[antibull007]

பாகம் - 11

மீதி கதை கதாசிரியரின் பார்வையிலிருந்து சொல்லப்படும். கதாசிரியரின் பார்வையிலிருந்து சொல்லப்படுவதால், இனி உரையாடல்கள் தவிர மற்ற அனைத்தும் எழுத்து வழக்கு தமிழில் எழுதப்படும். கதையில் காமம் தீர்ந்தது என்று நினைக்கும் வாசகர்கள் சற்று பொறுத்திருக்கவும். காமம் வரும். விரைவிலேயே வரும். அது வரை சற்று பொறுமை காக்கவும். கதைக்கு செல்வோம்!    


அன்றிரவு சதீஷிற்கு இரவு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு, சுகுமாரனும் கலையரசியும் தங்களுடைய அறைக்கு உறங்க சென்றனர். சுகுமாரன் ஆடைகளைக் களைந்து விட்டு, உறங்குவதற்கேற்ற ஆடைகளை உடுத்திக்கொண்டு கட்டிலில் கலையரசியின் பக்கத்தில் படுத்தார். ஒரு பக்கம் தன்னுடைய கணவருக்கு நடந்த விஷயம் பற்றி எந்த சந்தேகமும் வந்து விடக் கூடாது என்ற கவலை தன மனதில் இருந்தாலும், தன்னுடைய கணவனின் முகத்தில் இருந்த வாட்டத்தைக் கண்டறிந்தாள்.

கலையரசி: என்னங்க ஆச்சு? முகமே ரொம்ப வாடி போயிருக்கு.

சுகுமாரன்: ட்ராவல்ல அலைச்சலால கொஞ்சம் டயர்டா இருக்கு. வேற ஒன்னும் இல்ல.

கலையரசி: நான் டீ போட்டு கொண்டு வரட்டுமா?

சுகுமாரன்: இந்த நேரத்துல போய் டி போட போறியா? காலைல பாத்துக்கலாம்.

கலையரசி: போன வேலையெல்லாம் சுமூகமா முடிஞ்சுதா? ஃபோன் பண்றப்போ ரொம்ப டென்ஷனா இருந்தீங்களே! வேலையெல்லாம் முடிச்சிட்டு நீங்களே ஃபோன் பண்ணுவீங்கன்னு நெனச்சேன். நீங்க பண்ணல. திடீர்னு வந்து நிக்குறீங்க.

சுகுமாரன்: வேலையெல்லாம் முடிச்சிட்டு ஃபோன் பண்ணலாம்னு தான் நெனச்சேன் கலை. ஆனா, நான் எதிர் பாக்காத சில விஷயங்கள்லாம் நடந்துடுச்சு. அதான் பண்ண முடியல. 

சுகுமாரனின் பதிலைக் கேட்டு கலையரசி அதிர்ந்தாள். முகத்தில் பதற்றத்தை காட்டிக் கொள்ளாமல்,
 
கலையரசி: என்னங்க ஆச்சு?

சுகுமாரன்: நான் பாக்கப் போன கிளையண்ட் வேற கம்மிட்மன்ட் இருக்குனு சீக்கிரமாவே வேலைய முடிச்சிட்டாரு. சரி நேத்தே கெளம்பி வரலாம்னு நெனச்சேன். திடீர்னு வேற ஒரு சென்சிடிவ் கம்பெனி இஷூ வரவே, அதா எப்படி ரிசால்வ் பண்ணுறதுனு புரியாம உக்காந்துட்டு இருந்தேன். பழைய கலீக் ஒருத்தர் கிட்ட ஹெல்ப் கேட்டுருக்கேன். சால்வ் ஆகிடும்னு நம்புறேன்.

கலையரசி: எல்லாம் நல்ல படியா முடியும். நீங்க ரொம்ப போட்டு மனச குழப்பிக்காதீங்க.

சுகுமாரன்: எனக்கும் அதே நம்பிக்கை தான் கலை. சரி, இங்க எல்லாம் சுமூகமா போச்சா?

கலையரசி: இங்க பெருசா ஒன்னும் நடக்கலைங்க. வழக்கம் போல தான் போச்சு. நீங்க ஊர்ல இல்லாதது தான் எனக்கு பழகி போச்சே. பாதி நாள் நீங்க இருக்கிறதில்ல.

சுகுமாரன்: நான் என்ன வேணும்னா போறேன்? என் வேல அந்த மாதிரி.

கலையரசி: புரியுதுங்க. நான் உங்கள எதுவுமே சொல்லலையே. 

சுகுமாரன்: சரி. படுப்போம். காலைல வேலைக்கு போகணும் ரெண்டு பேரும்.

கலையரசி: சரிங்க. குட் நைட் 

சுகுமாரன்: குட் நைட்.

குட் நைட் சொன்னாலும், இருவரின் கண்களும் மூடவில்லை. இருவரின் மனதிலும் பல எண்ண ஓட்டங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. 

வீட்டின் மற்றோரு அறையில் உறங்கச் சென்ற சதீஷுக்கும் அதே நிலைமை தான். அம்மாவை அவன் இனி அனுபவிக்க முடியாது என்ற ஏமாற்றம் அவன் மனதில் இருந்தாலும், அப்பா வந்து விட்டதால் இனி அம்மாவைப்  பற்றிய எண்ணத்தை அடியோடு மறந்து விட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை மனதில் அசைபோட்டு கொண்டிருந்தான். மற்றோரு புறம் ஹேமாவைப் பற்றிய நினைவும் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. எண்ண ஓட்டங்கள் இருந்தாலும், சோர்வு அவர்களின் இமைகளை மூடியது. ஒரு வழியாக உறங்கினர். 

ஒவ்வொருவர் மனத்திலும் வேறு வேறு எண்ண ஓட்டங்கள் இருந்தாலும் மறுநாள் காலை, மூவரும் அவர்களுடைய வாழ்க்கை ஓட்டத்தை தொடர்ந்தனர். காலை சதிஷ் கல்லூரிக்கு புறப்பட்டான். ஹேமாவின் மீது முளைத்த திடீர் பற்று அவனை வழக்கத்தை விட சற்று ஆவலுடன் கல்லூரிக்கு கிளம்ப வைத்தது. தன்னிடம் இருப்பதிலேயே மிகவும் அழகான உடையை உடுத்திக்கொண்டு வீட்டை விட்டு தன்னுடைய மோட்டார் சைக்கிளில் கிளம்பினான். மற்றோரு புறம், கலையரசியும், சுகுமாரனும் தத்தம் அலுவலக பணிகளுக்காக வீட்டை விட்டு கிளம்பினர். தன்னுடைய நண்பனிடம் இருந்து ஏதேனும் தகவல் வருமா என்று எதிர்பார்ப்பு ஒரு புறம் இருந்தாலும், சுகுமாரன் தன்னுடைய வேலையில் கவனம் செலுத்தினார். கலையரசியும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கி கொண்டிருக்கும் தன்னுடைய வங்கிப் பணியில் கவனத்தை செலுத்தினாள். இருவரும் அவர்களின் மனதின் ஒரு புறம் தங்களுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை பற்றிய சில எண்ணங்கள் இருந்தாலும், அலுவலக பணிகளின் வழக்கமான வாழ்க்கைக்கு திரும்பினர்.

ஆனால் சதீஷுக்கு அது கல்லூரியில் ஒரு வழக்கமான தினம் அன்று. தன்னுடைய பைக்கை நிறுத்தி விட்டு, இறங்கி நடந்து வரும் பொழுது, தன்னுடைய தோழிகளுடன் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த ஹேமாவை கண்டும் காணாத படி 2 வினாடிகள் மட்டும் பார்த்தபடி கடந்து சென்று மற்றோரு இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த தன்னுடைய நண்பர்களிடம் சென்றான். 

சதிஷ் ஹேமாவை இரு நொடிகளே பார்த்திருந்தாலும், அவன் கண்கள் ஹேமாவின் உருவத்தை அப்படியே அவன் மனதில் நிலைநிறுத்தின. இருக்காதா? காதலின் முதல் கட்டத்தில் இருக்கும் எந்த ஒரு ஆண் மகனுக்கும், தன் மனதிற்குள் முதன்முதலில் காதலை விதைத்த மங்கையின் உருவம் கல்வெட்டைப் போல பதியத் தானே செய்யும்? 

ஒரு புறம் அவன் கால்கள் அவனுடைய நண்பர்களை நோக்கி நகர்ந்தாலும், அவன் மனதோ, தான் பார்த்த ஹேமாவின் உருவத்தை விட்டு மீள முடியாமல் நின்றது. ஹேமா பார்ப்பதற்கு 5 அடி 4 அங்குலம் உயரத்துடன், 53 கிலோ எடையுடன் செய்து வைத்த சிற்பம் போல இருப்பாள். அவ்வப்போது அழகு நிலையங்களுக்கு சென்று  தன்னுடைய கூந்தலை சிகை அலங்காரம் செய்து, கூந்தலை தன்னுடைய விருப்பத்திற்கு ஏற்றார் போல் அழகு படுத்தி இருப்பாள். சில நேரம் கூந்ததலை காற்றில் ஆட விட்டுருப்பாள், சில நேரம், கூந்தலை குதிரை வால்  போட்டிருப்பாள். அன்று தன்னுடைய கூந்தலின் இரு கொத்துக்களை முகத்தின் இருபுறங்களிலும் ஆட விட்டு, மீதி கூந்தலை ஒன்று சேர்த்து, குதிரை வால் போட்டிருந்தாள். வட்ட வடிவ முகம், பால் போன்ற தேகம் கொண்டவளான ஹேமாவின் முகம் நிலவை போன்று பொலிவுடன் இருந்தது. அனால், நிலவிலும் கரை உள்ளதல்லவா? அது போல் பிசிறில்லாத ஹேமாவின் கன்னத்தில் புதிதாக தோன்றிய ஒரு பரு, ஹேமாவின் கன்னத்தில் சிவப்பு நிற திருஷ்ட்டி பொட்டைப் போல் இருந்தது. நெற்றியில் சிறிய போட்டுடன் இருந்தாள். அழகு நிலையத்திற்கு சென்று தன்னுடைய புருவங்களை செதுக்கி இருந்தாள். உதட்டிற்கு இளஞ்சிவப்பு சாயத்தை பூசியிருந்தாள். முத்துப் போன்ற பற்களை உடையவளாக இருந்தாலும் ஹேமா பொதுவாக சிரிக்கும்போது, அந்த முத்துக்கள் சிதறி விடுமோ என்ற கவலையில், உதட்டை மூடியே சிரிக்கும் பழக்கமுடையவள். காதிற்கு பொட்டு போன்ற கருப்பு நிற காதணியை உடுத்தி இருந்தாள். கழுத்திற்கு அணிகலன் அணிய விருப்பமில்லாத ஹேமா அடையாள அட்டையையே அணிகலனாக மாட்டிக்கொண்டு உட்காந்திருந்தாள். அளவெடுத்து செய்த அவளின் மாம்பழ நிற சுடிதாரில், ஹேமாவின் உடுக்கையை போன்ற உடலமைப்பு தெள்ளத் தெளிவாக அதெரிந்தது. கழுத்துக்கு கீழே, தோள்பட்டை எலும்பு தூக்கிக்கொண்டு நிற்க, அந்த எலும்புகளுக்கு கீழே துப்பட்டா போடாத ஹேமாவின், மாம்பிஞ்சுகள் இரண்டும் ஆடையை உரசியபடி இருந்தன. ஒரு கையில் கைக்கடிகாரத்தையும் மறுகையில் சிவப்பு நிற கனத்த இரு பிளாஸ்டிக் வளையல்களையும் அணிந்திருந்தாள். கணுக்காலை மறைக்காத ஜீன்ஸ் பேண்ட்டை போட்டுகொண்டு, தன்னுடைய இரு கால்களையும் பிணைத்த படி அமர்ந்திருந்தாள். 

 ஹேமாவும் தன்னுடைய தோழிகளுடன் அரட்டை அடித்தபடி, அவனை 2 நொடிகள் ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள்.   சதிஷ் நீல நிற அரைக்கை டெனிம்  சட்டையையும், வெளிர் பழுப்பு நிற பேண்ட்டையும் அணிந்திருந்தான். ஒரு கையில் கைக்கடிக்கரத்தையும், மற்றோரு கையில் வெள்ளி காப்பையும் அணிந்திருந்தான். தன்னுடைய காலில் ஸ்னீக்கர்ஸ் அணிந்து கொண்டு அவன் நடந்து வருவதை ஹேமா ரசித்துக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால் சதீஷிடம் ஏதோ மாற்றம் உள்ளது என்றும் கவனித்த அவள் அது என்னவென்று யோசித்துக்கொண்டே, தன்னுடைய தோழிகளுடன் அரட்டையைத் தொடர்ந்தாள்.

 2 நொடிகள் மட்டுமே பார்த்ததை வைத்து எப்படி அவர்கள் இவ்வளவு விஷயத்தை கவனித்தனர்? அது காதலில் விழுந்த ஆனால் தான் காதலில் விழுந்ததை அறியாமல் இருக்கும், காதலில் முதற்கட்டத்தில் இருக்கும் காதலர்களுக்கு மட்டுமே வெளிச்சம். 

இப்படிப்பட்ட அழகியான ஹேமாவிற்கு ஏன் சதீஷின் மீது விருப்பம்? அதற்கு காரணம் அவள் அழகி என்பதனாலே. பொதுவாக ஒரு பெண் சுமாராக இருந்தாலே, கூட படிக்கும் ஆண்கள் ஏதேனும் ஒரு காரணத்தைக் கொண்டு அவளை ஈர்க்க முயல்வர். ஆனால் சதீஷோ அப்படி இல்லை. அவளிடம் எப்போதாவது பேசினாலும், அவளை ஈர்க்க வேண்டுமென்ற செயல்களில் ஈடுபடவில்லை. மற்ற பெண்களிடமும் சதிஷ் மரியாதையாக நடந்து கொள்வதையும் கவனித்திருக்கிறாள் ஹேமா. அதனாலேயே சதீஷின் மீது அவளுக்கு ஒரு மரியாதை. தன்னை விட வயதில் மூத்தவர்களிடம் வரும் மரியாதை பெரும்பாலும் மரியாதையாகவே இருக்கும். அனால், தன் வயதில் இருக்கும் 6 அடி கட்டிளம் காளியிடம் வரும் மரியாதை பெரும்பாலும் மரியாதையைத் தாண்டி காதலாக மாறுவது இயல்பு. ஆனால், அது காதல் தான் என்று பெண்கள் பெரும்பாலும் அறிந்திருப்பதில்லை. சதீஷும் அவளிடம் பெரிதும் ஈடுபாடு காட்டவில்லை என்பதால், சதீஷின் மீதான ஹேமாவின் ஈர்ப்பு மரியாதையாக மட்டுமே இருந்தது. ஆனால் திடீரென்று 2 தினங்கள் முன்பு, சதிஷ் ஹேமாவிற்கு நொண்டி சாக்கை சொல்லிக்கொண்டு பேசியது, ஹேமாவின் உணர்ச்சிகளை மீண்டும் தூண்டியது. சதிஷ் என்ன தான் ஒன்றும் தெரியாதபடி ஹேமாவிடம் பாடம் பற்றிய சந்தேகம் கேட்பது போல் நடித்தாலும், ஒரு பெண்ணால் ஒரு ஆணின் உள்நோக்கத்தை சுலபமாக கண்டறிந்து விட முடியும். அதுவும் ஹேமா போன்ற அழகிக்கு அதெல்லாம் ஒரு விஷயமே இல்லை. இவ்வாறு அவளின் உணர்ச்சிகள் மீண்டும் தூண்டப்பட, நேற்று சதிஷ் கல்லூரிக்கு வராததை கண்டு, தூண்டப்பட்ட அவளின் உணர்ச்சி எதிர் பாராத ஒரு நாள் பிரிவால் மற்றோரு பரிமாணத்தை அடைந்தது, இன்று சதிஷ் வருவதை பார்த்ததும், அவள் தேக்கி வைத்த உணர்ச்சிகள் அனைத்தும், அவளின் கட்டுப்பாடு தாண்டி, சதீஷின் மீதான இன்னும் சொல்லப்படாத காதலை வெளிக்கொண்டு வந்தது .

அது இருக்கட்டும்? அதெப்படி சதீஷிற்கு ஹேமாவைப் பிடித்தது? ஒரு பெண்ணைக் கவர ஒரு ஆண் அவளின் உள்ளத்தில் இடம் பெற வேண்டியது மிகவும் முக்கியம். பெண்களுக்கு பெரும்பாலும், கூட்டத்தில் தனித்து தெரியும் ஆண்மகன்களிடம் எளிதில் உணர்ச்சி ஏற்படும். அனால், ஒரு ஆணுக்கு ஒரு பெண் தன்னை விரும்புகிறாள் என்று தெரிந்தால் மட்டும் போதும். அவனை அறியாமலே அவன் அவள் மீது ஈர்ப்பு கொள்வான். சதிஷிம் அதற்க்கு விதி விலக்கல்ல. ஹேமாவின் அழகை உணர்ந்திருந்தாலும், ஹேமா தன் மீது கொண்ட ஈர்ப்பு பற்றி அவன் தோழி சொல்லி அறிந்திருந்தாலும், தனக்குத் தானே விதித்த சுய கட்டுப்பாடுகளால், அவன் அதை பெரிதாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை. ஆனால், கடந்த இரு தினங்களில் நடந்த நிகழ்வுகள் அவனுடைய கட்டுப்பாட்டைத் தளர்ந்து, ஒரு சுதந்திர மனிதனாக செயல்பட உதவின. எந்த ஒரு சுதந்திர ஆண் மகனுக்கும் தன் மீது ஈர்ப்பு கொண்ட அழகிய பெண்ணின் மீது ஈர்ப்பு வருவது ஒன்றும் அதிசயமல்ல.

ஆனால் ஹேமா, சதிஷ் இருவரும் தான் காதல் வலையில் விழுந்ததை அறிந்திருக்கவில்லை.

வகுப்புக்கு நேரம் ஆனதால் அனைவரும் வகுப்பறைக்கு சென்றனர். வகுப்பு தொடங்கியது.  
 
ஹேமா பெண்கள் வரிசையில் 3 ஆவது மேசையில் அமர்ந்திருந்தாள். சதிஷ் தான் உயரமாக உள்ளதால் கடைசிக்கு மேசைக்கு முன் உள்ள மேசையில் அமர்ந்தான். பாடத்தை கவனித்தாலும் இருவரும் அவ்வப்போது ஒருவரை ஒருவர் ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடியானர். இது நடந்துகொண்டிருக்க, திடீரென்று இருவரின் பார்வையும் மோதியது. இருவரும் அசைவில்லாமல், ஒருவரின் கண்களை மற்றோவார் பார்த்தபடி அமர்ந்தனர். ப்ரொஃபஸர் திடீரென்று, "வாட்ஸ் கோயிங் ஆன் தேர்" என்று கேட்க, இருவரும் மாட்டிக்கொண்டோம் என்ற பதட்டத்தில் சுயநினைவுக்கு வந்தனர்.