[Murugann siva]

வள்ளி : வெற்றியின் உதட்டை உறிஞ்சி கொண்டே, அவளுடைய வெறிய தீர்த்து கொண்டு இருந்தாள். இருவரும் உடலுறவு கொண்டனர். வெற்றியும்  அவனது கஞ்சி அனைத்தையும். வள்ளியின்  புண்டைக்குள் இறக்கினான், இருவரும் சந்தோஷமாக கட்டிப்பிடித்து படுத்துக்கொண்டு இருந்தனர். இப்படியே தினமும்,  ஜீவா வெளியே கிளம்பும் நேரத்தில் . வள்ளி வெற்றி இருவரும் தங்களின் ஆட்டத்தை தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தனர்.

 இவர்களின் ஆட்டம் கிட்டத்தட்ட மூன்று மாதங்கள் சென்றது. 

வள்ளி : ஒரு நாள் சந்தோசமாக மீனாவை கட்டிப்பிடித்து . அத்தை எனக்கு டேட் தள்ளிப் போயிடுச்சு, எல்லாமே நல்ல விஷயம் தான்,

மீனா : ஒரு அம்மாவா, நீ சொல்றதுக்கு நான்  சம்மதிச்சிருக்கவே கூடாது , உனக்கு குழந்தை பெத்துக்கணும்னு ஆசை வந்துடுச்சு, எந்த ஒரு பெண்ணுக்கும் அதுதான் ஆசை. அதான் நானும் தடங்கல் சொல்லல. சரி இதோட போதும் , இதுக்கு அப்புறம் என் மகனுக்கு துரோகம் செய்ய வேண்டாம் , வெற்றி இனிமேல் இங்கு இருக்கக் கூடாது.

வள்ளி : அத்தை உடனே என்னால அப்படி செய்ய முடியாது. உடலுறவு சுகமே இல்லாத எனக்கு. அந்த வெற்றி எனக்கு சுகத்தை கொடுத்தான். உடனே என்னால நிப்பாட்ட முடியுமா அப்படின்னு தெரியாது, இருந்தாலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா என்னை நான் மாத்துறேன், என்னையும் புரிஞ்சுக்கோங்க 

பிரியா : அத்தை அக்கா சொல்றது எனக்கு நல்லாவே புரியுது. உடல் சோகம் இல்லாத அக்காவுக்கு, அந்த வெற்றி சுகத்தை கொடுத்துட்டான். அதை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள், அத்தானுக்கு தெரியாம பாத்துக்கிடலாம். அக்காவும் சீக்கிரமா அவனை அனுப்பி விட்டுருவாங்க 

மீனா : என்னமோ சொல்றீங்க ரெண்டு பேரும் சரி விடுங்க. 

 மறுபடியும் மீனா வெற்றி இருவரின் ஆட்டம் தொடர்ந்து கொண்டு தான் இருந்தது..

வெற்றி : வள்ளி நீ இனிமே இங்க இருக்க வேண்டாம் , என் கூடவே கிளம்பி வந்துவிடு 

வள்ளி : அவன் கன்னத்தில் ஓர் அறை விட்டுட்டு , உன் கூட படுத்தா உன் கூட ஓடி வந்துவிடுவேன் என்று நினைத்தாயோ. அது கனவுல கூட நினைக்காத, என் குழந்தைக்கு நீ அப்பாவாகிட்ட, அதற்காகத்தான் இத்தனை நாள் உன்கூட படுத்தேன், இதுல என்னுடைய சுயநலமும் இருக்கு, அதுக்காக என்னுடைய அத்தானை விட்டுட்டு வரமாட்டேன்,, நான் இதுவரைக்கும் உன்கூட படுத்ததுக்கு வெட்கப்படுகிறேன். இதுக்கு அப்புறமும் நீ இங்க இருக்க கூடாது , கிளம்பி போயிடு 

வெற்றி : உன் புருஷனால உனக்கு என்னைக்குமே சுகத்தை கொடுக்கவே முடியாது , அவன் ஒரு பொட்ட 

வள்ளி : அவன் கன்னத்தில் இரண்டு மூன்று அடிகளை கொடுத்துவிட்டு. கிளம்பி போடா வெளியே. அவனை கழுத்தை பிடித்து வெளியே தள்ளி கதவை சாத்தினாள். பிறகு அவள் ரூமுக்கு ஓடிவந்து ரொம்ப நேரம் அழுதால் 

ஜீவா : இதையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவன். வள்ளி அருகில் சென்று அவள் தலை முடியை வருடி கொடுத்தான். வள்ளி அவனைப் பார்த்து கட்டிப்பிடித்து அழுதால்,  நீ தெரிஞ்சு செஞ்சி செஞ்சிருக்க,. அதுக்காக, உன்னை தப்பு சொல்ல மாட்டேன், என் மேலையும் தப்பு இருக்கு, என்னாலையும் உனக்கு சுகத்தை கொடுக்க முடியாது, 

வள்ளி : ஐயோஓஓ அப்படியே சொல்லாதீங்க. நா செஞ்ச தப்புக்கு, அவன் என்னையே கேவல படுத்திட்டான்.. எல்லாம் நா செஞ்ச தப்பு தான், குழந்தைகாக அவன் கூட படுத்தேன், அதுக்கு உங்களை உங்களை 

ஜீவா : பொட்டைனு சொன்னான் அதானே.. விடு உண்மை தானே 

வள்ளி : ஐயோஓஓ என்னை வார்த்தையால கொள்ளாதீங்க.. நா எல்லாம் உயிரோட இருக்க கூடாது.. சொல்லி கொண்டு அவனையும் மீறி ஓடி சென்று பூச்சி கொல்லி மருந்து குடித்தாள்..

எல்லோரும் அவளை ஹாஸ்பிடல் சேர்த்தனர், 

அவளுக்கு உடனடி சிகிச்சை கொடுக்கபட்டது, 

டாக்டர்  : அவுங்களை காப்பாத்திட்டோம். பட் அவுங்க இப்போ மாசமா இருந்தாங்களோ. அது மட்டும் , கலைஞ்சிடுச்சி. 

எல்லோரும் வருத்தம் பட்டனர்.

டாக்டர் : ஓகே இப்போ போய் பாருங்க. பட் டிஸ்டர்ப் பண்ணாம பாருங்க..

மீனா : டேய் நீ போய் பாரு. போடா 

ஜீவா உள்ளே சென்று பார்க்க போனான் , வள்ளியின் கைகளை புடித்தான்.

வள்ளி : கண் முழிச்சு பார்த்தாள், என்னை ஏன் காப்பாத்தினீங்க. என்னய சாக விட்டு இருக்கலாமே 

ஜீவா : விடு, எதோ தெரியாம நடந்துட்டு. விடு. நீ எதுக்காக செஞ்சியோ, அது இப்போ நடக்கல 

வள்ளி : நீங்க என்ன சொல்றிங்க.. அப்பறம் கொஞ்சம் யோசிச்சு பார்த்தாள்.. புரிந்து கொண்டாள்.. அப்பறம்  மெதுவா சிரித்தாள் 

ஜீவா : ஏன் சிரிக்க 

வள்ளி : அந்த ராஸ்கல் வாரிசு , எனக்கு வேண்டாம். இதான் சரி. ப்ளீஸ் என்னை மட்டும் மன்னிச்சிடுங்க 

ஜீவா : இது ஹாஸ்பிடல் வீட்டுக்கு போய் எல்லாமே பேசுவோம். இப்ப கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடு. 

வள்ளி : அவன் கையை புடிச்சி கொண்டே அவளுக்கு போட்ட ஊசியால். அவளுக்கு கொஞ்சம் உறக்கம் வந்தது. அப்படியே உறங்கினாள்.