[Dheena dhayalan]

அடுத்த நாள் காலை விடிந்தது வழக்கம் போல் அவரவர் வேலைகளை பார்க்க திவ்யா மட்டும் அசோக்கிடம் டேய் நேத்து என்னாச்சு என்றாள் அவன் சொல்றேன் மதியம் சாப்பிட்டதுக்கப்புறமா மாடிக்கு வா சொல்றேன் என்றான் அவளும் சரி என்று தலையை ஆட்டினாள்

பின் மதியம் சாப்பாடு நேரம் முடிந்ததும் அசோக் மாடிக்கு செல்ல சிறிது நேரம் கழித்து திவ்யாவும் மாடிக்கு சென்றாள்

அவள் ஆவலுடன் சொல்லுடா என்னாச்சு என்றாள் அவன் ம் எல்லாம் ஓகே தான் என்றான்

அவள் எல்லாம் ஓகே யா என்ன என்றாள் அவன் உங்க அம்மா கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சுட்டா என்றான் அவள் அதிர்ச்சியும் ஆச்சர்யமும் கலந்து டேய் என்னடா சொல்ற உண்மைக்குமா என்றாள்

அவன் ஆமா என்று தலையை ஆட்டினான் பின் பிறகு என்ன இனி உனக்கு சந்தோஷம் தான் என்றான் அவனும் ஆமாம் என்று தலையை ஆட்டினான்

சரி அப்போ உன் ரூட்டு க்ளியர் ஆகிட்டு என்றாள் அவன் ஆமா ஆனால் ஓரு சின்ன பிரச்சினை என்றான் அவள் என்னடா பிரச்சினை என்றாள்

இல்ல உங்க அம்மாக்கு என் கூட கல்யாணம் பண்ணிக்க விருப்பம் இல்ல உன் உசுரு நீ மிரட்டுனதுக்காக தான் இப்போ ஓகே சொல்லிருக்கா அதான் இப்போ ஓரே குழப்பமா இருக்கு என்றான்

அதுக்கு நான் என்னடா பண்ண முடியும் என்றாள்
அவன் நீ ஒன்னும் பண்ண வேண்டாம் நீ இப்டியே அவள மிரட்டு நான் அவளோட மைண்ட கல்யாணத்துல்ல இருந்து மாத்தி மேட்டர் மட்டும் பண்ணிக்கலாம் ன்னு கொண்டு வரேன் அதுவரைக்கும் நீ இப்டியே மெயின்டேன் பண்ணு என்றான்

என்னடா நீ சொல்றது ஒன்னுமே புரியல என்றாள் உனக்கு புரியுற மாதிரி சொல்றேன்

ஒரு டம்ளர்ல்ல கசாயம் இருக்கு இன்னொரு டம்ளர்ல்ல ஜீஸ் இருக்கு இப்போ ரெண்டுல்ல எதாவது ஓன்ன குடிக்க சொன்னா நீ எதே குடிப்ப என்றான்

அவள் இதிலென்ன சந்தேகம் ஜீஸ்ஸ தான் குடிப்பேன் என்றாள்
அவன் அதே பார்முலா தான் உங்க அம்மாக்கிட்ட பண்ண போறேன்

அவளுக்கு கல்யாணம் பண்ண தான் அவ்ளோ தயங்குறா ஊர் என்ன சொல்லும் வெளியே யாருக்கும் தெரிஞ்சுருமோன்னு இதை கல்யாணம் வேண்டாம் மேட்டர் மட்டும் பண்ணா போதும்ன்னு சொன்னா கண்டிப்பா யோசிப்பா அதான் செய்ய போறேன் என்றான்

அவள் இது நடக்குமா என்றாள்
அவன் கண்டிப்பா நடக்கும் கல்யாணம் பண்ணி ஊருக்கும் யாருக்கும் தெரியாமல் பயந்து வாழ்றத விட யாருக்கும் தெரியாம இதை பண்ணிடலாம் ன்னு தான் நினைப்பா என்றான்

அவள் சரி எதோ சொல்ற உன் இஷ்டம் என்றாள் அவனும் சரி அதை நான் பாத்துக்குறேன் நீ உங்க அம்மாட்ட சொன்ன விஷயத்துள்ள மட்டும் தெளிவா இரு என்றான்

அவளும் தலையை ஆட்டினாள் அவன் சரி போவோமா என்றான் அவள் எங்கே போற என்றாள் அவன் கீழே என்றான் உன் விஷயம் முடிஞ்சதும் போற பாத்தியா என்றாள்

அவன் ஏய் அப்படில்லாம் இல்ல என் விஷயம் நடக்குறதுக்கு முன்னாடி உன் விஷயம் நடக்கும் சரியா என்றான் அவளும் சரி என்று தலையை ஆட்டிவிட்டு கீழே இறங்கினர்

அவர்கள் இறங்கவும் கீழே ஷோபாவில் அமர்ந்து வசந்தி அசோக்கை முறைத்து கொண்டு இருந்தாள் அதை பார்க்கவும் அசோக் அமைதியாக இறங்க வசந்தி சட்டென்று அவள் ரூமிற்குள் சென்றாள் அசோக்கும் ரூமிற்க்குள் சென்றான் திவ்யா அமைதியாக ஷோபாவில் அமர்ந்தாள்

பின் சிறிது நேரம் கழித்து வெளியே வந்த ரேவதி திவ்யாவிடம் நம்ம எப்போ ஊருக்கு போறோம் என்றாள் அவள் ம்மா புதுசா என்ன என்கிட்ட கேக்குற என்றாள்

அவள் நீங்க தான் பெரிய மனுஷி ஆகிட்டிங்களே மேடம் அதான் உங்கள்ட்ட கேட்டு முடிவு பண்ணலாம்ன்னு என்றாள்

அவள் எப்போனாலும் சரி அசோக் உன்கிட்ட பேசனும்ன்னு சொன்னான் என்றாள் அவள் கோபமாக என்ன பேசணும் அதான் நேத்தே எல்லாம் பேசியாச்சே வேற என்ன பேசனும் என்றாள்

அவள் இல்ல எதோ பேசனும்ன்னு சொன்னான் அதான் என்றாள் அவள் எதும் பேசாமல் உள்ளே சென்றாள்

பின் வழக்கம் போல் மாலை அசோக் மாடிக்கு செல்ல திவ்யாவும் ரேவதியும் ஹாலில் இருந்தனர் சுந்தரி திவ்யாவை கூப்பிட்டு டீயை அசோக்கிடம் கொடுக்க சொல்ல ரேவதி நீ உக்காரு நான் போறேன் என்று சென்றாள்

சுந்தரி அவள எங்கடி என்றாள் அவ டீவி பாக்குறா தா நான் கொண்டு போறேன் என்று டீயை எடுத்து கொண்டு அவளுக்குள்ள டீயை எடுத்து கொண்டும் மேலே சென்றாள்

அசோக் எப்போதும் போல தம் அடித்து கொண்டு இருக்க ரேவதி மேலே வரவும் இவன் பதறி இவ ஏன்டா இப்போ வந்தா என்று நினைத்து தம்மை கீழே போட்டு மிதித்தான்

அவள் கோபமாக வாயுக்குள் நாயி என்னைக்குமே திருந்தாது என்று வாயுக்குள்ளே புலம்பிக் கொண்டே டீயை அவன் பக்கத்தில் வைத்தாள்

அவன் குழப்பத்தோடு எடுத்து குடிக்க அவள் குடித்து கொண்டே என்ன என்ன பேசணும் என்றாள் அவன் புரியாமல் குழப்பத்தோடு அவளை பார்க்க அவள் என்ன முழிக்குற நீ தான் திவ்யாட்ட பேசனும்ன்னு சொன்னியாம் இப்போ என்ன முழிக்க என்றாள்

அவன் மனதிற்குள் நீ பார்த்த வேலையாடி இது என்று நினைத்து கொண்டு ஒன்னுமில்ல சித்தி என்றான் அவள் முறைத்து கொண்டு ஒன்னுமில்ல என்றாள் அவன் ம் என்று தலையை ஆட்டினான்

அவள் டீயை குடித்து கொண்டு அவன் டம்ளரையும் எடுத்து கொண்டு கீழே செல்ல சென்றாள் உடனே அசோக் சித்தி என்றான் அவள் என்ன என்றாள் இல்ல பேசனும் ஆனா பயமா இருக்கு என்றான்

அவள் என்ன பயம் அவ்ளோ பெரிய விஷயத்தையே நீ பயமில்லாம சொல்லிட்ட இதே சொல்லவா பயம் நடிக்காம சொல்லு என்றாள்

அவன் அது இல்ல சித்தி எப்புடி ஆரம்பிக்கன்னு தெரியல்ல அதான் என்றாள் அவள் பரவா இல்ல சொல்லு என்றாள்

அது இல்ல சித்தி நீ கல்யாணம் பண்ணா ஊர் என்ன நினைப்பாங்கன்னு தான யோசிக்குற அதான் என்று அவளை பார்த்தான் அவள் முறைத்து கொண்டே அவன் சொல்வதே கேட்டு கொண்டிருந்தாள் அவள் முறைப்பதை பார்த்து இவனுக்கு பேச்சு வரவில்லை அதான் அதான் என்று தினறினான்

அவள் சொல்லு அதான் என்ன என்றாள் இல்ல சித்தி வேற ஐடியா ஓன்னு இருக்கு என்றான்

அவள் என்ன ஐடியா என்றாள்
இல்ல சித்தி கல்யாணம் பண்ணாம மத்ததெல்லாம் என்று வார்த்தையை முழுங்கினான்

அவள் மத்ததெல்லாம்ன்னா சொல்லு மத்ததெல்லாம்னா என்ன சொல்லுடா என்று அதட்டினாள் அவன் ஒன்னுமில்ல சித்தி என்று நிறுத்தினான்

அவள் தெரியும் டா நீ எங்க சுத்தி எங்கே வருவேன்னு உன்ன சின்ன பையன்னு நினைச்சேன் ஆனா நீ சின்ன பையன் கிடையாது பெரிய ஆளு பெரிய பெரிய ஆளு டா என்றாள்

அவன் அமைதியாக நின்றான் ஆனா எவ்ளோ அழகா சொந்த சித்தியவை படுக்க வான்னு டீசென்டா சொல்லிட்டல்ல என்றாள்

அவனிடம் பதில் இல்லை அவளை பேசினாள் உன்ன சொல்லி தப்பில்ல எல்லாம் நான் ஒன்னு பெத்துவச்சுருக்கன்ல்ல அதை சொல்லனும் அப்பா இல்லாத பிள்ளைன்னு செல்லம் கொடுத்தேன்ல்ல அதுக்கு அவ கொடுத்த பரிசு என்று புலம்பினாள்

பின் இப்போ என்ன நான் உன் கூட படுக்கனும் அதான சொல்ல வர என்றாள் அவன் அமைதியாக இருக்க அவள் சரி வரேன் ஆனா உடனே முடியாது கொஞ்சம் டைம் வேணும் என்னால எல்லாம் உன்ன மாதிரி சித்தி தங்கச்சி அந்த மாதிரி உறவெல்லாம் மறந்துட்டு அசிங்கமால்லாம் யோசிக்க முடியாது கொஞ்சம் டைம் வேணும் யோசிச்சு சொல்றேன் என்று கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை தொடைத்து கொண்டு கீழே சென்றாள்