Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( Re - Started )

[David2025]

 அப்போது காலிங் பெல் சத்தம் கேட்க, விவேக் சென்று கதவைத் திறந்தான். வந்திருந்தது அவன் தங்கை திவ்யா. வீட்டின் வெளியே நின்ற அந்த பிரம்மாண்டமான சொகுசு காரையும், வாசலில் கிடந்த விலை உயர்ந்த காலணிகளையும் பார்த்ததுமே அவளுக்குப் புரிந்துவிட்டது—ரேகா அண்ணியின் குடும்பத்தினர் வந்திருக்கிறார்கள்!



உள்ளே வந்தவள், ஹாலில் இருந்த பெரியவர்களைப் பார்த்து ஒரு அழகான புன்னகையை உதிர்த்தாள். பிரபாகர் அவளைத் தன் அருகே அழைத்து, "திவ்யாம்மா... அண்ணியோட அப்பாவும், அண்ணாவும் வந்திருக்காங்க பாரு," என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.



திவ்யா அவர்களைப் பார்த்து மரியாதையுடன் கைகூப்பி வணக்கம் வைத்தாள். பிரபாகர் அவளது தோளில் பாசமாக கைபோட்டு அணைத்தபடி, "இவ என் செல்லப் பொண்ணு, பேர் திவ்யா. இப்போ காலேஜ்ல பைனல் இயர் படிக்கிறா," என்று அவர்களுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார்.





ரேகாவின் அப்பாவும், அண்ணன் தினேஷும் திவ்யாவை நலம் விசாரித்தனர். அவளது படிப்பைப் பற்றியும், எதிர்காலத் திட்டங்களைப் பற்றியும் அன்பாகக் கேட்டனர். அதன் பிறகு, திவ்யாவும் மெல்ல நழுவி பெண்கள் இருக்கும் கிச்சனுக்குள் நுழைந்தாள்.



ஹாலில் ஆண்களின் பேச்சும், கிச்சனில் பெண்களின் சிரிப்பொலியும் அந்த வீட்டின் சூழலையே ஒரு திருவிழா போல மாற்றியிருந்தது. "அப்பா... சாப்பாடு ரெடி, பரிமாறலாமா?" என்று உள்ளே இருந்து ரேகா குரல் கொடுக்க, "ம்ம்... எனக்கும் நல்ல பசி, தாராளமா வரலாம்!" என்று ஜெகதீஷ் உற்சாகமானார்.



விவேக்கும் பிரபாகரும் பெரிய டைனிங் டேபிளை இழுத்துப் போட்டு, சுற்றி நாற்காலிகளை அடுக்கித் தயார் செய்தனர். ரேகாவின் குடும்பத்தினர் டேபிளில் அமர, திவ்யாவும் ரேகாவும் சுடச்சுட பிரியாணி, சிக்கன், பிஷ் ப்ரை என்று அடுக்கினார்கள். ஆனால், வைதேகி மட்டும் கிச்சனை விட்டு வெளியே வராமல் தயங்கியபடி உள்ளேயே நின்றாள்.



பிரபாகர் ரேகாவைப் பார்த்து, "அம்மாடி... உன் அத்தையை வரச் சொல்லு ம்மா!" என்று சொல்ல, ரேகா உதட்டைப் பிதுக்கினாள். "ஐயோ மாமா... நாங்க கூப்பிட்டுப் பார்த்தாச்சு. ஆனா அத்தை ரொம்பக் கூச்சப்படுறாங்க!" என்றாள். 



பிரபாகர் திரும்பி கிச்சனைப் பார்க்க, அங்கே வைதேகி இன்னும் அதே ஈரமான பாவாடை மற்றும் தோளில் துண்டுடன் தயங்கி நிற்பது தெரிந்தது. "பரவால்ல... நீ வா வைதேகி!" என்று அவர் அதட்டலாக அழைக்க, அவள் வேறு வழியின்றி மெல்ல வெளியே வந்தாள்.



விவேக் இதைப் பார்த்ததும் பற்களைக் கடித்தான். (மனதிற்குள்: என்ன இது? இன்னுமா டிரஸ் மாத்தாம இருக்காங்க? இவங்க இப்படியே எல்லார் முன்னாடியும் பரிமாறப் போறாங்களா?) என்று அவன் முகம் சுளிக்க, பிரபாகரோ, "வைதேகி... எல்லாருக்கும் எடுத்துப் பரிமாறு!" என்று கட்டளையிட்டார்.



வைதேகி தன் தோளில் இருந்த துண்டை ஒரு கையால் இறுகப் பிடித்துக்கொண்டு, ஒவ்வொரு தட்டுக்கும் குனிந்து பிரியாணி பரிமாறத் தொடங்கினாள். அவள் கையை நீட்டி கரண்டியால் சோற்றை எடுக்கும்போதெல்லாம், அந்தப் பாரமான மார்புகள் பாவாடைக்குள் முன்னும் பின்னும் அலைபாய்ந்து  குலுங்கின. அந்தப் பாவாடையின் முடிச்சு மட்டும் கொஞ்சம் தளர்ந்தால் போதும், அவள் முழு அம்மணமாகிவிடுவாள் என்கிற நிலையில் இருந்தாள்.



இங்க  ஜெகதீஷும், தினேஷும் தட்டில் இருந்த பிரியாணியை விட வைதேகியின் அந்த ஈரமான அழகையும், குலுங்கும் மேனியையும் கண் இமைக்காமல் ஆவலோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வைதேகிக்கு அவர்கள் பார்வை தன் மேல் படிவது தெரிந்தும்,  , அந்த அரைகுறை ஆடையிலேயே குனிந்து நிமிர்ந்து பரிமாறினாள்.





டைனிங் டேபிளில் பிரியாணி வாசம் ஆளைத் தூக்கியது. எல்லோரும் சாப்பிடத் துவங்க, ஜெகதீஷ் மிக உரிமையோடு, "தங்கச்சிம்மா... நீயும் இப்படி வந்து உட்காரு!" என்று தன் அருகிலேயே வைதேகியை அமரச் சொன்னார். பாவாடையுடன் நின்றிருந்த வைதேகி ஒரு நிமிடம் தயங்கினாலும், அவர் மீண்டும் அழைக்கவும் வேறு வழியின்றி அவர் அருகே அமர்ந்தாள். ஒரு கையால் தன் மார்புகளை மறைத்திருந்த துண்டைப் பிடித்துக்கொண்டே சாப்பிட முயன்றாள்.



அப்போது யாரும் எதிர்பார்க்காத வகையில், ரேகா மின்னல் வேகத்தில் அந்தத் துண்டை ஒரு இழு இழுக்க, அது அவள் கைக்குச் சென்றது!



"ஏய்...!" என்று அதிர்ச்சியில் கத்திய வைதேகி, சட்டென தன் இரு கைகளையும் குறுக்காக வைத்து மார்புகளை மறைக்க முயன்றாள். ஆனால், அந்த ஈரமான பாவாடைக்கு அடியில் ஜாக்கெட் இல்லாததால், அவளது செழுமையான மார்புகளின் பாதியளவு அப்பட்டமாக வெளியே தெரிந்தது.





விவேக்கிற்கு இது சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை. தன் அம்மாவை இப்படிப் பாவாடையுடன் எல்லார் முன்னாடியும் உட்கார வைத்து, மேலிருந்த துண்டையும் உருவியது அவனுக்குக் கோபத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், பிரபாகர் அதைச் சற்றும் கண்டு கொள்ளாமல், "ஃப்ரீயா சாப்பிடு வைதேகி... நம்ம குடும்பம் தானே! இதுல என்ன இருக்கு?" என்று மிகச் சகஜமாகச் சொன்னார்.



ரேகாவின் அப்பா ஜெகதீஷும், அண்ணன் தினேஷும் வைதேகியின் அந்தத் துடிப்பான மேனியை ஒரு நொடி கூடப் பார்வையை அகற்றாமல் ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். சகுந்தலா தன் மார்பில் கைகளை வைத்தபடி நெளிந்தவள், மெல்லக் கைகளை எடுத்துவிட்டு, கூச்சத்தை அடக்கிக் கொண்டு அந்தத் தர்மசங்கடமான நிலையிலேயே சாப்பிட ஆரம்பித்தாள். அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் அந்தப் பாரமான மார்புகள் அலைபாய்ந்து அங்கிருந்த ஆண்களின் கவனத்தை மொத்தமாக இழுத்தது.



டைனிங் டேபிளில் நிலவிய அந்த நிசப்தமான சூழலில், ஜெகதீஷ் ஒரு கோழித் துண்டை ஆவேசமாகக் கடித்துக்கொண்டே, வைதேகியின் கண்களை நேராகப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தார். திடீரென அவர், "என்ன தங்கச்சிம்மா... இந்த கோழியில உப்பு கொஞ்சம் கம்மியா இருக்குற மாதிரி இருக்கு, ருசி எதுவுமே இல்லை!" என்று அழுத்தமாகக் கூற, வைதேகியின் முகம் சட்டென வாடிப்போனது. விருந்தினர்கள் வந்திருக்கும் இந்தத் தருணத்தில், தான் சமைத்த உணவின் தரம் குறைந்துவிட்டதே என்ற தர்மசங்கடத்தில் அவள் உடல் நடுங்க, மிகவும் பணிவான குரலில், "என்னண்ணே... நிஜமாவே பிடிக்கலையா?" என்று கலக்கத்துடன் கேட்டாள்.



அவள் கவலையைப் பொருட்படுத்தாத ஜெகதீஷ், மீண்டும் அதே தொனியில், "ஆமாம் தங்கச்சிம்மா, உப்பு ரொம்பவே கம்மியா இருக்கு, எதுவுமே சுவைக்கல!" என்று மீண்டும் வற்புறுத்தினார். தன் சமையலில் குறை இருக்க வாய்ப்பே இல்லை என்று அறிந்த வைதேகி, குழப்பத்துடன் அங்கிருந்த பவுலில் இருந்த ஒரு கோழித் துண்டை எடுத்து, தன் வாயில் வைத்து ஒரு பெரிய கடியைக் கடித்தாள். நன்கு மென்று சுவைத்தவள், உப்பு காரம் எல்லாம் கச்சிதமாகவே இருப்பதை உறுதி செய்துகொண்டு, "இல்லையே அண்ணே, எல்லாம் கரெக்டாத்தானே இருக்கு, நல்லாதானே இருக்கு!" என்று அவரைப் பார்த்துக் கூறினாள்.



அவள் பதிலை ரசித்த ஜெகதீஷ்,  .  . அவள் எதிர்பாரா அந்த ஒரு நொடியில், அவள் கையில் இருந்த அந்த எச்சில் படிந்த கோழித் துண்டை மின்னல் வேகத்தில் தன் வாயில் வைத்துக்கொண்டு சுவைத்தவர் 



 , வைதேகியின் கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தபடியே, "ஆஆ... இப்போதான் தங்கச்சிம்மா, உன் எச்சில் பட்டதும் எனக்குத்  ருசி தெரியுது!" என்று வக்கிரம் கலந்த கிண்டலோடு கூறினார். 



அவர் பேசிய அந்த வார்த்தைகளின்  அவளது நாணத்தை ஊடுருவியது.   , கணவன் மற்றும் மகன் விவேக் முன்னிலையிலேயே தர்மசங்கடத்தில் மூழ்கிப்போனாள்.   இருந்தாலும், ஜெகதீஷின் அந்தத் துணிச்சலான செய்கை அவளுக்குள் ஒருவித மெல்லிய சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. முகம் சிவக்க, ஒருவிதமான வெட்கத்துடன், "ஐயோ... போங்கண்ணே, என்ன இப்படி எல்லாம் பேசுறீங்க?" என்று கூறிவிட்டு, அவரைச் செல்லமாகத் தட்டிக் கொடுத்து கன்னத்தில் கிள்ளினாள். அவள் செய்த அந்தச் செயல் அங்கே இருந்தவர்களின் பார்வையைத் தன் பக்கம் ஈர்க்க, விவேக் ஒருபுறம் அமைதியற்றுக் கிடக்க, வைதேகி நாணத்தில் தலைகுனிந்து அந்த நெருக்கடியான தருணத்தை மெல்லக் கடக்க முயன்றாள்.



டைனிங் டேபிளில் நடந்த அந்த 'எச்சில்' நாடகத்தை விவேக்கால் சற்றும் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவன் கையில் இருந்த ஸ்பூன் நடுங்கியது. (மனதிற்குள்: என்னடா நடக்குது இங்க? தங்கச்சின்னு சொல்லிக்கிட்டே இவ்வளவு அசிங்கமா பேசுறாரு! அதுவும் மத்தவங்க முன்னாடியே அம்மா வாயில வச்ச பீஸை எடுத்து அவர் வாயில போட்டுக்கிறாருன்னா... இதுக்கு பேரு பாசமா இல்ல வேற ஏதாவதா?) என்று அவன் உள்ளுக்குள் ரத்தம் கொதித்தது.



அதை விட அவனுக்குப் பெரிய ஆத்திரம் என்னவென்றால், வைதேகியின் எதிர்வினைதான். பொதுவாக விவேக் சின்னதாக ஒரு முறைப்பைக் காட்டினாலே அடங்கிப்போகும் அவனது அம்மா, இன்று ஒரு அந்நிய மனிதர் தன் எச்சில் துண்டைத் தின்றதற்கு ஆவேசப்படாமல், ஏதோ முறைப்பையனிடம் வெட்கப்படும் ஒரு கன்னிப் பெண்ணைப் போல முகம் சிவந்து நெளிவது அவனுக்கு அருவருப்பாக இருந்தது.