[Dheena dhayalan]

அசோக்கிற்க்கு அம்மா அப்படி சொல்லிவிட்டு போனது மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது இங்கே உள்ளே வந்த வசந்திக்கு என்ன பண்ணன்னு சொன்னா பண்ணிருவியா என்று கேட்டது அவளை உறுத்திக் கொண்டே இருந்தது

அவனை ரொம்ப கஷ்டபடுத்திட்டோம் அவன் வயசு அப்படி அவன புரிஞ்சுக்காம இருந்துட்டோம்
இப்போ என்ன பண்ணலாம் அவன்ட்ட சாரி கேட்டும் அவன் முகம் கஷ்டமா தான் இருந்துச்சு என்ன பண்ணலாம் சரி அவன்ட்டயே கேட்கலாம் என்று முடிவு பண்ணி நைட்டியை மாற்றி விட்டு வெளியே வந்தாள்

அசோக் டீவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான் அவன் பக்கத்தில் சென்று அமர்ந்தாள் அவனிடம் டேய் என்றாள் அவன் திரும்பி சொல்லுக்கா என்றான் அவள் டேய் உன்னை அடிச்சது என் மனச ரொம்ப தொந்தரவு பண்ணுது அதுக்கு பதிலா நான் உனக்கு எதாவது செய்யனும்ன்னு தோனுது என்ன வேணும் கேளு என்றாள்

அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாம் என்றான் அவள் அப்படில்லாம் இல்ல எதாவது கேளு என்றாள் அவன் நான் கேட்டா உன்னால குடுக்க முடியாது என்றான் அவள் தப்பாலாம் எதும் கேட்க்க கூடாது என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள் எனக்கு தப்பா தான் கேட்க்க தோணுது என்று சொல்லி முடித்தான் அவள் என்ன பேச என்று தெரியாமல் முளித்தாள்

பின் சிறிது நேரம் அமைதிக்கு பிறகு சரிடா தப்பான்னா எந்த மாதிரி என்றாள் அவன் அவள் நைட்டிக்கு மேல் புடைத்து கொண்டிருந்த மொலையை வெறித்து பார்த்தாள் அதை கவனித்த அவள் தன் கையை கட்டுவது போல மொலையை மறைக்க முயன்றாள்

பின் அவன் இல்லக்கா நான் தப்பா தான் கேட்க்க போறேன் ஆனால் அதே உன்னால குடுக்க முடியாது என்றான் அவள் சிறிது நேரம் யோசித்தால் பின் சரிடா நீ கேட்குறத தரேன் என்றாள் அவன் நிஜமாவா என்றான் அவள் ம் என்றாள்

பின்ன நான் கேட்டதுக்கப்புறம் தரமாட்டேன்னு சொல்ல கூடாது என்றான் அவள் ஒருவித கலக்கத்துடனயே தலையை ஆட்டினாள்

அவன் சொல்ல ஆரம்பித்தான் எனக்கு பெரிய ஆசைல்லாம் இல்லக்கா உன்ன ஆசை தீர கட்டிபிடிக்கனும் அது போதும் என்றான் அதை கேட்க்கவும் அவள் அதிர்ச்சியாக உட்கார்ந்திருந்தாள்

அவன் அவள் கையை பிடித்து உசுப்பினான் என்னக்கா அதிர்ச்சியா இருக்க என்றான் அவள் ஒன்னுமில்ல டா என்றாள் அவன் அதான்க்கா நான் சொல்லமாட்டேன்னு சொன்னேன் என்றான்

அவள் அது இல்லடா கொஞ்சம் யோசிக்கனும் டைம் வேண்டும் என்றாள் அவனும் சரிக்கா நீ நல்ல யோசிச்சு சொல்லு என்று எழுந்து ரூமிற்குள் சென்றான்

அப்படியே இரண்டு நாள் கழிந்தது
ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை வசந்தி யோசிக்க ஆரம்பித்தாள் என்ன இவன் கட்டிபிடிக்கனும்ன்னு கேட்குறான் என்ன பண்ண என்று யோசித்தாள்

ஏற்கனவே செல்வம் செய்ததில் இருந்து வெளியே வரமுடியாமல் தவித்து இப்போது தான் கொஞ்சம் மாறி இருந்தாள் அதற்க்குள் இவனும் இப்படி கேட்கிறானே என்று நினைத்தாள்

பின் அவள் மனசாட்சி அவளிடம் பேச தொடங்கியது என்ன இருந்தாலும் அவனை நீ அடித்திருக்க கூடாது அவன் வயசு அப்படி அதனால் அப்படி செய்திருப்பான் அதுமட்டுமல்லாமல் செல்வம் செய்த போது வராத கோபம் இவன் மேல் மட்டும் ஏன் வந்தது இவன் செல்வம் மாதிரி காதல் என்று ஏமாற்றவில்லையே அவனுக்கு என்ன வேண்டுமோ அதே நேரடியாக கேட்கிறான்

அவனும் உனக்கு தம்பி தானே இந்த உடம்பு செல்வத்திற்க்கு சொந்தம் என்றாள் அவனுக்கும் சொந்தம் தானே என்று சொல்லியது பின் சற்று நேரம் யோசித்து சரி என்று முடிவு செய்து வெளியே ஹாலிற்க்கு வந்தாள் அங்கே அசோக் டீவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான்

இவள் அவன் பக்கம் சென்று அசோக் என்றாள் அவன் இவளை பார்த்து என்ன என்றான் அவள் அவன் முகத்தை பார்க்காமல் சரி ஓகே என்றாள் அவன் எதுக்கு ஓகே என்றான் நீ சொன்னதுக்கு என்றாள்

அவன் முகம் பிரகாசம் அடைய தொடங்கியது அவன் சரி எப்போது என்றான் அவள் நாளைக்கு சாயங்காலம் மாடிக்கு வா என்று சொல்லிவிட்டு வேகமாக திரும்பி ரூமிற்க்கு சென்றாள் அவன் அவள் செல்லும் போது அவள் சூத்து குழுங்குவதையை வெறித்து பார்த்து கொண்டே நாளைக்கு இருக்குடா உனக்கு என்று சந்தோஷமாக எழுந்து ரூமிற்க்கு சென்றான்