[Animal instincts]

నా  నిజ జీవితం లో జరిగిన అనుభవమ్ మీతో పంచుకోవాలని అనుకుంటున్న... నచ్చితే ఒకే నచ్చకపోయినా లైట్.  ఇక కథ లోనికి వెళ్తే
అప్పుడు నా వయసు అనుకుంట వయసు సరిగ్గా గుర్తు లేదు.
మా ఇంట్లో మేము నలుగురం వుంటాము నేను , చెల్లి .  అమ్మ 38 నాన్న గారు 42+
మాది రెండు పోర్షన్ ల ఇల్లు ఒక పోర్షన్ లో మేము ,  ఇంకొక పోర్షన్ లో ఒక మొగుడు వదిలేసిన అవిడ, తన కూతురు వుంటారు. అవిడ కొంచెం ఎత్తుగా బలంగా కాస్త నలుపుగా వుంటది.
  ఇంక అమ్మ విషయానికి వస్తే చూద్దని అందంగా తెల్లగా చక్కగా వుంటది నిండుగా పైట కప్పుకొని పద్ధతిగా వుంటూ తన పని ఏదో తను చూసుకుంటూ మమ్మల్ని జాగ్రత్త గా చూసుక్కునేది నాన్న గారికి ఓన్ లారీ వుండేది ఒకోసారి ట్రిప్ లో వెళ్తే వారం పది రోజులు వచ్చేవాడు కాదు. ఈ లోపు మాకు కావాల్సిన అన్ని సరుకులు డబ్బులు ఇచ్చి వెళ్ళేవాడు  పక్కింటావిడ పేరు అచ్చమ్మ  అవిడ కి వూర్లో సంగతులు అన్ని కావాలి వూర్లో ఎవరూ ఎవరినీ వుంచుకున్నారు ఎవరూ ఎవరితో పడుకున్నారు అన్ని ఇలాంటివి తెలుసుకోడానికి ఉత్సాహం చూపించేది  అవి వచ్చి అమ్మతో చెప్పడానికి చూసేది కానీ అమ్మ సున్నితంగా ఏంటి అక్క నువ్వు అని నవ్వి ఊరుకునేది.
నాన్న అలా చాలా రోజులు త్రిప్పులకు వెళ్ళడం వలన టైం పాస్ కావడానికి అమ్మ కూడా అలాంటివి వినడానికి బాగా అలవాటు పడింది.
 మేము రాత్రులు తొందర తినేసేవల్లం  8కి  బోజనాలు అయిపోయేవి 
అమ్మ నులక మంచం మీద కూర్చునేది అలా చల్ల గాలికి నేను అడుగు మీద కూర్చొని పుస్తకాలు ముందు వేసుకొని చదుకునే వాడిని.
ఒక రోజు అమ్మ అలా చల్ల గాలికి మంచం మిద కూర్చుంది అవిడ వచ్చి పక్కన కూర్చుని కబుర్లు మొదలు పెట్టింది  నేను సరిగా  పట్టించుకోలేదు కొంత సేపటికి అమ్మ చీ పో అక్క అని అవిడ భుజం మీద చిన్నగా కొట్టి సిగ్గుపడుతుంది. నేను ఏమయింది అని అలానే చూస్తూ వున్న అవిడ మోచెయ్యి చూపించి ఇంత ( మూరెడు వుంటది అన్నట్టుగా) అని సైగ చేసింది. అమ్మ ఏమో అమ్మో అవునా అన్నట్టుగా గుండె మీద చేయి వేసుకొని  షాక్ అయినట్టుగా అవిడనే చూస్తూ ఉండిపోయింది. నిజమా అక్కా అని అమ్మ ఆశ్చర్యంగా చూడగానే ,  అవిడ అవునే అని మెల్లగ  ఎదో చెప్పింది అమ్మ చెవిలో అమ్మ  మోకం అంత ఎర్రగా అయిపోయే సిగ్గుతో
అయినా దానికి ఏం పోయేకాలం అక్క వాళ్ళ ఆయన బ్యాంక్ లో పని చేస్తాడు కదా ఎవరికి అయినా తెలేస్తే పరువూ పొద అన్నది. ఆయన్ని ఒక సారి మరిగిన వాళ్ళు మళ్ళ మళ్ళ  కావాలంటారు ఏ పిచిదాన అని నవ్వింది.  అమ్మ అవునా అన్నది 
అలా కొన్నాళ్ళకి ఆ బ్యాంక్ లో పనిచేసే ఆయనకి వేరే వీరు ట్రాన్స్ఫర్ అవడం వల్ల అవిడ కూడా వూరు వదిలిపెట్టి వెళ్ళిపోయింది.

కొన్ని రోజులకు అవిడ కొన్ని పూలు పెట్టుకొని వచ్చి అమ్మ కి ఇచ్చింది ఎక్కడవి అక్క అంటే అటుగా వెళ్తుంటే రెడ్డి గారి తోటలో వున్నాయి రెడ్డి గారు కోసుకొని వెళ్ళు అంటే తీసుకొని వచ్చాను నీకు కొన్ని ఇవ్వమని రెడ్డి గారు మరి మరి చెప్పారు తెలుసా తీసుకో లేదంటే మళ్ళ నా మీద ఎగురుతారు అని నవ్వింది అమ్మ కూడా నిజమా అక్క అని నవ్వుతూ తీసుకుంది అమ్మ కి పూలు అంటే ఇష్టం బాగా.

అలా రోజు కాకపోయినా, అప్పుడప్పుడు ఆయన ఇచ్చారు అని ఏదో ఒకటి తెస్తూనే వుండేది అమ్మ కి. అమ్మ మొదట్లో మొహమాట పడినా తర్వాత అలవాటు అయింది తీసుకోడం ఒక సారి మేము మార్కెట్ కి వెళ్తుంటే ఆయన కనిపించి దారిలో చెరుకు రసం ఇప్పించాడు మాకు మా మీద చాలా అభిమానం చూపించాడు ఆయన ఎదురుగా వున్నంత సేపు అమ్మ తల దించుకునే వున్నది.
ఆయన వెళ్లిపోయాక అత్త ఆయన కోసం ఒకటే పొగడ్తలు దారి పొడుగునా అయన ఇంత మంచివాడు అంత మంచి వాడు పాపం ఒకడే ఉంటున్నాడని చెప్తూ దారిపొడుగునా అమ్మ కూడా సైలెంట్ గా వినేది
ఒక రోజు  సాయంత్రం  మేము అరుగు మీద కూర్చుని టీ  తాగుతున్నము ఈ లోపు అవిడ వచ్చింది పద్మ  అంటూ (అమ్మ పేరు పద్మ చెప్పలేదు కదా) ఏంటి అక్కా హడావిడి అని అమ్మ వెళ్లి ఇంకొక గ్లాస్ లో టీ పోసి ఇస్తూ అడిగింది అవిడ టీ తీసుకొని  చేతిలో సంచి అమ్మ కి ఇస్తూ రెడ్డి గారు నీకు ఇవ్వమని ఇచ్చారే అన్నది. నాకా అని మా ఆచర్యంగా చూస్తుంటే అవునే నీకే నువ్వంటే ఆయనకి అదో రకమయిన అభిమానం అన్నది అమ్మ ఏం అనలేదు సైలెంట్ గా వుంది కాసేపు పోయాక ఆయన చాలా మంచి వాడే పైగా నువ్వంటే అభిమానం వుంది రోజ్ నీ కోసమే అడుగుతూ వుంటాడు తెలుసా అన్నది న కోసమా  అని అమ్మ షాక్ అయి న కోసం అని ఆవిడని చూసింది అవును పద్మ న కోసమే అడుగుతూ వుంటాడు ఏం చేస్తుంది ఎలా వుంది ఎప్పుడు నీ గోలే అమ్మ సైలెంట్ గా వుంది అదే మళ్ళ కలగ చేసుకుని ఒక సారి అలొసించవే అని చెప్పింది అమ్మ బుజం మీద చేయు వేసి .
అమ్మ మెల్లగ తల ఎత్తి నా వైపు చూసింది అవిడ వెంటనే నాకు ఒక మామిడి పండు ఇచ్చి ఒరీ పోయి తిను అన్నది  అమ్మ కూడా బట్టలు నిండా చేసుకోకుండా తినాలి సరేనా అన్నది నేను సరే అమ్మ అని దూరంగా వెళ్లి తింటున్న  వాళ్ళు కొంత సేపు మాట్లాడుకున్నాక అవిడ వెళ్ళిపోయింది  అమ్మ పనుల్లో పడింది.

రోజు లానే ఆ రోజు కూడా త్వరగా తినేశాము అమ్మ అవిడ నులక మంచం మీద కూర్చుని  పూలు కుట్టుకుంటున్నారు ఈ లోపు వీధి గేట్ ఎవరో తీసిన చప్పుడు వచ్చింది 
ఎవరా అని అందరం ఒకే సారి తల ఎత్తి అటు చూశాం ఎదురుగా రెడ్డి గారు తెల్లటి లుంగీ లాల్చీ వేసుకొని లోనికి వస్తు కనిపించారు ఆయన్ని చూడగానే అవిడ ఇంక అమ్మ లేచి నిలుచున్నారు అవిడ రండి రండి అని మంచం చూపించింది కూర్చోమని ఆయన నవ్వుతూ మంచం మీద కూర్చున్నాడు అవిడ అమ్మ నీ తన బుజం తో గుద్దింది అమ్మ మెల్లగ నమస్తే చెప్పింది ఆయన నవ్వాడు  ఆయన చేతిలో ఎదో బట్టల కవర్ వుంది అది తీసి అమ్మ కి ఎవ్వబోయాడు అమ్మ సైలెంట్ గా వుంది తీసుకొకుండా ఆయన తీసుకో పద్మ నీకోసమే rajamundry velli తీసుకొచ్చాను అన్నాడు. అమ్మ అలానే తల దించుకొని మెల్లగ వద్దు అండి అన్నది. ఈ లోపు అచ్చమ్మ కలగ చేసుకొని అంత దూరం నుండి తీసుకొస్తే వద్దు అనకూడదే తీసుకో అంత పెద్దవారు మనకోసం తేవడమే గొప్ప అని అమ్మ నీ బలవంతం చేస్తుంది ఆయన లేచి తీసుకో పద్మ ఎవరికి తెలీదు లె అని ఆ కవర్ అమ్మ చేతిలో పెట్టాడు అమ్మ ఇంక చేసేది లేక ఆ కవర్ తీసుకుంది.........

................