Adultery கஷ்டமா இருந்தா கண்ண மூடிக்க...

[Kingtamil]

பல நிமிடங்கள் காத்திருப்புக்குப்பின் பாத்ரூம் கதவைத் திறந்து எனக்கு தரிசனம் தந்தாள் என் தேவதை புனிதா.. இப்போது முகம் கழுவி தன் நெற்றிப் பொட்டை சீராக வைத்திருந்தாள்.. கன்னத்தில் இரண்டு மூன்று தலைமுடிக் கற்றைகள் ஈரம் அப்பி அழகாய்த் தெரிந்தது.. என்னைப் பார்த்தவள் ஒருவித வெட்கச் சிரிப்புடன் வெளியே அடி எடுத்து வைத்தாள்.. ஆனால் அவளது நடை இயல்பானதாக இல்லை.. நிச்சயம் அவளது வீங்கிய பெண்ணுறுப்பும் ஆசணவாயும் அவளுக்கு அசௌகரியத்தை அளித்திருக்க வேண்டும்.. வெளியே வந்தவள் ஒருநொடி மாடிப்படி இருக்கும் திசையை நோக்கிவிட்டு என்னைப் பார்த்தாள்.. 

அவளது பார்வை இப்போது கைலியையும் தாண்டி விரைத்து நிற்கும் எனது முறுக்கேறிய ஆண்மையைப் பார்த்தது..கட்டுக்கடங்காத காமத்தால் நன்றாக விடைத்து கருத்த கரும்புபோல் பருமனுடன் புனிதாவைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது..  அதைப்பார்த்த அடுத்த நொடியே புனிதாவுக்கு சட்டென நெஞ்சு அடைத்தாற்போல் ஒரு பயத்துடன்  பார்த்தவள் பின்பு  தலையில் அடித்துக்கொண்டு.. 

ஐயோ மாமா.. இப்டி வெக்கமே இல்லாம காட்டிட்டு நிக்கிறீங்க.. ச்சீ.. யாராச்சும் வந்தா உங்க மானத்தோட சேத்து என் மானமும் போயிரும்.. 

பாத்தியா.. ஒனக்கு வேல முடிஞ்சதும் ஏதாச்சும் சாக்கு சொல்லிட்டு ஓடப் பாக்குற.. கொஞ்சம் உள்ள வா ஏஞ்சல்.. 

ஐயோ சாமி ஆளவிடுங்க.. நா முதல்ல மேல வந்தததே தப்பு.. நா கௌம்புறேன்..  உங்களுக்குனு ஒரு பொன்டாட்டி இருக்கா. மறந்துராதிங்க. 

இப்போது பாத்ரூமிலிருந்து வெளியேற எத்தனித்தவள் மீண்டும் ஒருமுறை எனது தடித்த ஆணுறுப்பை ஒரு பார்வை.பார்த்துவிட்டு என்னைப் பார்த்து முறைப்புடன் சிரித்துவிட்டு மாடிப்படியில் இறங்கத் தொடங்கினாள்.. கைப்பிடியைப் பிடித்துக்கொண்டு தன் தொடையை அகட்டி அகட்டி இறங்கும் புனிதாவைப் பார்க்க பாவமாகத்தான் இருந்தது.. 

அப்போ எனக்கு ஒன்னுமே இல்லையா..?

பாவமாக முகத்தை வைத்துக் கேட்ட என்னைப் பார்த்தவள் .. அதான் உங்களுக்கு பொன்டாட்டி ஒருத்தி இருக்காளே.. அது பத்தாதா..? என்ன வேணுமோ அங்க கேட்டு வாங்கிக்கோங்க.. என்கிட்டலாம் எதையும் கேக்காதீங்க.. 

மாமனுக்கு தேவையானத செய்றது மச்சினிச்சியோட கடமை இல்லையா..? 

ஸ்ஸப்பா உங்கக்கிட்ட பேசி ஜெயிக்க முடியாது. நா கீழ போறேன் பை மாமா.. என்றுவிட்டு மீண்டும் எதுவும் ஆரம்பித்து விடுவேனோ என்கிற பயத்தோடு வேக வேகமாக கீழே இறங்கிச் சென்றுவிட்டாள் புனிதா.. 

கீழ் அறையில் என் மனைவி அவரது அலுவலக ஊழியர்களுடன் காரசாரமாக போனில் விவாதித்துக் கொண்டிருப்பது எனது காதில் கேட்டது.. இவ்வளவு நேரம் இல்லாத வலி இப்போது உடம்பில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக எட்டிப்பார்க்கவே வேக வேகமாக ரூமிற்குள் இருந்த கசாயத்தை எடுத்துக் குடித்தபின் கையில் போனை எடுத்து எனது போலிஸ் நண்பனுக்குக் கால் செய்தேன்.. இரண்டு முறை முழு ரிங் சென்று கட் ஆனது.. சரி அப்றமா கால் பன்னலாம் என்றுவிட்டு மீண்டும் கட்டிலில் படுத்து கண்மூடினேன்... விரைத்திருந்த ஆணுறுப்பு தானாகவே அடங்கி அதுவும் என்னைப்போல தூங்கத் தொடங்கியது.. வெளியே வானமும் மீண்டும் தனது தூறல்களைத் தூவத் தொடங்கியிருந்தது.. 

கீழே என் மனைவி அலுவலக ஊழியர்களுடன் பேசி முடித்து எனக்கான சாப்பாட்டை தட்டில் எடுத்து மேலே வருவதற்கு கிளம்ப எத்தனிக்கும்போது மீண்டும் அவளது செல்போன் சத்தமிடவே ஒருவித எரிச்சலுடன் சாப்பாடை வைத்துவிட்டு போனை எடுத்தாள்..
ட்ரூகாலரில் சக்திவேல் DSP என்றிருந்தது.. போனை எடுத்தவள்.. 

ம் சொல்லுங்கணா.. நல்லாருக்கீங்களா..? 

ம் நல்லாருக்கேன்மா.. தமிழ் எப்டி இருக்கான்..? இப்போ ok தான அவனுக்கு..? 

ம் இப்போ நல்லாருக்கார்ணா.. ஆனா ஒடம்புதான் ரொம்ப அடிபட்ருக்கு.. எனக்கு ரொம்ப பயமாருக்கு.. அவருக்கு சீக்கிரம் சரியாகிட்டலே எனக்குப் போதும்ணா.. 

அதெல்லாம் அவனுக்கு ஒன்னும் ஆகாதுமா.. சரி இதான் என்னோட நம்பர் எதுனாலும் எனக்கு கால் பன்னு.. எந்த ப்ரச்சனனாலும் நா பாத்துக்குறேன்.. 

ம் சரிணா.. நா வச்சுட்றேன்.. 

அப்றம் ஒரு விசயம்.. நா உன்கிட்ட பேசுனேன் னு உன் அவன்கிட்ட சொல்லிராத.. சில விசயங்கள அவன்கிட்ட நேரடியா சொல்ல முடியல. ஒடனே டென்சன் ஆகி ஏதாச்சும் செஞ்சு மொத்தமா சொதப்பி வச்சுட்ரான். அதான் உன்கிட்ட பேசறேன்.. 

ம் ஓகே ணா. பை. 

சக்திவேலின் நம்பரை சேவ் செய்தவள் இப்போது சாப்பாடை எடுத்துக்கொண்டு மாடிப்படி நோக்கி வந்தாள்.. அங்கே எதிரில் சேரில் உட்கார்ந்துகொண்டு போனை நோண்டிக்கொண்டிருக்கும் புனிதாவைப் பார்த்தவள்.. 

ஏய் எரும.. உங்க மாமாவுக்கு கசாயம் கொண்டு போனியா இல்லையா..? 

அதெல்லாம் நீ சொன்னப்பவே எடுத்துட்டுப் போயிட்டேன்.. என்ன எனக்கு ஆர்டர் போடுற..? அதெல்லாம் உன் ஆபிஸ்ல வச்சுக்க.. 

பதிலுக்கு பதில் வாயடிச்சா பல்ல ஒடச்சுருவேன்.. சரி குடிச்சாரா இல்லையாடி..? 

ம் குடிச்சாரு குடிச்சாரு.. மிச்சம் வைக்காம எல்லாத்தையும் குடிச்சாரு.. 

நீ பாத்தியா இல்லையாடி..? 

ஆமா நான்தா குடுத்தேன்..ப்ச்.. ஏன் இப்போ என்கிட்ட இன்டர்வீயூ எடுக்குற..? மேலதான போற அங்க உன் புருசன்கிட்டயே கேட்டா என்னவாம்.. சும்மா நொய் நொய்னு.. 

கடுப்படித்த புனிதாவின் தலையில் நங்கென ஒரு கொட்டு வைத்துவிட்டு மாடிப்படி ஏறுவதற்குள் லேசாகத் தூரிக்கொண்டிருந்த மழை இப்போது சிறிது வேகமெடுத்திருந்தது.. லேசாக நனைந்தபடி என் ரூமிற்குள் வந்தாள் என் மனைவி.. நான் தற்காப்பு காரணம் கருதி வேகமாக பாத்ரூமிற்குள் நுழைந்து எனது வாய் மற்றும் ஆணுறுப்பை சுத்தமாக கழுவியபின் என் மனைவியுடன் உ்கார்ந்து சாப்பிடத் தொடங்கினேன்.. அவளே எனக்கு ஊட்டிவிட்டாள்.. 

நான் கேட்காமலேயே ஆபிஸ் பஞ்சாயத்துகள் அத்தனையும் என்னிடம் புலம்பித் தீர்த்தபின் என்னுடைய சில ஆலோசணகைளைக் கேட்டு ஒருவித தெளிவு மனநிலைக்கு வந்துவிட்டாள்.. பின்னர் அவளே மாத்திரைளை உரித்து எனக்கு ஊட்டிவிட்டு கிளம்ப எத்தனித்தவளை அவளது கைபிடித்து.. 

என்னடி நீ பாட்டுக்கு கௌம்பிட்ட..? அப்போ எனக்கு ட்ரீட்மென்ட் லாம் இல்லையா..?

சிரித்தபடி சென்று ரூம் கதவைச் சாத்திவிட்டு எனக்கு ட்ரீட்மென்ட் கொடுக்கத் தொடங்கினாள் எனது அன்பு மனைவி.. நீண்ட நாட்கள் என் மனைவியுடன் கூடாத காரணத்தால் இன்று எனக்கும் அவளுக்கும் பேரின்பமாய் அமைந்தது அந்த உறவு.. எனக்கு எது பிடிக்கும் என்று எனது தேவைகளை அறிந்தவளாய் எனக்குத் திகட்டும் அளவிற்குப் பேரின்பத்தை அளித்து அவளுக்கும் பேரின்பம் தந்து கடைசியில் இரவரும் கட்டிலில் களைத்து சோர்ந்து ஓய்ந்தோம்.. சிறிது நேர இளைப்பாறலுக்குப் பின் மீண்டும் உறவில் ஈடுபட முயன்ற என்னைத் தடுத்தவள்.. 

டேய்.. இப்போ இது போதும் நைட் பாத்துக்கலாம்.. கீழதான் புனிதா உக்காந்துட்ருக்கா.. நா கீழ போக லேட்டாச்சுனா வேணும்னே ஏதாச்சும் சொல்லி என்ன நக்கல் பன்னுவா..? நைட் வரேன்.. உன் இஷனடம்போல பன்னலாம்.. ஒழுங்கா மதியம் டேப்ளட் போட்டு நல்லா ரெஸ்ட் எடு. கீழலாம் வர வேணாம்.. 

ம் ஓகே மை டியர் மனைவி.. மாமவ கார்லயே உன்ன ஆபிஸ் கொண்டுபோய் விடச் சொல்லு. அவரு தனியாலாம் போக வேணாம். உங்க பசங்க ரெண்டுபேர கூட.கார்ல போகச் சொல்லு.. 

ம் சரிடா.. ஆமா உன்கிட்ட ஒன்னு சொல்லனும்னு நெனச்சேன்.. மறந்தே போய்ட்டேன்.. சக்தி அண்ணா கால் பன்னாரு.. அவருக்கு எப்டி என்னோட நம்பர் கெடச்சுது னு தெரியல... ஒனக்கு இப்போ Ok தானனு விசாரிச்சாரு.. எனக்கு எதாச்சும் ப்ரச்சனைனா அவருக்கு கால் பன்ன சொன்னாரு... 

oh.. சரி நீ ஆபிஸ்கு பாத்து போய்ட்டு வா.. ஈவ்னிங் உங்க அப்பா வந்ததுக்கு அப்றம் ஆபிஸ் விட்டு வெளில வா.. 

ம் ஒகே டா.. பை.. என்று எனக்கு ஆசையாய் இதழ்முத்தம் கொடுத்து விடைபெற்றாள் என் மனைவி.. 

நீண்டநேர யோசனைக்குப்பிறகு வெளியே மழை தூரிக்கொண்டிருப்பதை வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு சிறிது நேரம் உறங்கிப்போனேன்..

மீண்டும் எனது செல்போன் என்னை எழுப்பியது. கண்ணைச்சறுக்கி யாரென்று பார்த்தால் நிவேதா கால் செய்திருந்தாள்.. 

ம் சொல்லு நிவேதா.. 

சா..சார்.. நா நிவேதா பேசுறேன்.. இப்போ ஒடம்பு எப்டி சார் இருக்கு..? காலைலதான் எனக்குத் தெரிஞ்சது. அதான் உங்களப் பாக்க வீட்டுக்குப் போனேன்.  நீங்க இங்க இருக்கீங்கனு சொன்னாங்க.  அதான் இங்க வந்துருக்கேன்.. ந்ந்நா.. நா.. மேல வரலாமா சார்..? 

ஏய் லூசு.. ஏன் இவ்வளவு தூரம் அலஞ்சுட்ருக்க.. இங்கலாம் நீ பர்மிசன் கேக்க வேணாம். மேல வா.. 

ம் சரி சார். வரேன். 

சிறிது நேரத்தில் மாடிக்கு வந்தாள் நிவேதா.. கூடவே புனிதாவும் வந்தாள்.. கையில் மூன்று காப்பி டம்ளர்களை எடுத்து வந்திரந்தாள் புனிதா. மேலே வந்த நிவேதா என் உடம்பில் இருந்த காயங்களைப் பார்த்தவுடன் சட்டென வாய்பொத்தி நின்றாள்  அவளது கண்கள் தானாகவே கண்ணீர் சிந்தத் தொடங்கியது.. பொங்கி லந்த அழுகையை அடக்கியவாறு மெதுவாய் விசும்பியபடி. 

அச்சோ.. என்ன இப்டி அடிபட்ருக்கு. வலி ஒன்னும் இல்லைல சார்.. 

அட இங்க வா உக்காரு என்று அருகிலிருந்த சேரை எடுத்து அவள் பக்கமாகத் திருப்பினேன். என் முன் உட்கார மறுத்தவளாய் நின்றுகொண்டே புனிதா கொண்டுவந்த காபியை எனக்கு ஒன்று எடுத்து நீட்டினாள். அவள் மறுபடியும் உட்கார மறுக்கவே சட்டென எனக்கு அருகில் என்னை இடித்தபடி உட்கார்ந்த புனிதா. நிவேதாவைப் பார்த்து.. 

ஹே நிவே... சும்மா உக்காருடி.. இவரு நீ பயப்பட்ற அளவுக்கெல்லாம் வொர்த் இல்ல. அப்படித்தான மாமா..? 

ஹா ஹா.. ஆமா ஆமா.. நானே ஒரு பச்ச மண்ணு.. அநியாயத்துக்கு என்னப்பாத்து பயப்பட்றியே நிவேதா. சும்மா உக்காரு இல்ரனா நானும் எந்திரிச்சு நிப்பேன் பாத்துக்க.. 

ஆமா ஆமா இவரு பெரிய பச்ச மண்ணுதான் என்று புனிதா என்னை நக்கலாக முறைத்தாள். 

நானும் புனிதாவும் இயல்பாக கீண்டலடித்ததைப் பார்த்த நிவதோ இப்போது சிறு தைரியத்துடன் சேரில் உட்கார்ந்தால். இருந்தாலும் என்னை நெருக்கி புனிதா உட்கார்ந்திருப்பது அவளுக்கு பொறாமை கலந்த சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பதூ அவளது முகபாவனையிலேயே நன்றாய்த் தெரிந்தது. அதனால் நான் மாத்திரை எடுப்பதுபோல புனிதாவை வீட்டு சற்று தள்ளி உட்கார்ந்ததும் நிவேதாவுக்கு இப்போது நிம்மதியாய் இருந்தது.

சரி நிவேதா. இன்னைக்கு வீட்ல.எதுவும் பிரச்சன இல்லையே.. 

என் காயங்களையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தவள் நான் கேட்டதும் என்னைப்பார்த்து.. இல்ல சார்.. நேத்து நைட்தான் எனக்கு ரொம்ப பயமா இருந்துச்சு. இன்னக்கி எதுவும் பிரச்சன இல்ல. 

இனிமே பயப்படாத. எல்லாரையுமே அரஸ்ட் பன்னியாச்சு. ஒனக்கு ஒருவேல யார் மேலயாச்சும் சந்தேகமா இருந்தா ஒடனே எனக்கு தகவ் சொல்லிரு. நா ரெண்டுநாள் க்ளினிக் வர மாட்டேன். Review வர பேசன்ட்க்கு நா சொல்ற injections மட்டும் போட்ரு. 

ம் சரி சார். நா பாத்துக்கிறேன். நீங்க ஒடம்பு சரியானப்றம் வாங்க. 

சரி புனிதாவ.எப்டி ஒனக்குத் தெரியும்..? 

நாங்க ரெண்டுபேரும் இன்ஸ்டா ல ப்ரெண்்ஸ் சார்.. 

ஓகோ.. சரி சரி.. மழ விட்டதுக்கப்றமா நீ க்ளினிக் போகலாம். அதுவரைக்கும் இங்க இருந்து சாப்டு்ட்டுதான் போகனும்.. புனிதா சூப்பரா சமைப்பா. 

ம் சரி சார்.. 

கிளம்பும்போது புனிதா முதலாவதாக ரூமை விட்டு வெளியே சென்றதும் அதுவரை அமைதியாக இருந்த நிவேதா சட்டென என்னை கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள்.  அவளது இருக்கமே என்மீதான அவளது அன்பைக் காட்டியது. வேக வேகமாக இறுக்கி அணைத்தவள் பின்னர் சட்டென என்னை விட்டு விலகி என் காயங்களையே சோகத்துடன் பார்த்துவிட்டு.. 

கவலப்படாதீங்க சார்.. சீக்கிரம் சரி ஆய்டும்.. நல்லா ரெஸ்ட் எடுங்க. நா போய்ட்டு வரேன்.. 

என்றுவிட்டு என்னையே திரும்பித் திரும்பி பார்த்துவிட்டு கீழீறங்கிச் சென்றாள்.. 

என் உடல் இச்சைக்காக இத்தனைபேரின் என்மீதான அன்பை நான் சுயநலமாகப் பயன்படுத்திக்  கொள்கிறேனோ என்கிற சிறு குற்றவுணர்ச்சி என் மனத்தில் எழுந்து என்னை சிலையாக்கியது.