Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( Re - Started )

[David2025]

 "ஹலோ..." என்று வைதேகி மெல்லிய குரலில் சொன்னதும், ஜெகதீஷ் "ஹலோ தங்கச்சிம்மா!" என்று அன்போடு அழைத்தார். வைதேகிக்கு உள்ளுக்குள் நெகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும், அதை மறைத்துக்கொண்டு, "ஆமா... தங்கச்சின்னு பாசமா சொல்லிட்டு, இப்படித்தான் எல்லார் முன்னாடியும் அம்மணமா ஓட விடுவீங்களா? நல்லவேளை யாரும் பார்க்கல!" என்று பொய்க்கோபத்துடன் சிணுங்கினாள்.



ஜெகதீஷ் கலகலவெனச் சிரித்துவிட்டு, "யாரும் பார்க்கல தங்கச்சி... ஆனா நான் பார்த்துட்டேனே!" என்றார். "நீங்களும் பார்க்கலையே... அதுக்குள்ள தான் நான் உள்ளே ஓடிட்டேனே!" என்று வைதேகி வாதாட, ஜெகதீஷ் அடுத்த குண்டைத் தூக்கிப் போட்டார். "இல்லை தங்கச்சி... உன் ரெண்டு குண்டிக்கும் மேல ஒரு அழகான மச்சம் இருக்குமே, அதை நான் என் இரண்டு கண்ணால  பார்த்தேனே!" என்று அவர் துல்லியமாகச் சொல்ல, வைதேகிக்கு பேச்சே வரவில்லை.



தன் கணவன் அருகிலேயே இருக்கும்போது ஜெகதீஷ் இப்படித் தன் அந்தரங்க அங்கத்தைப் பற்றிப் பேசியதும் வைதேகி வெட்கத்தில் முகம் சிவந்து போனாள். "ஐயோ... போங்க!" என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் தலையணையில் முகம் புதைத்துக்கொண்டாள். பிரபாகர் போனை வாங்கி, "சம்பந்தி... அவ பயங்கரமா வெட்கப்படுறா, அதான் பேச மாட்டேங்கிறா!" என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.



அப்போது ஜெகதீஷ், "சம்பந்தி... எனக்கு ஒரு உதவி பண்ணுங்களேன்!" என்று கேட்க, பிரபாகர் "சொல்லுங்க சம்பந்தி, என்ன வேணும்?" என்றார். "என் தங்கச்சியோட உடம்புல நான் பார்த்த அந்த மச்சத்துல, என் சார்பா நீங்க இப்போ ஒரு முத்தம் கொடுங்களேன்!" என்று ஜெகதீஷ் கேட்டதுமே, வைதேகியின் உடல் ஒருமுறை அதிர்ந்து அடங்கியது. பிரபாகர் குஷியாகி, "அதுக்கென்ன சம்பந்தி... இதோ இப்போவே கொடுத்திடுறேன்!" என்றார்.



வைதேகி குப்புறப் படுத்திருக்க, பிரபாகர் மெல்ல அவளது அந்த அரேஞ் கலர் சேலையை பாவாடையுடன்  மேலே தூக்கினார். 

.

அவளது அந்தப் பருத்த இடைகளின் மேல் பகுதியில் ஜெகதீஷ் சொன்னது போலவே ஒரு சிறிய கறுப்பு மச்சம் மின்னியது. வைதேகி வெட்கத்தில் தலையணையை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டு, தன் முகத்தை மறைத்துக்கொண்டாள். பிரபாகர் தன் தலையைத் தாழ்த்தி, அந்த மச்சத்தைச் சுற்றித் தன் நாவால் ஈரப்படுத்தினார்.



ஜெகதீஷின் அறிவுறுத்தலின்படி, பிரபாகர் அந்த மச்சத்தின் மீது இதழ்களைப் பதித்து மென்மையாக உறிஞ்சி முத்தமிட்டார். அந்தத் தீண்டலில் வைதேகிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. "ஆஹ்... மெதுவா..." என்று முனகியபடி, அவளையும் அறியாமல் தன் பருத்த குண்டியை சற்றே மேல்தூக்கி அவர் முத்தத்திற்கு வழிவிட்டாள். அவளது அந்த அசைவு பிரபாகரின் காமத்தை இன்னும் தூண்டியது.



பிரபாகர் அந்த மச்சத்தை நாவால் நக்கிச் சுவைத்துக்கொண்டே ஆழமாக ஒரு முத்தம் கொடுக்க, அந்த ஈரமான சத்தம் போன் வழியாக ஜெகதீஷின் காதுகளுக்குத் தெளிவாகக் கேட்டது. வைதேகி உச்சகட்ட நாணத்தில் தலையணைக்குள் கத்த முயன்றாள். பிரபாகர் விடாமல் அந்த இடத்தைச் சுற்றித் தன் பற்களால் லேசாகக் கடித்து விளையாடினார்.



மறுமுனையில் அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்ட ஜெகதீஷ், "கேட்டுருச்சு சம்பந்தி! அம்புட்டுதான்... பாக்கி எல்லாத்தையும் நீங்க எங்க ஊருக்கு வந்ததும் நான் பார்த்துக்கிறேன்!" என்று ஒரு வக்கிரமான புன்னகையுடன் சொன்னார். பிரபாகர் சிரித்துக்கொண்டே, "நிச்சயமா சம்பந்தி!" என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தார்.



அதே இரவு ,  நிலவு பிரகாசமாக ஜொலித்துக் கொண்டிருந்த அந்த நள்ளிரவு வேளையில், விவேக் மொட்டை மாடியில் அங்கும் இங்கும் நடந்தபடி ரேகாவிடம் போனில் மூழ்கியிருந்தான். குளிர் காற்று அவன் முகத்தில் மோத, ரேகாவின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவனுக்குத் தேனாக இனித்தது. அவளிடம் பேசப் பேச, விவேக்கிற்கு அவளை அளவுக்கு மீறிப் பிடித்துப் போனது. "எப்போடா கல்யாணம் நடக்கும், எப்போ இவளை நம் கைக்குள் சிறைபிடிப்போம்?" என்ற ஆவல் அவனது இதயத் துடிப்பை வேகப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தது.



 அவனது இந்தத் தீவிரமான காதலைக் கேட்டு ரேகா மறுமுனையில் மெல்லச் சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பொலி விவேக்கின் போதையை இன்னும் அதிகரித்தது.



ஆனால், திடீரென அந்த அமைதியைக் கிழிப்பது போல, "ஆஅ...!" என்று ரேகாவின் அலறல் சத்தம் போனில் பலமாகக் கேட்டது. விவேக் ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியில்  . "ஹே ரேகா! என்னடி ஆச்சு? ஏன் இப்படிக் கத்துற?" என்று மிகுந்த பதட்டத்துடன் கேட்டான். அவனது கைகள் போனை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டன.



ரேகா மூச்சிறைக்க, "ஆஅ... விட்றா... ஆஅ... ஒண்ணுமில்லை விவேக், என் அண்ணன் தினேஷ் தான் திடீர்னு வந்து அமுக்கிட்டுப் போய்ட்டான்," என்று தட்டுத் தடுமாறிச் சொன்னாள். அவள் குரலில் ஒருவிதமான சிலிர்ப்பும், அதே சமயம்   ஒரு தடுமாற்றமும் இருப்பதை விவேக் கவனிக்கத் தவறினான். அவனுக்கு அவள் சொன்ன 'அமுக்கிட்டுப் போய்ட்டான்' என்ற வார்த்தை மட்டும் மண்டைக்குள் குடைந்தது.



விவேக் குழப்பத்தில் . "என்னது அமுக்கிட்டுப் போய்ட்டானா? எதை... எதை அமுக்கினான்?" என்று அவன் படபடப்பாகக் கேட்க, அவனது கம்ப்யூட்டர் மூளை தேவையில்லாத பல கற்பனைகளைச் செய்யத் தொடங்கியது. தன் காதலியின் உடலில் அண்ணன் கை வைப்பதா என்ற  சந்தேகம் ஒரு பக்கம் என அவன் தவித்தான்.



ரேகா மெல்லச் சிரித்துக்கொண்டே, "ஐயோ விவேக், ஏன் இப்படிப் பதட்டப்படுற? முன்னாடி ரெண்டு ஆரஞ்சுப் பழம் வச்சிருந்தேன், அதைத்தான் பிழிஞ்சிட்டுப் போய்ட்டான்ன்னு சொல்ல வந்தேன்," என்று அசால்ட்டாக விளக்கினாள். அவள் சொன்ன அந்த 'ஆரஞ்சுப் பழம்' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும், விவேக் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டுத் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டான். "ஓஹ்... அவ்வளவுதானா! நான் வேற என்னமோன்னு பயந்துட்டேன்," என்று அவன் நிம்மதியடைந்தான்.



அதன் பிறகு இருவரும் சிறிது நேரம் கொஞ்சிப் பேசிவிட்டு, ரேகா போனில் "உம்மா...!" என்று ஒரு ஆழமான முத்தத்தைக் கொடுத்துவிட்டுப் போனைத் துண்டித்தாள் . அந்த முத்தத்தின் போதையிலேயே, அவன் தன் அறைக்குச் சென்று படுக்கையில் விழுந்தான். ரேகாவுடனான தன் எதிர்கால வாழ்க்கை சொர்க்கமாக இருக்கும் என்ற கனவில் அவன் கண்கள் மெல்லச் செருகின. அவன் இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை தவழ்ந்தது.




ஆனால், அந்த அப்பாவி விவேக்கிற்கு அப்போது தெரியவில்லை; ரேகா சொன்ன அந்த ஆரஞ்சுப் பழக் கதை ஒரு வெறும் சாக்குதான் என்பது. அந்த அலறலுக்குப் பின்னால், அந்தப் பணக்கார வீட்டுப் பங்களாவிற்குள்   ஒரு விசித்திரமான, மர்மமான உறவு விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறது என்பது அவனுக்குப் புரியவில்லை. அந்தப் பண்ணை வீட்டுப் பயணம், அவன் நினைப்பது போலச் சொர்க்கமாக இருக்கப்போகிறதா அல்லது அவனது கொள்கைகளைச் சிதைக்கும் ஒரு மர்மக் குகையாக இருக்கப்போகிறதா என்பது காலத்தின் கையில் இருந்தது.