Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( Re - Started )

[David2025]

 ஒருவழியாக அங்க சாப்பாட்டை முடித்துக்கொண்டு முதல் ஆளாக திவ்யா எழுந்த அதே சமயம், தினேஷும் எழுந்து சென்றான். அவனது தட்டில் இன்னும் உணவு எஞ்சியிருந்தது. "என்னடா இது, மிச்சம் வச்சிருக்க?" என்று சகுந்தலா அதட்ட, "இல்லம்மா, கொஞ்சம் பாத்ரூம் போயிட்டு வர்றேன்," என்று தினேஷ் சொல்லிவிட்டு நகர, வைதேகி அதை ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தி, "திவ்யா... தம்பிக்கு நம்ம வீட்டு பாத்ரூம் எங்கன்னு சொல்லிக் கூட்டிட்டுப் போய்க் காட்டு," என்று அன்பாக சொல்ல . திவ்யா முன்னால் நடக்க, தினேஷ் தன் கால்களை ஒடுக்கி அவசரமான நடை போட்டான்.



பாத்ரூம் முன் நின்ற திவ்யா, கதவைக் காட்டிவிட்டுத் திரும்ப முயன்றாள். தினேஷ் உள்ளே நுழைந்த அடுத்த நொடியே மீண்டும் தலையை வெளியே நீட்டி, "திவ்யா... சின்ன ஹெல்ப், உள்ளே கொஞ்சம் வர முடியுமா?" என்று குரல் கொடுத்தான். அவள் புரியாமல் பார்க்க, "என் ரெண்டு கையும் எச்சியா இருக்கு... கொஞ்சம் ஜிப்பைத் திறந்து விடுவியா?" என்று எந்தச் சங்கடமும் இல்லாமல் அவன் கேட்டபோது, திவ்யாவின் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது. "ஐயோ, ச்சீ போங்க!" என்று பதறியபடி அங்கிருந்து ஓடி வந்தாள்.



திவ்யா மூச்சிறைக்கத் டைனிங் டேபிளுக்கு ஓடி வருவதைப் பார்த்த வைதேகி, "என்னடி இப்படி ஓடி வர்ற?" என்று கேட்டாள். திவ்யா கூச்சத்தோடு, "அந்த... அந்த... அவரு ஜிப்பைத் திறந்து விடச் சொல்றாரும்மா, கை எச்சியா இருக்காம்!" என்று தயங்கித் தயங்கிச் சொன்னாள். அவள் குரலில் கோபத்தை விட ஒருவிதமான குழப்பமும், ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பும் கலந்திருந்தது. இதைக் கேட்ட விவேக்கின் தலை வெடித்துவிடும் போல இருந்தது. அவன் ஆத்திரத்தில் எழ, வைதேகி அவனைத் தடுக்காமல், மாறாகத் தன் மகளைப் பார்த்து, "ஏண்டி இப்படிப் பாதியிலேயே விட்டுட்டு வர்ற? போய் ஹெல்ப் பண்ணு!" என்று அதட்டினாள்.



தன் அம்மாவே இப்படிப் பேசுவதைக் கேட்டு விவேக்கின் இதயம் நொறுங்கியது. அவன் நெஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு நாற்காலியில் அப்படியே சரிந்தான். தன் தங்கை மீண்டும் தயக்கத்துடன் பாத்ரூம் நோக்கிச் செல்வதைப் பார்த்த விவேக், கோபத்தின் உச்சத்திற்குச் சென்றான். அவன் மின்னல் வேகத்தில் எழுந்து ஓடி, பாத்ரூம் கதவைத் திறக்க முயன்றான். ஆனால், அவன் கைகள் கதவைத் தொடுவதற்கு முன்னரே, உள்ளே இருந்து 'டப் ' என்ற சத்தத்துடன் கதவு தானாகப் பூட்டிக்கொண்டது.



அந்தப் பூட்டு போட்ட சத்தம், விவேக்கின் காதுகளில் ஏதோ ஒரு மரண ஓலமாக ஒலித்தது.  ,  சட்டென தன் கதை அந்த கதவில் போர்த்தி ஒட்டுக்கேட்டான்



விவேக் தன் இதயத்துடிப்பை அடக்கிக்கொண்டு பாத்ரூம் கதவில் காதை வைத்து ஒட்டிக்கொண்டு நின்றான். உள்ளே தினேஷின் அவசரமான குரல் திவ்யாவை மிரட்டிக் கொண்டிருந்தது. "சீக்கிரம் திவ்யா! அவசரமா வருது, இல்லன்னா அப்படியே போயிருவேன்!" என்று அவன் கத்த, திவ்யாவின் கைகள் நடுங்கின. அவள் அவன் பேண்ட் ஜிப்பைத் திறந்து விட முயற்சித்தாள், ஆனால் அவன் சுண்ணி முழு வீச்சில் விறைத்து  முட்டிக்கொண்டு நின்றதால், ஜிப்பை முழுவதுமாக இறக்க அவளால் முடியவில்லை.



"என்னங்க... ஜிப் கீழ வரமாட்டேங்குது!" என்று திவ்யா திணற, தினேஷ் சற்றும் கூச்சமின்றி, "அதுக்கு என்ன... பட்டனைத் திறந்து விடு!" என்று சொல்ல . கதவுக்கு வெளியே நின்றிருந்த விவேக்கின் ரத்தம் கொதித்தது. தன் தங்கையை இப்படி  அசிங்கப்படுத்துவதைப் பார்த்து அவனால் கோபத்தை அடக்க முடியவில்லை. "டேய்! என்னடா பண்ணுற என் தங்கச்சியை!" என்று கத்த நினைத்தவன், அந்தச் சூழலின் பிடியில் கைகளை இறுக்கிக் கொண்டு அப்படியே நின்றான்.



திவ்யா தயக்கத்துடன் அவன் பேண்ட் பட்டனைப் படபடவெனத் திறக்க, அது கழன்று கீழே விழுந்தது. அவனது தடித்த சுண்ணி ஜட்டிக்குள் கட்டுக்கடங்காமல் முட்டிக் கொண்டிருந்தது. இதுவரை தன் தந்தையின் உடலைத் தவிர வேறெந்த ஆண்களின் உடலையும் பார்த்திராத திவ்யாவுக்கு, அந்த விறைத்த சுண்ணியின் பிரம்மாண்டத்தைப் பார்த்து உடல் சிலிர்த்தது. அவள் எச்சிலை விழுங்கிக்கொண்டு, அவன் ஜட்டியை இரண்டு பக்கமும் பிடித்துக் கீழே இழுத்தாள்.



சட்டென அவனது சுண்ணி வெளியே குதித்துத் தொங்கியது. அது ஒரு இரும்புத் தடி போல மிகவும் கடினமாகவும், பிரம்மாண்டமாகவும் இருந்தது. அதைப் பார்த்த திவ்யாவுக்குத் தன் கண்களை நம்ப முடியவில்லை. அதன் மேல் மெல்லிய நீல நிற நரம்புகள்   புடைத்துத் தெரிந்தது, அந்தப் பருத்த சுண்ணிக்கு அடியில் கத்தரிக்காய் போல தடித்த விந்தணுப் பைகள் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. அதை உற்றுப் பார்த்த திவ்யாவின் மூச்சுக்காற்று வேகமாகியது.



தினேஷ் தன் வயிற்றை முக்க, சிறுநீர் சீறிக்கொண்டு பாய்ந்தது. ஆனால், அவன் சுண்ணி மிகுந்த விறைப்புடன் இருந்ததால், அது நேராக டேப்பில் விழாமல் எங்கெங்கோ சிதறித் தெரித்தது. திகைத்துப்போன திவ்யா, சட்டென தன் மென்மையான கைகளால் அவனது சுண்ணியைப் பற்றிக்கொண்டாள். ஒரு தண்ணீர் பைப் குழாயைப் பிடிப்பது போல அவன் சுண்ணியை இறுக்கமாகப் பிடித்து, சரியாக டேப் குழாயை நோக்கித் திருப்பினாள்.



அவள் கைகளில் அவன் சுண்ணியின் சூடும், புடைத்த நரம்புகளும் பலமாகத் தெரிந்தன. அந்தத் தடித்த உறுப்பைப் பிடித்திருந்தபோது திவ்யாவுக்கு ஒருவிதமான விவரிக்க முடியாத உணர்ச்சி தொற்றிக்கொண்டது.



 தானாகவே அறியாமல், அவன் சுண்ணியைச் சற்றே அசைத்து ஆட்டிவிட்டாள். அவன் உடல் சிலிர்க்க, சிறுநீர் சீராகத் டேப்பிற்குள் விழத் தொடங்கியது. விவேக்கிற்கு வெளியே நின்று இதைக் கேட்பதே நரகமாக இருந்தது.



சிறுநீர் சொட்டுச் சொட்டாக விழுந்து முடிந்தது. "திவ்யா... கொஞ்சம் வாஷ் பண்ணி விடுறியா?" என்று தினேஷ் கேட்க, எந்தத் தயக்கமும் இன்றி அவள் ஹேண்ட் வாஷ் லோஷனை கையில் எடுத்தாள். அந்தப் பருத்த உறுப்பின் மீது மென்மையாகத் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். அவள் கைகளின் ஸ்பரிசம் பட்டதும் அவன் சுண்ணி இன்னும் சிலிர்த்துப் பருத்தது.



அவள் அவன் சுண்ணியின் நுனியில் இருந்த போர்ஸ்கின்னை  பின்னுக்கு இழுத்து, உள்ளே இருந்த அழுக்கையும் சேர்த்து மிக நுணுக்கமாகத் தேய்த்துத் துடைத்துச் சுத்தம் செய்தாள். அவளுக்கு அந்த உறுப்பின் அமைப்பும், அதன் மென்மையும் ஏதோ ஒருவிதமான ஈர்ப்பைத் தந்தது. அவள் ஆசையோடு அவன் சுண்ணியைத் தடவிச் சுத்தம் செய்வது அவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான கிளர்ச்சியைத் தூண்டியது.



அவன் சுண்ணியைச் சுத்தப்படுத்தி முடித்ததும், அவள் அவன் பேண்ட்டை மேலே ஏற்றி விடத் தயாரானாள். வெளியே விவேக் ஆத்திரத்தின் உச்சாணிக் கொம்பில் இருந்தான். அவன் மனதிற்குள், "என் தங்கச்சியையும் இவங்க கெடுத்துட்டாங்களே!" என்ற வேதனை தீயாக எரிந்தது. தன் தங்கையின் கைகள் இந்த அசிங்கமான செயலில் ஈடுபட்டிருப்பதை அவனால் ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை.



வெளியே வருவதற்கு முன் தினேஷ், "திவ்யா... உனக்கு பிடிச்சிருக்கா?" என்று கிண்டலாகக் கேட்டான். அவள் வெட்கத்தில் முகம் சிவந்து, "போங்க...!" என்று சிணுங்கிக்கொண்டே கதவைத் திறந்தாள். கதவைத் திறந்ததும் அங்கே தன் அண்ணன் விவேக் விழி பிதுங்கி நிற்பதைப் பார்த்தவள், அதிர்ச்சியில் வாய் பிளந்து, வெட்கத்துடன் தன் கைகளால் முகத்தைப் பொத்திக்கொண்டு ஓடினாள்.



திவ்யா ஓடிச் செல்ல, தினேஷ் மிகவும் இயல்பாகவும், முகத்தில்   புன்னகையுடனும் பின்னால் வெளியே வந்தான். அவன் உடை கலைந்திருந்தாலும், அவனது பார்வையில் ஒருவிதமான  இருந்தது. விவேக், தன் முன்னே நிற்கும் தினேஷையும், ஓடிச் செல்லும் தன் தங்கையையும் பார்த்துத் திகைத்துச் சிலை போல நின்றான்.



அந்தச் சூழலில் நிலவிய அந்த மௌனம் விவேக்கிற்குப் பெரும் சுமையாக இருந்தது. உள்ளே என்ன நடந்தது என்பது அவன் காதுகளில் ரீங்காரம் இட்டுக் கொண்டிருக்க, தன் குடும்பத்தின் இந்த வீழ்ச்சியைத் தடுக்க முடியாமல் அவன் ஸ்தம்பித்து நின்றான். 



சாப்பாடு முடிந்து எல்லோரும் கைகளை கழுவிக்கொண்டு ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்திருந்தனர். வெறும் சில மணி நேரங்களுக்குள் விவேக்கின் குடும்பமும் ரேகாவின் குடும்பமும் இவ்வளவு நெருக்கமாவார்கள் என்று விவேக் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை. அவன் திகைப்போடு அனைவரையும் கவனித்துக்கொண்டிருந்தான். ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் தயக்கத்தோடு விலகியிருந்தவர்கள், இப்போது பல வருடங்களாகப் பழகிய சொந்தங்களைப் போல மிகச் சகஜமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அந்த வீடு முழுவதும் ஒருவிதமான விசித்திரமான, அதே சமயம் அத்துமீறல்கள் நிறைந்த உற்சாகம் நிரம்பியிருந்தது.


முதலில் பாவாடையுடன் தயங்கியபடி நின்ற வைதேகி, இப்போது ரேகாவின் அப்பா ஜெகதீஷின் அருகில் அமர்ந்து சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். பேசும்போது அவள் மார்பில் கட்டியிருந்த பாவாடையின் முடிச்சு தளர்ந்து, அவள் மார்புப் பிளவுகள் வெளியே தெரிந்தது. அதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், அவள் அதைத் தன் மார்போடு சேர்த்து மேலே தூக்கிக் கட்டிக்கொள்வதும், மீண்டும் அது தளர்வதுமாக இருந்த அந்த அழகை ஜெகதீஷ் ரசனையுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். விவேக் இதைப் பார்த்து முகம் சுளித்தான்.