06-10-2025, 05:05 PM
(This post was last modified: 26-07-2026, 03:25 PM by Venusboy. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
மூன்று-நான்கு வாரங்கள் கடந்துவிட்டன. கார்த்தி எங்கே போனான் என்று நான் தொடர்ந்து விசாரித்துக் கொண்டிருந்தேன்.
ஒருநாள் அவனுடைய அம்மா என்னிடம் வந்தார்கள். முகத்தில் தெளிவான வருத்தம். “மேடம், கார்த்தி இந்த செமஸ்டர் எக்ஸாமில் மிகக் குறைவான மார்க் எடுத்திருக்கிறான். டியூஷனுக்கு வந்த வரைக்கும் நல்லா படிச்சுட்டு வந்தான். இப்ப வராம போன பிறகு ஒழுங்கா மார்க் வரவே இல்ல,” என்று சொன்னார்கள்.
நான் சும்மா கேட்டேன்: “சரி… ஏன் டியூஷனுக்கு வரல?”
அம்மா சற்றே தயங்கினார்கள். “இல்ல… அதனால அவனுக்கு ரொம்ப டயர்டா இருக்கு. காலேஜ் முடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு வந்து மறுபடியும் டியூஷனுக்கு போறது கஷ்டமா இருக்குன்னு சொல்றான்.”
நான் உடனே சொன்னேன்: “சொல்லுங்க அவனிடம். வந்தாலும் நான் டியூஷன் எடுக்கிறேன். காலேஜ் டயர்டு இருந்தாலும் பரவாயில்ல. அவன் கண்டிப்பா வருவான்.”
அன்றைய மாலை கார்த்தி என் டியூஷனுக்கு வந்தான்.
நான் அவனைப் பார்த்து நேரடியாகக் கேட்டேன்: “என்ன கார்த்தி… என் மேல அவ்வளவு கோவமா?”
அவன் பதில் சொல்லாமல், தலையைக் கொஞ்சம் கீழே வைத்து, உட்கார்ந்தபடியே ஒரு விதமான நெளிச்சலுடன் அமர்ந்திருந்தான்.
ஒருநாள் அவனுடைய அம்மா என்னிடம் வந்தார்கள். முகத்தில் தெளிவான வருத்தம். “மேடம், கார்த்தி இந்த செமஸ்டர் எக்ஸாமில் மிகக் குறைவான மார்க் எடுத்திருக்கிறான். டியூஷனுக்கு வந்த வரைக்கும் நல்லா படிச்சுட்டு வந்தான். இப்ப வராம போன பிறகு ஒழுங்கா மார்க் வரவே இல்ல,” என்று சொன்னார்கள்.
நான் சும்மா கேட்டேன்: “சரி… ஏன் டியூஷனுக்கு வரல?”
அம்மா சற்றே தயங்கினார்கள். “இல்ல… அதனால அவனுக்கு ரொம்ப டயர்டா இருக்கு. காலேஜ் முடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு வந்து மறுபடியும் டியூஷனுக்கு போறது கஷ்டமா இருக்குன்னு சொல்றான்.”
நான் உடனே சொன்னேன்: “சொல்லுங்க அவனிடம். வந்தாலும் நான் டியூஷன் எடுக்கிறேன். காலேஜ் டயர்டு இருந்தாலும் பரவாயில்ல. அவன் கண்டிப்பா வருவான்.”
அன்றைய மாலை கார்த்தி என் டியூஷனுக்கு வந்தான்.
நான் அவனைப் பார்த்து நேரடியாகக் கேட்டேன்: “என்ன கார்த்தி… என் மேல அவ்வளவு கோவமா?”
அவன் பதில் சொல்லாமல், தலையைக் கொஞ்சம் கீழே வைத்து, உட்கார்ந்தபடியே ஒரு விதமான நெளிச்சலுடன் அமர்ந்திருந்தான்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)