Comedy హాస్య కథలు - వంకాయ మహత్యం

[k3vv3]

కథలో పెద్దగా గొప్పదనం ఏమి కనిపించ లేదు.ముగింపు నచ్చలేదు.కథకి ,కథ పేరుకు ఎలాంటి సంబంధం లేదు. కథను నడిపిన తీరు కూడా ఏమంత రుచించలేదు.
ఈ కథ నేనే రాసానా అన్న అనుమానం వచ్చింది.
ఇంతకీ నేను ఈ కథను,ఈ పత్రికకు పంపించాన అన్న అనుమానం వస్తుంది.
ఒక్క సారి ఔట్ బాక్స్ లోకి వెళ్ళి చెక్ చేస్తే, ఈ మధ్యన పంపిన కథల్లో అలాటి వేవి కనిపించలేదు.
అసలు ఈ పత్రికకు పంపిన ఆనవాళ్లే లేవు.ఒక సారి ఇన్
బాక్స్ చూసా, సదరు పత్రిక నుండి వచ్చిన ,నమస్కారం మీ కథ ప్రచురణకు స్వీకరించబడలేదు ,గమనించగలరు.
లాంటి రిగ్రెట్ సమాధానాలే ఎక్కువగా ఉన్నాయి.
అయితే, ఎక్కడో పొరపాటు జరిగింది.
రాజులు గడిచి, మరో ఆదివారం ముందుకు వచ్చింది.
పోయిన వారం ఉన్నంత ఉత్సాహం మాత్రం లేదు.పత్రికను తెచ్చుకోవడానికి పరిగెత్తాలని కూడా అనించలేదు.
ఇంతలో గురునాధం కాల్ వచ్చింది.
కాల్ తీసుకొని హలో అన్నాను.గొంతులో మెతకథనం.
"సారీరా, నేనే కన్ఫ్యూషన్ అయ్యాను.నిన్ను కూడా కన్ఫ్యూస్ చేశాను..."
వాడు ఏమీ చెప్పలను కుంటున్నాడో చూచాయగా అర్థం అవసాగింది.
మౌనంగా వింటున్నాను.
"ఆ కథ నీది కాదు రా! నీ పేరుతో నే ఉన్న మరో రచయితది. నేనే ముందు వెనుక చూడకుండా ,నిన్ను కన్ఫ్యూస్ చేయడమే కాకుండా అంతటా ప్రచారం చేసేలా ఉసిగొలిపాను"
మౌనంగా వినడం నా వంతయ్యింది.
"నిన్న ఆ కథకు సమీక్ష రాసి అదే పత్రికకు రాసి పంపాను. సమీక్ష తో పాటు,రచయిత జవాబు కూడా ప్రింటు చేయబడింది.అప్పుడు గాని నాకు నిజం బోధపడలేదు. సారి " అన్నాడు గురునాధం.
నేను ఏం జవాబు చెప్పలేదు .మౌనంగా వింటున్నాను.
"సరే లేరా??!! కనీసం ఒక్క రోజైనా ఏదో సంతోషంలో మునిగి తేలాం కదా,అదే చాలులే "అని సర్ది చెప్పాను.
సామాజిక మాధ్యమాల లో,ఫేస్ బుక్ పేజీల్లో
కంగ్రాట్స్ ,లైకులు కామెంట్స్ పెట్టిన వారందరికీ రిప్లై ఇస్తూ, "ఇది నే రాసిన కథ కాదు, నా పేరు తో ఉన్న మరో రచయిత రాసిన కథ ,ఏదో బాగుందని మీ అందరితో షేర్ చేసుకున్నాను.ధన్యవాదాలు" అని పోస్ట్ చేశాను.
మనసు ఇప్పుడు ఎందుకో నిజంగా తేలికగా ఉంది. లేకున్నా చేసుకోవాల్సిందే అదే జీవితం...
___సమాప్తం___