27-11-2025, 11:48 PM
ஜோதிலட்சுமி அம்மாள் கடையை அடைத்து ஷட்டரைப் பூட்டிவிட்டு புடவையை இழுத்துச் செருகிக் கொண்டாள்.
ஆனால் வீட்டில் அவளது கணவரும் மகனும் இருப்பதால் அவன் அதை துளிகூட காட்டிக் கொள்ளவில்லை.. !!
“வாடா பையா”
“வரேன் போங்க..”
அவனுக்கு முன்னால் அசைந்து மெல்ல நடந்து போனாள். வினோத் அவளை பின் தொடர்ந்தான்.
“உங்க மகன் இன்னும் வரலையா?” அவளுக்குப் பின்னால் நடந்து கொண்டே கேட்டான்.
“வந்துட்டான். சாப்பிட்டு படுத்துட்டான்” என்றாள்.
வீட்டுக்குள் டிவி ஓடவில்லை. அவளது கணவரும் மகனும் வேறு வேறு அறைகளில் படுத்திருந்தனர்.
இரண்டு அறைகளிலும் பேன்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. கதவுகள் சாத்தப் பட்டிருந்தன.
ஹாலில் பேன் போட்டு டிவியைப் போட்டு விட்டாள்.
“உக்காரு” எனச் சொல்லிவிட்டு கிச்சனுக்குப் போய் அடுப்பைப் பற்ற வைத்தாள்.
வினோத்துக்கு தயக்கம் இருந்தது. ஆனாலும் அந்த அம்மாளின் பேச்சை மீற முடியாது என்பதால் டிவி முன்பாக உட்கார்ந்து கொண்டான்.
பத்து நிமிடத்தில் நெய் மணம் கமகமக்க தோசை ஊற்றி, தட்டில் வைத்துக் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள் ஜோதியம்மாள்.
“சாப்பிடு”
“நீங்க சாப்டிங்களா?” அவளைப் பார்த்தான்.
“நீ சாப்பிடு மொதல்ல” எனச் சொன்ன அவள் முந்தானை நன்றாக ஒதுங்கிப் போயிருந்தது.
நிச்சயமாக அவள் வேண்டுமென்றேதான் அப்படி செய்திருக்கிறாள். அவளது கொழுத்த பப்பாளி முலைகளின் பிளவு பெரிய கோடாக தெரிந்தது.
தாலியும் செயினும் பிணைந்து புரளும் முலைகளின் பிளவில் அபாரமான ஈர்ப்பு இருந்தது.
பெண் என்பவள் எப்போதும் பெண்தான். எத்தனை வயதானால்தான் என்ன?
இளமை வனப்பு வேண்டுமானால் இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் பெண் என்கிற ஈர்ப்பும் கவர்ச்சியும் இல்லாமல் போகவே போகாது.
அவள் ஒதுக்கி விட்டிருந்த முந்தானை ரவிக்கை பிளவில் பிதுங்கிய முலைச் சதையை பார்த்த அவனுக்குள் பிரமிப்பும் கிளர்ச்சியும் எழத்தான் செய்தது.
“கூச்சப்படாம சாப்பிடுடா”
“சரிம்மா”
“அம்மாகிட்ட சாப்பிட என்ன வெக்கம்?”
“இல்லமா”
கண்ணால் முலையை காட்டினாள்.
“நல்லாருக்காடா?”
“ரொம்ப நல்லாருக்கும்மா”
“நெய் போதுமா?”
“போதும் மா..”
சட்டென குனிந்து அவன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தத்தை கொடுத்து விட்டு, “சாப்பிடு” என்று கிச்சன் போனாள்.
அவனுக்குள் இளமை தாபம் எழுந்து விட்டது. மனதில் சபலம். உடலில் இளமை நரம்புகளின் துடிப்பும் தூண்டலும்.
அடுத்த தோசையை அதே நெய் மணத்துடன் ஊற்றி வந்து கொடுத்தபோது அவன் உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தாள்.
“போதும்மா” கூச்சத்துடன் சொன்னான்.
“ரெண்டு தோசையா? எதுக்குடா பத்தும்? வளர்ற ஆம்பளை பையன் நல்லா சாப்பிடணும்”
“எனக்கு போதும். நீங்க சாப்பிடுங்க”
மூன்றாவது தோசை ஊற்றி வந்து கொடுத்து பிறகு அவளும் உப்புமா போட்டு வந்து அவனுக்கு எதிரில் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டாள்.
புடவையை பாவாடையுடன் முழங்கால் தெரிய ஏற்றி விட்டு சாதாரணமாக உட்கார்ந்து சாப்பிட்டாள்.
அவளது முலைகள் மட்டுமல்ல. வயிறு தொடைப் பகுதி எல்லாம் தெரிந்தது.
அதைப் பற்றின கவலையே இல்லை அவளுக்கு.
அவன் தட்டு காலியானபோது கேட்டாள்.
“இன்னொரு தோசை ஊத்தட்டுமாடா?”
“வேண்டாம் மா இதுவே வயிறு கும்முனு ஆகிருச்சு”
ஒரு காலை மேலே தூக்கி வைத்த போது தொடை இடுக்கு தெரிந்தது. அதன் நடுவில் முடியே இல்லாத அவளது பெண்ணுறுப்பு தெரிந்தது.
இடது கையால் பாவாடையை மேலே தூக்கி பெண்ணுறுப்பை நன்றாக காட்டிக் கேட்டாள்.
“தோசை புடிக்காதாடா உனக்கு?”
“புடிக்கும் மா” மிரட்சியோடு சொன்னான்.
“நல்லா சாப்பிடுடா. என்ன பையன் நீ..”
“சரிம்மா..”
“நெய் மணம் புடிக்காதா?”
“புடிக்கும் மா”
“ஒவ்வொருத்தருக்கு நெய் புடிக்காது” பாவாடையை இறக்கி முந்தானையை சரி செய்தாள்.
“நீங்க உப்புமா சாப்படறீங்க?” எனக் கேட்டான்.
“மூணு பேருக்கும் செஞ்சேன். இதோட தீந்து போச்சு. அதான் உனக்கு தோசை சுட்டேன். உப்புமாக்கு வாழைப் பழம் வெச்சு சாப்பிட எனக்கு ரொம்ப புடிக்கும்டா” என்று சிரித்தபடி அவன் ஆண்மைத் தண்டை நோக்கி விரல் நீட்டினாள்.
“வித்தியாசமான டேஸ்ட்டுமா உங்களுக்கு”
அவனுக்கு கிளர்ச்சியை தூண்டுவதிலேயே அவள் குறியாக இருந்தாள்.
அவனுக்கும் கிளர்ந்து விட்டது. ஆண்மைத் தண்டின் எழுச்சியை அடக்க படாதபாடு பட வேண்டியிருந்தது.
அவர்கள் சாப்பிட்டு முடிக்கும்வரை அவளது கணவரோ மகனோ வெளியே வரவே இல்லை.
அவனது ஊரில் நடந்தவைகளை அக்கறையாகக் கேட்டாள். மகள், மருமகன் பேரக் குழந்தைகள் செய்த சேட்டைகள் என்று நிறையக் கதைகளை அவளும் சொன்னாள்.
கொஞ்சம் சத்தமாகவே பேசிச் சிரித்தாள்.
அவளது கணவரின் குறட்டைச் சத்தம் கேட்டபோது மணி பதினொன்று.
“ஊர்ல.. உங்கண்ணனுக்கு பொண்ணு பாக்கறாங்களா?” என்று கேட்டாள்.
“பாக்கறாங்க. ஆனா ஒண்ணும் செட்டாகலங்க”
“சொந்த ஜாதிலதான் பாக்கறாங்களா?”
“வீட்ல பெரியவங்க அதைத்தான எதிர்பாப்பாங்க” என்று சிரித்தான்.
“நீ எப்படி? லவ்வு கிவ்வு பண்ணா ஒத்துக்க மாட்டாங்களா?”
“அப்படி உறுதியா சொல்ல முடியாது. அதுக்கு மொத லவ் பண்ணனுங்களே?”
“லவ் பண்ணேன். உனக்கு என்ன கொறை? உன்னைப் பாத்தா எவளும் மயங்குவாளே?”
“அட.. நீங்க ஏங்க. நம்ம என்ன அவ்வளவு அழகாவா இருக்கோம்? அப்படி இருந்தா இப்பால ஏதாவது ஒண்ணு செட்டாகியிருக்கணுமே?” என்று சிரித்தான்.
ஷிவானியைக் காதலிப்பது தெரிந்தால் அவ்வளவுதான். தொலைத்து விடுவாள்.
“நீ சொல்றது நம்பற மாதிரி இல்ல” என்று சற்று மிகையாகச் சிரித்தாள்.
“நம்புங்க. அப்படி இருந்தா நான் உங்ககிட்ட சொல்ல மாட்டனா?”
“அந்த கருவாச்சி உன்னைப் பாத்துப் பாத்து இளிச்சிட்டிருந்தாளே.. என்னாச்சு. இப்ப பாக்கறதில்லையா?” ஷிவானியைத்தான் செல்கிறாள்.
“இல்லைங்க. அது ஏதோ நான் இடிச்சிட்டேனு பாத்து சிரிச்சுட்டிருந்துச்சு. மத்தபடி எல்லாம் ஒண்ணுமில்லைங்க”
“நீ வேலைக்கு போற எடத்துல?”
“அங்கெல்லாம் பொண்ணுகளே இல்லைங்க. பசங்கதான்”
“அப்ப நான் மட்டும்தானா உனக்கு?” என்று குரலைத் தழைத்துக் கேட்டாள்.
“ஆமாங்க..” அவனும் சிரித்தான்.
“எவளாவது செட்டாகறவரை என்னை லவ் பண்ணு”
“பண்றங்க”
“நீ எவளை லவ் பண்ணாலும் நான் ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டேன். என்கிட்ட அதை சொல்ல பயந்துக்காத”
“சொல்றங்க”
அவளோடு இவ்வளவு நேரம் நெருக்கமாக இருந்ததில் அவன் மனசில் அவள் மீது ஆசை வந்தது.
அது காதல் ஆசை இல்லை. அவள் பெண்மை மீதான ஆசை. அவளை அனுபவிக்கும் ஆசை. அவளது கொழுத்த முலைகள் மீதும் உப்பிய பெண்ணுறுப்பின் மீதுமான ஆசை.
ஆனால் வீட்டில் அவளது கணவரும் மகனும் இருப்பதால் அவன் அதை துளிகூட காட்டிக் கொள்ளவில்லை.. !!


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)