[antibull007]

பாகம் - 25

தன் முன்னால் நிற்பவர் தன் கணவரின் நெருங்கிய தோழரும், தன் நம்பிக்கைக்கு  உரியவருமான சுகுமாரனாக தெரியவில்லை. உண்மையில் தான் அப்படி பட்ட ஒரு மனநிலையில் உள்ள நபரிடம் மாட்டிக்கொண்டோம் என்று பயத்தில் நடுங்கிக்கொண்டு, அவருடைய ஆள்காட்டி விரலை கண்ணிமைக்காமல்  பார்த்தபடி ஒன்றும் பேசாமல் அமர்ந்திருந்தாள்.

சுகுமாரன் மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தார்.    

சுகுமாரன்: ஆனா உன் நல்ல நேரம், கேள்விக்குறி இன்னும் கேள்விக்குறியா தான் இருக்கு. அந்த கேள்வியோட பதில் எனக்கு சாதகமாவும் இருக்கலாம்; பாதகமாவும் இருக்கலாம். ஒரு வேல இந்த கேள்வியோட பதில் எனக்கு சாதகமா இருந்தா, என்னோட குடும்பத்துக்காக, நான் அந்த தெவிடியாவையும், என்ன ஏமாத்துன அந்த துரோகியும்  சும்மா விடவும் வாய்ப்பிருக்கு. பட்....ஜஸ்ட் இன் கேஸ்...., ஜஸ்ட்..........இன்..........கேஸ்......அந்த கேள்வியோட பதில் எனக்கு பாதகமா வந்தா, நான் சொன்னது எல்லாத்தையும் பண்ணுவேன். இன்ஃபேக்ட், அதுக்கு மேலயும் பண்ணுவேன்.

கீதா ஒன்றும் பேசாமல் அவருடைய உதட்டசைவுகளை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

சுகுமாரன்:  பட், தட்ஸ் ஃபார் தி ஃபியூச்சர். ஃபார் நவ் எனக்குன்னு ஒரு குடும்பம் இருக்கு. அதனால நான் அந்த மாதிரிலாம் ஒன்னும் பண்ண மாட்டேன். 

என்று சொல்ல, சற்றே பெருமூச்சு விட்டாள் கீதா.  

சுகுமாரன்: ஆனாலும், எனக்கு தெவிடியாங்க மேல பயங்கர கோவம் இருக்கு. சோ, என் கிட்ட சிக்குன உன்கிட்ட என்னோட கொலவெறிய, காமவெறியா காட்டப்போறேன்.

என்று சொல்லிவிட்டு, சுகுமாரன் தன் கைகளை தளர்த்துக்கொண்டு, கீதாவை பார்த்து புன்முறுவல் செய்து,  

சுகுமாரன்:  தட்ஸ் இட், கீதா! இதான் செனேரியோ!

என்று சொல்ல, 

கீதா தன் வாயை பிளந்தபடி, 

கீதா: வா.........................வ்!!  மார்..............வெல்ஸ்.!!

என்று சொல்லியபடி, லேசாக தன் இரு கைகளையும் மெதுவாக கொண்டு வந்து வெளியில் சத்தம் கூட வராமல் கைதட்டினாள். 

கீதா: சச் அ கன்வின்சிங் பர்ஃபார்மன்ஸ்!! உண்மையிலேயே அது நீங்க தானோன்னு மெரண்டு போய்ட்டேன்! 

என்று அவருக்கு பாராட்டு மழையை பொழிய, சுகுமாரன் அவளுடைய பாராட்டு மழையில் நனைந்துகொண்டே, கலைஞர்கள் வைக்கும் வணக்கத்தை அவளுக்கு வைத்து விட்டு,

சுகுமாரன்:  தட்ஸ் தி பெஸ்ட் காம்ப்ளிமென்ட் ஏன் ஆக்டர் கேன் கெட்!

என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.

கீதா: ஆனா, இப்டிலாம் யாரு சுகு யோசிக்குறா?

என்று வியப்புடன் கேட்க,

சுகுமாரன்: எனக்கும் தெரியல! எங்கயோ ஒரு தடவ படிச்சேன்! படிக்குறப்போவே மெரண்டு போய்ட்டேன். அதான் அந்த டைலாக்ஸ் எல்லாம் அப்படியே ஞாபகம் இருக்கு! 

கீதா: ஹ்ம்ம்... ப்பாஹ்! எப்டிலாம் யோசிக்கிறாங்க! 

என்ற பிரம்மிப்புடன் சில நேரம் மௌனம் காத்திருந்தாள். அவளுடைய முக பாவனைகளை நன்கு கவனித்துக்கொண்டிருந்தார் சுகுமாரன். கடைசியாக கீதா பேச வரும் நேரத்தில், சுகுமாரன் இடை மறித்தார்.      

சுகுமாரன்:  ஆனா, இதெல்லாம் அப்டியே கடந்து போய்டணும். இத பண்ணனும்னுலாம் யோசிச்சு பாக்க கூடாது. உங்களால இதலாம் பண்ண முடியாது.

என்று கீதாவின் திறமையை கேள்விகேட்க, கீழே குனிந்து கொண்டு சரிதான் என்பதை போல தன் தலையை மெதுவாக இரு புறங்களிலும் ஆட்டிக்கொண்டு, 

கீதா:  ஹம்ம்ம்ம்ம்ம்.....நீங்க.......சொல்.....றதும்.........சரி.......தா......     

என்று சொல்லியபடி, திடீரென, கீதா தன் தலையை நிமிர்த்தி சுகுமாரனை பார்த்து,

கீதா: ஆமா, ஏன் பண்ண முடியாது?!

என்று அவரைப் பார்த்து கேட்க, சுகுமாரன் அதிர்ச்சி கொண்டவராய், 

சுகுமாரன்: வாட் டூ  யூ மீன்?!!! இதெல்லாம் எப்படி உங்களால பண்ண முடியும்?

என்று மீண்டும் அவள் திறமையை குறைத்து மதிப்பிடுவதை போல் பேச, 

கீதா: அதான் சுகு கேக்கறேன்!  ஏன் பண்ண முடியாதுனு நெனைக்கிறீங்க? 

சுகுமாரன்: சொன்னா கேளுங்க கீதா! உங்களால முடியாது!

கீதா: அதான் ஏன்?

சுகுமாரன்: உங்களால எப்படி கீதா இந்த மாதிரி ஒரு கேரக்டர பண்ண முடியும்?

கீதா: ஏன் சுகு? உங்களால இப்படி ஒரு சைக்கோ கேரக்டரையே இவ்ளோ கன்வின்சிங்கா பண்ண முடியும்னா, என்னால ஒரு சாதாரண ப்ராஸ்டியூடுட் கேரக்டர் பண்ண முடியாதா? உங்களுக்கு மட்டும் தான் நல்லா நடிக்க தெரியும்னு அலட்டிக்காதீங்க. உங்க அளவுக்கு இல்லனாலும் ஓரளவுக்காவது எனக்கும் நடிப்பு வரும்.          

என்று சுகுமாரனுடன் நடிப்பில் போட்டு போட,

சுகுமாரன்: ஐயோ கீதா! நீங்க தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. நான் அதுக்காக சொல்லல. இந்த கேரக்டர ரொம்ப டீக்ரெட் பண்ணுற மாதிரி இருக்கும். நெறய அபியூஸஸ், கர்ஸ் வேர்ட்ஸ் அப்புறம் ஹார்ஷ் ட்ரீட்மென்டலாம் இருக்கும். அதெல்லாம் உங்களால எப்படி தாங்க முடியும் சொல்லுங்க.

கீதா: இதெல்லாம் நெஜமாவா சுகு பண்ண போறீங்க? ரோல் பிளேக்கு தான? ஐ நோ ஹவ் மச் யூ ரெஸ்பெக்ட் மீ! இது சும்மா கொஞ்ச நேரத்துக்கு இந்த ரூம்ல மட்டும் தான? லைக் அ கேம். முடிஞ்சப்புறம் எல்லாம் நார்மலா ஆகிட போகுது! அதுல என்ன?      
 
சுகுமாரன்: கீதா ப்ளீஸ்! நீங்க சொல்றதும் சரி தான். ஆனா நான் எப்படி உங்க முகத்த பாத்து அப்டிலாம் சொல்லுறது? 

கீதா: ப்ளீஸ் சுகு!

சுகுமாரன்: ப்ளீஸ் கீதா! தயவு செய்து என்ன ஃபோர்ஸ் பண்ணாதீங்க.

என்று தன் கைகளை கூப்பி கீதாவிடம் மன்றாடுவதை போல் நடிக்க,

கீதா: ஹ்ம்ம்...

என்று வேண்டா வெறுப்பாக ஒத்துக்கொண்ட கீதாவின் முகம் வாட,

சுகுமாரன்: ஐயோ! என்னாச்சு கீதா? ஏன் ரொம்ப வாடி போயிட்டீங்க?

கீதா கீழே குனிந்து, தன் இரு கைகளாலும் தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டி அழ ஆரம்பித்தாள்.

சுகுமாரன் உடனே அவளிடம் ஓடிச்சென்று,

சுகுமாரன்: ஐயோ கீதா, என்னாச்சு? ஏன் அழறீங்க?

கீதா லேசாக தலையை நிமிர்த்தி, அவள் கைகளை விலக்க, அவள் கண்கள் கலங்கி இருந்தன.

கீதா: சுகு! த ட்ராட் இஸ் பிக்! ஃப்ளட் ஹேஸ் டு கம்!

சுகுமாரன்: புரியல கீதா!!

கீதா: 21 இயர்ஸ் ட்ராட் சுகு! இதுக்கப்புறமும் நடக்குமானும் தெரியல. ஹோட்டல்லாம் பயங்கர ரிஸ்க். சோ, இன்னைக்கு நடக்கிறது தான் என் வாழ்க்கைல கடைசியா நடக்கிறதா இருக்கலாம். நீங்க சொன்னத பண்ணா தான், இதுக்கப்புறம் என்னால சமாளிக்க முடியும்னு தோணுது! அப்டி ஒரு சைக்கோ கிட்ட மாட்டி அவஸ்த பட்டா தான் வாழ்க்கைல இதுக்கப்புறம் செக்ஸ் பத்தி நெனப்பு வராதோனு எனக்கு ஒரு நம்பிக்க! அதான்!

சுகுமாரன் கீதாவை தேற்றிவிட்டு,

சுகுமாரன்: நீங்க சொல்றது புரியுது கீதா. பட் என் ஃபிரெண்டோட வைஃப், என்னோட சிஸ்டர் மாதிரி இருக்க உங்கள நான் எப்படி கீதா அப்டிலாம் பண்ணுறது? அதே மாதிரி வேற ஒன்னு இருக்கு...அத....

கீதா இடைமறித்து,

கீதா: அதே மாதிரிலாம் வேணாம் சுகு. நீங்க சொன்னத அப்டியே பண்றதா இருந்தா சொல்லுங்க! இல்லனா ஒன்னும் வேணாம். கெளம்பலாம்!

என்று அடம்பிடிக்க,

சுகுமாரன் மூச்சை இழுத்து விட்டு,

சுகுமாரன்: ப்ச். என்ன கீதா? என்ன இப்படி தர்மசங்கடமான நிலைமைக்கு தள்ளிட்டீங்க? 

என்று வாட்டமான முகத்துடன் சொல்லிக்கொண்டே,

சுகுமாரன்: சரி கீதா! உங்களுக்காக நான் ஒத்துக்கறேன்!

என்று சொல்ல, கீதா புன்னகைத்தாள்.

சுகுமாரன்: ஆனா....

கீதா: என்ன சுகு ஆனா?

சுகுமாரன்: இப்போ கேட்டுட்டு, அப்புறம் இடைல நான் அந்த கேரக்டரா இருக்கப்போ நீங்க வேணாம்னு சொன்னா நான் கேப்பனான்னு தெரியல! சோ, யோசிச்சிக்கோங்க!

கீதா: நான் வேணாம்னு சொன்னா தான? ஐ ப்ராமிஸ்! நீங்க என்ன பண்ணாலும், நான் கேரக்டர விட்டு வெளிய வர மாட்டேன்.

சுகுமாரன்: சரி ஓகே. நீங்க இவ்ளோ சொல்றதால நானும் சம்மதிக்குறேன். 

கீதா: கூல். கொஞ்சம் ரஃப்பா நடந்துக்க வேண்டி இருக்கும்ல? லைக் ட்ரஸ்லாம் கிழிக்கிற மாதிரி.

சுகுமாரன்: நீங்க என்ன நெனைக்கிறீங்க?

கீதா: ஆக்சுவல்லி, அதெல்லாம் பண்ணனும்.

சுகுமாரன்: நானும் அதான் நெனைக்கிறேன். பட் போகும்போது டிரஸ் வேணுமே?

என்று சிரிக்க, கீதாவும் சிரித்துக்கொண்டு,

கீதா: ஆமா...... நீங்க ரிஸப்ஷன்ல சில பேர் கூட நல்லா பேசுனீங்களே! உங்களுக்கு இங்க இருக்கவங்க நல்ல பழக்கம்னு நெனைக்கிறேன்.

சுகுமாரன்: ரெகுலர் க்ளையண்ட்னால, சில பேர தெரியும். அவ்ளோ தான். மத்த படி ரொம்ப நல்லா தெரியும்னுலாம் சொல்ல முடியாது.

கீதா: அவங்கள வேணும்னா வேற டிரஸ் அரேஞ்ச் பண்ண சொல்றீங்களா? வேற ஏதாவது ரீஸன் சொல்லி கேட்டு பாருங்க. 

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம்.....இது வரைக்கும் நான் எதுவும் கேட்டதில்ல. கிடைக்குமான்னு தெரியல. உங்களுக்காக கேட்டு பாக்கறேன்.   

சுகுமாரன் அறையில் இருக்கும் தொலைபேசி மூலம் ரிஸப்ஷனை தொடர்பு கொண்டு, ஹோட்டல் மேனேஜர் தீவாகரிடம் தன் கோரிக்கையை முன்வைக்க, அடுத்த 5 நிமிடத்தில் அறையின் கதவு தட்டப்பட்டது. ரூம்பாய் கையில் ஒரு கவருடன் வந்திருந்தார். அவர் அதை சுகுமாரனிடம் கொடுத்து விட்டு விடை பெற்று செல்ல,
சுகுமாரன் அதை கொண்டு வந்து கீதாவிடம் கொடுத்தார்.

அதில் ப்ராவும், ஜாக்கெட்டும், விலை மலிவான புடவையும் இருந்தது. கீதா அதை பார்த்துவிட்டு,

கீதா: சுகு! உங்களுக்கு இங்க பயங்கர செல்வாக்கு இருக்கும் போலயே! மொத்த பேக்கேஜும் வந்திருக்கு! சரி, நான் பாத்ரூம்க்குள்ள போய் 2 மினிட்ஸ்ல செஞ்ச் பண்ணிட்டு வந்துடுறேன்.

என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்று உடைகளை மாற்றிவிட்டு, தான் அணிந்திருந்த உடைகளை பத்திரமாக ஹேங்கரில் மாட்டிவிட்டு சுகுமாரனைப் பார்த்து,

கீதா: ஓகே சுகு, ஐ அம் ரெடி!

சுகுமாரன்: அப்போ....   



*************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts here,

https://www.secretmessage.link/secret/67aeaa3dd8f07/
*************************************************************************************************************************