18-10-2025, 11:34 PM
அன்று இரவு மகேந்திர பாகுபலிக்கு உறக்கம் வரவில்லை, அந்த காஜானவை ஒரு துளி அளவும் செலவாழிக்காமல் தக்க வைப்பது எப்படி என்ற ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தான், அவன் அவனுடைய king size கட்டிலில் மல்லாக்க படுத்துக்கொண்டு அரண்மனையின் மேற்சுவரை வெறித்து கொண்டு இருந்தான், தூக்கம் மறந்து போனது, சரியாக 40 நிமிடங்கள் முடிந்தது ஆனால் அது அவனுக்கு ஒரு யுகம் போல் இருந்தது, எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் தூக்கம் கிட்டவில்லை, எரிச்சலுடன் கட்டிலிலிருந்து எழுந்து அறையை விட்டு வெளியேறினான், அரண்மனையில் விருவிருவென்று நடந்தான், ஆங்காங்கே காவலர்கள் அதாவது சிப்பாய்கள் நின்று காவலில் ஈடுபட்டு கொண்டிருந்தனர், அரசரை கண்டதும் மரியாதை நிமித்தமாக வணக்கம் வைத்தனர், ஆனால் நமது பாகுபலியோ எதையும் கண்டுகொள்ளவில்லை, நேராக தன் தாயாரின் அறைக்கு சென்றான், மூடப்பட்டிருந்த அறையின் கதவை லேசாக தட்டினான் அம்மா நான்தான் என்ற மெல்லிய குரலோடு, உள்ளே வரலாம் என்ற பதில் கிடைத்ததும் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான், உள்ளே அவனுடைய தாய் தேவசேனா கட்டிலில் அமர்ந்து, வெள்ளை சேலையில் தீ பந்த ஒளியில் ஜோலித்துக்கொண்டு இருந்தாள்,
தேவசேனா : என்ன மகனே, நீ இன்னும் உறங்கவில்லை?
பாகுபலி : இல்லை தாயே.. எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை
தே : ஏன்?... என்னவாயிற்று மகனே... உடல்நிலை ஏதும் சரியில்லையா?
இந்த கேள்விக்கு நம் பாகுபலியிடம் பதில் இல்லை, ஏதாவது சொல்லி சமாளிக்க வேண்டுமே என்பதற்காக
பா : இல்லை தாயே.. உங்களை பார்க்க வேண்டும் போல் தோன்றியது
அப்டின்னு பச்சையா பொய் சொல்றான், இவன் வந்தது கஜானா சம்பந்தப்பட்ட விஷயத்தை பேசுவதற்காக, ஆனா அது எப்படி ஆரம்பிக்கிறது அப்படின்னு தெரியாம முழிச்சுக்கிட்டு இருக்கான், ஆனா இவன் சொன்ன பொய், தேவசேனாவோட மனசுல மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துச்சு, என்னதான் இருந்தாலும் அவளும் ஒரு தாய் தானே, 25 வருஷமா தன்னுடைய குழந்தையை பிரிந்த ஏக்கத்த என்னன்னு சொல்றது,
தே : இங்க வா (மெல்லிய குரலில்)
அப்டின்னு தான் பக்கத்துல மாட்ரஸ் மேல கை வச்சு, பக்கத்துல வந்து ஒக்காருன்ற மாதிரி சைகை செய்றா அவ முகத்துல சின்னதா ஒரு புன்னகை இருக்க தான் செய்து, நமக்கு பாகுபலிக்கு ஒண்ணுமே புரியல தலைய சொறிஞ்சுகிட்டே கட்டில்ல ஏறி அவ பக்கத்துல ஒக்கார்றான்,
அவன் திடிர்னு அம்மானு ஏதோ பேச வர, தேவசேனா அவனோட உதட்டு மேல ஆள் காட்டி விரலை வச்சு அவன பேச விடாம தடுக்றா
தேவசேனா : என்ன மகனே, நீ இன்னும் உறங்கவில்லை?
பாகுபலி : இல்லை தாயே.. எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை
தே : ஏன்?... என்னவாயிற்று மகனே... உடல்நிலை ஏதும் சரியில்லையா?
இந்த கேள்விக்கு நம் பாகுபலியிடம் பதில் இல்லை, ஏதாவது சொல்லி சமாளிக்க வேண்டுமே என்பதற்காக
பா : இல்லை தாயே.. உங்களை பார்க்க வேண்டும் போல் தோன்றியது
அப்டின்னு பச்சையா பொய் சொல்றான், இவன் வந்தது கஜானா சம்பந்தப்பட்ட விஷயத்தை பேசுவதற்காக, ஆனா அது எப்படி ஆரம்பிக்கிறது அப்படின்னு தெரியாம முழிச்சுக்கிட்டு இருக்கான், ஆனா இவன் சொன்ன பொய், தேவசேனாவோட மனசுல மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துச்சு, என்னதான் இருந்தாலும் அவளும் ஒரு தாய் தானே, 25 வருஷமா தன்னுடைய குழந்தையை பிரிந்த ஏக்கத்த என்னன்னு சொல்றது,
தே : இங்க வா (மெல்லிய குரலில்)
அப்டின்னு தான் பக்கத்துல மாட்ரஸ் மேல கை வச்சு, பக்கத்துல வந்து ஒக்காருன்ற மாதிரி சைகை செய்றா அவ முகத்துல சின்னதா ஒரு புன்னகை இருக்க தான் செய்து, நமக்கு பாகுபலிக்கு ஒண்ணுமே புரியல தலைய சொறிஞ்சுகிட்டே கட்டில்ல ஏறி அவ பக்கத்துல ஒக்கார்றான்,
அவன் திடிர்னு அம்மானு ஏதோ பேச வர, தேவசேனா அவனோட உதட்டு மேல ஆள் காட்டி விரலை வச்சு அவன பேச விடாம தடுக்றா


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)