[Kama pithan]

தீபாவளி அன்று காலை 5:30 மணி தெருவில் வெடி வெடிக்கும் சத்தம் மித்ரனின் தூக்கத்தை கலைத்தது. கண் விழித்ததும் பக்கம் இருந்த டேபிள் மேலே அத்தை மகள் பல்லவி அணிவதாக முன்கூட்டியே பேசிக்கொண்ட மஞ்சள் நிற தாவணி இருப்பதை பார்த்தான்.

அங்கே தனது பாத்ரூமில் வரும் தண்ணீர் சத்தம் தன் அத்தை மகள் பல்லவி தான் என்று உறுதி செய்தான். சிறு வயதில் இருந்தே இருவரும் ஒன்றாக சுற்றி திரிந்து வாலிப வயது சிலுமிசங்கள் வரை எல்லை மீறாமல் அளவாக அனுபவித்து வந்தனர்.

மித்ரன் 20 வயது வாலிபன் நல்ல ஸ்போர்ட்ஸ்மேன் போன்ற உடல் வாகு. உயரமான கம்பீரமான தோற்றம் மாநிறம் சில பெண்களின் ஆசை நாயகன். இன்று வரை அத்தை மகள் பல்லவியை தவிர எந்த பெண்ணையும் கண்ணியம் தவறிப் பார்த்து கூட இல்லை. 

அத்தை மகள் குழித்து விட்டு எப்படி வருவாள் என்ன தரிசனம் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்து காத்திருந்தான் 

சொர்க்கதின் வாசல் திறப்பதை உணர்ந்து போர்வையை இலூத்து மூடிக்கொண்டு ராசிக்க ஆயத்தமானன் 


வாசலுக்கு வெளியே வந்து பலிர் வெள்ளை நிற பாதங்கள் கண்ணில் பட்டவுடன் கரெண்ட் போயிருசி 


கால் அளவு கிடைச்ச தரிசனம் முழுசா கிடைக்காதனு நினைக்கும் போதே பகிர் என்று வந்த மின்சாரம் பாவாடை மறைக்காத மேல் முதுகில் இருக்கும் நீர் துளிகளை வைரங்கள் போல பிரதிபலிக்க 

அதை மீறி ஜொலிக்கும் இந்த முதுகு பல்லவி 5 என்று உணர்ந்தான் 


இவ்வளவு அகலமான முதுகு இல்லை அவளுக்கு கைக்கு அடக்கமான உடல் கொண்ட பல்லவி இல்லை இது.

இருந்தாலும் இதை ரசிப்பதை தவிர்க்க முடியாமல் படபடப்புடன் ஒரு வேளை முன் அழகையும் பார்த்து விட மனம்g hyd துடிக்க

அந்த தருணம் வந்தது வாயில் பாவாடையை கடித்து கொண்டு கட்டிலின் ஒரு மூளையில் மித்ரன் கால் அருகே இருந்த பிராவை எடுக்க குனியும் பொழுது ஏற இறங்க தெரிந்த முலையைக் எச்சில் ஊற பார்த்து கொண்டு இருந்தவன் மேலே முகத்தை பார்த்தவுடன் 

இதயம் படபடக்க தனது தாயை தான் இவளோ நேரம் ரசிச்சேன் என்ற குற்ற உணர்வு வந்தது