[Lust king 66]

மை டியர் பவித்ரா அண்ணி ❤️

பவித்ரா, சூர்யா வர்றதுக்காக தன்னை ரொம்ப அழகா ரெடி பண்ணிக்கிட்டா.

ஒரு மாசத்துக்கு அப்புறம் அவனைப் பார்க்கப் போற சந்தோஷத்துல அவ மனசும், அவனோட மனசும் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது.


மீன் மாதிரியான தன்னோட பெரிய கருப்புக் கண்ணுக்கு மை வெச்சு, செதுக்கி வெச்ச மாதிரி இருந்த நெத்தியில சின்னதா சிகப்புப் பொட்டு வெச்சு அலங்காரம் பண்ணிக்கிட்டா. சூர்யாவின் வருகைக்காக வழி மேல் விழி வைத்துக் காத்திருந்தாள்.

மணி 6:30 இருக்கும். சாயங்கால வெயிலோட கடைசி வெளிச்சம் வீட்டுக் கூடத்துல பட்டுச் செவப்பா இருந்துச்சு. அப்போதான் தூரத்துல ஒரு கனமான இன்ஜின் சத்தம் கேட்டுச்சு. 

ஒரு கருப்பு கலர் யமஹா பைக் இந்த ரோடே தனக்கு சொந்தம்னு சொல்ற மாதிரி, மெதுவா, ஒரு திமிரோட வீட்டு கேட்டை நோக்கி வந்து நின்னுச்சு.
பைக்ல இருந்து இறங்கினவன் சூர்யா.
ஆறு அடி உயரம் இருப்பான். தோளெல்லாம் நல்லா விரிஞ்சு, உடம்பு ஃபுல்லா செதுக்கின கிரேக்க சிலை மாதிரி டைட்டா இருந்தது. கையில ஒரு கெட்டியான வெள்ளிக் காப்பு பளபளன்னு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

 கருப்பு சட்டை போட்டிருந்தான். மேல ரெண்டு பட்டன் திறந்திருந்ததால, அவனோட நெஞ்சு பகுதி வெயில்ல மினுமினுத்தது. ஹெல்மெட்ட கழட்டினதும், அடர்த்தியான கருப்புத் தாடி, நீளமான மீசை, ரொம்ப ஷார்ப்பான கண்ணு... அவனை ஒரு தடவை பார்த்தாலே பயமும், ஒருவித ஈர்ப்பும் ஒண்ணா வரும்.


வீட்டு முத்தத்துல நின்னுட்டு இருந்த சுரேஷ், ரஞ்சித், சுந்தரவல்லி மூணு பேரும் அவனை அப்படியே வெறியோட முறைச்சாங்க. ஏன்னா, ஒரு மாசம் முன்னாடி இதே சூர்யாதான்! இவங்க போய் கம்ப்ளைண்ட் கொடுத்து, போலீஸ்ல மாட்டி, ஜெயிலுக்கு அனுப்பி வெச்சவங்க. இப்ப அவன் திரும்பி வந்திருக்கான்னு தெரிஞ்சதும் இவங்களுக்கு வயிறெரியுது, 

சூர்யா அவங்களை ஒரு செகண்ட் பார்த்தான்.
அந்த ஒரு பார்வையில நெருப்பு தெரிஞ்சுது. கண்ணாலயே சுட்டுப் பொசுக்கிற மாதிரி.

அதுக்கப்புறம் அவங்களை சுத்தமா கண்டுக்காம, நிமிர்ந்த தோளோட நடக்க ஆரம்பிச்சான். அவன் வெக்கிற ஒவ்வொரு அடியும் தரையில ஆழமா இறங்குச்சு. அவன் நடைல ஒரு கெத்து தெரிஞ்சுது. 'இனிமே இந்த வீட்ட யார் ஆளப்போறாங்க'னு அந்த நடை சொல்லாம சொல்லுச்சு.


ஒரு மாசம் தாத்தா வீட்ல இருந்து திரும்பி வந்த சூர்யாவை, முத்தத்துல நின்னுட்டு இருந்த எல்லாரும் பார்த்தாங்க. வேதாச்சலம் அப்பா, சினேகா, பவித்ராவோட பொண்ணு சௌமியா, தோட்டத்துக்காரன் முத்து... எல்லாருமே அவனை ரொம்ப பாசமா வரவேத்தாங்க.
“வா கண்ணா... எப்டிடா இருக்க?”
“அடடே... எவ்ளோ நாளாச்சு பாத்து!”

ஆனா, சுந்தரவல்லியும் ரஞ்சித்தும் கண்ணு சிமிட்டாம வெறுப்போட முறைச்சுகிட்டே நின்னாங்க. சூர்யா அதையெல்லாம் கண்டுக்கவே இல்ல. அவன் கண்ணு ஒரே ஒரு ஆளை மட்டும்தான் தேடிச்சு...
சுந்தரவல்லி ஒரு ரஞ்சித்தும் படபடவென்று வீட்டுக்குள் நுழைந்து போயிட்டாங்க.

கடைசியில அவ உள்ள இருந்து கையில ஆரத்தி தட்டோட வந்தா.

இந்த 21ம் நூற்றாண்டிலும் பாரம்பரியமான புடவை உடுத்தி இருந்தால்,



சிவப்பு பட்டுப் புடவை. கருப்பு ஜாக்கெட். இடுப்புல கொஞ்சம் லூசா கட்டியிருந்ததால, அவ இடுப்போட வளைவு சூப்பரா தெரிஞ்சுது. புடவை முந்தானை ரொம்ப மெலிசா இருந்ததால, அவ உடம்போட ஒவ்வொரு வளைவும் நல்லா தெரிஞ்சுது. 

மஞ்சள் குங்குமம் பொட்டு வச்சு, லேசான சிகப்பு லிப்ஸ்டிக், காதுல தொங்குற ஜிமிக்கி... அவ ஒரு ஓவியம். உயிருள்ள ஓவியம்.

அழகாக செதுக்கப்பட்ட நடமாடும் சிற்பம் போல இருந்தாள் .மீண்டும் மீண்டும் கேட்க தூண்டும் அவளின் தேனமுது குரலை கேட்க அவன் காதுகள் துடித்தன.

அவன் நடந்து வர்றப்போ அவளோட இடுப்பு ஒரு ரிதம்ல ஆடுச்சு.

சூர்யாவோட கண்ணு அவளை அப்படியே முழுசா விழுங்குச்சு.

நேத்து ராத்திரி ஃபோன்ல அவகிட்ட கெஞ்சினது ஞாபகம் வந்துச்சு,

“அண்ணி... ஒரே ஒரு தடவை... உன் தொப்புள மட்டும் காட்டு... ப்ளீஸ்...”
“சீ... போடா கேடுகெட்டவனே... இல்லைன்னு சொன்னா இல்லைதான்...”
அவளோட கோபமான வார்த்தைகள் காதுகளில் எதிரொலித்தது.


ஆனா இன்னைக்கு நேரம் வேற மாதிரி இருந்துச்சு.

பவித்ரா ஆரத்தி எடுத்து சுத்தி காட்ட ஆரம்பிச்சா. தட்டை ரெண்டு கையாலயும் மேல தூக்கினப்போ, வலது பக்கம் லேசா திரும்பினா. அப்போ காத்து அடிக்க, அவ புடவை முந்தானை டக்குனு பறந்து விலகிச்சு. நெய்யில் ஊறிய பலகாரத்தைப் போன்ற அவளின் மாசு மரவற்ற தொப்புள் சூர்யாவின் கண்களுக்கு ஒரு நொடி தெரிந்தது.


பவித்ரா பதறிப்போய் உடனே முந்தானையை இழுத்து மறைச்சுகிட்டா.
நல்ல வேலை இது ஒரு செகண்ட்ல நடந்ததால் யாரும் இதை பார்க்கவில்லை.

பவித்ரா பதட்டத்தோட தன்னை சாதாரணமா காட்டிக்க முயற்சி பண்ணா.

அப்போ வேதாச்சலம் சொன்னார் "பவித்ரா என்னமா நின்னுட்டு இருக்க அவனுக்கு ஆரத்தி சுத்தமா" என்றார்


சூர்யாவும் பவித்ராவும் சூர்யாவுக்கு அருகில் வந்து அவனுக்கு ஆரத்தி சுத்த ஆரம்பிச்சா.

தனக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு ஒரு செகண்ட்ல கை கழுவி போயிருச்சுன்னு சூர்யா சோகத்தோட மூஞ்ச வெச்சுட்டு இருந்தான்.

 ஆனா சூர்யாவோட அதிர்ஷ்டம் அன்னைக்கு வேற லெவல்ல இருந்துச்சு.

மறுபடியும் ஆரத்தி சுத்தும்போது, அவ கைகளை மேல தூக்கினதால புடவை இன்னும் கொஞ்சம் மேல ஏறி... மறுபடியும் தொப்புள் தரிசனம்!


அல்வா மாதிரி இருக்கிற, அந்த ஆழமான, வட்டமான, செவப்பான சூர்யாவுக்கு மிகவும் பிடித்த அந்த அல்வா தொப்புள்...
சூர்யாவோட கண்ணு முன்னாடி அப்படியே தெரிஞ்சுது.
ஒரு செகண்ட் அவன் மூச்சே நின்ன மாதிரி ஆகிடுச்சு.

இந்த தடவை சூர்யா நிறுத்தி நிதானமா போதும் போதும் என்ற அளவுக்கு ரசிச்சான். 

சூர்யாவோட உதட்டுல ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு.
பவித்ரா அதைப் பாத்துட்டா.
கோபமா முறைச்சா.
சூர்யா மறுபடியும் சிரிச்சான்.


அதுக்கப்புறம் எல்லாரும் அவனை உள்ள கூட்டிட்டு போய் டைனிங் டேபிள்ல உக்கார வெச்சாங்க. இவ்ளோ நாளா கிச்சன்ல உக்காந்து சாப்பிட்டவன், இன்னைக்கு டேபிள்ல உக்காந்து சாப்பிடறான்.
சூர்யாவுக்கு ரொம்பப் பிடிச்ச பிரியாணியை பவித்ரா ஆசையா செஞ்சு பரிமாறினா. 


கூடவே சில ஸ்வீட் வகைகளும் (இனிப்புகளும்) இருந்தது.
நிறைய நாள் கழிச்சு, தன்னோட ஆசைக் காதலியோட இதய ராணியின் கையால செஞ்ச சாப்பாட்டை சூர்யா ரொம்ப ரசிச்சுச் சாப்பிட்டான்.

 சுந்தரவல்லி ஒரு மூலையில நின்னு, கண்ணாலயே வன்மத்தோட பாத்துகிட்டே இருந்தா.

சூர்யா அதையெல்லாம் கண்டுக்கவே இல்ல. அவன் உரிமையோட அந்த சாப்பாட்டை மெதுவா ரசிச்சு ருசிச்சு சாப்பிட்டுகிட்டு இருந்தான்.


அவன் கண்ணு நடுவுல ஒரு தடவை பவித்ராவை தொட்டுட்டு போச்சு.
அவ வெட்கப்பட்டு தலை குனிஞ்சா. அவளுக்கு பின்னாடி சோபால உக்காந்துட்டு இருந்த சுரேஷையும் பார்த்தான்.

அப்போ சுரேஷ் கண்ணுல பயமும் வெறுப்பும் கலந்திருந்தது. ஆனா சூர்யாவோட கண்ணுல ஒரு கொலைவெறி மட்டும் தெரிஞ்சுது. சுரேஷ் டக்குனு தன் பார்வையை கீழ இறக்கிக்கிட்டான்.

சுரேஷுக்குப் பக்கத்துல சினேகாவும் உட்கார்ந்து இருந்தா. பார்த்தா ரொம்பவும் சோகமா, கவலையா இருந்தா.


சுரேஷையும் சினேகாவையும் ஒண்ணாப் பார்த்த சூர்யா, முதல்ல சினேகாவை சமாதானப்படுத்தி, அவளைத் தன் பக்கம் கொண்டுவர (அவளோட பிரச்சினையைத் தீர்க்க) முடிவு பண்ணான்.

இனிமே இந்த வீடு அமைதியா இருக்கப் போறதில்லை.
ஒரு புயல் திரும்பி வந்துடுச்சு.