22-11-2025, 04:16 AM
பகுதி 5
அடுத்த சிறிது நேரத்தில் இருவரும் துணிகளை மாற்றினர். ஷீபா ஒரு நீளம் மற்றும் பச்சை கலந்த நிறத்திலான புடைவையும், பச்சை நிற ஜாக்கெட், நீல நிற பாவடை, வெள்ளை நிற ப்ரா மற்றும் மஞ்சள் நிற ஜட்டி அணிந்து இருந்தாள். அவளின் புடவை இடுப்பில் இருந்து இரண்டு இன்ச் இறங்கி தொப்புளுக்கு கொஞ்சம் கீழே கட்டி இருந்தாள், ஆனாலும் அவளின் தொப்புள் தெரியாத வண்ணம் நேர்த்தியாக பின் குத்தி அணிந்திருந்தாள்.
வெளியே வந்தவர்கள் கீழே வந்து அவன் காரை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களின் ஆபிஸ் நோக்கி விரைந்தான். ஒரு மணி நேர பயணத்திற்கு பிறகு அவனின் ஆபிஸ் வந்து சேர்ந்தார்கள் இருவரும். அவர்களை உள்ளே அழைத்து அவர்களை ஒரு அறையில் அமர வைக்க பட்டார்கள். அப்போது அந்த ரூமிற்குள் வந்தான் அந்த அலுவலகத்தின் பாஸ் ராஜா. கூடவே அவன் டீமில் வேலை செய்யும் ஸ்ருதி, சரண்யா, விமல், வருண், ஜாண் மற்றும் அவர்களின் ப்ராஜெக்ட் மேனேஜர் விஜி என அனைவரும் அந்த ரூமிற்குள் வந்து அவர்கள் இருவருக்கும் வாழ்த்து தெரிவித்தனர்.
பின்னர் அங்கு இருந்து அவர்கள் டீம் மட்டும் சாப்பாட்டுக்கு வெளியே போவதாக முடிவு செய்து அருகில் இருந்த ஒரு 3 நட்சத்திர ஹோட்டலுக்கு சென்றனர். அவர்களின் பாஸ் ராஜா கூட செல்லவில்லை. அங்கு சென்ற அவர்கள் அனைவரும் அமர இடம் கிடைத்தது. ஷீபா மற்றும் நிஷாந்த் இருவரும் அருகே அமர, ஷீபாவை தொடர்ந்து அந்த இரு பெண்களும் அமர்ந்தனர்.
நிஷாந்தின் எதிரில் விஜி அமர, அவளின் அருகில் மற்றும் ஷீபாவின் எதிரில் அமர்ந்தான் வருண். அதன் பின்னர் அடுத்த இருவரும் அமர்ந்து கொண்டார்கள். அது வரை வருணை பார்ப்பதை தவிர்த்து வந்த ஷீபா, அவ்வப்போது அவனின் கண்களை பார்க்க, அவன் கண்களாலே அவளை செக்சியாக இருக்கிறாய் என்று சொல்ல, இப்போது அவளுக்கு கோபம் வருவதற்கு பதிலாக வெட்கம் வந்தது.
அனைவரும் கொஞ்ச நேரம் ஆபிஸ் பற்றிய கதைகளை பேசிக்கொண்டிருக்க, அது கொஞ்சமாக போர் அடிக்க ஆரம்பித்தது ஷீபாவிற்கு. அடுத்த சிறிது நேரத்தில் அவர்கள் ஆர்டர் கொடுக்க அதை ஒவ்வொன்றாக கொண்டு வர அனைவரும் சாப்பிட்டில் கவனம் செலுத்தினர். அப்போது ஷஅபாவின் காலை எதோ வருடுவது போல தெரிய அவள் அவளின் கால்களை இழுத்து கொண்டாள்.
அவளின் எதிர்புறம் இருந்த வருணையும் அவனின் அருகில் இருந்தவர்களையும் பார்த்தாள் ஷீபா, ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் எதுவும் தெரியாத மாதிரி சூப் அருந்தி கொண்டிருந்தார்கள். ஷீபாவும் தெரியமால் யாரவது காலை வைத்திருப்பார்கள் என்று எண்ணி அமைதியாக அவளும் முதலில் வந்த சூப்பை அருந்த ஆரம்பித்தாள். சூப் சாப்பிட்டு முடிக்கவும் அவர்கள் ஆர்டர் செய்த சிக்கன் வந்தது. அவளுக்கு பிடித்த அந்த லெக் பீசை எடுத்து வாயில் வைக்கும் நேரம் அவளின் லெக் பீஸை திரும்ப ஒரு கால் வருடுவதை உணர்ந்தாள் ஷீபா.
அவளின் பார்வை உடனே வருணை நோக்கி செல்ல, அவனோ அவளை பார்த்து சிரித்தவன், அவனும் ஒரு லெக் பீஸை எடுத்து கடித்தான். அதே நேரம் அவளின் கெண்டை காலை வருடிய அந்த கால் அவளின் சேலையை உயர்த்தி கொண்டே அவளின் முட்டி நோக்கி பயணித்தது. காலை எடுக்க நினைத்து பின்னால் எடுக்க நினைத்தவளை அவளின் மனது வேண்டாம், சிறிது நேரம் அந்த தடவளை அனுபவிக்க சொல்லியது.
அவளின் மனம், இரண்டாய் பிரிந்து சண்டை இட்டு கொண்டது. ஒரு மனம் அவளை காலை எடுக்க சொல்ல, இனொன்றோ எப்படியும் உன் கணவன் நேற்று இரவு பேருந்திலும் இன்று காலை பாத்ரூமிலும் உன்னை உச்சம் அடைய வைக்காமல் சென்று விட்டான், இது ஒன்றும் அவ்வளோ பெரிய விஷயம் இல்லை. அதுவும் வருண் தானே, அவன் இதற்கு முன்பும் இப்படி சில சில்மிஷங்கள் செய்வான், ஆனால் நீ நிறுத்த சொன்னால் நிறுத்தி விடுவான் தானே. அதனால் இந்த சின்ன விஷயம் ஒன்றும் தப்பு இல்லை என்று சொல்ல, கடைசில் காமமே வென்றது.
அவளின் காலை அவள் அசையாமல் வைத்திருப்பதை அறிந்த அந்த கால்கள், இப்போது இரண்டு கால்கள் அவளின் இரண்டு கால்களில் இருந்த சேலையும் உயர்த்தி அவளின் பாதம் முதல் முட்டி வரை தடவியது. இப்போது அவளின் ஜட்டி கொஞ்சமாக நனைந்தது. அவள் சிக்கனை சுவைத்துக்கொண்டே வருணை பார்க்க, அந்த காலிகள் இப்போது மெதுவாக முட்டியின் மேல் நகர்ந்து அவளின் தொடையை வருட, அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் வருணை பார்க்க, அவனோ அவளை பார்த்து கண்களை அடித்துக்கொண்டே அவன் கையில் இருந்த லெக் பீஸை அடித்து சுவைத்தான்.
அந்த செய்கைகளிலே தெரிந்தது அவளுக்கு அவளின் கால்களுடன் விளையாடியது வருண் என்று. வருண் அவனின் சேரில் கொஞ்சம் முன்னோக்கி சாய்ந்து அமர்ந்து இருந்தான், அது அவனுக்கு கால்களை நீட்ட வசதியாக இருந்தது. ஆனால் அவன்தான் செய்கிறான் என்று தெரிந்ததும் அவளுக்கு அவன் அன்று சினிமா பார்க்கும் பொது செய்தது எல்லாம் நியாபகம் வந்தது. அவனின் கால்கள் அவளின் தொடைக்கு நடுவில் சென்று அவளின் கால்களை கொஞ்சமாக விரிக்க, அவனின் கால் உள்தொடையை சென்று வருடியது.
அவளுக்கு இப்போது சொர்க்கத்தில் மிதப்பது போல இருந்தது. அவளின் ஜட்டி முழுவதும் நனைந்து இருந்தது. டேபிள் அடியில் யாராவது குனிந்து பார்த்தால் கூட அவளின் புண்டை வாசம் வீசும் அளவிற்கு அவளுக்கு தண்ணீர் ஒழுகியது. இப்போது மெதுவாக மேலே சென்ற அவனின் கால்கள் அவளின் புண்டை மேட்டை ஜட்டியின் மேலே தொட்டது. அவளின் உடல் மெதுவாக நடுங்கியது. அவள் அவனை ஓரே கண்ணால் பார்க்க, அவன் அவளை பார்த்து யாரும் பார்க்காத வண்ணம் கண் அடித்தான். அதே நேரம் அவன் கால் மீண்டும் முன்னேறி அவளின் புண்டை பிளவை ஜெட்டி மீது தொட, அவள் சுகத்தில் கண்களை மூடினாள். அதே நேரம் அவளின் புண்டை அந்த இடத்திலே வெடித்து தண்ணீரை ஜட்டியின் மீது கொட்டியது.
அப்படியே அந்த டேபிள் மீது சாய்ந்தாள், அருகில் இருந்த அனைவரும் பதறி என்ன ஆகியது என்று கேட்க, அவனோ காலை எடுத்தான். அவளும் சுய நினைவுக்கு வந்தவள் உடனே பல்லை கொண்டு நாக்கை கடித்துவிட்டதாக கூறி விட்டு எழுந்து பாத்ரூம் சென்றாள். பாத்ரூம் சென்று கதவை சாத்தியதும், சேலை பாவடையை தூங்கி ஜட்டியை அவிழ்த்து எடுத்தாள். அதனை இனிமேல் அணியவே முடியாது என்ற அளவுக்கு ஈரம் ஆகி இருந்தது.
பின்னர் புண்டையை கழுவி, அதனை அந்த ஜட்டியை வைத்து துடைத்துவிட்டு ஜட்டியை அவளின் கைப்பைக்குள் இருந்த பிளாஸ்டிக் கவரில் இட்டு பைக்குள் வைத்துக்கொண்டாள். பின்னர் வெளியே சென்று அவளின் இடத்தில அமர்ந்தாள். அப்போது எதிரில் இருந்த வருணை காணவில்லை. பின்னர் அமைதியாக சாப்பிட்டு முடித்தாள். வருண் சினிமா டிக்கெட் வாங்க சென்று இருக்கிறான் என்று அதன் பிறகே தெரிந்தது.
அன்று இரவு படத்திற்கே டிக்கெட் கிடைக்க, அதுவரை அந்த மாலில் சுத்தி பார்ப்பது என முடிவு செய்து கிளம்பினார்கள். ஷீபா இடையில் பாத்ரூம் செல்வதாக சொல்லிவிட்டு ஒரு கடைக்கு சென்று ஒரு ஜட்டியை எடுத்துகொண்டு பாத்ரூம் சென்று அதனை அணிந்து கொண்டாள். பின்னர் கொஞ்ச நேரம் கடத்தியவர்கள் மாலை 6 மணிக்கு படம் பார்க்க சென்றனர். நல்லவேளை வருண் பக்கத்தில் இல்லை. அமைதியாக படத்தை பார்த்து முடித்தனர் அனைவரும்.
இரவு சாப்பாடை அந்த மாலேயே முடித்த அனைவரும் இரவு 11 மணிக்கு வீட்டிற்கு கிளம்பினர். அப்போது நிஷாந்த் வருணை அவனுடன் அழைக்க, அவன் வேண்டாம் என்றான்.
ஷீபா: அவரை எடத்துக்கு நாம்ம கூட வர சொல்லுறீங்க. அவர் கிட்ட வண்டி இல்லையா.
நிஷாந்த்: என்னோட சார் வேலைக்கு விட்டிருக்கேன், அதுனால நாம அவன் காரத்தான் எடுத்திட்டு வந்தோம்.
ஷீபா: அப்படியா, அவர் வீடு எங்க இருக்கு.
நிஷாந்த்: நம்ம அபார்ட்மெண்ட் தான்.
கொஞ்சம் அதிர்ச்சி ஆன ஷீபா, தன்னை அடக்கி கொண்டாள்.
ஷீபா: நம்ம கூடவே வரட்டுமே.
வருண்: இல்லங்க நீங்க ஜோடியா போறீங்க. நான் எதுக்கு இடைல கேப் எடுத்து வந்திறேன்.
நிஷாந்த்: சும்மா வாடா, அதான் ஷீபாவே சரி சொல்லிட்டா.
வருண்: சரிடா.
நிஷாந்த் ஷீபாவை வருணுடன் நிற்க சொல்லிவிட்டு, வண்டியை எடுக்க சென்றான் நிஷாந்த். இருவரும் எதுவும் பேசவில்லை, அமைதியாக நின்று இருந்தனர். அடுத்த 5 நிமிடத்தில் நிஷாந்த் வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு வர, ஷீபா முன்னால் ஏறிக்கொள்ள, வரும் அவளுக்கு பின்னால் அமர்ந்து கொண்டான். நிஷாந்த் மற்றும் வருண் இருவரும் பேசிக்கொண்டே வண்டி சென்றது. வண்டி சிட்டி தாண்டி செல்ல கொஞ்சம் வெளிச்சம் மறைந்தது. அதே நேரம் வருணின் கை அவளின் இடையில் படர்ந்தது. அவளால் எதுவும் செய்ய முடியாத நிலையில் இருந்தாள்.
ஆனால் அவன் கை அவளின் வயற்றில் படர்ந்து அவளின் சதையை பற்றி பிடித்து அவளின் தொப்புளை நோக்கி சென்றது. அவளோ அவன் கைகளை இருக பிடிக்க, அதனையும் தாண்டி அவனின் கைகள் அவளின் தொப்புளை தொட்டது. முதலில் உள்ளே சென்று விரலை விட்டு ஆட்டினான் வருண். அவள் இப்போது கண்களை மூடி தூங்குவதை போல அனுபவிக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவன் விறல் உள்ளே வெளியே என்று அவளின் தொப்புளை ஒத்துக்கொண்டிருக்க, அவளின் முனகலை மெதுவாக முழுங்கி வெளியில் வராமல் இருக்க முயற்சி செய்துகொண்டே கண்களை மூடி படுத்திருந்தாள்.
தொடரும்


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)