[raspudinjr]

அம்மாவா(ஆ)சை இரவுகள்


அத்தியாயம் - 6

                              மாலை மணி 04.00 ,சுசி தான் வேலை பார்க்கும் பள்ளியின் ஸ்டாஃப் ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தாள். இடது தோளில் ஹேண்ட் பாக் + லஞ்ச் பாக் கும் வலது கையில் வண்டியின் சாவியை சுழற்றிய படியே மகள் வர்ஷாவின் வகுப்பை நோக்கி நடந்தாள். அதற்குள் தூரத்தில் அம்மா வருவதைப் பார்த்து விட்ட வர்ஷா, வகுப்பறை ஆயா விடம் சொல்லி விட்டு முதுகில் ஸ்கூல் பேக் உடன் ஓடி வந்தாள்.  சுசியும் வர்ஷாவும் கை கோர்த்துக் கொண்டு டூவீலர் ஸ்டாண்ட் வந்தார்கள். 
                    வண்டியின் பின் டயரில் காற்று குறைவாக இருப்பது போல் தோன்றவும், சுசி ஸ்கூல் செக்யூரிட்டி வீரமணியை கையால் சைகை செய்து கூப்பிட்டாள். அவர்,” என்னங்க மேடம் “? என்று கேட்டபடியே வந்தார்.


“அண்ணே ! வண்டி பங்சர் போலத் தெரிது..பக்கத்துல எதாவது ஒர்க்‌ஷாப் இருக்கா அண்ணே !,” - சுசி


              “இருக்கு ம்மா! நீங்க சாவியைக் கொடுத்துட்டு போங்க..நான் பங்சர் ஓட்டிட்டு அப்புறம் வீட்ல வந்து வண்டியை விட்டுறேன்” - செக்யூரிட்டி வீரமணி!


                 “பரவாயில்லைன்னே!… நீங்க பங்சர் சரி பன்னிட்டு ஸ்கூலிலே நிப்பாட்டிருங்க…நான் நாளைக்கு ஸ்கூலுக்கு பஸ்ஸில் வந்துட்டு வண்டிய ஈவ்னிங் எடுத்துக்கிறேன்”னு சொல்லி அவரிடம் வண்டிச் சாவியைக் கொடுத்து விட்டு பஸ் ஸ்டாப் நோக்கி மகளுடன் நடந்தாள். அசைந்தாடும் அவளது பின்னழகை ரசனையுடன் பார்த்தார் வீரமணி! பாண்டிஸின் வரிகள் அவளது இரண்டு பிட்டங்களை கவர் செய்திருப்பது உள்பாவாடை,சேலையைத் தாண்டி தடிப்பாக தெரிந்தது.வலமும் இடமுமாக அவளது பிட்டங்கள் அசைவதையும்,பின்னால் தொங்கிக் கொண்டிருந்த முந்தானை யானையின் தும்பிக்கை போல இங்கும் அங்கும் ஆட,அதன் விலகலில் சுசியின் வெண்மையான இடுப்பு மடிப்பு தெரிய வீரமணி விரக தாபத்தில் நாக்கால் உதட்டை துலாவிக்கொண்டார்.அவர் கை தன்னையறியாமல் புடைத்துக் கொண்டிருந்த அவரது பாண்ட் ஜிப் பகுதியை அழுத்தித் தடவிக் கொண்டது.

********************************************************************************************************

                                              பஸ் ஸ்டாப்புக்கு சுசி வந்து நிற்கவும் பேருந்து வருவதற்கும் சரியாக இருந்தது. பேருந்தில் கூட்டமில்லை.ஆனால் எல்லா  சீட்டுகளும் நிறைந்திருக்க, ஒரே ஒரு சீட்டில் மட்டும் ஹாக்கி ஸ்டிக் உடன் ஒரு  பையன் உட்காந்து இருந்தான். சுசி அந்த சீட் அருகே போய் நின்று வர்ஷாவை அந்த சீட்டில் உட்காரச் சொல்ல ஜன்னலோரம் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த பையன் திரும்பி பார்த்தான்.

                                                 இளம் பழுப்பு நிற கண்கள், செம்பட்டை மயிர் ஆங்காங்கே இருக்க, மெல்லிய  பூனை ரோம மீசையும் தாடியும் சன்னமாய் வளர்ந்திருந்தது.சிவந்த நிறமும் புன்னகைக்கும் முகமும் சுசியை சில வினாடி freeze செய்தது.

                                                “ஆண்ட்டி ! நீங்க உட்காருங்க…” என்று சொல்லி சீட்டை விட்டு எழுந்து நகர,வருஷா ஜன்னல் ஓரம் போய் உட்கார ,சுசி அவளிடம் நீ என் மடியில் உட்காந்துக்கோ ! என்று சொல்லி , நீயும் உட்காரு தம்பி !” என்றாள்.


                                                  பரவாயில்லை ஆண்ட்டி நீங்க ரெண்டு பேரும் ஃபிரியா உட்காந்துக்கங்க..! என்றான் அந்த ஹாக்கி ஸ்டிக் பையன்.

                                                “கமான், டோண்ட் பி ஷை ! வா பக்கத்துல உட்காரு ! “ - சுசி சொல்ல….தயக்கத்துடன் அவள் அருகில் உட்கார்ந்தான். உன் பேரென்ன? நீ எந்த ஸ்கூல்? மேட்ச் ப்ராக்டீஸா? - சுசி கேள்விகளை அடுக்க…அவன் அதற்கு பதில் சொல்லும் விதமாக ,” மிஸ் !என் பெயர் ஜெர்ரி ஜார்ஜ் நான் UG 2year,விக்டோரியா கிளப் க்கு ஆடுறேன்” - னு சொல்ல சுசி வியப்பில் உறைந்து போனாள். (கல்லூரி படிக்கும் இளைஞனா? சின்னப் பையன் போலிருக்கான் !) நான் Mrs சுசிலா  சுந்தர், primary teacher ! அறிமுகம் செய்து கொண்டாள் சுசி !


                                             அடுதடுத்த நிறுத்தங்களில் மக்கள் பேருந்தில் ஏற,பஸ்ஸுக்குள் நெருக்கம் அதிகரிக்க ஜெர்ரி தவிர்க்க முடியாமல் சுசியின்  இடது தோளை அழுத்தி சாய, “ நல்லா உட்காந்துக்க ஜெர்ரி ! “ சுசி சொன்னதோடு மட்டுமல்லாமல் இடது கையால் அவனது வலது தொடையை அழுத்தி பிடித்தாள். ஸ்போர்ட்ஸ் ட்ரவுசரை தாண்டி அவனது வழவழப்பான ,இறுக்கமான சதைப் பிடிப்பான தொடை முதல் முறையாக சுசிக்கு மனசுக்குள் மணியடித்தது. கூச்சத்தில் ஜெர்ரி கால்களை நகர்த்த முயல சுசி கைகளை எடுக்க வில்லை !

தொடரும்