[Latharaj]

ரேணுகாக்கத்தான் பாவம், என்னை சரி செய்ய முயற்சித்தும் அம்மா தங்கை வீட்டுலே இருந்ததால் எதுவுமே நடத்த முடியவில்லை. 

இரண்டாவது ரேணுகாக்கா, அந்த வீட்டில் ஒரு சிம்ம சொப்பனம் மாதிரி. அவளை பார்த்தாலே பார்வதியும், ஷாலுவும் கொஞ்சம் அடங்கி போவார்கள். ஏன் வீட்டிற்கு வரும் மற்ற உறவினர்கள்., நண்பர்கள் கூட ரேணுகாவை பார்த்தால் பயம்.. எனக்கும் அதே தான். ரேணுகாக்கா எதையாவது பேச வந்தால் தலையை குனிந்தவாறே கொஞ்சம் மரியாதையுடன் தான் பேசுவேன்..

அவளை சைட் அடிக்க கொஞ்சம் கூட எண்ணம் வரவில்லை. அதுக்கு பயம் தான் கரணம்... 


இப்படியே சில நாட்கள் கழிந்தது. 

ஒவ்வொரு நாளும் பார்வதியம்மாவை சைட் அடிக்க ஏதொரு கரணம் சொல்லி அங்கே போவேன். 

ஒரு தடவை சர்க்கரை வேணும் காரணம் சொல்லி அவர்கள் வீட்டுக்கு போனேன்.. 

அங்கே பார்வதியம்மா தன்னுடைய வீட்டை கூட்டிக்கொண்டு இருந்தாள். 

“என்னப்பா?” 

“அம்மா சர்க்கரை இருந்தா கொடுங்கம்மா. வீட்டுல தீர்ந்துப்போச்சு.” 


“அதுக்கென்னப்பா, தாராளமா வாங்கிட்டு போ” சொல்லிவிட்டு போக பார்வதியும் தாராள மனசுடன் தாராளமாக உடம்பை காட்டினாள். 

சர்க்கரையை கொடுத்துவிட்டு மீண்டும் கூட்ட ஆரம்பித்தாள். 

தளதளன்னு சதையோட இருக்கிற இடுப்பு மடிப்பும் தெரிந்த வட்ட தொப்புளையும் பார்த்து போக மனசில்லாமல் வாய் பிளக்க நின்றேன். 

பக்கவாட்டில் சரிந்து தொங்கிய பப்பாளி பழத்தை வெறித்து பார்த்தேன். 

என் கண்கள் அவளின் மீது மேய்வதை ஓரக்கண்ணால் கவனித்தாள்.. 

அவளின் முகத்தில் ஒரு சின்ன மர்ம புன்னகை. 

“தம்பி அந்த ஸ்டூலை கொஞ்சம் பிடிப்பா. மேல புல்லா ஒட்டறையா இருக்கு .அதை கிளீன் பண்ணனும்” 

நான் வெறிப்பதை கவனியாது போல் அருகிலிருந்த ஸ்டூலை எடுத்தாள்.. 

நான் ஸ்டூலை பிடித்துகொண்டேன். 

பாவாடையை தூக்கி தன்னுடைய தொடை வரை தூக்கி இடுப்பில் சொருகினாள். 


ஸ்டூலை பிடித்துக்கொள்ள, என் தோள் பட்டையை பிடித்து அதன் மேல் ஏறினாள்..

கையிலிருந்த தொடைப்பத்தால் மேலே இருந்த ஒட்டறையை எடுக்க ஆரம்பித்தாள்.. 

ஸ்டூலை சரியாக பிடிக்க அதன் மீதிருந்த கவனம், இப்போது பார்வதியின் மீது திரும்பியது. 

காலில் சின்ன சின்ன ரோமங்கள் இருக்க  அவளின் கணுக்கால் உருண்டு திரண்டு கவர்ச்சியாக இருந்தது 

பாதி தொடை வரை தெரிந்த அவளின் தேக்கு மர தொடைகள் சந்தன மரத்தை செதுக்கியது போல சதைகள் திரண்டு இருந்தது.. 

அவளின் தடித்த தொடைகளை பார்க்கும்போதே ஏதோ ஒரு வாசம்…. கமகமவென  பாவாடைக்குள் இருந்து என் மூக்குக்கு பரவியது. 

என் மனமோ அப்படியே பாவாடையை தூக்கி அம்மாவின் சொர்க்க வாசலை கண்குளிர தரிசிக்க மனம் பரபரத்தது. 

ஆனலும் மனபயம் அதிகமாகவே இருக்க, அமைதியானேன். 

ஏற்கனவே பார்வதிக்கு என் கள்ள பார்வையும் நெருக்கமும், அவளுக்கும் உணர்ச்சிகளை கூட்டி…. புண்டையில் காம திரவம் கசிந்து…. தொடையில் வழிய ஆரம்பித்தது. 

அதன் வாசம் தான் என் முகத்திற்கு பரவ, என்னை மெய்மறக்க செய்தது. 

அப்படியே தலையை தூக்கி பார்த்தேன். 

அவளின் முலைகளோ மாங்குலைகள்  மரத்தில் தொங்குவதை போல் தொங்கியது .. 


வாய்க்கு எட்டும் தூரத்தில்  தான் அவளின் அழகான தொப்புள் குழியும்,, தளதளன்னு சதையோட இருக்கிற இடுப்பு மடிப்பும். ஜாக்கெட்டின் கீழ் பாகத்தில் பிதுங்கிய மார்பு சதைகளும் என்னை என்னனோவோ செய்தது. 

என் அதிர்ஷ்டத்தை எண்ணி நானே மெச்சிக்கொண்டேன்.. 

“பார்வதியம்மாவை அம்மணமாக ஏறி நின்னா எப்படி இருக்கும்”னு ஒரு நிமிடம் நினைத்து பார்த்தேன்.. 

“உடம்பில் ஒட்டு துணி இல்லாமல், என் கையை பிடிச்சு ஸ்டூல் மேல ஏறும் போது பூசணிக்காய் போல பெருத்து இருந்த குண்டி தான் ஞாபகம் வந்தது 

“அம்மாவோட பருத்த குண்டி சதையை பிசைஞ்சுக்கிட்டே ரெண்டுக்கும் நடு பிளவுல முகத்தை வைச்சு கடிச்சா எப்படி இருக்கும் ......அட ச்சை.....  கற்பனையிலும் அம்மாவோட பூசணிக்காய் குண்டி தான் ஞாபகம் வருது. வாய்க்கு எட்டுற தூரம் அம்மாவோட சொர்க்க பூமி....... இருந்தாலும் அதை கூட கற்பனை பண்ணி பார்க்க முடியலையே” நினைத்தேன்.

மெதுவாக அவளுக்கு தெரியாதவாறு பாவாடைக்கு கீழே குனிந்தேன். 

அவளின் குகை ஒன்றும் தெரியாதவாறு இருட்டாக இருந்தது.. 

“ம்ஹ்ம்…. என் வாழ்க்கையில எந்த பொம்பளைக சாமானத்தையும் பார்க்கவே முடியாது போல…. இப்படியே வாழ்க்கை போயிரும்போல…” விரக்தியில் நானே முனுமுனுக்க அது பார்வதியின் காதிலும் விழுந்தது. 

“தம்பி, ஏதோ நீங்க சொன்ன மாதிரி இருந்துச்சு. என்ன தம்பி கேட்டிங்க?” 

“இல்லை இப்பதான் யோசிச்சேன். நேத்து நைட் வாங்கி வச்ச பாலு இப்ப கெட்டு போயிருக்கும்னு நினைக்கிறேன். உங்க கிட்ட பால் இருக்குமா?” பேச்சை மாற்ற யதார்த்தமாக எந்த அர்த்தம் இல்லாமல் தான் கேட்டேன்.. 

“தம்பி காலம் கடந்து போச்சு. எல்லா பாலும் வத்தி போச்சு. இனிமே அதே எல்லாம் கிடைக்காது” குறும்புடன் பார்வதியம்மா என்னை பார்த்து டபுள் மீனிங்கில் சொல்ல நான் எதுவும் புரியாமலே “ங்கே” என்று விழித்தேன். 

அவள் அதை பார்த்து க்ளுக்கென சிரித்தாள்.. 

“சரி சரி வருத்தப்படாதிங்க நீங்க பால் குடிக்க ஏதாவது ஏற்பாடு பண்றேன். முதல்ல அப்படியே என்னை கீழ இறக்கி விடுங்க” சொல்லி கையை நீட்டினாள். 

நான் அவளின் கைவிரல்களை கெட்டியாக பிடித்து அவளை கீழே இறக்கினேன். 

அப்பவும் அவளின் குளிர்ச்சியான உள்ளங்கை என்னை பூரிக்க வைத்தது. 

“ம்ம் இந்தம்மா கை எவ்வளவு சாஃப்ட்டா இருக்கு. கையே இப்படி சாஃப்டா இருக்குன்னா அவங்க மேல தொங்குற கனிஞ்ச பழம் எவ்வளவு சாஃப்டா இருக்கும்.இப்படியே அவங்க கைல ஒரு முத்தம் கொடுக்கலாமா……”   நினைப்புதான் 


எனக்கு இதுவே அதிகம்தான். என் குடும்ப பெண்களை எல்லாம் தொடும்போது எனக்கு எந்த வித்தியாசம் தெரியாது. 

ஆனால் ஒரு பொண்ணை அது காதலோ, காமமோ நேசிச்சுட்டு தொடும்போது ஒவ்வொன்னும் ஒவ்வொரு சுகம் தான். 

ஆர்வத்தில் அவள் கையை இறுக்கவே பிடித்தேன்.. 

கீழே இறங்கும்போது அவளின் முயல்குட்டி முலை, என் முகத்தில் உரச ஜிவ்வென ஆனது 

“ஸ்ஸ்ஸ் ஆஅ…… கையைவே இப்படி  பிடிக்கிறிங்க… வேற ஏதாவது கிடைச்சா எப்படி பிடிப்பீங்களோ” வெட்கப்பட்டு சொல்ல எனக்கு எதுவுமே புரியலை. 

“சரி சரி உட்காருங்க. நான் பாலை எடுத்துட்டு வர்றேன்” சொல்லி உள்ளே பார்வதி நகர்ந்தாள்.. 

திடீரென ஒரு சிந்தனை. “எப்பவுமே என்னை “வாப்பா போப்பா” என பேசும் பார்வதியம்மா இன்னைக்கு என்னை வாங்க போங்கனு கூப்புடுது. ஒன்னும் புரியலை” தலையை சொறிந்தவரே நின்றேன். 

பாலை எடுத்துக்கொண்டு வந்த பார்வதி தன் சேலையை கயிறு போல் சுருக்கி இரு குன்றுகளுக்கு நடுவில் போட்டு வ,ர முலைகள் இரண்டும் கோபுரம் மாதிரி பருத்து வீங்கிருந்தது.. 

என் கண்கள் அதை விட்டு அகலவேயில்லை 

அதை காணாது மாதிரி என் கையை தடவியவாறே பாலை குடுத்தாள்.. 

“தம்பி பால் வேணும்ன்னா எம்புட்டுனாலும் வாங்கிக்கோங்க. என் கிட்ட நிறைய இருக்கு” 

மீண்டும் டபுள் மீனிங்க் தான். 

நான் தான் வழக்கம்போல் எதுவும் புரியாமலே மீண்டும் என் ரூமுக்கு வந்து சேர்ந்தேன்..




lord byron love letter summary