21-11-2025, 06:33 PM
ஏன் இங்க நிறுத்திட்டிங்க?” எனக் கேட்டாள் ஷிவானி.
“எறங்கு.. டூ மினிட்ஸ் பேசிட்டு போலாம்” என்றான் வினோத்.
“இங்கயா?”
“ஆமா..”
“இருட்டா இருக்கு”
“அதனாலதான் இங்க நிறுத்தினேன்” சிரித்தபடி சொன்னான்.
அவள் பைக்கை விட்டு இறங்கவில்லை. அழுத்தமாக உட்கார்ந்திருந்தாள்.
“இல்ல வேண்டாம். இது தப்பு. இதுக்கு நான் ஒத்துக்க மாட்டேன். வண்டியை எடுங்க” என்றாள் கண்டிப்பான குரலில்.
“ப்ளீஸ் ஷிவானி. ஒரு.. ஒரு டூ மினிட்ஸ்”
“நோ நோ.. தப்பான காரியத்துக்கு நான் ஒத்துக்கவே மாட்டேன்” சற்றே கோபமாகச் சொன்னாள்.
“தப்பா ஒண்ணும் இல்லை ஷிவானி.. சின்னதா ஒரு முத்தம்” கெஞ்சினான் வினோத்.
“மாட்டேன். வண்டியை எடுங்க மொதல்ல. யாராவது பாத்தா சீப்பா நெனைப்பாங்க” அவளது கோபமான பிடிவாதம் அவனை கடுப்பாக்கியது.
அதற்கு மேல் கெஞ்சுவதும் அர்த்தமற்றதாய் தோன்றியது.
பைக்கை எடுத்தான். உம்மென்றிருந்தான்.
அவனை லேசாகப் பின்னாலிருந்து அணைத்துக் கொண்டாள் ஷிவானி. மார்புகளை மெத்தென முதுகில் தேய்த்தாள். அது சுகமாகவே இருந்தது.
“கோபம் போலருக்கு?” என்று சிரித்துக் கொண்டு கேட்டாள்.
“கோபமில்ல.. ஒரு சின்ன வருத்தம்” என்றான். உண்மையில் கோபமாகத்தான் இருந்தான்.
“தப்பு. நமக்கு நடுல அப்படி எல்லாம் வரக் கூடாது” என்றாள்.
“ஸாரி”
வழக்கம் போல பஸ் ஸ்டாப்புக்கு சற்று முன்பாக இறங்கிக் கொண்டாள்.
அதிகம் அலட்டிக் கொள்ளாமல் “குட்நைட்” சொல்லிப் போனான்.
ஒரு பக்கம் இதமாகவும், அந்த இதம் நீடிக்கவில்லையே என்று வருத்தமாகவும் இருந்தது அவனுக்கு.
ஷிவானி மீது ஆசை ஆசையாக இருந்தது.
அவன் முதன் முதலாகப் பார்த்த அவளின் அந்தரங்கமான பெண்ணுறுப்பு இப்போதும் அவனது மனக் கண்ணில் வந்து அவனை இம்சை செய்தது.
எப்போதடா அவளைச் சுவைப்போம் என்கிற ஏக்கம் அவனை ஆழமாகத் தாக்கியது.. !!


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)