[venkygeethu]

இப்பதிவு 2024


நானும் நித்யாவும் பார்த்திரு எழுந்து அருகே இருந்த துணிகளை என்று மறைக்க

அத்தை எந்த ரியாக்ஷனும் காட்டாமல் பேசாமல் போய்ட்டாங்க

எனக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை என்னை எவ்வளவு நம்பினார்கள் அவர்கள் முன்

இப்படி நடந்துட்டதே இனி மாமாவிடம் சொல்லுவார்களா கீதாவுக்கு இது தெரியும் ஆனால் இங்கே

மாமா என்னிடம் இப்போது தான் நன்றாக பழகுகிறார் இதை தெரிந்தால் என்று பல சிந்தனை வர



நித்யா : ஐயோ சே இதான் சொன்னேன் வேணாம்னு

என்று சொல்லி என்னை திட்டிக்கொண்டே

நித்யா : இருங்க நான் பொய் பாக்குறேன் அம்மா என்ன சொல்ல போறாங்களோ

என்று தன நைட்டியை மாட்டிக்கொண்டு தலையை ஒதுக்கிவிட்டு சென்றால்

எனக்கு அங்கே பேறூமில் இருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் பயங்கர டென்ஷன் ஆகா இருந்தது

நான் நேரம் செல்ல செல்ல என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் இருக்க நித்யா வந்தாள்

குளித்திருந்தாள் தலையில் துண்டுகட்டிக்கொண்டு புடவை உடுத்திக்கொண்டு இருந்தாள் அவள்

முகத்தில் ஒரு ரியாக்ஷன் னும் இல்லை கையில் ஒரு தூண்டும் வேட்டியும் கொடுத்து

நித்யா : இந்தாங்க பொய் குளிச்சிட்டு வாங்க சாப்பிட

நான் :ஏய் அத்தை என்ன சொன்னாங்க திட்டுனாங்களா

நித்யா ;சீக்கிரம் குளிச்சிட்டு வாங்க

என்று ஏதும் சொல்லாமல் வேகமாக துண்டையும் வேட்டியையும் வைத்து விட்டு வேகமாக

சென்றுவிட்டாள்

நான் என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை குளிக்க செல்ல கிட்சேன் தாண்டி கொல்லைப்புறம்

செல்ல வேண்டும் அப்போது அத்தையை பார்க்கவேண்டும் ஏதும் கேட்ட என்ன சொல்ல நான்

கேவலமான செயல் செய்துவிட்டேன் என்ற உறுதல் இருக்க ரொம்ப யோசிக்க

மீண்டும் வெளியே ஹாலில் இருந்தவாறே

நித்யா : சீக்கிரம் குளிச்சுட்டு வாங்க

என்று மட்டும் சொல்ல நான் தைரியம் வரவைத்துக்கொண்டு சரி இனி இப்படியே இருந்தா

சரிவராது அத்தையிடம் போய் சொல்லி மன்னிப்பு கேட்கலாம் என்று சென்றேன்

கிட்சேன் மேடையில் அத்தை அந்த பக்கம் திரும்பி எதோ நறுக்கிக்கொண்டு இருந்தார்கள்

நித்யா கீழே உக்காந்து தேங்காய் திருவிக்கொண்டு இருந்தாள்

நான் சற்று தயங்கியபடி நின்று

நான் : அத்தை மன்னிச்சிடுங்க நான் தான் தப்பு பண்ணிட்டேன் நித்யாவை ஏதும் சொல்லாதீங்க

இதுக்கு முழுக்க முழுக்க நானே காரணம்

என்று சொல்ல அதை என்னை திரும்பி பார்த்தார்கள் நித்யாவும் அப்படியே பார்த்தல்

மாமியார் : போய் குளிச்சுட்டு வந்து சாப்பிடுங்க மணி ஒன்பது ஆகுது

என்று மட்டும் சொன்னாங்க எனக்கு ஒன்னுமே புரியல அவுங்க கோவ பாடவும் இல்லை அதே

சமயம் மன்னித்தமாரி பேசவும் இல்லை

எனக்கு ஒண்ணுமே புரியாமல்

நான் : ப்ளீஸ் அத்தை என்ன மன்னிச்சிடுங்க

மாமியார் : போய் குளிச்சிட்டு வாங்க

நான் : நீங்க மன்னிச்சேன்னு சொன்ன தான் நான் திருப்தி அடைவேன்

மாமியார் : மண்ணிக்கற மாதிரியா காரியம் பண்ணியிருக்கீங்க

நீங்க போய் குளிச்சுட்டு வாங்க அவர் வந்துடுவார் அப்புறம் ஏன் நீங்க இன்னும் சீர்காழி

போகலைன்னு கேட்டாள் என்ன சொல்லுவேள் போய் குளிச்சிட்டு சாப்பிட்டு போயிடு வாங்க

பேசலாம்

என்று சொல்லி என்னை அனுப்ப என்னால் சரியாக குளிக்க முடியவில்லை சாப்பிடும் சரியாக இறங்கவில்லை ஏதும் பேசாமல் நன்கு இத்தாலி சாப்பிட்டுவிட்டு கிளம்பினேன் அத்தையிடம் மட்டும் போயிடு வரேன் என்று சொன்னேன்

அத்தை : மதியம் சாப்பாட்டுக்கு வந்துருவேளா

நான் : இல்ல அத்தை நான் முடிச்சுட்டு லேட்டா ஆகும் அங்கேயே சாப்பிட்டுவிடுவேன்

அத்தை : ஒரு கடைய தானே பாக்க போறேள்

நான் ; அப்புறம் என்ன இங்கேயே மதியம் சாப்பிட வந்துடுங்க நான் சமைச்சு வெக்கிறேன்

என்று சொல்லி என் பதிலுக்கு நீக்காமல் உள்ளே சென்றுவிட்டார்கள்

நான் ஒன்னும் விளங்காமல் காரை ஸ்டார்ட் செய்து கிளம்பினேன் நார்மல் ஆகிட்டாங்களா

அதனால் தான் சாப்பிட கூப்பிடுகிறார்களா சரி அப்படி இருந்தா ஏன் மன்னிக்க கூடிய தப்பா

செஞ்சிருக்கீங்கனு சொல்லணும்

எந்த சிந்தனையிலேயே செல்ல

கீதா கால் பண்ணா

நான் அவளிடம் வழக்கம் போல நலம் விசாரிக்க பதிலுக்கு அவளும் பேச என் பேச்சில் சுரத்தை

இல்லத்தை கண்டு பிடித்து ஏன் முடியலையா என்று கேட்க நான் ஒன்றும் இல்லை ட்ராவல் டிரேட்

மற்றும் சீர்காழி செல்ல வழி ரொம்ப ட்ராபிக் அண்ட் ரோடு மோசம் என்று சொல்லி சமாளிக்க



அவளும் அதை நம்பிநாள் ஏற்கனவே அவள் இங்கே இருந்ததால் அவளுக்கு இங்கிருக்கும்

சாலைகள் பற்றி தெரியும் அதனால் அவளும் ஆமோதித்து பார்த்து பத்திரமா காரை ஓட்ட சொல்லி

சீக்கிரம் முடித்துவிட்டு வர சொல்ல நான் இன்று இரவே கிளம்பிவிடுவேன் என்று சொன்னேன்

ஆனால் என்னுடன் மீண்டும் நித்யாவை அனுப்புவார்களா என்ற சந்தேகம் இருந்தது ஒரு வழியாக

சீர்காழிக்கு பத்தரை மணிக்கு சென்று போனில் கடைக்காரரிடம் தொடர்பு கொண்டேன் பின் அவர்

சொன்ன பாதையில் சென்று அங்கே அவரை சந்தித்து ஆர்டர் எடுத்தேன் அங்கே ஒரு திருப்தியான

ஒரு டீல் முடிந்தது விரைவில் இன்னும் ஆர்டர் தருகிறேன் என்று அவர் உறுதி கூறினார் பின்னர்

அங்கே டீ சாப்பிட்டுவிட்டு மீண்டும் கிளம்பினேன் மணியை பார்க்க பதினொன்றை ஆனது அங்கே

கோவிலுக்கு சென்று விட்டு எனது மனம் கொஞ்சம் அமைதி படுத்திவிட்டு மீண்டும் வீட்டுக்கு

விருப்பமின்றி சென்றேன் அங்கே செல்ல மணி ஒரு மணி ஆனது வீட்டில் மாமனார் வந்திருந்தார்

எனக்கு மேலும் பயம் இருந்தது எங்கே அத்தை அவரிடம் கூறி இருப்பாரோ என்று ஆனால் அப்படி

ஒன்று நடக்க வில்லை அவர்எப்போதும் போல என்னிடம் சகஜமாக பேசினார் சீர்காழி ஆர்டர் பற்றி

கேட்டார் பின்னர் வேறு என்னென்னமோ பேசினார் எனக்கு தான் எதுமே காதில் ஏராள கொஞ்ச

நேரத்தில் நித்யா வந்தாள் சாப்பிட கூப்பிட்டாள் நான் பொய் கை கழுவ அவள் பின்னாடியே வந்து

தண்ணீர் எடுத்து கொடுத்தாள் பின்னர் துண்டை கொடுத்தால் அது போலவே மாமாவுக்கும்

கொடுக்க இருவரும் போய் சாப்பிட அமர்ந்தோம் நான் அதுவரை அவளை பார்க்கவே இல்லை

மாமியார் சாப்பாடு போட்டார்கள் நான் எதுமே பேசாமல் சாப்பிட

மாமனார் :என்ன மாப்ளே டல்லா இருக்கேள்

என்று கேட்க நான் என்ன சொல்லுவது என்று தடுமாற

அத்தை எனக்காக பதில் கூறினார்கள்

அத்தை : என்னனா நீங்க அவரை சாப்பிட விடாம கேள்வி கேட்டுட்டுட்டே இருக்கேள் பாவம் அவர்

ட்ராவல் பண்ண களைப்பில் இருப்பார் அதும் அந்த சீர்காழி பாதை படு மோசம்

மாமா : ஆமா ஆமா சாப்பிட்டுட்டு ரெஸ்ட் எடுங்க மாப்ளே

நான் : மாமா நான் ராத்திரி ஊருக்கு கிளம்பலாம்னு இருக்கேன்

என்று சொல்ல

மாமனார் : என்ன மாப்ளே அதுக்குள் ரெண்டு நாள் இருங்களேன்

நான் : இல்ல மாமா இங்க ஆர்டர் முடிஞ்சது இனி அங்கே கம்பெனியில் வேலை இருக்கு

அத்தை : என்ன அதுக்குள்ளே போறேள் நாளை நம்ம கும்பேஸ்வரர் சிறப்பு புறப்பாடு இருக்கு அது

வருடம் ஒரு முறை தான் அதனால இருந்து பாத்துட்டு தான் போகணும்

என்று கட்டளையுடன் சொல்ல நான் எதுமே பேசாமல் இருக்க

மாமனார் : என்ன மாப்ளே இருந்து பாத்துட்டு போங்கோ

அத்தை : நீங்க என்னனா சும்மா அவரை கேக்குறேள் அவர் இருப்பார்

என்று சொல்ல என்னுடைய டென்ஷன் அதிகம் ஆனது இன்றே எப்படியோ ஓடிவிடலாம் இந்த

மனப்போராட்டத்திலிருந்து தப்பிக்கலாம் என்று எண்ணினால் இப்படி ஆயிடுச்சே என்று யோசித்தபடி சாப்பிட்டேன்

சாப்பாடு சரியாக இறங்கவில்லை இருந்தும் மல்லுக்கட்டி சாப்பிட்டேன்

ஒரு வழிகாய சாப்பிட்டு முடித்து ஹாலில் உக்கார்ந்து டிவி பார்த்தேன் அப்போது மாமனாரும்

சாப்பிட்டு முடித்து என் அருகே அமர்ந்து

மாமனார் ; சரி மாப்ளே கொஞ்சம் தூங்கி ரெஸ்ட் எடுங்க நான் இப்போ கோவிலுக்கு போகணும் நாளை வீதி உலா இருப்பதால் அதுக்கான வேலைகள் எல்லாம் பாக்கணும் நைட் தான் வருவேன்

என்று சொல்ல நானும் சரி என்று ஆமோதித்தேன் அனால் உள்ளே உதறல் எடுத்து அவர் சென்ற பின்

அத்தை என்னிடம் என்ன கேக்கபோறாங்களோ என்ன சொல்லி என்னை திட்டப்போறாங்களோ

என்று நான் செய்த செயலுக்கும் சகலை முன் கீதாவிடம் நடந்தவற்றிட்கும் என்ன வித்யாசம்

என்றெல்லாம் யோசித்தபடி இருக்க மாமனார் கிளம்பிவிட நித்யாவும் அத்தையும் சாப்பிட்டு விட்டு

சமையல் கட்டை ஒழுங்கு படுத்தி விட்டு முதலில் அத்தை வந்தார்கள் நான் அவர்கள் என்ன பேச

போறாங்களோ என்று யோசிக்க அவரகள் சோபா பக்கத்தில் இருந்த சேரில் உக்காந்தார்கள்

எனக்கு ஒரே சங்கடம் நேற்று உட்கார தயங்கி நின்றவர்கள் இப்பொது கொஞ்சமும் தயக்கம்

இல்லாமல் உட்கார நான் அப்போது உணர்ந்தேன் யாரும் தங்களுக்கான மரியாதையை

காப்பாற்றிக்கொள்ளவில்லை என்றால் நமக்கு மரியாதையை கிடைக்காது என்று அத்தை : என்ன

மாப்ளே தூங்கணுமா

நான் : சரி அத்தை

என்று சன்னமாக சொல்ல

அப்போது நித்யா உள்ளிருந்து வந்தாள் அவள் முகத்தில் இப்பொது தெளிவு இருந்தது எந்த

பதட்டமோ பயமோ இல்லை அதே போல தைரியமா என் அருகில் சோபாவில் உக்கார நான் என்ன

செய்வது என்று தெரியாமல் நெளிய அதை அத்தை ரசித்தபடி

அத்தை : என்ன மாப்ளே ரொம்ப நேர்வேசா இருக்கேள் எப்போதும் பிரியா பேசுவேன் இப்போ என்ன

என்று சொல்லி வெறுப்பேத்தினார்கள்

நான் அவர்களையே நித்யாவையோ பார்க்காமல் கீழே குனிந்தபடி

நான்: அத்தை மன்னிச்சுடுங்க இப்படி ஒரு தப்பை பண்ணதுக்கு இனி இப்படி நடக்காது அப்புறம்

மாமாகிட்ட சொல்லாம இருந்த்துக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ் நித்யாவை இப்ப நான் கூட்டி போக எனக்கே


சங்கடமா இருக்கு அதே சமயம் இனி தனியா பஸ்ல இல்ல ட்ரைன்ல அனுப்புனா மாமாவுக்கும்


சகலைக்கும் சந்தேகம் வரும் அதனால நானே ரயில்வேஸ்டேஷன் வரை போய் நித்யாவை

ட்ரைன்ல அனுப்பிட்டு அதேமாதிரி திண்டுக்கல் ரயில்வே ஸ்டேஷன் போய் கூட்டி போயிடுறேன்



அத்தை அதை கேட்டு சீரியசாண முகத்துடன்

அத்தை : ம்ம் பிளான் எல்லாம் நல்லாத்தான் போடுறேள் ஆனா இன்னும் நித்யாவை அங்கே கூட்டி

போக போறேன்னு சொல்லுறேள்

என்று அவர்கள் கேட்க நான் என்ன சொல்லுவது என்று தெரியவில்லை


மறுபடி அவளை அங்கே எப்படி அனுப்ப அவளிடம் நீங்க மறுபடியும் இப்படி நடக்கமாட்டிங்கன்னு

என்ன நிச்சயம்

என்று கேட்க

நான: இல்லை அத்தை சாத்தியமா அப்படி நடக்காது அதும் இல்லாம அங்கே கீதா இருக்க சகலை இருக்கார்

என்று சொல்ல

அத்தை : ம்ம் இங்கேயும் தான் நானும் அவரும் இருந்தே இப்படி பண்ணிடீங்க

என்று சொல்ல நான் இதற்கு மேல் ஒன்னும் சொல்ல முடிய வில்லை அதனால்

நான் :சரி அத்தை உங்க இஷ்டப்படி செயுங்க

என்று சொல்லிவிட்டு எழ போனேன்

அப்போது நித்யா

நித்யா; அம்மா அவரை போடு இப்படி படுத்துறேள் பாவம் அவர் முகத்தை பாரு எப்படி வியர்த்து பயந்து போய் இருக்கு

என்று சொல்லி என் பக்கத்தில் வந்து தன சேலை தலைப்பால் என் முகத்தை துடைக்க எனக்கு

மேலும் பயம் வர அத்தைய பார்க்க

அவர்களின் முகம் இப்பொது முழுவதும் மாறி விட்டிருந்தது சிரிப்புடன்

அத்தை : ரொம்ப தான் மாமா மேலே அக்கறை

என்று பழிப்பு காட்டி வெளிய போனார்கள் போய் கதவை சாத்திவிட்டு

வர அது வரை நித்யா சிரித்துக்கொண்டே என் முகத்தில் இருந்த வியர்வையை துடைத்துவிட்டாள்

நான்: நித்யா என்ன நடக்குது

நித்யா : ம்ம் எங்க அம்மா தான் நடக்குறா

நான் : என்ன நக்கலா சொல்லுடி

என்று சற்று கோபத்துடன் பேச

அப்போது மாமியார் வந்தார்கள்

மாமியார் : நான் அப்போவே சொன்னேன் மாப்ளே இவை தான் உங்கள கொஞ்சம் அலையை விடணும்னு சொன்னா

நான் : என்ன அத்த சொல்லுறீங்க

மாமியார் : ஆமா மாப்ளே காலைல கோவிலுக்கு போயிடு வந்த இங்க இப்படி ஒரு காட்சி பாக்க

வேண்டிய நிலை எனக்கு முதலில் அதிர்ச்சியா இருந்தது பேசாமல் போய் புள்ளையார் படம் முன்ன

நின்னு வேதனைப்பட்டேன் ஆனா கொஞ்சம் நிதானித்த பிறகு தான் நித்யாவோட நிலையை

நியாபகம் வர அவள் இப்படி செய்வதில் ஒரு தப்பும் இல்லைனு விளங்குச்சு அப்பவே கோவம்


போச்சு அவ அப்ப பயந்தபடி உள்ளே வந்து என் காலுல விழ நான் அவளிடம் எதுமே சொல்லாம

போய் குளிச்சிட்டு வர சொன்னேன் அவளும் அப்பிடியே செஞ்சா நான் அவ குளிச்சி திரும்பி வர

வரை எப்படி உங்கள பாக்குறது பேசுறதுனு யோசித்தேன் அப்ப அவ குளிச்சுட்டு வர அவகிட்ட



இதெல்லாம் சகஜம் ஒன்னும் பயப்படாதே போய் மாப்ளகிட்ட சொல்லி அவரையும் குளிச்சுட்டு

சாப்பிட சொல்லு ன்னு சொனேன் ஆனா இவ தான் உங்கள சீண்டி பார்க்க என்னை இப்படி

ஸ்ட்ரிக்ட்டா கோவமா முகத்தை வெச்சுகிட்டு பேச சொன்ன

நான் : என்ன அத்தை சொல்லுறீங்க

மாமியார் : ஆமா மாப்ளே எனக்கு உங்க மேல கோவமே இல்லை இன்னும் சொல்ல போனா இவ

வாழ்க்கையே அவனை கட்டிக்கிட்டு வீனா போச்சு பாவம் கல்யாணம் ஆகி ஆறு வருஷமா இவ

படுற கஷ்டம் எனக்கு தெரியாம இல்லை

நித்யா : அம்மா

என்று கண் கலங்க