[Dheena dhayalan]

மாடிக்கு சென்ற அசோக் அம்மாவை தேடினான் அவள் ஒரு மூலையில் நின்று கொண்டு இருந்தாள் இவன் மெதுவாக அடிமேல் அடி வைத்து அவள் பக்கத்தில் சென்றான் ம்மா என்றான்

அவள் திரும்பவில்லை பின் திரும்பவும் ம்மா என்றான் அவள் இப்போது திரும்பி பார்த்தாள் அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக வந்து கொண்டிருந்தது அவன் பக்கத்தில் சென்று ம்மா என் மா அழுகுற ப்ளீஸ் அழாதம்மா என்றான்

அவள் மேலும் அழுதாள் அவன் கையை கொண்டு கண்ணீரை தொடைக்க சென்றான் அவள் அவன் கையை தட்டிவிட்டு இப்போ உனக்கு என்னடா வேணும் நான் தானே இந்தா எடுத்துக்கோ எடுத்துக்கோ என்று அழுது கொண்டே கையை விரித்து அழைத்தாள்

அவன் ம்மா என்ம்மா இப்படில்லாம் பேசுற என்றான் அவள் எப்படிடா பேசுறேன் எப்படி பேசுறேன் என்றாள் இல்லம்மா நான் சும்மா விளையாட்டுக்கு தான் சொன்னேன் மா அது உனக்கு இவ்ளோ காயப்படுத்தும்ன்னு தெரியலமா என்றான் எதுடா விளையாட்டு எது விளையாட்டு இப்படி டபுள் மீனிங்ள அம்மாட்ட பேசுறது தான் விளையாட்டா உனக்கு என்னடா வேணும் நான் உன் கூட படுக்கனும் அதான வாடா வந்து எடுத்துக்கோ ஆனா இதுக்கப்புறம் என் முகத்துலயே முழிக்க கூடாது என்றாள்

அவன் ம்மா அப்படில்லாம் இல்லம்மா ப்ளீஸ் இப்படி பேசாதம்மா என்று அவள் காலை கட்டி கொண்டு அழ ஆரம்பித்தான் அவள் விடு டா விடு டா என்று காலை உதறினாள் அவன் விடாமல் காலை பிடித்து கொண்டு சாரிம்மா உன்ன எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் மா எனக்கு என் உன் மேல இப்படி தோனுச்சுன்னு தெரியல்லம்மா நீ வேணும்னா இப்பவே என்ன கொன்னு போட்றுமா என்று அழுதான்

அவன் அழுவதை பார்த்து கொஞ்சம் மனம் இறங்கி சரி விடு என்றாள் அவன் இல்ல நான் விட்டா நீங்க போயிடுவிங்க என்றான் அவள் இல்ல போகமாட்டேன் விடு என்றாள் அவள் சொல்லவும் அவன் அவள் காலை விட்டு மேலே எழுந்தான்

பின் இருவரும் மாடி தரையில் உடகார்ந்திருந்தனர் அமைதியாக இருந்தனர் பின் அசோக் தான் ஆரம்பித்தான் ம்மா சாரிம்மா இனி அப்படி பேச மாட்டேன் மா என்றான் அவள் சரி என்று தலையை ஆட்டினாள்

பின் அவள் உன்ன நல்லா தானடா வளர்த்தேன் நீ மட்டும் ஏன்டா இப்படி மாறுன என்றாள்
தெரியலம்மா என் இப்படி மாறுனன்னு ஆனா உன்ன என்னால மறக்க முடியல்ல நீ சத்தியம் பண்ண நாளுள இருந்து நான் உன் கூட வாழ ஆரம்பிச்சுட்டேன் ம்மா இப்போ என்னால அதுல இருந்து வெளியே வர முடியல என்றான்

நீ வேணா என்ன கொன்னுறுமா அப்போதாவது நீ நிம்மதியா இருப்பல்ல என்றான் அவள் என்னால அப்படியெல்லாம் பண்ண முடியாதுடா இப்போ என்ன உனக்கு நான் வேணும் அவ்ளோதானா என்னால மனச சட்டுன்னு மாத்த முடியாது ஆனா கொஞ்சம் டைம் கொடு என்றாள்

அவன் சரிம்மா எவ்ளோ டைம்னாலும் எடுத்துக்கோங்க ஆனா நல்ல முடிவா சொல்லுங்க என்றான் அவள் முயற்ச்சி பண்றேன் என்றாள்
ஆனால் அதுவரைக்கும் நீ என்ன தொந்தரவு பண்ண கூடாது என்றாள்

அவன் சரி என்றான் நானும் என் மனச மாத்த ட்ரை பண்றேன் சரி நான் கீழே போறேன் நீ கொஞ்சம் கழித்து வா என்றாள் அவனும் சரி என்றான்

அவள் கீழே சென்றாள் அப்போது அவள் நடக்கும் போது சூத்து குழுங்கியது அதை வாயை பிளந்து பார்த்தான் நடந்து சென்றவள் ஒரு நிமிடம் பின்னால் திரும்பி பார்த்தாள்

ஆனால் அவன் அதை பொருட்படுத்தாமல் தொடர்ந்து அவள் சூத்தையை பார்த்தான் அவள் வாயுக்குள் உன்னல்லாம் திருந்தவே முடியாதுடா என்று முனங்கி கொண்டே கீழே சென்றாள்

அவன் மனதுக்குள் எப்படியோ அம்மாவே நம் கூட படுக்க வைக்க யோசிக்கிறேன்னு சொல்லிட்டா நம்ம இப்போ பார்த்தையும் தப்பா நினைக்கல இனிமேல் அவள சீக்கிரமே பண்ணிடலாம் என்று கீழே வந்தான்