Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( Re - Started )

[David2025]

 அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை. ரேகாவின் குடும்பம் வரப்போகும் உற்சாகத்தில் வைதேகியும் பிரபாகரும் வீட்டைச் சுத்தம் செய்து, பரபரப்பாக வைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். திவ்யா மட்டும் இன்று காலேஜில் நடக்கவிருக்கும் தேர்விற்கான ஹால் டிக்கெட் வாங்கச் சென்றிருந்தாள். மற்ற மூவரும் சேர்ந்து வீட்டைச் சுத்தப்படுத்தி, சிறிய அளவில் அலங்காரமும் செய்தார்கள்.

  





ரேகா ஏற்கனவே போன் செய்து மதியம் சாப்பிட வருவோம் என்று சொல்லியிருந்தாள். அதற்கு ஏற்றவாறு சமையல் வேலைகளும் மும்முரமாக நடந்தன.



வைதேகி தன் தோளில் ஒரு துண்டைப் போட்டுக்கொண்டு, "டேய் விவேக்... அடுப்பைக் கொஞ்சம் பார்த்துக்கோடா. நான் குளிச்சிட்டு வந்திடுறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு குளியலறைக்குள் நுழைந்தாள்.



இன்னும் ஒரு மணி நேரம் கழித்துதான் அவர்கள் வருவார்கள் என்று நினைத்து, விவேக் ஹாலில் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருக்க, பிரபாகர் போனில் யாரிடமோ பேசிக்கொண்டிருந்தார். ஆனால், யாரும் எதிர்பார்க்காத நேரத்தில் ரேகாவின் குடும்பம் வீட்டின் வாசலில் வந்து இறங்கியது.



"என்னடா வண்டி சத்தம் கேட்குதே?" என்று யோசித்தபடி விவேக்கும் பிரபாகரும் வெளியே வந்து பார்த்தனர். அங்கே ஒரு மின்னும் கறுப்பு நிற BMW கார் வந்து நின்றது. காரின் அந்த ராஜ தோரணையைப் பார்த்தாலே அவர்கள் எவ்வளவு பெரிய செல்வந்தர்கள் என்பது நன்றாகத் தெரிந்தது.





ரேகா தான் முன் சீட் கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தாள். இவர்களைப் பார்த்ததும், "ஹாய் விவேக்! ஹாய் அங்கிள்!" என்று உற்சாகமாகக் கத்தினாள்.



பிரபாகர் மெல்ல விவேக்கிடம், "டேய்... இன்னும் ஒரு மணி நேரம் ஆகும்னு நினைச்சேன், அதுக்குள்ள வந்துட்டாங்களே?" என்று ரகசியமாகக் கேட்க, விவேக்கும் "அதான்பா எனக்கும் தெரியல," என்று குழப்பத்துடன் பார்த்தான்.



காரின் பின் சீட் கதவைத் திறந்து ரேகாவின் அம்மாவும் அப்பாவும் வெளியே வந்தனர். டிரைவர் சீட்டில் இருந்து இறங்கியது அவளது அண்ணன். இவர்களை இதற்கு முன் நேரில் பார்த்ததில்லை என்றாலும், ரேகா ஏற்கனவே போனில் போட்டோ காட்டி அறிமுகம் செய்திருந்ததால், விவேக் சுலபமாக அடையாளம் கண்டுகொண்டான்.



ரேகா ஓடி வந்து பிரபாகரை உரிமையுடன் ஒரு 'ஹக்' செய்துகொண்டாள். அப்படியே விவேக்கையும் கட்டிக்கொண்டு தன் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினாள்.  

  



ரேகாவின் அம்மா காரிலிருந்து இறங்கிய போதே விவேக் ஒரு நிமிடம் ஸ்தம்பித்து நின்றான். எப்போதும் பெண்களின் உடை விஷயத்தில் 'ஹிட்லர்' போல கண்டிப்புடன் இருக்கும் அவனுக்கு, தன் வருங்கால மாமியாரின் தோற்றம் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தந்தது.



அவர் அணிந்திருந்த சுடிதார் அப்படி ஒரு ரகம்! முன்னே 'டீப்-நெக்'  வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த உடையில், அவரது செழுமையான முலைகளின் பிளவு   நன்றாக 3 இன்ச் வரை அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அவர் குனியக் கூடத் தேவையில்லை, நேராக நின்றாலே அந்தப் பகுதி அப்படியே வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. அதோடு, துப்பட்டா ஏதும் போடாமல் அவர் மிக இயல்பாக நடந்தார்.



(மனதிற்குள்: என்ன இது? இந்த வயசுக்கு ஏத்த மாதிரி உடை அணியாம, இப்படிச் சின்னப் பொண்ணு மாதிரி வராங்களே!) என்று விவேக் தனக்குள் கறுவிக்கொண்டான்.





பிரபாகருக்கும் நிலைமை அப்படித்தான் இருந்தது. ரேகாவின் அம்மாவைப் நேருக்கு நேர் பார்த்துப் பேச அவருக்குப் பெரும் கூச்சமாக இருந்தது. பார்வை எங்கே அந்தப் பிளவுக்குள் சென்றுவிடுமோ என்று பயந்து அவர் பார்வையைத் தவிக்கவிட்டார். ஆனால், ரேகாவின் அம்மாவோ இதைப் பற்றியெல்லாம் துளியும் கவலைப்படாமல், மிக இயல்பாகவும் கலகலப்பாகவும் பிரபாகரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.



"வாங்க அங்கிள்... என்ன இப்படி நிக்கிறீங்க? உள்ள போலாமே!" என்று ரேகா எல்லாரையும் தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே போனாள்.





எல்லோரும் சோபாவில் அமரத் தொடங்கினார்கள். பொதுவாகவே பெண்கள் துப்பட்டா இல்லாமல் மற்றவர்கள் முன்னால் குனியும்போது, கைகளால் கழுத்துப் பகுதியை மறைத்துக்கொண்டுதான் குனிவார்கள். ஆனால், ரேகாவின் அம்மாவோ தனக்கு எதிரே விவேக்கும் அவன் அப்பாவும் இருப்பதைச் சற்றும் பொருட்படுத்தவில்லை. அவர் அந்த சோபாவில் அமருவதற்காகக் குனிந்தபோது, அந்த டீப்-நெக் வழியாக அவரது செழுமையான மார்புகள் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன. எதையும் மறைக்க முயற்சிக்காமல் அவர் அப்படியே ஒரு 'நல்ல சீன்' காட்டிவிட்டு ஜம்மென்று அமர்ந்தார்.



விவேக் இதைப் பார்த்ததும் சட்டென முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு பார்வையை மறைத்துக்கொண்டான். ஆனால் பிரபாகரால் அவ்வளவு சீக்கிரம் பார்வையை அகற்ற முடியவில்லை. அந்த வயதிலும் அப்படி ஒரு கவர்ச்சியோடு இருக்கும் ரேகாவின் அம்மாவைப் பார்த்து அவர் ஒரு நிமிடம் அப்படியே உறைந்து போனார்.



இதை நுணுக்கமாகக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த ரேகா, . "என்ன அங்கிள்... அப்படியே பார்த்துட்டு இருக்கீங்க? வாயில ஈ போயிடப் போகுது!" என்று அவள் கிண்டலாகச் சொல்ல, அந்த இடமே சிரிப்பொலியில் அதிர்ந்தது.



பிரபாகர் பயங்கரமாக அசடு வழிந்தபடி சோபாவில் அமர்ந்தார். விவேக் கோபமும் சங்கடமுமாகத் தன் அப்பாவிடம் குனிந்து, "அப்பா... என்ன இது? மானத்தை வாங்கிடாதீங்க!" என்று காதிற்குள் கடித்துக்கொண்டான்.



ரேகா அப்படிக் கிண்டல் பண்ணதும், அவங்க அம்மா அவளைச் செல்லமாக அதட்டினாங்க. "ஹேய் ரேகா, சும்மா இருடி! அப்படி என்ன தப்பாப் பார்த்துட்டாரு? அவருக்கு இல்லாத உரிமையா?" என்று அசால்ட்டா கேட்க்க 



அவங்க சொன்ன அந்த 'உரிமை' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் விவேக் அதிர்ந்து போய் தன் வருங்கால மாமியாரைப் பார்த்தான். " ... இவங்க எதைப் பார்த்துட்டு அப்படிச் சொல்றாங்க?" என்று அவன் முழிக்க,  



ஆனால், ரேகாவின் அம்மாவோ இதைப் பற்றிச் சிறிதும் கவலைப்படவில்லை. "பாருங்க அண்ணா... நீங்க நல்லா பாருங்க," என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் டீப்-நெக் சுடிதாரின் கழுத்துப் பகுதியை இன்னும் கொஞ்சம் கீழே இழுத்து விட்டாள். இப்போது அவளது அந்தப் பருத்த மார்புகளின் மேல் பகுதி இன்னும் அப்பட்டமாகத் தெரியத் தொடங்கியது.



விவேக்குக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. 'என்னடா நடக்குது இங்க? வருங்காலச் சம்பந்தின்னு கூடப் பார்க்காம இவ்வளவு ஓப்பனா நடந்துக்கிறாங்களே!' என்று அவன் திகைத்தான். அதை விட அவனுக்குப் பெரிய ஆச்சரியம் என்னவென்றால், ரேகாவின் அப்பாவும் அண்ணனும் இதைப் பார்த்துப் பதற்றப்படாமல், ரொம்பவே இயல்பாகச் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தார்கள். அவர்கள் முகத்தில் எந்த ஒரு சங்கடமும் தெரியவில்லை; மாறாக, இது அவர்கள் வீட்டில் ரொம்பச் சகஜமான விஷயம் என்பது போலத்தான் இருந்தது.



பிரபாகரோ, அந்தப் பெண் இவ்வளவு உரிமையாகத் தன் உடம்பைக் காட்டிப் பேசுவதைப் பார்த்து, வியர்த்துப் போய் உட்கார்ந்திருந்தார். ஒரு பக்கம் அந்த அழகு அவரை ஈர்த்தாலும், மறுபக்கம் தன் மகன் முன்னால் நடக்கும் இந்தக் கூத்தைப் பார்த்துத் தடுமாறினார்.



ஹாலில் இன்னும் இரண்டு பெரிய சோபா குஷன்கள் காலியாகத்தான் இருந்தன. ஆனால், ரேகா அதில் அமரவில்லை. அவள் நேராகத் தன் அப்பாவின் மடியில் போய் அமர்ந்து, கைகளை அவர் கழுத்தில் சுற்றிக் கொண்டாள். அவள் அப்படி அமர்ந்தபோது அவளது இளமையான மார்புகள் அவர் தோளில் அழுத்தமாக இடிக்க, விவேக்கிற்குப் பார்ப்பதற்கே ஒரு மாதிரி நெருடலாக இருந்தது.



(மனதிற்குள்: என்ன இது? இவ என்ன இன்னும் சின்னப் பிள்ளையா? ஒரு வயசுக்கு வந்த பொண்ணு இப்படி அப்பா மடியில உட்கார்ந்து கொஞ்சிட்டு இருக்காளே!) என்று அவன் முகம் சுளித்தான்.



ஆனால் அங்கே ரேகாவின் அப்பாவோ, "வாடா செல்லம்!" என்பது போல அவளைத் தன் மடியில் அமர வைத்தது மட்டுமில்லாமல், அவளது இடையைச் சுற்றித் தன் கைகளைப் போட்டு மிக நெருக்கமாக அணைத்துக் கொண்டிருந்தார். ரேகாவும் எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமல் அவர் தோளில் சாய்ந்து கொண்டு சிரித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.



விவேக் அவளைக் காதலித்தாலும், இதுவரை ஒருமுறை கூட இவ்வளவு உரிமையோடு அவளைத் தன் மடியில் உட்கார வைத்து அணைத்தது கிடையாது. அந்தத் தந்தை-மகள் இடையிலான இந்த அதீத நெருக்கம், விவேக் இதுவரை பார்த்து வளர்ந்த குடும்ப மரபுகளுக்கு முற்றிலும் மாறாக இருந்தது. ரேகாவின் அம்மாவோ இதைப் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தாளே தவிர, "ஏண்டி இப்படி உட்கார்ந்திருக்க?" என்று ஒரு வார்த்தை கூடக் கேட்கவில்லை.



ஹாலில் சிரிப்பும் கும்மாளமுமாகப் பேச்சு சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருக்க, உள்ளே குளித்துக் கொண்டிருந்த வைதேகிக்கு வெளியே விருந்தாளிகள் வந்தது தெரியவே இல்லை. அவள் எப்போதும் தன் அறையில் இருக்கும் குளியலறையில்தான் குளிப்பாள், ஆனால் இன்று வீட்டைச் சுத்தம் செய்வதற்காகப் பொதுக் குளியலறையைப் பயன்படுத்தியிருந்தாள். குளித்து முடித்தவள், அவசரத்தில் பாவாடையை மட்டும் மார்புக்கு மேலே தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, ஒரு சிறிய துண்டைத் தோளில் போட்டபடி வெளியே வந்தாள்.

 



தன் அறைக்குள் செல்ல வேண்டுமென்றால் ஹாலைக் கடந்துதான் போக வேண்டும். வீட்டில் கணவனும் மகனும் தவிர யாரும் இல்லை என்ற தைரியத்தில் அப்படியே வந்தவள், ஹாலில் ஒரு கூட்டமே அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்ததும் அப்படியே உறைந்து போனாள். "ஐயோ! என்ன இது... இவங்க வந்துட்டாங்களா?" என்று பதறியவள், தன்னை யாரும் பார்க்கவில்லை என்று நினைத்துத் திரும்பி ஓட முயன்றாள்.



ஆனால் ரேகா அவளைப் பார்த்துவிட்டாள்! "அத்தை!" என்று உற்சாகமாகக் கத்தியபடி, தன் அப்பாவின் மடியில் இருந்து துள்ளி எழுந்த ரேகா, ஓடிப் போய் வைதேகியை அப்படியே கட்டிக்கொண்டாள்.



ரேகா கட்டிக்கொண்ட வேகத்தில், வைதேகி அணிந்திருந்த அந்த மெல்லிய பாவாடை அவள் உடலில் ஒட்டிக் கொண்டது. பாவாடைக்கு அடியில் ஜாக்கெட் ஏதும் இல்லாததால், வைதேகியின் அந்தப் பாரமான மார்புகளின் வடிவம் அப்படியே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ரேகா அவளை ஆசையாகக் குலுக்கிக் கட்டிக்கொள்ளும்போது, வைதேகியின் அந்தப் பெரிய மார்புகள் பாவாடைக்குள் அலைபாய்ந்து துள்ளி   ஆடியது.



வைதேகி பதற்றத்தில் தன் தோளில் இருந்த துண்டால் மார்புகளை மறைக்க முயன்றாள். ஆனால், அவளது அந்தப் பருத்த மார்புகள் அந்தச் சிறிய துண்டால் மறைக்க முடியாத அளவுக்குப் பெரிதாக இருந்தன. அவள் ஒரு பக்கத்தை மறைத்தால் மறுபக்கம் துருத்திக் கொண்டு தெரிந்தது. அந்த ஈரமான பாவாடை வழியே அவளது முலைக்காம்புகளின் தடமும்   லேசாகத் தெரிய, அங்கிருந்த ரேகாவின் அப்பாவும் அண்ணனும் அந்த அழகைப் பார்த்து அப்படியே வாய் பிளந்து நின்றார்கள்.



விவேக் தன் அம்மாவின் இந்த நிலையைப் பார்த்து, "ஐயோ அம்மா!" என்று தலையில் அடித்துக்கொண்டான். பிரபாகரோ தன் மனைவி மற்ற ஆண்கள் முன்னால் இப்படி நிற்பதைப் பார்த்துத் திகைத்துப் போய் நின்றார்



[b][/b]




 ரேகா வைதேகியின் கையை விடாமல் பிடித்துக்கொண்டு, "வாங்க அத்தை! எங்க வீட்டு ஆட்களை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்து வைக்கிறேன்," என்று பிடிவாதமாக ஹாலுக்கு இழுத்து வந்தாள். வைதேகிக்குக் கை கால் ஓடவில்லை. "ஐயோ ரேகா... கொஞ்சம் இரும்மா... நான் போய் டிரஸ் மாத்திட்டு வந்துடுறேன்," என்று அவள் பின்வாங்க முயன்றாள்.



"என்ன அத்தை நீங்க? இவங்க என்ன வெளியாட்களா? நம்ம குடும்பம் தான்!" என்று சொல்லி, ரேகா அவளை வலுக்கட்டாயமாக எல்லார் முன்னாடியும் நிற்க வைத்தாள். ரேகாவின் அப்பா ஜெகதீஷும், அண்ணன் தினேஷும் வைதேகியை மேலிருந்து கீழாக நோட்டமிட்டார்கள். அந்த ஈரமான பாவாடையில் வைதேகியின் உடல் வாகு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. "அப்பா... இவங்கதான் என் செல்ல அத்தை!" என்று சொன்ன ரேகா, வைதேகியின் கன்னத்தைக் கிள்ளி ஒரு முத்தமிட்டாள்.



"அத்தை... இவங்க என் அம்மா சகுந்தலா, இவங்க அப்பா ஜெகதீஷ், இவன் என் அண்ணா தினேஷ்," என்று அறிமுகப்படுத்தினாள். வைதேகி கைகூப்பி வணக்கம் சொல்ல முயன்றாள், ஆனால் தோளில் இருந்த துண்டு நழுவி அந்தப் பாரமான மார்புகள் அப்பட்டமாகத் தெரிந்துவிடுமோ என்ற பயத்தில், கைகளைத் தூக்க முடியாமல் கூச்சத்தில் நெளிந்தாள்.



"சரி நீங்க பேசிட்டு இருங்க... நான் போய் டிரஸ் மாத்திட்டு வந்துடுறேன்," என்று அவள் நகர முயன்றபோது, ரேகா விடாமல் பிடித்துக்கொண்டாள். "என்ன அத்தை... அதான் நம்ம குடும்பம்னு சொல்லிட்டேன்ல? அப்புறம் என்ன? எங்க வீட்ல இதையெல்லாம் தப்பா நினைக்க மாட்டாங்க!" என்று அவளை நகர விடாமல் தடுத்தாள்.



அப்போது சோஃபாவிலிருந்து எழுந்த சகுந்தலா, "என்ன சம்பந்தி... இதுக்குப் போய் இப்படி கூச்சப்படுறீங்க? வாங்க... நாம கிச்சன் பக்கம் போவோம்," என்று சொல்லி, வைதேகியை அணைத்தபடி கிச்சனுக்கு அழைத்துச் சென்றாள். சகுந்தலாவின் அந்தத் துணிச்சலும், வைதேகியின் அந்த ஈரமான கோலமும் சேர்ந்து விவேக்கிற்குத் தலைக்கேறியது.



விவேக்கிற்குள் கோபம் அனலாகக் கொதித்தது. (மனதிற்குள்: என்னடா இது? அம்மாவைப் பாவாடையுடன் ஹாலில் நிற்க வச்சதும் இல்லாம, இவ இப்படி இளிச்சு இளிச்சுப் பேசிட்டு இருக்காளே!) என்று ரேகாவின் மேல் அவனுக்குப் பயங்கர ஆத்திரம் வந்தது. ஆனால், ரேகாவின் அப்பாவும் அண்ணனும் வைதேகி கிச்சனுக்குள் மறையும் வரை அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது விவேக்கின் ஆத்திரத்தை இன்னும் அதிகரித்தது.


கிச்சனுக்குள் இருந்து பெண்களின் கலகலப்பான சிரிப்பொலி ஹால் வரை கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. இங்கே ஹாலில் ஆண்கள் ஒருவரை ஒருவர் அறிமுகம் செய்துகொண்டு பேசத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் தங்கள் பின்னணியைப் பற்றிப் பேசப் பேச விவேக்கிற்குத் தலை சுற்றாத குறைதான்!



ரேகாவின் அப்பா ஜெகதீஷ், தங்களுக்குப் பெரிய மார்பிள் பிசினஸ் இருப்பதாகவும், அதில் வருடாந்தம் சுமார் 5 கோடி ரூபாய் வரை லாபம் வருவதாகவும் மிகச் சாதாரணமாகச் சொன்னார். அடுத்து அண்ணன் தினேஷ் பேசும்போது, தனக்குச் சொந்தமாக 5 முதல் 6 பெட்ரோல் பங்க் இருப்பதாகவும், இன்னும் சில பிசினஸ் புராஜெக்ட்கள் போய்க்கொண்டிருப்பதாகவும் கூறினான். அவர்கள் சொல்லச் சொல்ல விவேக்கிற்கு மூச்சு முட்டியது. 'இவ்வளவு பெரிய கோடீஸ்வரக் குடும்பமா!' என்று வியந்து போனான்.



ஆனால், இவ்வளவு வசதி இருந்தும் அவர்கள் பேச்சுக்கு பேச்சு, "எங்களுக்கு உங்களைப் போல ஒரு எதார்த்தமான குடும்பம்தான் பிடிச்சிருக்கு. விவேக் எங்க வீட்டுக்கு மருமகனா வர எங்களுக்கு முழு சம்மதம்!" என்று அடித்துச் சொன்னார்கள். விவேக்கின் தகுதியையோ, வசதியையோ அவர்கள் ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை; விவேக்கை அவர்களுக்கு அப்படியே பிடித்திருந்தது.


அதேபோல், பிரபாகர் தங்கள் குடும்பத்தின் எளிய நிலவரத்தைப் பற்றிப் பேசும்போதும், அவர்கள் எள்ளி நகையாடவோ அல்லது அருவருப்பாகவோ பார்க்கவில்லை. மாறாக, மிகவும் மரியாதையோடு காது கொடுத்துக் கேட்டார்கள். என்னதான் அவர்களுடைய உடை மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் விவேக்கிற்குப் பிடிக்காமல் இருந்தாலும், இவ்வளவு பணக்காரர்களாக இருந்தும் ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்திடம் அவர்கள் காட்டிய அந்தப் பண்பும் எதார்த்தமும் விவேக்கைத் திகைக்க வைத்தது. அவனறியாமலேயே அவர்கள் மேல் ஒரு தனி மரியாதை அவனுக்குள் உருவானது.