06-10-2025, 08:33 PM
(This post was last modified: 26-07-2026, 03:38 PM by Venusboy. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
இப்படித்தான் அவனை சீண்டிக் கொண்டே இருந்தேன் கார்த்தி.
இப்போ என்னோட கவனத்துக்கு வந்திருந்தான்.
“அடுத்த வாரம் எப்போ சண்டே வரும்…” அப்படி நான் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தேன்.
அவனும் காத்துக் கொண்டிருந்தான் என்பது தெரிஞ்சுது.
ஒரு வழியா சண்டே மாலை வீட்டுக்கு வந்தான்.
வந்தவனுக்கு வாய் திறக்கவே இல்லை. நிறைய ஹக் பண்ணிட்டான். அவன் அழைப்பின் இறுக்கம் என்னைச் சிரிச்சுப் போட வச்சாது.
நான் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன். ஆனா சிரிச்சுக்கிட்டே அவன் முகத்தைப் பார்த்தேன்.
நானும் சிரிச்சுக்கிட்டே பதில் சொன்னேன்.
அவன் கரம் என் தோளை மெதுவாகத் தட்டினான்.
“ஷர்மி அக்கா… நீங்க ரொம்ப சிரிச்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க…” அவன் சொன்னான்.
“போதும் போடா… உங்களுக்கும் புடிச்சுதானே பேசுறது… சொல்லு…” நான் கேட்டேன்.
அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே,
“பொறுக்கி… பொறுக்கி… முதல்ல அக்கா… நடிக்காதீங்க… உங்களுக்கும் பிடிக்கும்தானே பேசுறது…”
“கார்த்தி…” நான் மெல்ல சொன்னேன். இன்று நான் கொஞ்சம் நடிச்சேன். ஆனா அவன் அதை கண்டுகொள்ளவில்லை.
நாங்க பேசிக்கிட்டே உக்காந்தோம்.
அவன் என்னைப் பார்த்து,
“அக்கா… நீங்க ரொம்ப ஹேப்பியா இருக்கீங்க பாக்குறதுக்கு… எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு…”
“சீ… போதும்… ஸ்டாப் பண்ணு…” நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.
அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே தொடர்ந்தான்.
“சார்மி அக்கா… பெட்ரூம் இல்ல… ஹால்ல உக்காந்து பேசலாமா… இங்கேயே உக்காந்தா சௌகரியமா இருக்கும்…”
சொல்லிட்டு என்னை அழைச்சுக்கொண்டு ஹால்ல போனான்.
நாங்க பேசிக்கிட்டே உக்காந்தோம்.
“கார்த்தி… மெதுவா பேசு… என்னைக் கேலி பண்ணாதே…” என்று நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.நாங்க ஹால்ல உக்காந்திருந்தோம். கார்த்தி என்னைப் பார்த்து சிரிச்சுக்கிட்டே பேசினான்.
“அக்கா… நீங்க இன்னிக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க. அந்த சாரி உங்களுக்கு ரொம்ப பொருந்துது.”
நான் கொஞ்சம் கூச்சப்பட்டு,
“போதும் போடா… இப்படிப் பாராட்டிக்கிட்டே இருக்காதே. எனக்குத் தெரியும் நீ என்ன நினைக்கிறன்னு.”
அவன் மெதுவா என் பக்கம் நகர்ந்தான். அவன் தொடை என் தொடையைத் தொட்டது.
“நான் என்ன நினைக்கிறேன்னு தெரியுமா அக்கா? நீங்க சிரிச்சு சிரிச்சுப் பேசும்போது உங்க லிப்ஸ் ரொம்ப அழகா இருக்கு. முத்தம் கொடுக்கணும்னு தோணுது.”
நான் அவனைப் பார்த்தேன். அவன் கண்கள் என்னை விடாமல் பார்த்துக்கிட்டிருந்தது.
“கார்த்தி… இப்படிப் பேசாதே… நான் உன் அக்கா…”
அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே என் கையைப் பிடித்தான்.
“அக்கான்னு சொல்லிக்கிட்டே உங்க கையை இப்படிப் பிடிக்கிறேன் பாருங்க. உங்க கை ரொம்ப மென்மையா இருக்கு.”
அவன் கை என் உள்ளங்கையை மெதுவா வருடியது. பிறகு என் மணிக்கட்டைத் தொட்டு, மெல்ல மேலே தூக்கினான்.
“இந்தக் கையில் முத்தம் வச்சா என்ன ஆகும் அக்கா?”
நான் மூச்சை இழுத்து,
“கார்த்தி… போதும்… இப்படிச் செய்ய வேண்டாம்…”
இப்போ என்னோட கவனத்துக்கு வந்திருந்தான்.
“அடுத்த வாரம் எப்போ சண்டே வரும்…” அப்படி நான் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தேன்.
அவனும் காத்துக் கொண்டிருந்தான் என்பது தெரிஞ்சுது.
ஒரு வழியா சண்டே மாலை வீட்டுக்கு வந்தான்.
வந்தவனுக்கு வாய் திறக்கவே இல்லை. நிறைய ஹக் பண்ணிட்டான். அவன் அழைப்பின் இறுக்கம் என்னைச் சிரிச்சுப் போட வச்சாது.
நான் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன். ஆனா சிரிச்சுக்கிட்டே அவன் முகத்தைப் பார்த்தேன்.
நானும் சிரிச்சுக்கிட்டே பதில் சொன்னேன்.
அவன் கரம் என் தோளை மெதுவாகத் தட்டினான்.
“ஷர்மி அக்கா… நீங்க ரொம்ப சிரிச்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க…” அவன் சொன்னான்.
“போதும் போடா… உங்களுக்கும் புடிச்சுதானே பேசுறது… சொல்லு…” நான் கேட்டேன்.
அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே,
“பொறுக்கி… பொறுக்கி… முதல்ல அக்கா… நடிக்காதீங்க… உங்களுக்கும் பிடிக்கும்தானே பேசுறது…”
“கார்த்தி…” நான் மெல்ல சொன்னேன். இன்று நான் கொஞ்சம் நடிச்சேன். ஆனா அவன் அதை கண்டுகொள்ளவில்லை.
நாங்க பேசிக்கிட்டே உக்காந்தோம்.
அவன் என்னைப் பார்த்து,
“அக்கா… நீங்க ரொம்ப ஹேப்பியா இருக்கீங்க பாக்குறதுக்கு… எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு…”
“சீ… போதும்… ஸ்டாப் பண்ணு…” நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.
அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே தொடர்ந்தான்.
“சார்மி அக்கா… பெட்ரூம் இல்ல… ஹால்ல உக்காந்து பேசலாமா… இங்கேயே உக்காந்தா சௌகரியமா இருக்கும்…”
சொல்லிட்டு என்னை அழைச்சுக்கொண்டு ஹால்ல போனான்.
நாங்க பேசிக்கிட்டே உக்காந்தோம்.
“கார்த்தி… மெதுவா பேசு… என்னைக் கேலி பண்ணாதே…” என்று நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.நாங்க ஹால்ல உக்காந்திருந்தோம். கார்த்தி என்னைப் பார்த்து சிரிச்சுக்கிட்டே பேசினான்.
“அக்கா… நீங்க இன்னிக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க. அந்த சாரி உங்களுக்கு ரொம்ப பொருந்துது.”
நான் கொஞ்சம் கூச்சப்பட்டு,
“போதும் போடா… இப்படிப் பாராட்டிக்கிட்டே இருக்காதே. எனக்குத் தெரியும் நீ என்ன நினைக்கிறன்னு.”
அவன் மெதுவா என் பக்கம் நகர்ந்தான். அவன் தொடை என் தொடையைத் தொட்டது.
“நான் என்ன நினைக்கிறேன்னு தெரியுமா அக்கா? நீங்க சிரிச்சு சிரிச்சுப் பேசும்போது உங்க லிப்ஸ் ரொம்ப அழகா இருக்கு. முத்தம் கொடுக்கணும்னு தோணுது.”
நான் அவனைப் பார்த்தேன். அவன் கண்கள் என்னை விடாமல் பார்த்துக்கிட்டிருந்தது.
“கார்த்தி… இப்படிப் பேசாதே… நான் உன் அக்கா…”
அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே என் கையைப் பிடித்தான்.
“அக்கான்னு சொல்லிக்கிட்டே உங்க கையை இப்படிப் பிடிக்கிறேன் பாருங்க. உங்க கை ரொம்ப மென்மையா இருக்கு.”
அவன் கை என் உள்ளங்கையை மெதுவா வருடியது. பிறகு என் மணிக்கட்டைத் தொட்டு, மெல்ல மேலே தூக்கினான்.
“இந்தக் கையில் முத்தம் வச்சா என்ன ஆகும் அக்கா?”
நான் மூச்சை இழுத்து,
“கார்த்தி… போதும்… இப்படிச் செய்ய வேண்டாம்…”


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)