[antibull007]

பாகம்-29

தாசி கீதா வலி தாங்காமல் தன் கண்களை மூடி கண்ணீர் சிந்தியபடி, தன் தலையை இரு புறமும் வேகமாக ஆட்டி, தன் பற்களை கடித்துக்கொண்டு,

தாசி கீதா: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்......சா.......ர்.....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.....முடியல சார்!!

சைக்கோ சுகுமாரன் அவள் கதறலை பார்த்து ரசித்து சிரித்துக்கொண்டு, அவள் காம்புகளை இழுத்தப்படியே அவளை மேலே இழுக்க முயன்றார். ஆனால் சைக்கோ சுகுமாரன் அவர் என்ன செய்தாலும், தன்னுடைய கைகளையும் கால்களையும் இருந்த இடத்தில் இருந்து நகர்த்த கூடாது என்று பிறப்பித்த கட்டளையை நிறைவேற்ற எண்ணம் கொண்ட தாசி கீதா, சைக்கோ சுகுமாரன் அவளுடைய முலைக்காம்புகளை பிடித்து தூக்கும்போது, தன்னால் முடிந்தவரை முயன்று, தன் கால்களை தரையிலும் தன் கைகளை மெத்தையிலும் ஓங்கி அழுத்தி, நகராதிருக்க முயன்றாள். வெறும் முலைக்காம்புகளை மட்டும் தன் விரல்களால் பிடித்து இழுத்ததால், சைக்கோ சுகுமாரனால் தாசி கீதாவின் எதிர்ப்பு விசையை மிஞ்ச முடியவில்லை. 

தாசி கீதாவின் பிடிவாதத்தை எண்ணி சற்றே கோபம் கொண்டார்.  

தன் விரல்களின் பிடியிலிருந்து தாசி கீதாவின் முலைக்காம்புகளை விடுவித்துவிட்டு, தன் வலது கையை கொண்டு தாசி கீதாவின் கொசுவத்திற்குள் கைவிட்டு, கொசுவத்தை எடுத்துப்போட்டு, தன் இடது கையையும் கொண்டு வந்து, இரு கைகளாலும் தாசி கீதாவின் புடவையை கீழே உருவி எடுத்து, தூர வீசினார்.

தாசி கீதாவின் பேண்ட்டியின் எலாஸ்டிக்கை தன்னால் முடிந்த வரை இழுத்து,  தாசி கீதாவை பார்த்து சிரித்து,

சைக்கோ சுகுமாரன்: strengthஆ போடுற? இப்போ என் strengthஅ பாரு.

என்று சொல்ல, 

தாசி கீதா: ஐயோ! வேண்டாம் சா....

என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே, சைக்கோ சுகுமாரன் தாசி கீதாவின் பேண்ட்டியின் எலாஸ்டிக்கை விட்டார்.

சைக்கோ சுகுமாரன் இழுத்த நீளத்தால் தேங்கியிருந்த நிலை ஆற்றல் மொத்தமும் இயக்க ஆற்றலாக மாறி, முழு வேகத்தில் தாசி கீதாவின் முன் இடுப்பை இடிக்க,

தாசி கீதா வலியில் சைக்கோ சுகுமாரனின் கட்டளையையும் மீறி, தன் கைகளை எடுத்து, தன் இடுப்பில் வைத்து தேய்த்துக்கொண்டே,

தாசி கீதா: அய்யோஓஓஓ!! அம்மா!!

என்று அலறிக்கொண்டே, நெளிந்தபடி துடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

தாசி கீதாவின் அலறலையும், அழுகையையும், துடிப்பையும் பார்த்து சைக்கோ சுகுமாரன் அலாதியான இன்பம் கொண்டார்.

சுகுமாரன்: டேய் விஜய்! என் கலையரசிய நீ என்னலாம் பண்ணிருப்ப? இங்க உன் கீதா துடிக்குறத வந்து பாருடா பாடு! And, I haven't even started the fucking party, you son of a bitch!

என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டு, தனக்கு துரோகம் செய்த துரோகியின் மனைவியான கீதாவின் வேதனையை ரசித்துக்கொண்டிருந்தார்.

சிறிது நேரம் கழித்து தாசி கீதா ஓரளவு வலி குறைந்தவுடன், சைக்கோ சுகுமாரனை பார்த்து,

தாசி கீதா: ஏன் சார் இப்டி பண்ணீங்க? நீங்க தான சார் சொன்னீங்க? நீங்க என்ன பண்ணாலும் என் கையும் காலும் இருந்த இடத்துலயே இருக்கணும்னு. அதனால தான் சார், நீங்க இழுக்கும்போது, என்னால முடிஞ்ச அளவுக்கு முயற்சி பண்ணி கையையும், காலையும் நகராம பாத்துக்கிட்டேன். அதுக்காக ஏன் சார் எனக்கு இப்படி ஒரு தண்டன?

என்று அழுதுகொண்டே கேட்க,

சைக்கோ சுகுமாரன்: அப்டியா?! சரி!! கை இதுக்கு முன்னாடி எங்க இருந்துச்சு? இப்போ எங்க இருக்கு?

அவர் சொன்னவுடனே, உடனடியாக மீண்டும் தன் கைகளை விரித்து படரவைத்து, சைக்கோ சுகுமாரனின் கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்லலாம் என்று புரியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தாள் தாசி கீதா. ஒரு வழியாக தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு,

தாசி கீதா: சார், நீங்க பேண்ட்டிய இழுத்து அடிச்சதுல வலி தாங்காம என்ன அறியாமலே நடந்துடுச்சு சார்!!

சைக்கோ சுகுமாரன்: உன்ன அறியாம நடக்கும். ஆனா, நான் கேட்டா நடக்காதுல?

என்று சொல்லி, மீண்டும் எலாஸ்டிக்கை இழுத்து அடித்தார்.

தாசி கீதா மீண்டும் வலியில் அலறிக்கொண்டே,

தாசி கீதா: ஐயோ சார்! நான் அப்படி சொல்லல சார்!!

சைக்கோ சுகுமாரன்: வேற எப்படி சொன்ன?

என்று சொல்லி மீண்டும் எலாஸ்டிக்கை இழுத்து அடித்தார்.

தாசி கீதா மீண்டும் வலியில் அலறியபடி அழுதுக்கொண்டே,

தாசி கீதா: நான் ஏதாவது தப்பா சொல்லிருந்தா என்ன மன்னிச்சிக்கோங்க சார்!

என்று சொல்ல,

சைக்கோ சுகுமாரன்: போய் தொல! ஆனா இதான் உனக்கு last warning! இதுக்கு மேல மரியாத இல்லாம பேசிட்டு, அப்புறம் ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி மன்னிப்பு கேட்ட, fanல கட்டி தொங்க விட்டுருவேன். ஜாக்கிரத!

அவர் சொன்னதை கேட்டு பதறிய தாசி கீதா,
 
தாசி கீதா: ஐயோ! அதெல்லாம் வேணாம் சார்! நான் இனிமேல் சரியா நடந்துக்கறேன்!

சைக்கோ சுகுமாரன்: அதான் உனக்கு நல்லது.               

என்று அவளுக்கு கருணை காட்டி விட்டபடியே, 

சைக்கோ சுகுமாரன்: இப்டி பேண்ட்டிலாம் போட்டுட்டு இருந்தா, எப்படி அவசரத்துக்கு எவன் கூடவாவது படுப்ப?

தாசி கீதா: அதெல்லாம் சுலபம் தான் சார். கழட்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லாமையே நெறய தடவ பண்ணிருக்கேன். ஜட்டிய கொஞ்சம் ஓரமா தள்ளுனா போதும். அவனுங்க வந்து அப்படியே வேலைய முடிச்சிட்டு போய்டுவானுங்க.

சைக்கோ சுகுமாரன்: பெரிய ஆளு தான் நீ! ஆனா நான் ஒன்னும் உன் பஸ் ஸ்டாண்ட் கஸ்டமர் இல்லையே!

என்று சொல்லி, அவளுடைய பேண்ட்டியை உருவி, அதை அவளுடைய முகத்தில் தூக்கி வீசினார்.

தன் கைகளை எடுத்தால் சைக்கோ சுகுமாரன் கோபம் கொள்வார் என்று, 

தன் தலையை மட்டும் இருபுறமும் வேகமாக ஆட்டி, அந்த பேண்ட்டியை தன் முகத்திலிருந்து கீழே விழ செய்தாள்.

பேண்ட்டி தன் பார்வையை மறைத்ததால் கீழே என்ன நடக்கிறதென்று பார்க்க முடியாத தாசி கீதாவுக்கு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது.

சைக்கோ சுகுமாரன், தன் வலது காலை தாசி கீதாவின் புதைகுழியின் மீது வைத்திருந்தார்.

சைக்கோ சுகுமாரன் மெல்ல தாசி கீதாவின் புதை குழியை, தன் காலால் மேலும் கீழும் தேய்க்க, சற்றே ஓய்வு கொண்டவளாய் தாசி கீதா ஒரு மாறுதலுக்கு அலறாமல் முனகிக்கொண்டிருந்தாள்.

சைக்கோ சுகுமாரன் சிறிது நேரம் கழித்து தன் வலது காலின் கட்டை விரலை மட்டும் நன்றாக அழுத்தி, தாசி கீதாவின் பிளவை மேலும் கீழும் அளக்க தாசி கீதாவின் முனைகளின் சத்தமும் அதிகமானது. கூச்சத்தில் நெளிந்துகொண்டே,

தாசி கீதா: ஆஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ!! ம்ம்ம்ம்ம்ம்....

என்று முனகிக்கொண்டிருந்தாள்.  

அது வரை கீதாவின் புதைகுழியின் மேல்பகுதியை மட்டும் அளந்துகொண்டிருந்த சைக்கோ சுகுமாரன், புதைகுழியின் ஆழத்தை அளக்க முடிவு செய்து,

தன் வலது காலின் கட்டை விரலை அழுத்தி அவள் புதைகுழிக்குள் விட்டார்.

அது வரை வலியில் இருந்து சிறிது நேரம் ஓய்வு கிடைத்திருந்த தாசி கீதாவுக்கு அந்த நொடியுடன் அந்த ஓய்வு சென்றது.

சைக்கோ சுகுமாரன், தன் சிறிய நகமுள்ள வலது காலின் கட்டை விரலால் கீதாவின் புதைகுழியை குடைய ஆரம்பித்தார்.

அவர் குடைய குடைய, ஒரு பக்கம் இன்ப வேதனையும், மறுபக்கம் அவ்வப்போது அவர் காலின் கட்டை விறல், அவளுடைய புதை குழியின் சுவற்றில் இடிக்கும்போதெல்லாம், உள்ளே கீறல் விழுந்துவிடுமோ என்ற பயமும் கலந்து அவள் தன் தலையை இருபுறமும் ஆட்டி, கண்களை இருக்க மூடிக்கொண்டு, லேசாக கண்ணீர் வழிந்தபடி, நெளிந்துகொண்டிருந்தாள்.

சில நேரங்கள் அந்த வினோத உணர்ச்சியை பொறுத்துக்கொண்டு படுத்திருந்த தாசி கீதா, ஒரு கட்டத்தில் எழுந்து உட்கார முயல,  

தன்னுடைய வலது காலின் கட்டை விரலால் கீதாவின் புதை குழிக்குள் அழுத்தியபடி, வலது காலை கீதாவின் புதை குழியின் மீது, அழுத்தி பதித்து, அதனால் ஏற்பட்ட கீதாவின் கதறலை ரசித்துக்கொண்டே, மெத்தையின் மீது எழுந்து நின்று, தன்னுடைய இடது காலை நீட்டி, இடது காலால் அவள் கழுத்தை மெத்தையுடன் சேர்த்து அழுத்தியபடி வலது காலால், அவள் புதைகுழியை குடைந்து கொண்டிருந்தார்.

தாசி கீதாவால் இப்போது நெளியக்கூட முடியவில்லை. எப்படி தன் வேதனையை வெளிப்படுத்துவது என்று புரியாமல், அந்த அறையே அதிரும்படி அலறினாள்.

தாசி கீதாவின் அலறல் சைக்கோ சுகுமாரனை மேலும் சூடேற்ற, அவர் குடையும் வேகத்தை கூட்டினார்.

தாசி கீதாவும் நகர முடியாமல் சத்தம் போட்டு அலறிக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு கட்டத்தில் அவள் அலறல் நின்றது.

சைக்கோ சுகுமாரனின் குடைதலும் நின்றது. சைக்கோ சுகுமாரன் தன் இடது காலை தாசி கீதாவின் கழுத்தில் இருந்து எடுத்து மீண்டும் தரையில் பதித்தார்.

அடுத்து அவர் தன்னுடைய வலது கால் கட்டை விரலை மெல்ல தாசி கீதாவின் புதைகுழியில் இருந்து எடுக்க, தாசி கீதாவின் புதைகுழியில் இருந்து நீர் கசிந்துகொண்டிருந்தது.

சைக்கோ சுகுமாரன் மொத்தமாக தன் கட்டை விரலை எடுத்து மெத்தையின் மீது வைக்க, நீர் பீறிட்டு அடித்தது.

சுகுமாரன் கீதாவின் முகத்தை பார்த்தார்.

கீதா: ஹா....ஹ்ஹா...ஹ்ஹா

என்று மூச்சிரைத்தபடி, படுத்துக்கிடந்தாள்.    

கீதாவின் பல நாள் வறட்சியை தான் போக்கியதால், அவளுடைய முகத்தில் இருந்த மகிழ்ச்சியையும் நிம்மதியையும் பார்த்தார். தன் பல நாள் தாகம், ஒரு நாளில் தீர்ந்த ஒரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகள் எப்படி இருக்கும் என்று முதல் முறையாக நேரில் பார்த்தார். 

அதை பார்க்க பார்க்க, அவர் மெல்ல மெல்ல தான் ஏற்ற கதாபாத்திரத்திலிருந்து விலக ஆரம்பித்தார். 

இத்தனை நாள் அவர் யோசிக்காத ஒரு விஷயத்தை கீதாவின் முகத்தில் இருந்த உணர்ச்சி அவருக்கு உணர்த்தியது.

தன் காம பசியை போக்க மற்ற பெண்களிடமும் தாசியிடமும் சென்ற அவர், தன்னுடைய மனைவியின் பசியை பற்றி துளியும் எண்ணாமல், அவளை வெகு காலம் பட்டினி போட்டதை பற்றி எண்ணி பார்த்தார். தன் வலது காலையும் தரையில் பதித்தார். திரும்பி, மெத்தையில் படுத்துக்கொண்டு மூச்சிரைத்துக்கொண்டு இருக்கும் கீதாவின் அருகில் அமர்ந்தார். 

இந்த கீதாவும் தன் கலையரசியை போல தானே என்று என்ன ஆரம்பித்தார்.

விஜயனுக்காவது தன் மனைவியை பட்டினி போட, சரியான காரணமாக இல்லாவிட்டாலும், காரணம் என்ற ஒன்று இருந்தது. ஆனால் தனக்கோ, காரணம் என்று ஒன்றை காட்டக்கூட ஒன்றும் இல்லாமல், தன் தேவதையை, பல காலம் பட்டினி போட்டு விட்டோமோ! 

என்று எண்ணி வருந்தி,

தன் தலையை குனிந்து கண்கள் கலங்கியபடி இருந்தார்.

ஒரு வேளை அவளும் இந்த கீதாவை போல் தன் தாகத்தை எப்படி தீர்த்துக்கொள்வதென்று தெரியாமல், பல காலம் தவித்திருந்து, தன்னையும் தொந்தரவு செய்ய மனமில்லாமல், வேறு இடத்தில் தாகத்தை தீர்க்க எண்ணினாளோ!

என்று சிந்திக்க துவங்கினார். 

சுகுமாரன்: ஒரு வேள அன்னைக்கு அந்த ஆட்டோல நடந்தது அவ விருப்பத்தோட தான் நடந்துச்சோ!

என்று யோசிக்கலானார்.

************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts here, 

https://www.secretmessage.link/secret/67b9dc450e9ac/

Use a pseudoname if possible.
************************************************************************************************************************