Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( incest - cuckold)

[David2025]

வைதேகி அத்தனைப் பொறுப்போடு வக்காலத்து வாங்கிப் பேசியதும், விவேக்கின் கோபம் வேறு வழியின்றி மெல்லத் தணிந்தது. தன் அம்மா வேண்டாம் என்று சொல்லியும் ரேகாவின் குடும்பத்தினர் கேட்கவில்லை என்பதால், அவனால் அதற்கு மேல்  பேச முடியவில்லை. சரி, பெரிய பணக்காரக் குடும்பம் தங்கள் பாசத்தைக் காட்ட அப்படிச் செய்கிறார்கள் போல என்று நினைத்துக்கொண்டவன், ஒன்றும் பேசாமல் தலையை மட்டும் ஆட்டிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான். 


விவேக் அங்கிருந்து நகர்ந்து தன் அறைக்குள் சென்றதும், அதுவரை அமைதியாக வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த திவ்யா மெல்ல நழுவி வைதேகியின் அருகில் வந்தாள். தன் கையில் மறைத்து வைத்திருந்த  உள்ளாடைகள், பிரா மற்றும் பேண்டீஸ் போன்ற உடைகளை நைஸாக எடுத்து, "அம்மா! டிரஸ் தான் அவங்க வாங்கித் தராங்க சரி... ஆனா இதையாவது நாம பேக் பண்ணி கொண்டு போவோமா?" என்று   தன் அம்மாவிடம் நீட்டிக் கேட்டாள்.

அவள் கையில் இருந்த உள்ளாடைகளைப் பார்த்த வைதேகி, சற்றும் யோசிக்காமல் அவளது தலையில் செல்லமாக ஒரு குட்டு வைத்தாள். "அடியே அசடு! இதையும்தான் அவங்க அங்கே பார்த்துப் பார்த்து விதவிதமா வாங்கி வச்சிருக்காங்களாம். இதையெல்லாம் இங்கேயே பெட்டிக்குள்ள போட்டு மூடி வை, அங்க கொண்டு போகணும்னு தேவையே இல்லை,"  .

வைதேகி சொன்னதைக் கேட்டதும் திவ்யாவுக்கு முகம் முழுக்கப் புதிராக மாறியது. ஆச்சரியத்துடன் தன் அம்மாவை ஏறிட்டவள், "என்னம்மா சொல்றீங்க? நம்ம வெளி டிரஸ் சைஸ் வேணா அவங்க கெஸ் பண்ணலாம்... ஆனா நம்ம உள்ளாடை சைஸ், என் சைஸு உன் சைஸு எல்லாம் அவங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று தன் நியாயமான சந்தேகத்தைக் கேட்டாள்.

அதைக்கேட்டு வைதேகி ஒரு நக்கல் சிரிப்பு சிரித்தாள். "ஹக்கும்... அதான் வந்த முதல் நாளே என்னைப் பாவாடையோட வீடு முழுக்க ஓட விட்டாங்களே! அப்போவே என் உடம்போட மொத்த அளவையும் அவங்க கண்ணாலயே அளந்து பார்த்துப் பதிய வச்சிருப்பாங்கடி," என்று  தன் மார்புகளைத் தடவியபடி குறும்புடன் கூறினாள்.

அம்மா சொன்ன அந்தப் பாவாடை வேட்டை நினைவுக்கு வரவும், திவ்யா சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் 'புளக்' என்று கொல்லெனச் சிரித்துவிட்டாள். பின் தன் மார்புகளை லேசாகக் குனிந்து பார்த்தபடி, "அம்மா... உன்னோட சைஸ்னா அவங்க நேர்ல பார்த்தாங்க ஓகே... ஆனா என்னோடதை அவங்க அந்த அளவுக்குப் பார்க்கவே இல்லையே, அப்புறம் எப்படித் தெரியும்?"  .

மகள் கேட்ட கேள்வியில் இருந்த அந்த ஏகத்தை வைதேகி நொடியில் புரிந்துகொண்டாள். "ஓஹோ! அப்போ உனக்கு அவங்க இன்னும் பார்க்கலைன்னு உள்ளுக்குள் வருத்தமா இருக்கோ?" என்று வாரிவிட்டவள், "ஒண்ணு பண்ணு... இப்போவே ரேகாவுக்கோ இல்ல அவ அண்ணனுக்கோ வீடியோ கால் பண்ணி, உன்னோட அந்த இரண்டு முயல் குட்டிகளையும்  திறந்து காட்டு, அவங்களே கரெக்டா மெஷர்மென்ட் எடுத்துப்பாங்க!" என்று  குறும்பாக பேசினாள். அம்மா அப்படிப் பச்சை பச்சையாகப் பேசியதும், திவ்யா "ஐயோ... ச்சீ போம்மா!" என்று வெட்கத்தில் முகம் சிவந்து துடித்தாள். சிரித்துக்கொண்டே அருகில் கிடந்த ஒரு சிறிய துணியை அள்ளி வைதேகியின் மேல் வீசிவிட்டு, தன் மார்புகளைக் கைகளால் மறைத்தபடி அங்கிருந்து ஓடினாள்.



விருந்தினர்களுக்கான அத்தியாவசியப் பொருட்கள், வீட்டுப் பலகாரங்கள் மற்றும் மேக்கப் சாதனங்கள் என எல்லாப் பேக்கிங் வேலைகளும் ஒருவழியாக முடிவடைந்தன. வைதேகியின் தங்கை கவுரியின் வீடு ரயில் நிலையத்திற்கு மிக அருகில் இருந்ததால், அங்கிருந்து பயணத்தைத் தொடங்குவது எளிதாக இருக்கும் என்று பிரபாகரும் வைதேகியும் திட்டமிட்டனர். அதன்படி, கன்னியாகுமரிக்குப் புறப்படுவதற்கு முந்தைய நாள் கவுரி வீட்டில் தங்கிவிட்டு, மறுநாள் காலையில் அங்கிருந்து கிளம்பலாம் என்று முடிவெடுத்து, ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமும் ஒரு டாக்ஸியைப் பிடித்துப் பெட்டி படுக்கைகளுடன் கவுரியின் வீட்டு வாசலில் வந்து இறங்கினர்.

கவுரி, வைதேகியை விட இரண்டு வயது இளைய தங்கை என்றாலும், பார்ப்பதற்கு அவளுக்கு அக்கா போலவே தோற்றமளிப்பாள். வைதேகியைப் போலவே அவளும் நல்ல செழுமையான உடலமைப்பைக் கொண்டு சற்றே குண்டாக இருப்பாள்; ஆனால், முகத்தில் ஒரு அலாதியான லட்சணமும் மங்கலகரமான பொலிவும் எப்போதும் அவளிடம் குடிவொண்டிருக்கும். அவள் வீட்டின் வாசலில் வந்து நின்ற விவேக், பிரபாகர் மற்றும் வைதேகியைக் கண்டதும், இன்முகத்தோடு ஓடிவந்து அக்கா குடும்பத்தினரை வரவேற்று உபசரித்தாள்.

கவுரியின் கணவர் கோபி, சென்னையில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற தொழிற்சாலையில் சூப்பர்வைசராக வேலை பார்த்து வருகிறார். மிகவும் எதார்த்தமான, ஜாலியான குணம் கொண்டவர். இந்தத் தம்பதியருக்கு இரண்டு பிள்ளைகள்; மூத்த மகள் கரிஷ்மா, கல்லூரி இறுதி ஆண்டு  படித்து வருகிறாள், இளைய மகன் கெவின்,2nd  இயர்    கொண்டிருக்கிறான். விவேக் அடுத்த ஒரு மாத காலம் இந்த வீட்டில் தங்கித்தான் தன் ஐடி ஆபீஸிற்குச் செல்லப் போகிறான் என்பதால், அவனும் தனக்கு வேண்டிய துணிமணிகளை எடுத்து வந்திருந்தான் 

 

வைதேகியின் குடும்பத்தினருக்கு இந்தச் சென்னையில் தெரிந்தவர்கள், அலுவலக நண்பர்கள் எனப் பலர் இருந்தாலும், எந்தவொரு சுக துக்கத்திற்கும் சொந்தம் என்று ஓடிவந்து உரிமை கொண்டாடும் ஒரே ரத்த உறவு இந்தக் கவுரியின் குடும்பம் மட்டும்தான். இரண்டு குடும்பங்களுக்கும் இடையே அத்தனை ஆழமான பிணைப்பும் பாசமும் இருந்தது. வீட்டில் நடக்கும் எந்தவொரு சுபகாரியமாக இருந்தாலும், இரு வீட்டாரும் ஒன்றாக அமர்ந்து தீரப் பேசி, ஆலோசித்துத்தான் ஒரு நல்ல முடிவை எடுப்பது இவர்களது நீண்ட காலப் பழக்கம்.

அதனால், விவேக்கின் வாழ்க்கையில் நடக்கப்போகும் இந்த  திருமணப் பேச்சைப் பற்றியும், ரேகாவின் குடும்பத்தினர் கொடுத்த அந்த 50 லட்சம் ரூபாய் முன்பணம் மற்றும் பண்ணை வீட்டுப் பயணத்தைப் பற்றியும் தன் தங்கையிடம் மனம் விட்டுப் பேச வைதேகி ஆசைப்பட்டாள். தங்கள் குடும்பம் எடுக்கப் போகும் இந்த அடுத்த கட்ட நல்ல காரியத்தைப் பற்றித் தன் தங்கை குடும்பத்தினரிடம் முழுமையாகப் பகிர்ந்து, அவர்களின் வாழ்த்துகளையும் ஆலோசனைகளையும் பெற்றுவிட்டுப் பயணத்தைத் தொடங்கலாம் என்ற நிம்மதியான மனதோடு அவர்கள் அனைவரும் கவுரியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தனர்.

வீட்டிற்குள் நுழைந்த சில நிமிடங்களிலேயே ஆண்கள் இருவரும் தங்களின் ஜாலியான பாணிக்கு மாறினர். பிரபாகரும் கோபியும் கைகளில் மது பாட்டில்களை எடுத்துக்கொண்டு, குளிர்ந்த காற்று வீசும் மொட்டை மாடிக்குச் சென்றுவிட்டனர். அங்கே நிலவொளி வெளிச்சத்தில் அமர்ந்து, கிளாஸ்களை நிரப்பியபடி தங்களின் ஜாலியான அரட்டையைத் தொடங்கினர். மாடியில் ஆண்கள் ஒரு பக்கம் மதுவின் போதையில் திளைக்க,  

 வெளியே பார்க்கிங் பகுதியில் எந்த விபரமும் தெரியாத விவேக்கும், கவுரியின் இளைய மகன் கெவினும் சேர்ந்து அங்கிருந்த பைக்கை விறுவிறுப்பாகக் கழுவிச் சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தனர்.  

கீழே வைதேகி தன் தங்கை கவுரியின் அருகில் அமர்ந்து, ரேகாவின் குடும்பத்தினர் தங்கள் வீட்டிற்கு வந்ததில் இருந்து நடந்த அனைத்து சுவாரசியமான சம்பவங்களையும்   பொறுமையாக விவரிக்கத் தொடங்கினாள். 

 
ஜெகதீஷ் தன்னை பாவாடையோடு வீடு முழுவதும் துரத்தி ஓட விட்டது, டைனிங் டேபிளில் சகுந்தலாவின் மார்பில் பாயசம் சிந்தியதும் அதைத் தன் புருஷன் விரல்களால் துடைத்துச் சுவைத்ததும், இறுதியாக  போனில் ஜெகதீஷ் தன்  மச்சத்தைப் பற்றி வர்ணித்துக் கேட்டது வரை ஒன்னு விடாமல், எந்தவொரு அந்தரங்க ரகசியத்தையும் மறைக்காமல் தன் தங்கையிடம் அப்படியே ஒப்பித்தாள்.

அக்கா சொன்ன இந்த விசித்திரமான, அத்துமீறல்கள் நிறைந்த கதையைக் கேட்டு கவுரி அதிர்ச்சியிலும் கிளர்ச்சியிலும் வாய் பிளந்து அமர்ந்திருக்க,

இப்படியாக அன்றைய நாள் முழுவதும் இரு வீட்டாரும் தங்கள் மனதிலிருந்த அனைத்து விஷயங்களையும், அந்தரங்க ரகசியங்களையும் மிக நெருக்கமாகப் பகிர்ந்து கொண்டனர். அக்கா சொன்ன ஒவ்வொரு சம்பவத்தையும் கேட்டும், அந்தப் பணக்காரக் குடும்பத்தின் தாராள குணத்தை அறிந்தும் கவுரிக்கே ரேகாவின் குடும்பத்தினரை நேரில் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசை உள்ளுக்குள் பெருக்கெடுத்தது. ஆனாலும், "இப்போதைக்கு அவங்க அந்த ஊருக்குப் போய் ஒரு மாசம் நல்லபடியா பேசி எல்லாத்தையும் முடிவு பண்ணிட்டு வரட்டும் அக்கா, அதுக்கப்புறம் அவங்க எல்லாரையும் நம்ம வீட்டுக்கு வரவழைச்சு ஒரு நாள்  விருந்து வச்சு அசத்திருவோம்" என்று கவுரி தன் அக்காவிடம் பாசத்தோடு பேசினாள்.

மறுநாள் காலையில் ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமும் பெட்டி படுக்கைகளுடன் ரயில் நிலையத்திற்கு வந்து சேர்ந்தனர், கவுரியின் குடும்பத்தினர் எல்லாரும் இவர்களை வழியனுப்ப ஆவலோடு வந்திருந்தனர். ரயில் புறப்படுவதற்குச் சில நிமிடங்களுக்கு முன்னால், வைதேகி  விவேக்கை மட்டும் கூட்டத்திலிருந்து தனியாக அழைத்துச் சென்றாள்.  , "டேய் விவேக்! நம்ம வீட்டுல இருக்குற மாதிரியே அங்கேயும் எப்போதும் சிடுமூஞ்சியா விறைச்சுக்கிட்டு இருந்துறாதடா! சித்தி ரொம்ப ஜாலியா பழகக்கூடிய ஆளு, அவங்க குடும்பத்தோட நல்லா எல்லாரும் பேசி கலகலப்பா இரு. எப்போதும் இப்படி உர்ருன்னு முகத்தை வச்சுக்கிட்டு இறுக்கத்தைக் காட்டாதே, புரியுதா?" என்று தன் பாணியில் அன்பாக அட்வைஸ் பண்ணினாள்.

 

தாயின் அறிவுரைக்கு விவேக்கும் தன் பாணியில் மிகவும் பொறுப்பான மகனாகப் பதில் அளித்தான். தன் அம்மாவின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டவன், "ம்மா... நீயும் அங்க ரேகா வீட்டுல ரொம்ப ஜாக்கிரதையா இருங்கம்மா. ஒருவேளை அங்கே போனதுக்கு அப்புறம் அவங்க குடும்பப் பழக்கவழக்கமோ, அங்க நடக்குற விஷயங்களோ உனக்குப் பிடிக்கலைன்னா, என்னைப்பத்தியோ என் கல்யாணத்தைப் பத்தியோ நீ எதையும் யோசிக்காதேம்மா, பேசாம உடனே சென்னைக்குத் திரும்பி வந்துட்டே இரு," என்று தன் பாசத்தையும் கவலையையும் வெளிப்படுத்தினான். அதற்குள் ரயிலின் விசில் சத்தம் பலமாகக் கேட்க, பிரபாகர், வைதேகி மற்றும் திவ்யா மூவரும் அவசரமாக ரயிலுக்குள் ஏறித் தங்கள் ஜன்னல் இருக்கைகளில் அமர்ந்து வெளியே நின்றவர்களுக்கு டாட்டா காண்பித்தனர். சக்கரம் சுழலத் தொடங்க, விவேக்கின் ஒட்டுமொத்தக் குடும்பத்தையும் அந்த விசித்திரமான கன்னியாகுமரி உலகிற்கு நோக்கிச் சுமந்தபடி ரயில் மெல்லக் கிளம்பியது.