[பால் காரன்]

பகுதி - 9
           மணிகண்டனுக்கு அம்மா தூங்க போய்ட்டாங்களே இப்போ எப்படி போய் அவங்க கிட்ட கேக்குறதுன்னு யோசிச்சுக்கிட்டு இருந்தான், அப்படி யோசிச்சுகிட்டே தண்ணி குடிக்கலாம்னு வெளியே வந்தான், அப்படி வந்தவனுக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி காத்து இருந்தது. அவன் அம்மா ரூமில் லைட் எரிஞ்சிட்டு இருந்துச்சு கதவு திறந்து இருந்தது. இவனுக்கு ஆச்சரியம் இந்நேரம் அம்மா கதவை சாத்தி இருப்பாங்களே, அப்ப அம்மா நமக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்காங்க அப்படின்னு மனசுக்குள்ள நினைச்சு சந்தோஷப்பட்டுக்கிட்டு அவங்க ரூமை நோக்கி போனான். அங்கே மணிமேகலை இவன் நினைச்சது மாதிரியே இவனுக்காக கட்டிலில் உட்கார்ந்து காத்துகிட்டு இருந்தாங்க. இவன் வந்ததை பார்த்ததும் இவனை திட்ட ஆரம்பிச்சாங்க.
               "ஏன்டா அம்மாவோட முலை வேணும்னு கேட்டியே மறந்து போச்சா".
               "அது இல்ல அம்மா நீங்க எப்போதும் போல சாப்பிட்ட உடனே உங்க ரூமுக்கு போயிட்டீங்க, அதனால நீங்க தூங்கிட்டீங்கலோன்னு நினைச்சேன்".
               "நான் எப்படிடா தூங்குவேன், அப்படியே நான் தூங்கினாலும் என்னை நீ தூங்க விட்டுடுவியா, கதவைத் தட்டி எழுப்பி விட்டு விடமாட்ட, அதுவும் இல்லாம நிம்மதியா தூங்குற மாதிரி விஷயத்தையா நீ கேட்டு இருக்க".
               "நான் அப்படியெல்லாம் எதுவும் பண்ண மாட்டேன், ஒரு வேல நீங்க தூங்கிட்டு இருந்தீங்கன்னா நான் அப்படியே விட்டு இருப்பேன்".
                "டேய் பொய் சொல்லாதடா, நீ சாயந்திரம் என்கிட்ட எந்த அளவுக்கு கெஞ்சி கேட்டனு எனக்குத் தெரியும்டா, அப்படியெல்லாம் நீ விட மாட்ட, சரி உனக்காக எவ்வளவு நேரம் வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கேன் சீக்கிரம் வரமாட்டியாடா நீ".
               "சாரி அம்மா அதான் சொன்னேனே நீங்க தூங்கிட்டிங்கன்னு நினைத்தேன். அதுவும் இல்லாம உங்களை எழுப்பி கேக்குறதுக்கு பயமா இருந்துச்சு". அப்படின்னு சொல்லிட்டு அம்மா பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்தான். கொஞ்ச நேரம் ஒருத்தர ஒருத்தரு அவங்க கண்ணை பார்த்துகிட்டு இருந்தாங்க. அப்புறம் மணிகண்டன் அவங்க அம்மா சேலை முந்தாணையை எடுத்து கீழே போட்டான். வெள்ளை கலர் ஜாக்கெட்டுல அவங்க 2 காம்பும் நல்லா தெரிஞ்சது. மணிகண்டனுக்கு வாயில எச்சில் ஊரியது. அப்படியே அவனோட 2 கையையும் அவங்க 2 முலையில் வச்சி மெதுவா தொட்டு பார்த்தான். அப்படியே பஞ்சு மாதிரி இருந்துச்சு, மணிமேகலை உதட்ட கடிச்சு கண்ணை இறுக்கி மூடிகிட்டாங்க. கொஞ்ச நேரம் அமுக்காம அப்படியே தடவி மட்டும் பார்த்துட்டு இருந்தான்.
                    "அம்மா உங்க ஜாக்கெட்ட கழட்டுங்க".
                    "சீ போடா எனக்கு வெட்கமாக இருக்கு நீயே கழட்டிக்கோ".
                  அப்புறம் மணிகண்டன் அவங்க ஜாக்கெட்ட கலட்ட ஆரம்பிச்சான். அப்படி கழட்டும் போது கண்ண மூடிகிட்டு கழட்டினான்.
                   "டேய் ஏன்டா கண்ண மூடிக்கிட்டு கழட்டுற".
                    "அது ஒன்னும் இல்லமா உங்க முலைய நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா பார்க்க விரும்பல, ஜாக்கெட்டை கழட்டிட்டு மொத்தமா பார்க்க போறேன், அதனால தான் இப்ப கண்ண மூடிக்கிட்டேன்".
                  அப்படியே ஜாக்கெட்டை கழட்டி அம்மா பக்கத்தில் கட்டில் மேல் வைத்துவிட்டு, கண்ணைத் திறந்து அவங்க முலையைப் பார்த்தான். 2 முலையும் சும்மா குத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு, அவங்க வயசுக்கு தகுந்த மாதிரி லைட்டா மட்டும் தான் தொங்கி இருந்துச்சு, 2 காம்பும் பால் கொடுக்குற அம்மாக்களுக்கு இருக்கிற மாதிரி ஒரு இன்ச்க்கு நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு, அத பாத்ததும் அவனுக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு. அதை மெதுவா தொட்டுப்பார்த்தான்.
                 "அம்மா உங்க காம்பு ஏன் இப்படி இவ்ளோ பெருசா இருக்கு".
                "எல்லா பெண்களுக்கும் அப்படிதாண்டா இருக்கும்".
                  "இல்ல, நான் படிச்சிருக்கேன், குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கிற பெண்களுக்கு மட்டும்தான் இப்படி இருக்கும், வயசு பெண்களுக்கோ, வயசான அம்மாக்களுக்கோ காம்பு உள்ளே போய் தானே இருக்கும்".
                  "தெரியல டா, நீ பொறந்ததுக்கு அப்புறம் உனக்கு பால் கொடுக்க ஆரம்பித்ததிலிருந்து அது அப்படித்தாண்டா இருக்கு".
                   "நான் நம்ப மாட்டேன் ஏதோ ஒரு விஷயம் இருக்கு சொல்லுங்க என்கிட்ட ஏதோ ஒன்னு மறைக்கிறீங்க".
                    "டேய் அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல, நீ பொறந்ததுக்கப்புறம் என்கிட்ட நல்லாவே பால் குடிச்ச, உன்னைத் தவிர என் முலையில் வேற யாரும் பால் குடிச்சது இல்லை, அவ்வளவு ஏன் உன் அப்பாவை கூட நான் குடிக்க விட மாட்டேன்".
                  "அப்போ உங்ககிட்ட சுரக்குற எல்லா பாலையும் நான் மட்டும்தான் குடிச்சேனா, சூப்பர் அம்மா, நான் ரொம்ப கொடுத்து வச்சவன்".
                  "ஆமா நீ கொடுத்து வச்சவன் தான், உனக்கு பால் பத்தாதுன்னு நான் வேற குழந்தை பெத்துக்கவே இல்ல".
                  "எத்தனை வயசு வரைக்கும் நான் உங்ககிட்ட பால் குடிச்சேன்".
                    "3 வயசு வரைக்கும் நீ என்கிட்ட பால் குடிச்ச, அதுக்கப்புறம் எனக்கு பால் சுரந்துகிட்டுதான் இருந்துச்சு, ஆனா நீ தான் குடிக்க மாட்டேன்னு சொல்லிட்ட".
                   "நானா அப்படி சொன்னேன் எவ்வளவு பெரிய தப்பு பண்ணி இருக்கேன்னு எனக்கு இப்பதான் மா புரியுது".
                  "நீ என்னடா தப்பு பண்ணின அந்த வயசுல யாரா இருந்தாலும் பால் பிடிக்காது அதுக்கு அப்புறம்".
                 "நான் அப்படி சொல்லாமல் இருந்தால், இப்ப வரைக்கும் எனக்கு நீங்க பால் கொடுத்துக்கிட்டு இருந்திருப்பீங்க". அப்படி சொல்லிட்டு மணிகண்டன் சிரிச்சான். மணிமேகலையும் ரொம்ப வெட்கப்பட்டு சிரிச்சாங்க.