத்திற்காக காத்திருந்தார்...
ஒருநாள் வந்தது....
சரியான சமயத்தில் யாரும் பார்க்காத நேரத்தில் ரவியின் பெயரில் அந்த தவறை செய்துமுடித்தான்.
இதனால் நிறுவனத்தில் ஏகப்பட்ட இழப்பு ஏற்பட்டது.
அவன் ரவியின் மீது பழியை சுமத்தி இழப்பிற்கு பொறுப்பேற்க சொன்னான்...
ரவி திகைத்தான்
நான் எந்த தவறும் செய்யவில்லை என எவ்வளவோ சொல்லி பார்த்தான்
ஆனால் சந்தர்ப்பமும் சாட்சியும் அவனுக்கு எதிராக இருந்தது..
ரவி உண்மையில்லையே இந்த தவறை நாம் தான் செய்துவிட்டோம் ஓ என்று கூட யோசித்தான்..
இவ்வளவு பெரிய இழப்பை எப்படி ஈடுகட்டுவது
என யோசித்தான்..
தான் இவ்வளவு உண்மையாக இருந்த நிறுவனம் தன்னை கைவிட்டதை எண்ணி வருந்தினான்
கம்பெனி விரைவில் அவனை வேலை விட்டு நீக்கியது
அவனுக்கு சேரவேண்டிய பணத்தில் 90 சதவீதத்தை கம்பெனி எடுத்துக் கொண்டு மீதியை தந்தது.
மேலும் இந்த இழப்பிற்கு ஈடுகட்ட மூன்று வருடங்கள் மாதம் மாதம் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை செலுத்த சொன்னது....
இந்த செய்தி ரவியின் குடும்பத்தில் இடியை இறக்கியது...
ரவி உண்மையில் இடிந்தே போய்விட்டான்
அவன் குடும்பமும் தான்....
ரவிக்கு இதே துறையில் மீண்டும் வேலை கிடைக்கவில்லை..
அவன் இதை நினைத்து நினைத்து வருத்தப்பட்டான்..
பின்பு கிடைக்கும் வேலை செய்தான்
அதில் வரும் சம்பளம் போதவில்லை...
கைகளில் பணம் கரையக் தொடங்கியது..
மாதம் மாதம் நிறுவனத்திற்கு செலுத்த வேண்டிய தொகை வேறு அதனால் பணம் வேகமாக விரையமாகியது...
அதி தான் வேலைக்கு செல்கிறேன்
என சொல்லி வேலை தேடினால் ஆனால் வேலைக்கு சென்ற முன் அனுபவமே இல்லாத அவளுக்கு
அவள் நினைத்தபடி வேலை கிடைக்கவில்லை
வேறு வழியின்றி அவள் கிடைக்கும் வேலை செய்தாள்
குறைந்த சம்பளத்தில் ஆனால் அவளால் அவ்வளவு கஷ்டப்பட முடியவில்லை
இப்படியே ஒரு ஆறு மாதம் சென்றது..
ரவி ரகுவிடமும் தன் மற்ற நண்பர்கள் உறவினர்களிடமும் உதவி கேட்டும் எதுவும் நடக்கவில்லை..
ஒருநாள் ரவியின் அப்பா
ரேசன் பொருட்கள் வாங்க சென்று
பொருட்களை வாங்கி கொண்டு வரும்பொழுது
வெயிலில் அவருக்கு தலை சுற்றியது
பாவம் அவருக்கு வயதாகிவிட்டது..
உடல் முன்பு போல் முடிவதில்லை...
முடிந்தவரை தட்டுதடுமாறி வந்தவர்...
எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு காரின் முன்பு விழுந்தார்...
அனைவரும் ஓடிச்சென்று பார்க்க
காரில் இருந்து இறங்கியவர் வேலு....
வேலு ரவியின் அப்பாவை பார்த்தவுடனே
அடையாளம் தெரிந்து அவரை மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச் சென்று மருத்துவம் பார்த்து வீட்டில் விட்டார்..
அப்பொழுதுதான் அவர் அவர்களை நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு பார்க்கிறார்..
அவர்கள் அவரை வீட்டிற்கு அழைக்க
அவரும் வந்த காபி குடித்துவிட்டு
சமீபத்தில் அவர்கள் குடும்பத்தில் நடந்த அத்தனை துயரங்களையும் கேட்டறிந்தார்...
ஒரு நல்ல மனிதனுக்கு இப்படி நடந்ததை நினைத்து வருத்தப்பட்டார்..
அவர் மூன்று வருடம் செலுத்த வேண்டிய தொகையும்
கூட சில தொகையையும் சேர்த்த தந்து உதவுவதாகவும்
உங்களால் எப்பொழுது முடியுமோ அப்பொழுது தாங்கள் என்றார்..
ஆனால் ரவி ஏற்கனவே அவருக்கு நன்றி கடன் பட்டுள்ளதால் அதை மறுத்தார்.
அவர் ரவியை வேலை வாங்கி தருவதாக சொன்னார்.
ஆனால் ரவி எனக்கு வேலை வேண்டாம்
நான் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டாலும் பரவாயில்லை
என் மனைவிக்கு எதாவது வேலை தாங்க
அவ வெளி வேலைக்கு போயி ரொம்ப கஷ்டபடுறா
அப்டின்னு சொல்ல..
வேலு என்னிடம் தற்போது பெண்களுக்கு வேலை இல்லை..
ஆனால் ஒரு உதவி செய்கிறேன்..
என்னிடம் personal secretary கிடையாது
எல்லா வேலையையும் நானே பாத்துக்குறேன்
இதான் என் வழக்கம்
வேணும்னா அந்த வேலையை உன் மனைவிக்கு தற்றேன்
1ந் தேதியில் இருந்து வேலைக்கு வாம்மான்னு சொல்லிட்டு கிளம்ப தயாரானார்..
அனைவரும் அவருக்கு நன்றி கூறினர்...
பிரச்சனை ஓரளவுக்கு தீரந்துவிட்டதாக அனைவரும் நம்பினர்...
கடந்த நாட்களில் ரவிக்கும் அதிக்கும் தாம்பத்யம் சரியாக இல்லை..
காரணம் உங்களுக்கே தெரியும்....
முன்பு சிறப்பாக இருந்த தாம்பத்யம்
இந்த ஆறு மாதமாக அப்படி இல்லை...
ரவி ஏதோ பரிகொடுத்தவன் போல் இருந்தான்
அதியும் வீட்டுவேலை கிடைக்கிற வேலையை செய்வதால் தன்னை அலங்கரிக்க நினைக்கவில்லை..
இந்த ஆறு மாதங்களில் அவர்கள் ஓரிரு முறை இனைந்தாலும் அவர்கள் இருவருக்கும் ஏதோ ஒன்று மிஸ் ஆனது..
சுகத்தை அனுபவிக்க முடியவில்லை...
1 நம் தேதி
காலை ரவி 9.00 மணிக்கு கண்விழித்து
பார்க்க கண்ணாடி முன்னாடி அதி ஒப்பனை செய்து முடத்துவிட்டு திரும்ப ரவி சொக்கிப் போனான்..
அதி நன்றாக குளித்து முடித்து நேர்த்தியாக புடவை கட்டி தலை நிறைய மல்லிகைப் பூ வைத்து நெற்றியில் குங்குமம் வைத்து இருந்தாள்..
என்னங்க நா இன்னேக்கு வேலைக்கு போறன்
பையன் மாமா ஸ்கூலுக்கு கூட்டிட்டு போய்ட்டாரு
நான் சமையல் பண்ணிட்டேன்.
நைட் அத்தை பண்ணிதருவாங்க னு அவ கிளம்ப கதவருகே வந்தவளை ரவி தடுத்து கட்டிப்பிடிக்க போக அவ விலகினாள்...
ஏங்க ப்ளீஸ் நைட்டு பாத்துக்கலாம்
ரவிக்கும் அது சரியன பட தன்னை அடக்கிக் கொண்டான்
அதி முதன் முதலாக வேலுவின் கடைக்கு செல்ல
வேலு அவளை வரவேற்று
அவளை அனைவருக்கும் அறிமுகப் படுத்தினான்..
அதிக்கு வேலையை வேலுவே கற்றுக்கொடுக்க தொடங்கினார்....
அதி அன்று வேலை முடிந்து வீட்டிற்கு வர
அவளை பார்த்ததும் அந்த குடும்பத்தில் அனைவருக்கும் சந்தோஷம்
இவர்கள் இழந்த ஏதோ ஒன்று மீண்டும் வந்தது போன்றதை மீண்டும் உணரத் தொடங்கினார்கள்..
அனைவரும் அன்று ஒன்றாக சாப்பிட்டு துங்கு செல்ல
மகன் ஹாலில் தாத்தா கூடவே அன்று படுத்துக் கொள்ள
ரவிக்கு வசதியாகிவிட்டது..
ரவி திரும்பி அதியை பார்க்க
அதியும் ரவியை பார்த்து ஒரு மார்க்கமாக சிரித்து விட்டு பெட்ரூமுக்குள் சென்றால்..,....


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)