Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( Re - Started )

[David2025]

 அன்று இரவு, படுக்கையறையில் வைதேகி விஷயத்தைச் சொல்ல, பிரபாகர் அதிர்ச்சியில் எழுந்து உட்கார்ந்தார்.



"என்னடி இது? அவன்தான் லூசுத் தனமா எதையோ சொல்லுறான்னா, நீயும் விவரம் தெரியாம சரின்னு சொல்லிட்டு வந்திருக்க?" என்று பிரபாகர் எகிறினார்.

[b][/b]



வைதேகி அவரைச் சமாதானப்படுத்துவது போல, "ஏங்க, நானே நம்ம விவேக் மாதிரி ஆளுக்குக் கல்யாணம் ஆகுறதே கஷ்டம்ன்னு நினைச்சிட்டு இருந்தேன். அவனே ஒரு பொண்ணை லவ் பண்றேன்னு சொன்னதும் எனக்குப் பாதி பாரம் குறைஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு. அதான் உடனே ஓகே சொல்லிட்டேன்," என்றாள்.



பிரபாகர் யோசனையுடன், "அதெல்லாம் சரிதான்... ஆனா அந்தப் பொண்ணும் இவனை மாதிரியே உம்முன்னு மூஞ்சியை வச்சுக்கிட்டு, சட்டம் பேசிட்டு இருந்தா அப்பறம் நம்ம வாழ்க்கையை நினைச்சுப் பாரு! வீட்டுக்குள்ள ஒருத்தன் கத்துறதே தாங்க முடியல, இதுல ஜோடியா வந்து நின்னா?" என்றார் கவலையுடன்.





வைதேகிக்கும் இப்போதுதான் அந்தச் சந்தேகம் வந்தது. "ஆமாங்க, நானும் இதைப்பத்தி யோசிக்கவே இல்லையே! இவன் ஒரு பழைய பஞ்சாங்கம்னா, இவன் தேடிப் பிடிச்ச பொண்ணும் அப்படித்தானே இருப்பா? இருங்க, நாளைக்கே நான் அவன்கிட்ட அந்தப் பொண்ணைப் பத்தித் தீர விசாரிச்சு, முடிஞ்சா ஒரு நாளைக்கு நம்ம வீட்டுக்கே வரச் சொல்லுறேன். நேர்ல பார்த்தா ஒரு முடிவுக்கு வந்துடலாம்," என்றாள்.
  



பிரபாகர் மெல்லச் சிரித்துக்கொண்டு, "அப்படி வா வழிக்கு! அந்தப் பொண்ணு முதல்ல நம்ம குடும்பத்துக்கு ஏத்த மாதிரி 'கலகல'ன்னு இருக்கான்னு பார்ப்போம். அப்புறம் மத்ததை முடிவு பண்ணலாம்," என்று சொல்லிவிட்டு வைதேகியை அணைத்துக்கொண்டார்.



கதவு சரியாக மூடப்படவில்லை என்ற கவலையில் வைதேகி சிணுங்கினாலும், பிரபாகரின் பிடி இன்று சற்று அதிகமாகவே இருந்தது. "ஐயோ விடுங்க... விவேக்கோ திவ்யாவோ வந்துடப் போறாங்க" என்று அவள் தப்பிக்க முயல, பிரபாகர் அவளது முந்தானையை ஒரு இழுப்பு இழுக்க, அது அவள் மேனியிலிருந்து நழுவித் தரையில் விழுந்தது.





இப்போது வைதேகி வெறும் இறுக்கமான ஜாக்கெட் மற்றும் உள் பாவாடையுடன் படுக்கையில் நிலா வெளிச்சத்தில் மின்னினாள். அந்த சிவப்பு நிற ஜாக்கெட்டுக்குள் அவளது செழுமையான மார்புகள் விம்மிப் புடைத்து, வெளியே எட்டிப் பார்க்கத் துடித்தன. பாவாடையின் கயிறு அவள் இடுப்பை அழுத்திப் பிடித்திருக்க, அந்தப் பருத்த இடுப்பு மடிப்புகளும், தொப்புள் குழியும் பிரபாகரின் வெறியைத் தூண்டின. அந்தத் தோற்றத்தில் அவள் ஒரு தேவதை போலவும், அதே சமயம் ஒரு காம தேவதை போலவும் தெரிந்தாள்.



"ஐயோ கதவு..." என்று அவள் மீண்டும் எழுந்து போக முயல, பிரபாகர் அவளைத் தன் வலுவான கைகளால் அழுத்திப் படுக்க வைத்தார். அவளது பதட்டத்தை அடக்க நினைத்தவர், சட்டெனத் தன் வாயை அவளது இதழ்களோடு பொருத்தினார்.



ஆரம்பத்தில் அவள் பயத்தில் அவர் நெஞ்சில் தன்  பிஞ்சுக் கைகளால் குத்திச் சிணுங்கினாள். ஆனால் பிரபாகரின் முத்தம் ஆழமாக மாற மாற, அவள் தானாகவே அடங்கினாள். அவர் தன் நாவால் அவளது இதழ்களைத் துழவி, பின் அவளது வாய்க்குள் தன் நாவை நுழைத்து ஒரு ஆழமான 'பிரெஞ்சு கிஸ்' கொடுக்க ஆரம்பித்தார். அவளது நாவோடு தன் நாவைப் பிணைத்து அவர் சுவைக்க, அந்த எச்சில் பரிமாற்றத்தில் வைதேகி தன்னை முழுவதுமாகக் கரைத்துக் கொண்டாள்.





அவரது நாவின் வெப்பமும், அந்த ஆழமான உறிஞ்சலும் அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. அதுவரை இருந்த பயம் மறைந்து, கணவனின் அந்தத் தீராத தாகத்திற்குத் தானும் ஈடுகொடுக்கத் தொடங்கினாள் வைதேகி.



முத்தத்தின் போதையே தலைக்கேற, பிரபாகரின் கைகள் லாவகமாக வைதேகியின் பிளவுஸ் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக விடுவித்தன. வைதேகியும் அந்த வேகத்திற்கு ஈடுகொடுத்து, தன் மார்பை எக்கி அவருக்கு வழிவிட, அந்த ஜாக்கெட் கழன்று ஒரு மூலையில் விழுந்தது. அவளுக்குள்ளும் ஆசை வெறி கிளம்ப, பிரபாகரின் சட்டை பட்டன்களை 'பட்... பட்...' என்று பிய்த்து எறிந்தாள்.



முத்தத்திலிருந்து விடுபட்ட பிரபாகர், அவளது பிராவை கழற்றக்கூடப் பொறுமையின்றி அப்படியே மேல்நோக்கித் தூக்கினார். அவ்வளவுதான்! சிறைப்பட்டிருந்த அந்த இரண்டு பெருத்த மார்புக் குன்றுகளும் சுதந்திரம் பெற்றுப் 'பட்டென' கீழே குதித்து ஊஞ்சலாடின. பால் போன்ற அவளது மேனியில், அந்தப் பெரிய கரிய நிறக் காம்புகள் விறைத்துக்கொண்டு நின்றன. அந்த இரண்டு மார்பு மேடுகளுக்கு நடுவே, அவளது தங்கச் சங்கிலியும் மஞ்சள் தாலிக்கொடியும் பளபளவென மின்னிக் கிடந்தது அந்த இடத்திற்கு ஒரு புனிதமான கவர்ச்சியைக் கொடுத்தது.





அதைப் பார்த்த பிரபாகரின் கண்களில் காமத்தீ சுடர்விட்டது. "என்னடி வைதேகி... காம்பு ரெண்டும் இப்படி விறைச்சு நிக்குது? அண்ணாச்சிக்கு இன்னைக்குச் சீன் காட்டுனியா இல்லையா?" என்று குறும்புடன் கேட்டார்.



அவர் அப்படிச் சொன்னதும், "ச்சி... அசிங்கமா பேசாதீங்க!" என்று அவள் பொய்யாகக் கோபித்துச் சிணுங்கினாலும், அவரது பேச்சில் அவளது காம்புகள் இன்னும் கொஞ்சம் விறைத்து விரிந்தன.



"முலையைச் சும்மா கொஞ்சமா காண்பிச்சதுக்கே 10% டிஸ்கவுண்ட் போடுறாரு... இப்படி மொத்தமா திறந்து காட்டுனா, அந்த அண்ணாச்சி மொத்த கடையையே உன் பேர்ல எழுதி வச்சிருவாருடி!" என்று அவர் அவள் இடையை வளைத்துப் பிடிக்க, வைதேகிக்கு அடிவயிறு சுருண்டு ஒரு சுகமான நடுக்கம் பரவியது.



"ஐயோ... விட்டா அசிங்கமா பேசிட்டே இருப்பீங்க!" என்று சொன்னவள், பேச்சை நிறுத்த நினைத்துத் தன் ஒரு பக்க மார்பை அப்படியே அவர் வாய்க்குள் திணித்தாள்.





பிரபாகர் அதற்காகவே காத்திருந்தது போல, அவளது பருத்த மார்பை அப்படியே கவ்விக்கொண்டார். அந்த விறைத்த கரிய காம்பைச் சுற்றித் தன் நாவால் ஈரப்பதம் தடவி, பின் மெதுவாகச் சப்ப ஆரம்பித்தார். அவளது காம்பை நுனி நாக்கால் சீண்டி விளையாடியவர், திடீரென அதை ஆழமாக உள்ளே இழுத்து உறிஞ்ச, வைதேகி "ஆஆஹ்... மெதுவா..." என்று முனகியபடி அவர் தலையைத் தன் மார்போடு சேர்த்து இறுக்கிக் கொண்டாள். மாற்றி மாற்றி இரண்டு மார்புகளையும் அவர் பசியோடு சுவைக்க, அந்த அறையே அவர்களது மூச்சுக்காற்றின் வெப்பத்திலும், இதமான சத்தத்திலும் நனைந்தது



திடீரென கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டு பிரபாகரும் வைதேகியும் 'பட்டென' மிரண்டு போயினர். விவேக் தான் வந்துவிட்டானோ என்ற பீதியில் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர். ஆனால், உள்ளே நுழைந்தது விவேக் அல்ல, அந்த வீட்டின் குட்டி தேவதை திவ்யா! அயன் பாக்ஸை எடுக்க வந்தவள், கதவு லேசாகத் திறந்திருப்பதைப் பார்த்ததும் அப்படியே உள்ளே நுழைந்துவிட்டாள்.



உள்ளே வந்து பார்த்த திவ்யாவிற்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. அப்பா, அம்மாவின் மேல் ஏறித் தன் முகத்தை அந்தச் செழுமையான மார்புகளுக்கு நடுவில் புதைத்துக் கிடந்தார். அம்மாவின் கைகளோ அவரை விடமாட்டேன் என்பது போல முதுகைச் சுற்றிப் பின்னிப் பிணைந்திருந்தன.



தன்னுடைய வயதிற்கு அங்கே என்ன நடந்திருக்கும் என்பதை திவ்யா நொடியில் புரிந்துகொண்டாள். இதுவே விவேக்காக இருந்திருந்தால், "ஏன் கதவைச் சாத்தவில்லை?" என்று குதித்து அந்த வீடையே அதிர வைத்திருப்பான். ஆனால் வந்ததோ சுட்டிப் பெண் திவ்யா! தன் அம்மாவையும் அப்பாவையும் அந்த அந்தரங்கக் கோலத்தில் பார்த்ததும், அவளது இதழ்களில் ஒரு குறும்புத்தனமான புன்னகை அரும்பியது. அசால்ட்டாக உள்ளே வந்தவள், வெளியே யாருக்கும் தெரியக்கூடாது என்பது போலக் கதவைத் தாழ்ப்பாள் போட்டாள்.



திவ்யாவைக் கண்ட பதட்டத்தில், வைதேகி தன் துணிகளைத் தேடித் துழாவினாள். ஆனால் பிளவுஸ் ஒரு பக்கம், முந்தானை ஒரு பக்கம் எனச் சிதறிக் கிடக்க, வேறு வழியின்றிப் பிரபாகரும் வைதேகியும் ஒரே போர்வைக்குள் புகுந்து தங்கள் உடம்பை மறைக்கப் போராடினார்கள்.



வைதேகி பதட்டத்தில் போர்வையை இழுக்க இழுக்க, அது அவளது செழுமையான மார்புகளை மறைக்க மறுத்து அடம் பிடித்தது. ஒரு பக்கம் அவளது அந்தப் பெரிய மார்பின் ஒரு பகுதி ‘பட்’டென வெளியே எட்டிப் பார்க்க, அந்த விறைத்த கரிய காம்பும், அதன் மினுமினுப்பும் திவ்யாவின் கண்களில் பட்டது. ஆனால் திவ்யா எதற்கும் அசரவில்லை. மெல்லச் சிரித்துக்கொண்டே அவர்களை நெருங்கியவள், கொஞ்சமும் தயக்கமில்லாமல் இருவருக்கும் நடுவில் வந்து படுத்துக்கொண்டாள்.



அப்படியே தன் முகத்தை அப்பா பக்கம் திருப்பியவள், "டேய் தகப்பா! என்னடா இதெல்லாம்?" என்று குறும்புடன் 'டா' போட்டு அழைக்க, பிரபாகர் அசடு வழிந்தார்.



அவர் 'ஈ' என்று இளித்தபடி, "சும்மாடா... அப்பாக்கு திடீர்னு ரொம்ப தாகமா இருந்தது, அதான் கொஞ்சம் பால் குடிச்சேன்," என்று நக்கலாகச் சொல்லி இளிக்க, திவ்யா விடவில்லை.



"ஓஹோ! அப்படின்னா மம்மிக்கு இன்னும் பால் வருதா?" என்று கேட்டபடி தலையை அம்மா பக்கம் திருப்பினாள். வைதேகியால் மகளின் அந்தப் பார்வையை நேருக்கு நேர் சந்திக்க முடியவில்லை. வெட்கத்தில் துடித்தவள், கையில் இருந்த அந்தச் சிறிய போர்வையை இழுத்து முகத்தை மறைத்துக்கொண்டாள்.



அவள் முகத்தை மறைத்த வேகத்தில் போர்வை மேலே நகர, கீழே அவளது இரண்டு பருத்த மார்புகளும் இப்போது முழுமையாகத் திறந்து கிடக்க, வெளியெங்கும் காற்று வாங்கியது. அதில் இடது மார்பின் காம்பைச் சுற்றிப் பிரபாகரின் எச்சில் ஈரம் இன்னும் காயாமல் பளபளவென மின்னிக் கொண்டிருக்க, அதை அப்படியே பார்த்த திவ்யா ஒரு கிண்டல் சிரிப்பு சிரித்தாள்.



"மம்மி... அப்போதே கிச்சன்ல பால் கேட்டதுக்கு இல்லைன்னு சொன்னீங்க? ஆனா இங்க பார்த்தா பால் ஆறு ஓடுது போலயே!" என்று திவ்யா குறும்பாகக் கேட்க, வைதேகி போர்வையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு வெட்கத்தில் சிவந்து போனாள்.



அப்போதுதான் அந்த மெல்லிய வெளிச்சத்தில் வைதேகியின் இடது மார்புக் காம்பை திவ்யா கூர்ந்து கவனித்தாள். அதில் பிரபாகரின் பற்கள் பதிந்த தடம் சிவப்பாகத் தெரிந்தது.

 



"டேய் தகப்பா! இப்படியா வெறியோட கடிப்பே? பார்... மம்மி காம்புல பல் தடம் வந்திருக்கு!" என்று திவ்யா சொல்ல, பிரபாகர் சமாளிக்க முடியாமல் சிரித்தார்.



விடாத திவ்யா, தன் பிஞ்சு விரல்களை நீட்டி அம்மாவின் அந்தப் பருத்த மார்பின் காம்பைச் சுற்றி மெல்லத் தடவிப் பார்த்தாள். மகளின் மென்மையான விரல்கள் அந்த விறைத்த காம்பைச் சுற்றி வட்டமிட்டதும், வைதேகிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு சிலிர்ப்பு பரவியது. ஏற்கனவே கணவனின் தீண்டலில் சூடாக இருந்த அந்த மார்புக் காம்பு, இப்போது திவ்யாவின் விரல் பட்டதும் ஈட்டியைப் போல இன்னும் வேகமாகத் துடித்து விறைத்தது.



"ஐயோ திவ்யா... சும்மா இருடி," என்று வைதேகி முனகினாலும், அவளது உடல் அந்தத் தீண்டலுக்குக் கட்டுப்பட்டு விறைத்து நின்றது.



"பாருப்பா... தொட்ட உடனே எப்படி குதிக்குது! உங்க ரெண்டு பேரோட விளையாட்டு இன்னைக்கு ரொம்ப ஓவராத்தான் போயிட்டு இருக்கு!" என்று சொல்லிவிட்டு திவ்யா அவர்களை ஒரு லுக் விட, அந்த அறையே ஒரு விசித்திரமான கலகலப்பில் ஆழ்ந்தது.



மகளின் கிண்டல் தாங்க முடியாமல், பிரபாகர் குஷியில் சிரித்துக்கொண்டே பெட்டிலிருந்து எழுந்தார். ஒரு சிகரெட் பாக்கெட்டை எடுத்துக்கொண்டு, "நீங்க ரெண்டு பேரும் பேசிட்டு இருங்கடா..." என்று சொல்லிவிட்டு பால்கனிக்குத் தப்பித்துச் சென்றார்.



அவர் சென்றதும், வைதேகி மெல்ல முகத்தை மூடியிருந்த போர்வையை இறக்கினாள். அதே சமயம் தன் இரண்டு பருத்த முலைகளையும் அந்தப் போர்வையைச் சுருட்டி நன்றாக மறைத்துக்கொண்டாள். இப்போது அவளது முகம் திவ்யாவின் முகத்திற்கு மிக அருகில் நேருக்கு நேராக இருந்தது. வைதேகியின் கண்கள் கூச்சத்தில் நெளிந்தன.



திவ்யா விடாமல், "ஏன் மம்மி... காலையில குளிச்சது போதாதுன்னு, நைட்டும் ஒரு வாட்டி குளிச்சியே! எல்லாம் இதுக்குத்தானா கள்ளி?" என்று கேட்டபடி வைதேகியின் கன்னத்தை பலமாக கிள்ளினாள்.



"ஆ..." என்று கன்னத்தைத் தடவிக்கொண்டே வைதேகி, "போடி... எனக்கே இன்னும் மூணு நாள்ல அந்த மூணு நாள் லீவு வந்துடும்டி. மனுஷன் இப்போதான் கொஞ்சம் மூடாகி நல்லா ஆரம்பிச்சாரு, அதுக்குள்ள நீ வந்து   காரியத்தைக் கெடுத்துட்டியே!" என்று பொய்யாகத் தன் மகளைப் பார்த்து முறைத்தாள்.




ஓஹோ! அப்போ லீவு வர்றதுக்குள்ள ஸ்டாக் தீர்க்கணும்னு பிளான் பண்ணிட்டீங்க போல!" என்று திவ்யா இன்னும் வாரிவிட, வைதேகி சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் தன் மகளைக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள்.



"சரி சரி... அண்ணன் ஏதாவது பார்த்துறப் போறான், ஒழுங்கா உன் ரூமுக்கு ஓடு," என்று வைதேகி அவளை அங்கிருந்து விரட்ட முயல, திவ்யா அசருவதாக இல்லை.



ஒரு குறும்புப் பார்வையுடன், "சரி மம்மி... எனக்கும் இப்போ பசிக்குது, கொஞ்சம் பால் குடு!" என்று சொல்லிவிட்டு, போர்வைக்குள் விம்மிப் புடைத்து முட்டிக்கொண்டிருக்கும் வைதேகியின் அந்தப் பருத்த முலைகளை மென்மையாக வருடினாள். மகளின் கை பட்டதும் வைதேகிக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு சிலிர்ப்பு பரவ, அந்தச் சிறிய போர்வை இன்னும் கொஞ்சம் நழுவியது.



"அடேய்... என்னடி இது வம்பு? அம்மான்னு கூடப் பார்க்காம எங்கிட்டயே விளையாடுறியா?" என்று வைதேகி சிணுங்க,





அதற்குள் , கதவை விவேக் தட்டவும், "ம்மா... கொஞ்சம் வெளிய வாயேன்," என்ற குரல் கேட்டது.



வைதேகிக்குக் கோபம் தலைக்கேறியது. "ஐயோ... இன்னைக்கு எல்லாம் போச்சுடி!" என்று கடுப்புடன் முணுமுணுத்தவள், நேரமின்மையால் பிரா கூட அணியாமல், அப்படியே ஒரு நைட்டியை மட்டும் தலை வழியாகப் போட்டுக்கொண்டாள். அந்த நைட்டிக்குள் அவளது செழுமையான மார்புகள் தாராளமாக ஆடிக்கொண்டிருக்க, திவ்யாவுக்கு அம்மாவைப் பார்க்கப் பாவமாகவும் அதே சமயம் சிரிப்பாகவும் இருந்தது.



வைதேகி கதவைத் திறக்கப் போக, திவ்யா மெல்லக் குரல் கொடுத்தாள். "அம்மா... ஒரு நிமிஷம்!"



கதவுப் பிடியில் கை வைத்தபடி வைதேகி பின்னால் திரும்பி "என்ன?" என்பது போலப் பார்க்க, திவ்யா கண்ணைச் சிமிட்டி, "விவேக் அண்ணன் பசியோடு இருப்பான்... அவனுக்கும் ஒரு சைடு 'பால்' கொடுத்துட்டு வா!" என்று  கிண்டலடித்தாள் .





வைதேகி முகம் சிவக்க, "போடி நாயே!" என்று கத்தியபடி அருகில் இருந்த சோபா குஷனை எடுத்து திவ்யா மேல் வீசிவிட்டுத் தப்பித்தால் போதும் என வெளியே வந்தாள்.



வாசலில் நின்றிருந்த விவேக், "ம்மா... உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்," என்று சொல்ல, வைதேகி எரிச்சலுடன், "இவன் ஒருத்தன்... என்னடா பேசணும் இப்போ?" என்றாள்.



விவேக் அம்மாவை ஏறிட்டான். அவளது  முதல் கொக்கி திறந்திருப்பதையும், அதற்குள் மார்புகள் தளர்வாக இருப்பதையும் கவனித்தவன், "முதல்ல ஒரு ஷால் ஏதாவது போட்டுக்கோ ம்மா... என்ன இது?" என்று 'ஹிட்லர்' பாணியில் கேட்டான்.


 


"ஆமா... இவருக்கு இதுதான் இப்போ ரொம்ப முக்கியம்!" என்று முணுமுணுத்த வைதேகி, வேறு வழியின்றி அங்கிருந்த ஒரு துண்டை எடுத்து கழுத்தைச் சுற்றிப் போர்த்திக்கொண்டாள். "சரி சொல்லு... என்ன விஷயம்?"



பெட்டை விட்டு எழுந்த திவ்யா, தன் கலைந்திருந்த கூந்தலை வாரி ரப்பர் பேண்ட் போட்டுக்கொண்டே பால்கனிக்கு வந்தாள். அங்கே பிரபாகர் ஒரு சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து, சிகரெட் புகையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தார்.



"சாரிப்பா," என்று மெல்லச் சொல்லிக்கொண்டே, சட்டென அவர் மடியில் அமர்ந்தாள் திவ்யா. தன் இரு கைகளையும் அவர் கழுத்தைச் சுற்றிப் போட்டுக்கொண்டு, அவர் கன்னத்தில் அழுத்தமாக ஒரு முத்தம் தந்தாள்.



"பரவாயில்லைடா குட்டிமா," என்று சிரித்த பிரபாகர், ஒரு கையால் அவளது இடையை வளைத்து அணைத்துக்கொண்டார்.



"ஹ்ம்ம்... எனக்கு ஒரு பஃப் குடுப்பா," என்று அவர் கையில் இருந்த சிகரெட்டைப் பார்த்து ஆசையாகக் கேட்டாள்.





"சும்மா இருடா குட்டிமா... இதெல்லாம் உனக்கு வேண்டாம்," என்று அவர் மறுக்க, திவ்யா விடவில்லை. "ஒரே ஒரு பஃப் மட்டும் தான் பா. நான் பழகிக்க மாட்டேன். நீ அடிக்கும்போது மட்டும் ஒரு இழுப்பு... ப்ளீஸ், என் செல்ல அப்பால்ல!" என்று மீண்டும் ஒரு முத்தம் தந்து கெஞ்சினாள்.



அவள் கண்களில் தெரிந்த அந்த மழலைத்தனமான குறும்புத்தனத்தை ரசித்தபடி, பிரபாகர் சிகரெட்டை அவள் இதழ்களுக்கு அருகே கொண்டு சென்றார். திவ்யா மெல்லப் புகையை உள்ளிழுத்து வெளிவிடும் வரை, அவளது இதழ்கள் மற்றும் சிவந்த கன்னங்களை ரசித்துக் கொண்டே தன் விரல்களால் அவள் கன்னத்தை வருடினார்.



"ஹ்ம்ம்... என்னப்பா அப்படிப் பார்க்குற?" என்று அவள் சிணுங்கலாகக் கேட்க, "அப்படியே உன் அம்மாவைப் சின்ன வயசுல பார்க்குற மாதிரியே இருக்கு திவ்யா! கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி அவ எப்படி இருந்தாளோ, அதே இறுக்கம் உன்கிட்டயும் இருக்குடா," என்றார் உணர்ச்சிவசப்பட்டு.



"நிஜமாவா? அம்மா ஞாபகம் வருதாப்பா?" என திவ்யா கேட்க, அவர் "ஹ்ம்ம்" எனத் தலையசைத்தார்.



"வேணும்னா அம்மாவை கிஸ் பண்ற மாதிரி என்னை கிஸ் பண்ணிக்கோ," என்று சொல்லி அவள் கண்ணடிக்க, பிரபாகர் சிரித்துக்கொண்டே அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டார். "அப்பா... இது எப்பவும் நீ எனக்குக் குடுக்குறது. அம்மாவுக்கு இப்படியா குடுப்ப?" என்று அவள் குறும்பாகக் கேட்டுவிட்டு, "லிப்ல குடுப்பா... அம்மாவுக்குக் குடுக்குற மாதிரி!" என்று வம்பிழுத்தாள்.



"அடி வாங்கப் போற குட்டி," என்று அவர் மிரட்டினாலும், திவ்யா விடாமல் தன் மூக்கை அவர் மூக்கோடு உரசினாள். "நான் வேணா லைட்டா கொடுக்கவா?" என்று ஹஸ்கி வாய்ஸில் கேட்டவள், மெல்லத் தன் இதழ்களை அவர் உதடுகளில் ஒத்தி எடுத்தாள்.



"எப்படிப்பா இருக்கு? அம்மா மாதிரி குடுத்தேனா?" என்று அவள் சிரிக்க, "ஹ்ம்ம்... செம சாப்ட் குட்டி. இதை எவன் அனுபவிக்கப் போறானோ!" என்று அவரும் குறும்பாகச் சிரித்தார். வெட்கத்தில் அவள் அவர் தோளில் முகம் புதைக்க, "வெட்கப்படும்போது செம அழகுடா நீ!" என்று சொல்லி அவள் இடையில் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டினார்.



"யாராவது டேஸ்ட் பண்ணிருக்காங்களா?" என்று அவர் காதில் கிசுகிசுக்க, "ச்சீ... பேட் டாடி!" என்று அவர் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள் திவ்யா.



"உன் அம்மா எங்கே?" என்று அவர் மடியில் இருந்து அவளை எழுப்ப முயல, "என் டாடி... இவ்வளவு இளமையா ஒருத்தி உன் முன்னாடி இருக்கும்போது, அந்தத் 'கிழவி'யை எதுக்குத் தேடிட்டு இருக்க?" என்று சொல்லிவிட்டு அவள் ஓட முயல, பிரபாகர் அவளை லாவகமாகப் பிடித்தார்.



"அடி வாங்கப் போற... என்ன பேச்சு பேசுற?" என்று அவள் காதைத் திருக, "ஸ்ஸ்ஸ்... ஆ... ஆ... டாடி வலிக்குதுப்பா! இனிமே அப்படிப் பேச மாட்டேன்!" என்று சிணுங்கினாள் திவ்யா.





நல்லா வலிக்கட்டும். வாய் ரொம்ப ஓவராயிடுச்சு உனக்கு”



“ஸ்ஹா.விடுப்பா.இனிமே அப்டி பேசமாட்டேம்ப்பா” சிணுங்கி கொண்டே சொன்னாள். அவரும் சிரித்துக்கொண்டே அவள் காதிலிருந்து கை எடுத்தார்.





அதற்குள் , வைதேகி அறைக்குள் நுழைந்துவிட்டாள். அங்கே திவ்யாவைப் பார்த்ததும், "என்னடி! இன்னுமே நீ தூங்காம இங்க என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?" என்று வைதேகி கடுகடுத்தாள்.



திவ்யா அசால்ட்டாக பெட்டில் படுத்துக்கொண்டே, "ம்மா... இன்னைக்கு உங்க கூடவே தூங்கலாம்னு இருக்கேன்!" என்று குறும்பாக சொல்ல  



அவ்வளவுதான்! வைதேகிக்குக் கோபம் உச்சிக்கு ஏறியது. 'லீவு வர்றதுக்குள்ள ஸ்டாக்க தீர்க்கலாம்னு பார்த்தா, இவ வந்து நடுவுல படுக்குறாளா?' என்று நினைத்தவள், பாய்ந்து வந்து திவ்யாவின் கழுத்தைப் பிடித்துத் தரதரவென இழுத்துக் கொண்டு போனாள்.



"போனாப் போகுதுன்னு பார்த்தா... எங்களை நிம்மதியா இருக்க விடமாட்ட போலயே!" என்று கத்தியபடி, திவ்யாவை அறைக்கு வெளியே தள்ளி 'பட்டென' கதவைச் சாத்தினாள்.


திவ்யா வெளியே நின்று, "அடியே மம்மி! உன்னை அப்புறமா கவனிச்சுக்கிறேன்!" என்று சவால் விட்டபடி, கதவை ஓங்கி ஒரு மிதி மிதித்துவிட்டுத் தன் அறைக்குள் சென்றாள்.