[meenpa]

“எனக்கு தாங்கல, “ஸ்ட்ரெயிட்டா மெயின் சீனுக்கு போயிடலாம்,” என்றேன்.  நான் மெல்ல பாண்டையும் ஜட்டியையும் இறக்கினேன். 

 

அவள் கண்கள் விரிய உள்ளங்கையை வாயில் பொத்தினாள். “நிஜமாவா!” என்றபடி என்னுடயதை தொட்டு தடவிப் பார்த்தாள். 

 

“புஜ்ஜி என்ன இப்படி நட்டுக்கிட்டான்! இத்தனை நாள் இப்படி நீண்டுகிட்டு பார்த்ததேயில்லை! வீடு போற வரைக்கும் இவனுக்கு தூங்கிகிட்டு இருக்க முடியலையாக்கும்!  இவன் கோபமா குத்தினா கத்திடுவேன். பதுவுசா இடிக்க சொல்லுங்க.  பாச்சி வேணாம்ல? நான் ஐஸ் சாப்பிட வேணாமா? ஐஸ்ல கொஞ்சம் சாக்லேட் ஒட்டியிருக்கு, நக்கிடறேனே!”

 

ஆனால் நான் அவளை எழுப்பி திருப்பி குனிய வைக்க, அவள் மரத்தை பிடித்துக்கொண்டாள்.  அவள் இடுப்பை இறுக பற்றியபடி ஆரம்பித்த என் வேலை பத்து நிமிஷங்களுக்கும் மேலாக தொடர்ந்தது. அவள் எத்தனை பிரயத்தனம் பண்ணியும் அவளால் முனகலை அடக்க முடியவில்லை.

 

அவளுக்காக ஒரு சிறிய பிரேக் விட்டேன்.  அவர் நிமிர்ந்து திரும்பினாள்.

 

“நீங்க ரொம்ப மோசம்ங்க!  வெறி வந்த மாதிரி சக்கு சக்குன்னு குத்தறீங்க!  என்னால சத்தம் போடாம இருக்க முடியலை. யார்க்கேனும் கேட்டு அவங்க வந்துட்டாங்கன்னா மானம் போயிடும்!.  பின்னால சீட்டுக்கு போங்க,” என்றாள். 

 

நான், “காக்கா, குருவி தவிர யாரும் பார்க்க மாட்டாங்க.  ஆதி மனுஷன் காலத்துலிருந்தே காக்கா, குருவி, நரி, ஓநாய் எல்லாம் மனுஷனுங்க சளக் பண்றதை பார்த்துகிட்டுதான் இருக்குங்க,” என்றேன்.

 

“ஆமா, இந்த இடம் சேஃபான இடம்னா இங்க கூட்டிட்ட்டு வந்திருக்கீங்க?  இந்த இடத்துக்கு இதுக்கு முன்னால வந்திருக்கீங்களா?  மத்த ஆம்பளைங்க பொய் சொல்ற மாதிரியே புளுகனீங்க, உங்களோடதை இங்கயே வெட்டி வழியில பார்க்கற கோவில்ல படையலுக்கு போட்டுடுவேன், ஓகேவா?” என்று பொய் கோபம் காட்டினாள்.

 

நான் கார் பின் சீட்டில் உட்கார்ந்ததும் என் மேல் உட்கார்ந்தாள்.   “நானே செஞ்சிவிடறேன், …... உள்ள போயிடுச்சி! ……” என்றபடி என் உதடுகளை கவ்வினாள்.  

 

ப்ச் ப்ச் என்ற முத்த சத்தம் ஒரு பக்கம், லெதர் சீட் அசங்கல் சத்தம் மறுபுறம். 

 

“தங்கம்! ….. (சக் சக்) …… தங்கத்துக்கு என் பேர்ல ஆசையோ ஆசைடா!  ….. (சளக் சளக்) …… இன்னைக்கும் இடம், நேரம் பார்க்காம கேக்குது!  …. இந்த மாதிரி அவுட்-டோர்ல, காருக்குள்ள அப்பப்ப வச்சிக்கலாண்டா செல்லம் …... …. நைஸ்! நல்லா இருக்கு! …. ….. கார் டங்கு-டங்குன்னு ஆடறது தமா…. ஷ்ஷு! …….”

 

கொஞ்ச நேரத்தில் நான் தளர்ந்தேன்.

 

“சூப்பர்! சூப்பர்! சூப்பரா இருந்துச்சி!” என்றபடி அவள் என்னை செல்லமாக என் கன்னத்தை, கழுத்து பகுதியை கடித்தாள். 

 

நான் கார் எடுக்க போனபோது தானே ஓட்டுவதாக கேட்டாள்.  “டயர்டா இருப்பீங்க!” 

 

பதிலுக்கு நான், “நீ டபுள் டயர்டா இருப்ப.  ரெஸ்ட் எடு,” என்று சொல்லி ஸ்டார்ட் செய்தேன்.

 

வீடு திரும்பியதும் அடுத்த மூன்று நாட்களில் நான் அசைன்மெண்ட் எடுத்த மலைப் பகுதிக்கு திரும்பினோம்.

 

என் வேலைக்கு தேவையானது போக, கிட்சனுக்கு மிகவும் அவசியமான பாத்திரங்களையும், போதுமான சமையல் பொருட்களையும் மெல்லிய மெத்தை, தலையணை, கம்பளி, டோர்மேட், குளிக்க, துணி துவைக்க என பலவித அத்தியாவசியமானவற்றையும் எங்களுடன் கொண்டு வந்திருந்தோம்.

 

குழந்தையை எங்களுடன் கூட்டிகொண்டு வந்தால் சளி, காய்ச்சல் பிடித்துவிடும், மலைப் பகுதியில் நல்ல மருத்துவமனை இல்லை என்பதால் குழந்தையை பங்காளிகளின் பராமரிப்பில் விட்டுவிட்டு வந்தோம். 

 

கிளம்பும்போதே மனைவியிடம், “அந்த வீட்டில் பாதுகாப்புக்கு வாசல்ல காமிரா செட் பண்ணிடட்டுமா?” என்று கேட்டேன். 

 

அவள் கண் சிமிட்டி சில்மிஷ புன்னகையுடன், “ஓ, ஆடியோவுல கேட்கறது திருப்தி இல்லையோ?  வீடியோவிலும் பார்க்கணுமோ? அப்போ ஒன்னு செய்ங்க, இன்னொரு காமிராவை உள்ரூம்லயும் மாட்டிட்டா நான் பாதுகாப்பா இருக்கனான்னும் பார்க்கலாமே!” என்றாள்.    

 

“ஓகே, ஆர்டர்!” என்று நான் சொன்னதும் அவள் என் தலையில் செல்லமாக குட்டி, “வேலைக்கு போற இடத்தில் வேலைய பார்க்காம நான் பெட்ல புரள்றதை வீடியோவில் பார்த்து கக்கிட்டு டயர்டா வந்துடாதீங்க. அப்புறம் ராத்திரியில எப்படி குடித்தனம் பண்றதாம்?” என்றாள்.