[Peterparker69]

மீண்டும் மீண்டும் முத்தங்களை இறைத்தேன். சுதா முறைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
(மாலதி கூசினாள்.) ‘ச்சீ.. பொறுக்கி. வை போனை. அவ இருக்கும்போது இப்படியெல்லாம் பண்ணாத.’
(சிரித்தேன்.) ‘ஹாஹா.. பயப்படாத. அவ இல்ல. பால்கனில நிக்கிறா. ஒன்னும் பாக்கல போதுமா.’
சிரித்தபடி சுதாவை பார்த்தேன். அவள் இமைக்காமல் என்னை எரிப்பது போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

வணக்கம் ப்ரண்ட்ஸ். உங்களை இவ்வளவு காலமாக மகிழ்வித்த மாலதி தொடர் இந்த அப்டேட்டுடன் நிறைடைகிறது. பலருக்கும் இந்த முடிவு அதிர்ச்சியளிக்கும். அத்துடன் நிறைவையும் தராமல் போகலாம். ஆனால் ஒரு கதையோட்டத்துடன் இணைந்து உணர்ந்து யோசித்தால் புரியும். இது சரியான முடிவு என்று. ஏற்றுக் கொள்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

இத்தனை காலமாக என் கதை மீதும் என் மீதும் அன்பு பாராட்டிய உங்கள் அனைவருக்கும் என் எல்லை கடந்த நன்றிகள். உங்களில் பலருடனான நட்பு தொடரும் என்று நம்புகிறேன். மீண்டும் சந்தர்ப்பம் அமைந்தால் உங்களை தமிழ் காம வெறி தளத்தில் சந்திக்கிறேன். ஆனால் எந்த உறுதிமொழியையும் தர நான் விரும்பவில்லை. தந்துவிட்டு உங்களை காக்க வைப்பதில் எனக்கு விருப்பமில்லை.

நான் மீண்டும் ஒன்றை உறுதியாகக் கூறுகிறேன். இந்தக் கதை முழுக்க முழுக்கக் கற்பனையானது. யாரையும் குறிப்பிடுவது அல்ல. இதில் நான் போஸ்ட் செய்த படங்களும் இன்டர்நெட்டிலிருந்து எடுத்தவையே. யாரையும் குறிப்பிடுவது என் நோக்கமல்ல. மீறி யாருடைய மனமாவது புண்பட்டிருந்தால் என்னை மன்னிக்கவும். இந்தக் கதை நிஜ வாழ்வில் யாருக்கும் நிகழக் கூடாது என்பதுதான் என் விருப்பமும். இது போன்ற முறை தவறிய உறவுகள் முதலில் இனிப்பாக இருந்தாலும் முடிவில் கசக்க மட்டுமே செய்யும். யாரும் இது மாதிரியான உறவுகளை நாடிச் செல்ல வேண்டாம் என்று உங்களில் ஒருவனாகக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

இந்தக் கதை பற்றிய உங்களின் முழுமையான விரிவான விமர்சனங்களை எதிர்பார்க்கிறேன். (நிறை, குறை, பிடித்த சம்பவம், பிடித்த பாத்திரம், பிடிக்காத பாத்திரம், கதையின் மொழிநடை, வர்ணனைகள், உரையாடல்கள் என்று விரிவாக குறிப்பிடும்படியான விமர்சனங்கள்) முடிந்தவரை எனக்காக நேரம் ஒதுக்கி என் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுவீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

மீண்டும் ஒரு முறை அனைவருக்கும் நன்றி.

ஹோட்டல் அறையிலிருந்து கிளம்ப மணி எட்டரையாகியிருந்தது. அவள் என்னிடம் எதுவும் பேசவேயில்லை. ரெஸ்டாரண்டில் சாப்பிட்டு விட்டு பேருந்துக்குச் செல்லும் போது ஒன்பதே கால் ஆனது.
இருவரும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசிக் கொள்ளாமலே பேருந்தினுள் அருகருகில் உட்கார்ந்தோம். அவள் ஜன்னலருகில் உட்கார்ந்து கொண்டாள். நான் அவள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தேன். அவள் தன் மொபைலை ஆன் செய்து இயர் போனை காதில் மாட்டிக் கொண்டாள்.
நான் மேலே என் பேக்கை வைக்க இடமில்லாமல் மடியில் வைத்திருந்தேன். பர்சை எடுப்பதற்காக பேக்கை அவள் மடியில் வைத்தேன். அவள் கோபத்துடன் மீண்டும் அதை என் மடியில் போட்டாள். நான் முறைத்துவிட்டு பேக்கை சீட்டுக்கு அடியில் வைத்தேன்.
சில நிமிடங்களில் பஸ் கிளம்பியது. டிவியில் ஏதோ பழைய படம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. வேறுவழியில்லாமல் அதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். என் தோள்கள் சுதாவின் தோளில் உரசின. அவள் லேசாக சாய்ந்து அதை தவிர்த்தாள்.
சிறிது நேரத்தில் ஊர் எல்லையை தாண்டியதும் பேருந்தினுள் விளக்கை அணைத்தனர். டிவி வெளிச்சம் மட்டுமே பரவியிருந்தது. அவளிடம் பேச வேண்டும் போலிருந்தது.
‘சுதா..’
அவள் கண்டுகொள்ளாமலிருந்தாள்.
‘சுதா..’ (மீண்டும் அழைத்தேன்.)
அவளிடம் எந்த அசைவும் இல்லை. பாட்டு கேட்டுக் கொண்டிருப்பதால் நான் கூப்பிட்டதை அவள் கவனிக்கவில்லை என்று புரிந்தது. லேசான கோபத்துடன் என் முழங்காலால் அவளுடைய முழங்காலில் இடித்தேன்.
அவள் கோபத்துடன் திரும்பினாள். நான் சிரித்தேன். அவளும் பதிலுக்கு தன் முழங்காலால் என் காலில் இடித்தாள். நானும் பதிலுக்கு மீண்டும் ஒருமுறை பலமாக இடித்தேன். அவள் வலியால் முகத்தை சுளித்தபடி என்னை முறைத்தாள்.
அவளும் பலமாக காலால் இடிக்கப் போனாள். நான் என் காலை சட்டென்று விலக்கிக் கொண்டு சிரித்தேன். அவள் கோபத்துடன் என் காலை ஒரு மிதி மிதித்தாள்.
‘ஆவ்வ்..’ வலியில் லேசாக அலறினேன். அவள் முகத்தில் லேசான புன்னகை அரும்பியது.
‘வலிக்குதுடி. இப்படி மிதிக்குற..’ என்றபடி காலை உதறினேன்.
‘நீ என்ன பேசினாலும் எனக்கு கேட்காது’ என்பது போல் சைகை செய்து வெறுப்பேற்றினாள். நான் கோபத்துடன் அவள் காதிலிருந்த இயர் போனை பிடுங்கி அவள் கையில் கொடுத்தேன்.
அவள் கோபத்துடன் விரிந்த கண்களால் என்னை பார்த்தாள்.
‘ச்சே.. பாட்டு கேட்டா கூட புடிக்காதே..’ என்று சலிப்புடன் சொல்லிவிட்டு இயர் போனையும் மொபைலையும் ஹேண்ட் பேக்கினுள் திணித்தாள்.
‘ஆமாண்டி பிடிக்காது. பக்கத்துல நான் இருக்கும்போது நீ பாட்டு கேட்டுட்டு இருந்தா என்ன அர்த்தம்? எனக்கு போரடிக்காதா? நான் என்ன செய்றது?’
‘ஓகோ.. நான் பக்கத்துல இருக்கும் போதே நீங்கதான் என்னன்னமோ செய்வீங்களே. உங்க ஆளுக்கு போன் போட்டு ஸ்டார்ட் பண்ண வேண்டியதானே.?’ பழிவாங்கும் வெறுப்பும் கிண்டலும் கலந்து சொன்னாள்.

‘ஓய்ய்ய்.. என்ன கொழுப்பா?’ அவள் தொடையில் கிள்ளினேன்.
‘ஆவ்வ்..’ லேசாக துள்ளி உட்கார்ந்து சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு முறைத்தாள். நான் சாரி என்பது போல் கிள்ளிய தொடையை தடவினேன்.
‘போதும் கைய எடுங்க.’
என் கையை விலக்கினாள். நான் அவள் கையை பிடித்துக் கொண்டு அவளுடைய லேசான எதிர்ப்பை மீறி விரல்களை கோர்த்துக் கொண்டேன். எங்களுக்கிடையில் இருந்த ஊடல் கரைந்து கொண்டிருந்தது.
கொஞ்ச நேரத்தில் டிவியை ஆப் செய்தார்கள். பஸ்சினுள் கும்மிருட்டு பரவியது. சுதா என் தோளில் சாய்ந்திருந்தாள். என் கை அவள் மார்பில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது. அவளின் கிறக்கமான மூச்சுக்காற்று என் மார்பில் வருடியது.
சில நிமிடங்களில் சேலை மறைப்பில் பிளவுஸ் திறக்கப்பட்டு பிரா மேலேற்றப்பட்ட சுதாவின் வெற்று முலைகள் என் கைகளில் கசங்கி கசிந்து கொண்டிருந்தன.
‘சிவா.. விடுங்க வேணாம் பயமாருக்கு. பஸ்ல போயி என்ன இது.’
‘ம்ம்.. முலை நல்லாருக்குடி..’
‘ச்சீ.. யாராச்சும் பாத்துடப் போறாங்க. வேணாங்க. ப்ளீஸ்ஸ்.’
பால் சுரந்த காம்புகளை திருகினேன். ‘சுதா..’
‘ஸ்ஸ்.. ம்ம்ம்.’
‘கை ரொம்ப நனையுதுடி.’
‘ம்ம்ம்.. ஆங்ங்.. பின்ன இப்படி நனையாம என்ன செய்யும்.’
‘யேன்டி இப்படி ஊறுது.?’
‘சும்மாருங்க சிவா. நீங்க சும்மா பாத்தாலே ஊற ஆரம்பிச்சுடும். இப்படி பாடா படுத்தினா சும்மாவா இருக்கும்? ஸ்ஸ்.. வலிக்க்குதுங்க மெதுவ்வா..’
‘அப்படினா குடிக்கவா?’
‘ச்சீ.. ச்சீ.. இப்பவா? வேணாம் வேணாம்.’ (பதறினாள்.)

‘ஏன்டி உனக்கு ஆசையா இல்லையா.’
‘அய்யோ.. ஆசை இல்லாமத்தான் இப்படி சுரந்து நெறஞ்சு நிக்குதாக்கும்? பஸ்ல எப்படி? அதெல்லாம் வேணாம்.’
‘லூசு பயப்படாதடி.. கொஞ்ச நேரம் நீ சும்மா இரு.’
நான் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன். யாரும் எங்களை கவனிக்கவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு அவள் மடியில் படுத்தேன். அவள் லேசான பதட்டத்துடன் சேலையால் குளிருக்கு என்னை மூடுவது போல என் தோள் வரை மூடிக் கொண்டாள்.
சேலை மறைப்பில் என் தலையில் உரசிய கொழுத்த பால் குடங்களை என் உதடுகள் கவ்வின. சுதாவின் கைகள் என் தோளை அழுத்தின. சிலிர்ப்பான முனகல்கள் கலந்த அவளின் மூச்சுக்காற்று சேலையை தாண்டி என் கன்னங்களை உரசியது.
என் பற்களுக்கிடையில் சிறைப்பட்ட பால் காம்புகள் என் வாயினுள் அந்த அமுதத்திப் பீய்ச்சியடித்து வயிற்றை நிரப்பின. என் கை அவளின் இடுப்பை இறுக்கியது. அவள் சேலைக்கு மேலாகவே என் காதருகில் முத்தமிட்டு சொன்னாள்.
‘நீங்க ரொம்ப மோசங்க. ஸ்ஸ்ஸ்.. வலிக்குது. கடிக்காதீங்க. ப்ப்ளீஸ்ஸ்.’
சில நிமிடங்களில் என் இடது கை சுதாவின் சேலையை தொடை வரை மேலேற்றி நனைந்த பேன்டியை பக்கவாட்டில் விலக்கி புண்டையை பதம் பார்த்தது. பதட்டம், கிறக்கம், பயம், காமம் எல்லாம் கலந்து என் விளையாட்டை தடுக்கவும் தவிர்க்கவும் மனமின்றி ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள் சுதா.
திடீரென்று பஸ்சினுள் வெளிச்சம் பரவியது. சட்டென்று அவளின் ஆடையை கீழிறக்கிவிட்டு சேலை விலகி விடாமல் அதனுள்ளிருந்த என் தலையை விலக்கி தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பவன் போல எழுந்தேன்.
சுதா பதட்டத்துடன் கலைந்த முடியை மட்டும் சரி செய்து சேலையை நன்கு உடலுடன் இறுக்கி சுற்றிக் கொண்டாள். பஸ் ஒரு இரவு நேர ஓட்டலினுள் நுழைந்தது.

நான் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டேன். அவள் ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்தாள். ஒரு சிலர் பஸ்சிலிருந்து இறங்கி சென்றனர். பின்னர் வேறு யாரும் சீட்டிலிருந்து எழவில்லை என்பதை உறுதி செய்து கொண்ட சுதா, சேலையின் இறுக்கத்தை தளர்த்தி அதனுள் கையை நுழைத்து திறந்து கிடந்த முலைகளை மூடி பிளவுஸ் கொக்கிகளை மாட்டினாள்.
நான் அவளை பார்த்தேன். அவள் வெட்கத்துடன் என் தொடையில் கிள்ளினாள். பஸ் மீண்டும் கிளம்பி பழைய இருட்டுக்கு வர அரை மணிநேரம் ஆனது. அவள் மார்பை மீண்டும் வருடினேன். அவள் தட்டி விட்டாள்.
‘ஒன்னும் கிடையாது போங்க. ரொம்ப பயமாருக்கு. மனசு பக் பக்குனு அடிக்குது.’
‘சுதா..’
‘நோ. அவ்வளவுதான். அதான் நெறய குடிச்சாச்சே. போதும் இன்னைக்கு. காலைல போனதும் பாப்பாக்கு கொஞ்சமாச்சும் வேணும்.’
‘ஹ்ம்ம்..’ நான் சுதாவின் இடது கையை எடுத்து என் தொடையில் வைத்தேன். பின்னர் அதனை நகர்த்தி என் மேட்டில் வைத்தேன். அவள் திரும்பி பார்த்தாள்.
காற்றில் அசைந்து முகத்தில் விழுந்த முடிக்கற்றையை விலக்கி லேசாக புன்னகைத்தாள். பின்னர் மீண்டும் ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்தாள். அவள் கை என் புடைப்பில் ஊர்ந்தது. பின்னர் அழுத்தித் தேய்த்தாள்.
நான் ஜிப்பை கீழிறக்கப் போனேன். அவள் கையால் தடுத்தாள். என் தோளில் சாய்ந்தாள்.
‘சும்மாயிருங்க. வேணாம்.’
எனக்கும் அதில் உள்ள ரிஸ்க் புரிந்தது.
‘சுதா..’
‘ம்ம்ம்.’
‘நீ இந்தப் பக்கம் வா. நான் அந்த சீட்ல உக்காந்துக்குறேன்.’
‘ஏன்?’
‘வாடி. ப்ளீஸ்.’
‘ம்ம்ம்.’
அவள் எழுந்தாள். நான் அவள் இருந்த ஜன்னலோர இடத்துக்கு மாறினேன். அவள் என் இடத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டாள். பின்னர் அவளின் வலது கையை என் புடைப்பில் வைத்தேன். இப்போது அவள் கை இருக்கும் இடத்தை யாரும் பார்க்க வாய்ப்பேயில்லை.
‘ம்ம்ம்.. அதானே பார்த்தேன். என்னடா திடீர்னு மாறி உக்காரச் சொல்லுறீங்களேன்னு. பயங்கரமான ஆளுதான் நீங்க.’ (கிண்டலான குரலில் சொன்ன சுதாவின் கை புடைப்பின் வழியாக என் விறைப்பை அளக்கத் தொடங்கியது.)