[Latharaj]

எனக்கு காலையிலிருந்தே மனசு பரபரத்துக்கொண்டு இருந்தது.

“எப்படியும் இன்னைக்கு பார்வதியம்மாவை பார்த்துவிடனும், அவங்க பக்கத்துல இருந்து பார்த்து சைட் அடிக்கணும். முடிஞ்சா, அவங்க குளிச்சு முடிச்சு வெளிய வரும்போது அவங்க மேனியழகை ரசிக்கணும். அன்னைக்கு பயத்துல அரைகுறையா பார்த்ததை விட இன்னைக்கு கண்குளிர தரிசிக்கணும்” ஆவல் தான் அதிகமா இருந்தது.

அடிக்கடி பின்பக்கமா போய மேல்மாடியிலிருந்து அவளை பார்க்கவே தவமாய் தவமிருந்தேன.

என் எதிர்பார்ப்பு பொய்யாகவில்லை.

பலமணி நேர காத்திருப்பில், ஒரு சமயம் பார்வதியம்மா குளித்து முடித்து வெளியே வந்தாள்.

ஆனால் தன் மார்பு வரை கலசத்தை மறைத்தவாறு பாவாடையால் தூக்கி கட்டி வந்தாள்.

வரும்போது, அவளின் அங்க தரிசனம் எதுவும் தெரியவில்லை.. இருந்தாலும் இறுக்கி கட்டிருந்த ஈரமான பாவாடையில், அவளின் அங்க வளைவுகள் நெளிவு சுழிவோட இருந்தது.

பாரம் தாங்காமல் தொங்கிருந்த கலசத்தில் ஒரு இன்ச் அளவுக்கு காம்பு துருத்திக்கொண்டு இருந்தது.

அதை அப்படியே கடிக்கலாம்போல் வெறி.

பின்பக்க இரண்டு சூத்துக்கும் நடுவில் பாவாடை சிக்கி அழகான வடிவத்தை காட்ட, என் சுன்னி துடித்தது..

பாவடைய தூக்கி, அவளோட அழகான குண்டி அழகை ரசிக்கணும் போல இருந்தது.

என் உடம்பில் சூடு ஏறி மூடாகி எதுவும் செய்ய முடியாத தவிப்பில் இருந்தேன் .

அவள் என் பார்வையை விட்டு அகண்டபிறகு, மீண்டும் சோபாவில் அமர்ந்தேன்.

எப்போதுடா சாப்பாட்டு நேரம் வரும்…. திருப்பி அவளை போய் சந்திக்கலாம்னு காத்திருந்தேன்.

சமயம் வந்தது. நேராக கீழ் வீட்டுக்கு போனேன். நல்லவேளை ரேணுகாக்கா ஏதோ கடைக்கு போயிருந்தாள். சாப்பாடு ரெடியாகவில்லை.

பார்வதியம்மாதான் என்னை அவள் வீட்டு சோபாவில் உட்காரவைத்தாள்.