Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( Re - Started )

[David2025]

 மறுநாள் காலை,  . நேற்றைய களைப்பு இருந்தாலும், வைதேகி கிச்சனில் விறுவிறுப்பாகச் சமைத்துக் கொண்டிருக்க,  



பிரபாகர் பாத்ரூமில் குளித்துக்கொண்டிருந்தான் , விவேக்கும் திவ்யாவும் தங்கல் அறைக்குள் உடை மதிகொண்டிருந்தார்கள் 



 அப்போதுதான் வாசலில் காலிங் பெல் ஒலித்தது.



 கிச்சனில் சமையல் கட்டும் கையும்மாக இருந்த வைதேகி, வேர்வையைத் துடைத்துக்கொண்டே, "டேய் விவேக்... திவ்யா... யாராவது போய் கதவைத் திறங்கடா!" என்று கத்தினாள்.



யாரும் அசையாததால், சலித்துக்கொண்டே தன் புடவை முந்தானையை இழுத்துச் சொருகிக்கொண்டு வந்து கதவைத் திறந்தாள். அங்கே நின்றிருந்த பெண்ணைப் பார்த்ததும் வைதேகிக்கு ஒரு நிமிடம் பேச்சே வரவில்லை. மாடர்ன் ஜீன்ஸ், ஸ்டைலிஷ் டாப்ஸ், கையில் விலையுயர்ந்த போன் என ஒரு பெரிய வீட்டுப் பணக்காரப் பெண் போலத் தெரிந்தாள்.



"யாரு பாப்பா நீ? என்ன வேணும்?" என்று வைதேகி குழப்பத்துடன் கேட்க, அந்தப் பெண் ரொம்பவே கேஷுவலாகச் சிரித்தாள்.

  



"என்னை வைதேகி என்ன பார்த்தா யாருன்னு கேக்குறீங்க? என்னை தெரியலையா?" என்று அவள் கேட்க, வைதேகிக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. 'அடி சக்கை! பார்த்தா என் பொண்ணு திவ்யா வயசுதான் இருக்கும், ஆனா என்னையே பேர் சொல்லிப் பிடிக்கிறாளே!' என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டாள்.



"ஸாரி... நிஜமாவே எனக்குத் தெரியல. நீங்க யாருன்னு சொன்னீங்கன்னா நல்லா இருக்கும்," என்று வைதேகி இழுக்க, அந்தப் பெண் ஒரு கலகலப்பான சிரிப்பை உதிர்த்தாள்.





"இட்ஸ் ஓகே! அதை இப்படி நின்னுட்டேதான் பேசணுமா? வாங்களேன், உள்ள போய் ஒரு காபி சாப்பிட்டே பேசலாம்," என்று சொல்லிவிட்டு, வைதேகி 'உள்ளே வா' என்று சொல்வதற்கு முன்பே, அசால்ட்டாக உள்ளே நுழைந்து சோஃபாவில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்தாள்!



வைதேகிக்கு ஒண்ணுமே புரியவில்லை. 'யாரப்பா இது? ஏதோ பல வருஷமா பழகுன மாதிரி வந்து சோபாவுல ஜம்முனு உட்கார்ந்திருக்கா? ஒருவேளை திவ்யாவோட பிரண்டா இருக்குமோ? இல்லையே... அவளுக்கு இருக்குற மூணு பிரண்ட்ஸையும் எனக்கு நல்லாத் தெரியுமே, அவங்க இந்த ஏரியா தானே!' என்று மண்டையைப் பிச்சிக்கொண்டாள்.



அந்தப் பெண் சோபாவில் சாய்ந்து அமர்ந்தபடி, "என்ன வைதேகி... வந்த விருந்தாளிக்கு ஒரு காபி, தண்ணி கேக்குற பழக்கம் இல்லையா உங்க வீட்ல?" என்று அதிகாரமாகத் துளைத்தாள்.





(என்னது காபி, தண்ணியா? இருடி உன்னை கவனிச்சுக்குறேன்!) என்று மனதிற்குள் கறுவிய வைதேகி, "பாப்பா... நீ வீடு மாறி வந்திருக்கேன்னு நினைக்கிறேன். உனக்கு நிஜமா யாரு வேணும்?" என்று பொறுமையாகக் கேட்டாள்.



"என்ன வைதேகி... இன்னுமா என்னை அடையாளம் தெரியல? உன் புருஷன் பிரபாகரன் இன்னும் ஆபீஸ்க்கு கிளம்பலையா? அப்புறம் உன் பொண்ணு அந்த திவ்யா எங்க போனா? உன் பையனையாவது வரச் சொல்றியா?" என்று அவள் அடுக்கிக்கொண்டே போக, வைதேகிக்கு பைத்தியமே பிடித்துவிடும் போலிருந்தது. 'யாருப்பா இவ? குடும்பத்துல இருக்குற எல்லாரையும் புட்டுப் புட்டு வைக்கிறாளே!' என்று திகைத்து நின்றாள்.



அப்போது, குளித்து முடித்துவிட்டு ஈரத் துண்டை மட்டும் இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு பிரபாகர் ஹாலுக்கு வந்தார். அங்கே ஒரு பெண் மாடர்னாக அமர்ந்து பேசுவதைக் கேட்டு, "வைதேகி... யாரு இது?" என்று குழப்பத்துடன் கேட்டார்.



அவர் குரலைக் கேட்டதும் சோபாவில் இருந்து எழுந்த அந்தப் பெண், "என்ன பிரபாகர்! வேலை எல்லாம் எப்படிப் போகுது?" என்று கேட்டபடி அவர் முன் வந்து நின்றாள். மேனியில் வெறும் துண்டை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு நிற்கும் பிரபாகரை மேலிருந்து கீழாக ஒரு பார்வை பார்த்தவள், சட்டென அவர் இடுப்பில் கையை வைத்தாள்!



"என்ன பிரபாகர்... தொப்பை எல்லாம் வளர்ந்திருக்கு? உடம்பை மெயின்டைன் பண்றதே இல்லையா?" என்று அவள் உரிமையோடு கேட்க, பிரபாகர் கூச்சத்தில் அப்படியே பின்வாங்கினார். தன் மனைவியின் முன்னால் ஒரு இளம் பெண் தன் உடம்பைத் தொட்டுப் பேசுவதைக் கண்டு அவர் முகம் அப்படியே மாறிப்போனது.





தன் புருஷனைத் தொட்டுப் பேசிய வேகத்தில் பொறுமையை இழந்த வைதேகி, "யாருடி நீ?" என்று சண்டைக்குப் போகத் தயாராகி, தன் கலைந்த கூந்தலை அள்ளி ஒரு கொண்டையைப் போட்டாள். அவள் வாய் திறக்கும் அந்த நொடியில், விவேக் அங்கே ஓடி வந்தான்.



அந்த பெண்ணை பார்த்ததும் அவன் முகம் அப்படியே மலர்ந்தது. "ஹேய் ரேகா!" என்று உற்சாகத்தில் கத்தினான்.



ரேகா அவனைப் பார்த்து ஒரு குறும்புப் பார்வையுடன், "வாடா விவேக்! உங்க வீட்டுக்கு உன்னைத் தேடி வந்தா, ஆளாளுக்கு என்னை உட்கார வச்சு கேள்வி கேக்குறாங்க!" என்று புகார் வாசித்தாள்.



வைதேகி குழப்பத்துடன் பார்க்க, விவேக் மெல்லச் சொன்னான், "அம்மா... நேத்து சொன்னேனே ஒரு பொண்ணை லவ் பண்றேன்னு, அது இவதான்!"


   


விவேக் சொன்னதைக் கேட்டதும் வைதேகியின் கோபம் பனி போல மறைந்தது. ரேகாவை மேலிருந்து கீழ் வரை ஒருமுறை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தவள், "டேய் விவேக்... எப்படிடா இந்தப்பொண்ணைப் பிடிச்ச? இவ்வளவு அழகா இருக்கு!" என்று முகம் மலரப் பாராட்டினாள்.


ரேகா விடாமல் விவேக்கிடம் செல்லமாக கோபித்துக்கொண்டாள். "என்ன விவேக், என்னைப் பத்தி வீட்ல சொல்லவே இல்லையா? இவங்க என்னன்னா வருங்கால மருமகளைப் பார்த்து 'யார் பாப்பா நீ?'ன்னு கேக்குறாங்க! பாருங்க... கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் உங்களை வச்சுக்கிறேன்!" என்று அவள் சொன்ன மிரட்டலில் ஒரு செல்லமான அதிகாரம் இருந்தது.



அதற்குள் வைதேகி அவளை நெருங்கி, "ஐயோ ஸாரிம்மா! அவன் நேத்து சொன்னான், ஆனா போட்டோ எதுவும் காமிக்கலை. அதான் இப்படி மாடர்ன் டிரஸ்ல பார்த்ததும் நானே குழம்பிட்டேன். எப்படிம்மா இருக்க?" என்று பாசமாக கேட்டவள், "ஐயோ... என் மருமக என்ன இவ்வளவு கலரா இருக்கா?" என்று வியந்து, ரேகாவின் சிவந்த கன்னத்தை கிள்ளி முத்தமிட்டாள்.





பிறகு தன் கணவனைப் பார்த்த வைதேகி, "என்னங்க... மசமசன்னு நிக்காம போய் துணி மாத்திட்டு வாங்க!" என்று அதட்ட, பிரபாகர் அந்தப் பெண்ணின் குறும்புப் பார்வையிலிருந்து தப்பிக்கத் தன் அறைக்குள் ஓடினார்.



டேய் விவேக்! இவ்வளவு அழகா இருக்குற பொண்ணை எப்படிடா பிடிச்ச?" என்று வைதேகி வியந்து கேட்க, 



விவேக் தன் 'சீரியஸ்' முகத்தை மாற்றாமல், ""எப்படிப் பிடிச்சேனா? இதுக்குன்னே ஒரு பெரிய இன்ஜினியரிங் பிளான் போட்டு, அமேசான்ல ஆர்டர் பண்ணி வாங்குனேன்மா... ஆனா பாரு, டெலிவரி ஆன அப்புறம் தான் தெரியுது, இது வாயாடி பீஸ்ன்னு!



அதற்குள், ரேகா அவன் இடுப்பில் பலமாக ஒரு குத்து குத்திவிட்டு, "அத்தை, இவன் எப்போவும் இப்படித்தான்! யாராச்சும் என்னைப் பெருமையா பேசினா இவனுக்குப் பொறுக்காது!" என்று போட்டுக்கொடுத்தாள்.



"அட, விட்டுத் தள்ளுமா? அவன் அப்படித்தான்!" என்று வைதேகி தன் மகனைச் செல்லமாக ஒரு அடி அடித்துவிட்டு ரேகா பக்கம் சாய்ந்தாள். விவேக் தலையிலடித்துக் கொண்டே உடை மாற்றச் செல்ல, இங்கே வைதேகியும் ரேகாவும் மாமியார் மருமகள் மாதிரி இல்லாமல், நீண்ட காலச் சிநேகிதிகள் போல ஜாலியாகப் பேசிக்கொண்டனர். ரேகா பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் ஒரு புத்துணர்ச்சியும், கலகலப்பும் இருப்பதைப் பார்த்து வைதேகிக்கு ஒரு தனி மகிழ்ச்சி.



மனதுக்குள், "இப்படி ஒரு மருமக கிடைக்க, நான் உண்மையிலேயே குடுத்து வைத்தவள்தான்!" என்று வைதேகி பெருமையாக நினைத்துக் கொண்டாள்.



அப்போது அங்கே வந்த திவ்யாவை அறிமுகம் செய்து வைக்க, ரேகா அவளிடமும் நொடியில் சகஜமாக ஒட்டிக்கொண்டாள். ஒரு பெரிய அக்காவைப் போல திவ்யாவை அணைத்துக்கொண்டு அவள் பேசும் குறும்புகள் திவ்யாவுக்கும் ரொம்பவே பிடித்துப்போனது.



நேற்று இரவு வைதேகியும் பிரபாகரும் பேசிக்கொள்ளும்போது, "விவேக் மாதிரியே அவனுக்கு வரப்போறவளும் சிடுமூஞ்சியா இருந்துட்டா நம்ம பாடு திண்டாட்டம்தான்" என்று பயந்து கொண்டிருந்தனர். ஆனால், ரேகாவிடம் பேசிய சில மணி நேரத்திலேயே அவள் எப்பேர்ப்பட்ட ஒரு ஜாலியான 'பார்ட்டி' என்று தெரிந்துவிட்டதில் பிரபாகருக்கும் வைதேகிக்கும் சொல்ல முடியாத சந்தோஷம்!



திவ்யா மெல்ல எழுந்து, ரேகாவை உரிமையோடு, "அண்ணி... காலேஜுக்கு லேட் ஆகுது, போயிட்டு வரேன்," என்று கிளம்ப எத்தனித்தாள்.



"ஒரு நிமிஷம் இங்க வா," என்று அவளைத் தடுத்த ரேகா, தன் முன்னாடி வரச் சொன்னாள். திவ்யாவை மேலிருந்து கீழாக ஒரு பார்வை பார்த்தவள், "ஆமா... நீ எந்தக் காலேஜ்ல படிக்கிற?" என்று கேட்டாள்.



"நம்ம BMS காலேஜ் பைனல் இயர் அண்ணி. இன்னும் ரெண்டு மாசம்தான் இருக்கு," என்று திவ்யா பணிவாகச் சொல்ல, அதைக் கேட்டு ரேகா தன் தலையிலேயே அடித்துக்கொண்டாள்.



"ஏன் திவ்யா! அந்த காலேஜ்ல பொண்ணுங்க சும்மாவே மின்னிக்கிட்டு வருவாங்க. நீ என்னன்னா இப்படி துப்பட்டா எல்லாம் போட்டுப் பட்டிக்காட்டு மாதிரி போயிட்டு இருக்க?" என்று அதட்டினாள் ரேகா.



திவ்யா தயங்கியபடி, தன் அண்ணன் விவேக்கை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள். "அது... அது வந்து... அண்ணனுக்குப் பிடிக்காது அண்ணி," என்று மெல்ல ரகசியமாகச் சொல்ல, ரேகாவுக்குப் பொத்துக்கொண்டு வந்தது.



சட்டெனத் திரும்பி விவேக்கைப் பார்த்து முறைத்த ரேகா, "என்ன விவேக் இதெல்லாம்? அப்படின்னா என்னையும் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் இப்படித்தான் அந்த டிரஸ் பண்ணாத, இந்த டிரஸ் பண்ணாதன்னு ரெஸ்ட்ரிக்ட் பண்ணுவியா?" என்று உக்கிரமாகக் கேட்டாள்.



எப்போதும் ஊரே அதிரும்படி கர்ஜிக்கும் நம்ம 'சிடுமூஞ்சி' விவேக், ரேகாவின் அந்த ஒரே முறைப்பில் அப்படியே சமாதானப் புறாவைப் போலப் பம்மினான். "இல்ல ரேகா... அது வந்து... அவ படிக்கிற பொண்ணு, அதான்..." என்று வார்த்தைகளை விழுங்கினான்.



"போ விவேக்! காலேஜ் படிக்கிற பொண்ணு இந்த வயசுல என்ஜாய் பண்ணாம வேற எப்போ பண்ணும்?" என்று ரேகா மீண்டும் அதட்ட, விவேக் வாயிலிருந்து வார்த்தை வராமல் அமைதியானான்.



இதைச் சமையலறையில் இருந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்த வைதேகியும், ஹாலில் இருந்த பிரபாகரும் ஆச்சரியத்தில் உறைந்து போனார்கள். எப்போதும் தன் சிடுமூஞ்சியைத் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு சட்டம் பேசும் விவேக்கை, இந்த ஒரு பொண்ணு வந்த சில நிமிடங்களிலேயே அடக்கி வாசிக்க வைத்துவிட்டாளே என்று அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்து வியந்து போயினர்.



ரேகா சட்டென திவ்யாவின் கழுத்தில் இருந்த துப்பட்டாவை ஒரே இழுப்பில் உருவினாள். இதைச் சற்றும் எதிர்பாராத திவ்யா அதிர்ந்து போனாள். அவள் அணிந்திருந்த டாப்ஸ் ஏற்கனவே 'லோ-நெக்' என்பதால், துப்பட்டா இல்லாத நிலையில் அவளது இளமை  மார்புகளின் ஆரம்பப் பகுதி லேசாகத் தெரிந்தது. சட்டெனக் கூச்சத்தில் கைகளால் அதை மறைக்க முயன்றாள் திவ்யா.



"என்ன திவ்யா இது சின்னப்பிள்ளைத்தனமா? கையை எடு!" என்று அதட்டிய ரேகா, அவளது கைகளை விலக்கினாள். திவ்யாவின் அந்த எடுப்பான மார்புகளைப் பார்த்ததும் ரேகாவுக்கே ஒரு நிமிடம் பொறாமையாக இருந்தது.





"ஏண்டி... இந்த வயசுலேயே நல்ல ஷேப்பா இருக்கே! இவ்வளவு அழகான பொக்கிஷத்தை இப்படி மூடி மறைக்கலாமா?" என்று சொன்ன ரேகா, டாப்ஸிற்கு மேலாகவே அந்த மார்புகளின் அடியில் கையை வைத்துத் தூக்கிக் காட்டினாள். "ம்ம்... இப்போ போ!" என்று அவளை உற்சாகப்படுத்தினாள்.



திவ்யா தன் அண்ணனை ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு, அவர் ஒன்றும் சொல்லாத தைரியத்தில், சிரித்துக்கொண்டே "தேங்க்ஸ் அண்ணி!" என்று சொல்லிவிட்டு ஓடினாள். அவள் ஓடும்போது அவளது அந்த அழகான மார்புகள் துப்பட்டா இல்லாமல் குலுங்குவதைப் பார்த்த விவேக், ஒன்றும் சொல்ல முடியாமல் தலையைத் திருப்பிக் கொண்டான்.



ரேகா அங்கிருந்து நேராக கிச்சனுக்குச் சென்று வைதேகியுடன் குடும்பக் கதைகள் பேசுவதும், பிரபாகரை வம்புக்கு இழுப்பதுமாக அந்த வீட்டையே சிரிப்பொலியில் வைத்திருந்தாள். விவேக் அங்கேயே இருக்கும்போதே, அவள் பிரபாகரிடம் உரிமையாகத் தொட்டுப் பேசுவதும், அவர் கன்னத்தைக் கிள்ளுவதும், வைதேகியின் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்துக் குசும்பு பண்ணுவதுமாக இருந்தாள். அந்தத் துறுதுறுப்பும் குறும்பும் பார்க்கவே ரொம்ப ரசிக்கும்படி இருந்தது.



சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, "சரி அத்தை, நான் கிளம்புறேன். அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை எங்க வீட்ல இருந்து உங்களைப் பார்க்க வருவாங்க, அப்போ உங்களை மீட் பண்றேன்!" என்று எல்லாரிடமும் விடைபெற்றுக் கிளம்பினாள்



ரேகா வீட்டுக்குள் வரும்போது ஒரு அந்நியனைப் போலத்தான் வந்தாள். ஆனால், அவள் 'கிளம்புகிறேன்' என்று சொன்னபோது, ஏதோ பல ஆண்டுகள் பழகிய ஒரு சொந்தக் காரி வீட்டை விட்டுப் போவது போன்ற ஒரு உணர்வு அவர்களுக்கு ஏற்பட்டது. அந்த அளவுக்குத் தன் அன்பாலும், குறும்பாபேச்சாலும் எல்லாரையும் கட்டிப்போட்டுவிட்டாள்.



ரேகா போனதும், வைதேகியும் பிரபாகரும் அவளைப் பற்றியே சிலாகித்துப் பேசிக்கொண்டனர்.





வைதேகி: "என்னங்க... நானும் என்னென்னமோ நினைச்சுப் பயந்துட்டு இருந்தேன். நம்ம விவேக் சரியான ஆளைத்தான் பிடிச்சிருக்கான்!" என்று பூரிப்போடு சொன்னாள்.



பிரபாகர்: "ஆமா வைதேகி... இதைவிட ஒரு நல்ல மருமகள் நம்ம குடும்பத்துக்கு அமையவே முடியாது. எனக்கு இவளை ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. உனக்கு எப்படி?" என்று கேட்டார்.



வைதேகி: "என்னங்க இப்படிக் கேட்டுட்டீங்க? நாளைக்கே அவளை நம்ம வீட்டுக்கு மருமகளா ஏத்துக்க நான் ரெடி! அவ்வளவு தங்கமான குணம், நமக்கேத்த ஜாலியான பொண்ணு," என்று முகம் மலரச் சொன்னாள்.



பிரபாகர்: "சரி... வர்ற ஞாயிற்றுக்கிழமை அவங்க வீட்ல இருந்து வர்றாங்கல்ல? அப்போ எல்லாத்தையும் பேசி முடிவு பண்ணிக்கலாம்," என்று சொல்லிவிட்டு, நிம்மதியான மனதோடு தன் அலுவலகத்திற்குத் தயாராகிக் கிளம்பினார்.



ரேகா விவேக் வீட்டுக்கு வந்து சென்ற பிறகு ஒரு வாரம் ஓடியிருந்தது. அந்த ஒரு வாரத்தில் அவள் நேரில் வராவிட்டாலும், போன் மூலமாக வைதேகி மற்றும் பிரபாகருடன் ஒரு நிமிடம் கூடத் தொடர்பு விட்டுப்போகாதவாறு பார்த்துக் கொண்டாள். அடிக்கடி போன் செய்வாள், ஆனால் அவள் பேசும்போதெல்லாம் மூச்சுக்கு மூச்சு தன் குடும்பத்தைப் பற்றித்தான் பேசுவாள்.



"அத்தை... எங்க அம்மாவை நீங்க பார்க்கணுமே! அப்படி ஒரு பசுமையான மனுஷி... ரொம்ப அன்பா இருப்பாங்க!"



"அப்பா எதை கேட்டாலும் யோசிக்காம உடனே வாங்கிக் கொடுத்துடுவார். அவருக்கு என் மேல அவ்வளவு பாசம்!"



"எங்க அண்ணா இருக்கானே... என்னை அப்படி கொஞ்சுவான். அவனுக்கு நான்தான் எல்லாமே!"



இப்படித் தன் குடும்பத்தைப் பற்றி அவள் சொல்லும் ஒவ்வொரு புராணமும், வைதேகி மற்றும் பிரபாகருக்கு ஒரு பெரிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியது. "யார்டா இது... ஒரு பொண்ணு தன் குடும்பத்தைப் பத்தி இவ்வளவு உயர்வா பேசுறாளே! அப்படிப்பட்டவங்களை நாம உடனே பார்க்கணுமே!" என்று அவர்களுக்குத் தோன்றியது.



ரேகா கொடுத்த அந்தப் பில்டப்பில், வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமைக்காக அவர்கள் ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் எண்ணி எண்ணிக் காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்தப் 'பசுமையான' அம்மா, 'செல்லம் கொடுக்கும்' அப்பா மற்றும் 'பாசமான' அண்ணனை நேரில் பார்க்க அவர்களுக்கு அத்தனை ஆர்வம்!