[antibull007]

பாகம் - 3

அம்மா அதுக்கப்புறம் சாப்பாடு செஞ்சாங்க. நான் டிவி பாத்துட்டு இருந்தேன். நானும் அம்மாவும் சேர்ந்து சாப்பிட்டோம். ஆனா, ஆட்டோல நடந்த விஷயத்தை பத்தி ஒன்னும் பேசிக்கல. சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டு அம்மா தூங்க போய்ட்டாங்க. நானும் டிவி பாத்துட்டே சோபாலயே தூங்கிட்டேன். ரெண்டு பெரும் தூங்கி எந்திரிச்சதுக்கப்புறம் சாயங்காலமா டிவில படம் பாத்துட்டு இருந்தோம். அம்மா இப்போவும் ஒன்னுமே நடக்காத மாதிரி டிவி பாத்துட்டு இருந்தாங்க. ஆனா, என்னால அப்படி இருக்க முடியல. என் மனசுக்குள்ள ஒரு பக்கம் பயம், அம்மா அப்பா கிட்ட என்ன பத்தி சொல்லிடுவாங்களோனு. இன்னொரு பக்கம், அம்மாவ மறுபடியும் முறையை அனுபவிக்கணும்னு ஆசையும் இருந்தது. ஒரு பக்கம் தைரியத்த வர வச்சிக்கிட்டு, அம்மா கிட்ட பேச்சு குடுத்தேன்.

நான்: அம்மா!!

அம்மா: சொல்லுடா

நான்: இல்லமா, மதியம் ஆட்டோல நடந்தத பத்தி...

அம்மா: அதான் நடந்துடுச்சே! இப்போ எதுக்குடா அது?

நான்: என் மேல கோவம் இல்லையேம்மா?

அம்மா: அம்மா தான் அப்போவே சொன்னேன்லடா? உன் மேல எனக்கு ஒரு கோவமும் இல்ல.

நான்: அப்போ மறுபடியும்...

அம்மா: என்னடா மறுபடியும்?

அம்மா அப்படி ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி பேசுனது என்ன ரொம்ப வெறுப்பேத்துச்சு. என்ன சமாதான படுத்திகிட்டு,

நான்: இல்லம்மா. மறுபடியும், நான் உங்கள அனுபவிக்கலாம்ல?

அம்மா: அத பத்தி அப்புறம் பாக்கலாம்டா.

நான்: என்னமா இப்படி சொல்றீங்க?

அம்மா: வேற என்னடா சொல்லனும்?

நான்: நீங்க தானம்மா சொன்னீங்க? வீட்டுல இருக்க பொம்பளைய வீட்டுல இருக்கவங்க சந்தோஷப்படுத்தலைனா, வெளிய இருக்கவங்க தான் சந்தோஷப்படுத்துவான் அப்படினு ஆட்டோகாரன் சொன்னதை சொல்லி, நான் தான் உங்கள பாத்துக்கணும்னு.

அம்மா: ஆமாடா. நான் தான் சொன்னேன். இப்போ அதுக்கென்ன?

அம்மா இப்படி ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி பேசுறது நேரம் ஆக ஆக என்ன ரொம்ப வெறுப்பேத்துச்சு. ஆனா, எனக்கு வேற வழி தெரியாம, மறுபடியும் தொடர்ந்தேன்.

நான்: இல்லமா. அப்பா உங்கள சரியா சந்தோஷப்படுத்தல. அதனால நான் தான் சந்தோஷப்படுத்தணும்னு சொன்னீங்களேம்மா.
 
அம்மா: அதான் மதியமே சந்தோஷப்படுத்திட்டியேடா. அம்மாக்கு அது போதும். நீ கண்டத பத்தி யோசிக்காம, உன் படிப்புல கவனம் செலுத்து.

நான் என் பொறுமையோட எல்லைக்கு வந்துட்டேன். இனிமேல் ஒன்னும் கேக்க கூடாதுனு முடிவு பண்ணிட்டேன்.

நான்: சரிமா, நான் இனிமேல் எதை பத்தியும் யோசிக்கல. இனிமேல் இத பத்தி பேச வேண்டாம்.

அம்மா: சரிடா. அதான் எல்லாருக்கும் நல்லது.

நான் சோபாவ விட்டு எழுந்து என் ரூம்க்கு உள்ள போய் கதவ சாத்திட்டேன்.