[sreejachandranhot]

மது வீட்டிற்கு விரைந்தாள். சில நிமிடங்களில் அவள் வீட்டை அடைந்து கதவை மூடிவிட்டு பூட்டினாள். ஜான் போய்விட்டானா என்றுகூட அவள் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை. கதவை மூடிய உடனே அவள் தரையில் அமர்ந்து சத்தத்துடன் அழ ஆரம்பித்தாள்.

மது கதவை மூடும் வரை ஜான் அங்கேயே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஜான் எஸ்யூவியில் ஏறத் தொடங்கினான். எஸ்யூவி புறப்பட்டதும், ஒரு அடியாள் ஜான்னிடம் கேட்டான்.

அடியாள் : அண்ணா நீங்கள் யாரிடமும் இவ்வளவு கண்ணியமாக நடந்து கொண்டதை நான் பார்த்ததில்லை என்ன நடந்தது?

ஜான் : அது கண்ணியமாக இருந்ததா? நான் சமாதானப்படுத்தினேன்?

அடியாள் : ஆமாம் முதலாளி. ஆனால் இதெல்லாம் ஏன்?

ஜான் : நான் விளையாடும் ஒரு சிறிய விளையாட்டு. அவளைப் பாருங்கள். என் கெஞ்சள் இவை அனைத்திற்கும் அவள் தகுதியானவள்.

அடியாள் : ஆமாம் அண்ணா அவள் அழகாக இருக்கிறாள்.

ஜான் அந்த அவனை பார்த்து ஒரு அச்சுறுத்தும் பார்வையைக் காட்டினான், அவன் அமைதியாக இருந்தான்.

ஜான் : நீ அவளைப் பார்க்காமல் இருப்பது நல்லது. அவள் என்னுடையவள், என்னுடையவள் மட்டுமே. அவள் எனக்கு பொண்டாட்டியாக வருபவள் அப்படி என்றால் உனக்கு அண்ணி புரிஞ்சதா ?

அந்த முரடன் தலையசைத்தான்.
இதையெல்லாம் கேட்ட டிரைவர் ஜான்னிடம் கேட்டார்.

டிரைவர்: பாஸ், எனக்கு ஒரு சந்தேகம்

ஜான் : அது என்ன?

டிரைவர்: நீங்க பொண்ணுங்கள அனுபிக்க தானே ஆசை படுவீங்க இவங்கள மட்டும் கல்யாணம் ஏன் ?

ஜான் : ஓ. அதுவா . கொஞ்சம் மாசம் முன்னாடி அவளை பாத்தேன் அனுபிக்க தான் நெருங்கினேன் ஆனால் அவள் என்னை அடித்துவிட்டால் அம்மா அதை பார்த்துட்டாங்க அம்மா பற்றி உனக்கே தெரியும்ல பேரன் ஒன்னு அவங்களுக்கு வந்த அது அவள் பெதுகொடுத்தால் தான் என்று முடிவு செய்துவிற்றாள்கள்


மது மணிக்கணக்கில் அழுதாள். தன் வாழ்க்கை ஏன் இவ்வளவு பெரிய மாற்றத்தை அடைந்துள்ளது என்று அவள் யோசித்தாள். ஒரு ஆண் எப்படி தன்னை இப்படி நடத்த முடியும். அவளுக்கு இனி பாதுகாப்பு இல்லை என்று உணரவில்லை. அவள் பயந்து வெளியேற விரும்பினாள். திடீரென்று அதே நேரத்தில் ராம் இதையெல்லாம் அறியாமல் தூங்குவதைக் கவனித்தாள். மது ராம் மீது பரிதாபப்பட்டாள். ராம் தங்கள் வாழ்க்கையின் முன்னேற்றத்திற்காக எவ்வளவு கடினமாக உழைக்கிறான் என்பதை நினைத்து தனக்குள் அழுதாள். ராம் தன்னை மேலும் விடுதலை பெறச் சொன்னதையும் அவள் நினைவில் வைத்தாள். ஒரு நவீன மற்றும் விடுதலை பெற்ற பெண் தைரியமாக இருப்பாள், இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளை தானே கையாளுவாள் என்று அவள் தனக்குள் நினைத்தாள். ராமை தொந்தரவு செய்யவோ அல்லது பயமுறுத்தவோ அவள் விரும்பவில்லை. உண்மையில், ராம் ஒரு வருடம் இந்த இடத்தை முயற்சித்துப் பார்க்கச் சொன்னான், அப்போதும் அவள் சங்கடமாக இருந்தால் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறலாம். திரு. அர்ஜுன்வுடன் ராமுக்கு கிடைத்த புதிய வாய்ப்பின் சூழ்நிலையைப் பொறுத்தவரை, இதையெல்லாம் கையாள்வதும் ராமின் முயற்சிகளுக்கு உறுதுணையாக இருப்பதும் தனது கடமை என்று மது உணர்ந்தாள். அவரது மனைவியாக அது அவளுடைய கடமை . மேலும் , அந்த ரவுடி அவளிடம் மன்னிப்பு கேட்டான், இனி அவளை தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன் என்றும், அதனால் விரைவில் எல்லாம் சரியாகிவிடும் அவள் தன் இதயத்தில் தன் துன்பத்தை அவசரப்படுத்தினாள், விரைவில் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று நம்பினாள்.

ஏழை மதுவுக்கு அவளுடைய வாழ்க்கை விரைவில் முற்றிலும் மாறும் என்று தெரியாது. அதை விருப்ப பட்டு ஏத்துப்பால் என்று தெரியாது