29-11-2024, 08:26 PM
(This post was last modified: 30-12-2024, 09:46 PM by sshamdan96. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
Chapter – 4
నవ్య వెళ్ళిపోగానే నేను కదలకుండా అలానే ఉండిపోయాను. అసలు ఏమి జరిగిందో అర్థం చేసుకుని నాకు తేరుకోడానికి ఒక రెండు నిమిషాలు పట్టింది.
వెంటనే లేచి గభాలున బట్టలు వేసుకుని పరుగెత్తుకుంటూ కిందకి వెళ్ళాను. బయట ఇంకా వర్షం పడుతోంది. కానీ నవ్య కానీ క్యాబ్ కానీ లేవు. నేను తడిసిపోయాను. నాకు ఏడుపు వచ్చింది. ఒకటి రెండు చుక్కలు కన్నీరు కార్చాను. కాకపోతే వర్షంలో కలిసిపోయింది.
నిరాశతో మళ్ళీ లోపలికి వచ్చాను. ఒక కుర్చీలో కూర్చుని ఆలోచించసాగాను. గడిచిన నాలుగు గంటలలో నా జీవితంలో ఎన్నో అనుభవాలు చూసాను. మొట్టమొదటి సారి ఒక అమ్మాయి నాతో పక్క పంచుకోడానికి నా ఇంటికి వచ్చింది. మొదటి సారి ఒక అమ్మాయి నన్ను నగ్నంగా చూసింది. మొదటి సారి ఒక అమ్మాయి మొడ్డ పట్టుకుంది. మొదటి సారి నేను ఒక అమ్మాయిని నగ్నంగా చూసాను. మొదటి సారి బూబ్స్ చూసాను, నొక్కాను, చీకాను. మొదట సారి ఒక అమ్మాయి పూకు పెదాలని ముట్టుకున్నాను. కండోమ్ ఉండి ఉంటే ఆ కార్యం కూడా అయిపోయేది. కానీ రాసి పెట్టి లేదు. అవ్వలేదు. ఇంతలోనే ఆ అమ్మాయి నాతో బ్రేకప్ చేసుకుంది. అంతే కాదు, తనకి పెళ్లిపై అయినా నాకు పెళ్లి అయినా సంబంధం లేకుండా ఏకాంతంగా కలవడానికి తానూ సిద్ధం అని చెప్పింది.
ఇలా ఎన్నో ఆలోచనలు మదిలో మెదుల్తూ ఉంటే నా ఫోన్ మోగింది. నవ్య ఏమో అని ఆతృతగా చూసాను. కానీ అది అను.
అప్పుడు గుర్తొచ్చింది. నేను అనుకి ఏమి చెప్పలేదు. ఇంటికి వస్తాను అని వెయిట్ చేస్తున్నట్లుంది. 'షిట్' అనుకుని ఫోన్ ఎత్తాను. 'హలో అను,' అన్నాను.
'ఒరేయ్, చింటూ. సారీ రావు. డిస్టర్బ్ చేస్తున్నానా?' అంది.
'లేదు లేదు. చెప్పు,' అన్నాను.
'ఏమి లేదు రా. విపరీతమైన వర్షం. బాగా లేట్ అయింది కదా. ఈరాత్రికి డ్రైవ్ చెయ్యకు. ఎక్కడ ఉన్నవో అక్కడే ఉండిపో కుదిరితే. లేదంటే క్యాబ్ చేస్కుని రా,' అంది.
నాకు అను మంచితనానికి ముచ్చటేసింది. పాపం పిచ్చిది. 'నేను రూమ్ కి వచ్చాను అను. తగ్గాక బయలుదేరుదాము అని ఆగాను. టైం చుస్కో లేదు. సారీ, నీకు చెప్పాల్సింది,' అన్నాను.
'అయ్యో పిచ్చోడా. సారీ ఎందుకు. నీ ఇష్టం వచ్చినప్పుడు రా,' అంది. 'ఎమన్నా తిన్నావా?'
'తిన్నాను. నువ్వు తిన్నావా?' అంది అడిగాను.
'తిన్నాను. టైం కి తినెయ్యాలి కదా. సరే రా. బై. గుడ్నైట్,' అని పెట్టేసింది.
అలా ఫోన్ పెట్టేసి పరుపు మీద పడుకున్నాను. కానీ నవ్య ఆలోచనలు పొవట్లేదు. నిద్ర పట్టట్లేదు. నేను ఇంట్రోవ్ర్ట్. అంత త్వరగా ఎవ్వరితో స్నేహం చెయ్యలేను. ఒకసారి చేసాక వారిని వదులుకోలేను. నవ్యతో పరిచయం మొదటిరోజు అయినప్పటికీ, అది స్నేహం కింద మారడానికి రెండు నెలలు పట్టింది. ఆ తరువాత అది ఇంకో మెట్టు ఎక్కడానికి ఇంకో అయిదు నెలలు పట్టింది. వీకెండ్ వస్తే తనతోనే బయటకి వెళ్లడం. తనతోనే సినిమాలు చూడటం. ఇలా ఆఫీస్ కి వెళ్లని సమయంలో నేను చేసే పనులు నవ్యతో ముడిపడి ఉండేవి. అలాంటిది ఇప్పుడు ఏమి చెయ్యాలి? ఇలా ఆలోచిస్తూ సమయం గడిచిపోయింది.
పరాకుగా టైం చూసాను. ఉదయం అయిదు దాటింది. ఇంకా వర్షం పడుతోందా అని చూడటానికి కిటికీ దెగ్గరికి వెళ్ళాను. బయట వెలుతురూ వచ్చింది. వాన లేదు కానీ చల్ల గాలి ఉంది.
ఉన్నట్టుండి కొన్నిగంటలక్రితం అదే స్థానంలో నుంచుని నవ్యతో నేను చేసిన రాసక్రీడలు గుర్తుకు వచ్చాయి. తాను బట్టలు విప్పేసి తల బయటకి పెట్టి వానని ఆస్వాదిస్తూ కిందా నా చేత్తో పూకుని రుద్దించుకుంటూ, తన చేత్తో నా మొడ్డ పిసుకుతూ చేసిన పనులు గుర్తొచ్చాయి. వెంటనే నా మనసు కెలికినట్టు అయిపోయింది. ఇక ఇక్కడే ఉంటే నేను అది మర్చిపోలేను అనిపించింది.
కిందకి వెళ్ళాను. మా ఓనర్ వాకింగ్ కి వెళ్లే టైం అది. అంత పొద్దున్నే నన్ను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. 'నేను ఖాళి చేద్దాము అనుకుంటున్నాను,' అన్నాను.
'ఇంత త్వరగా నా? ఆరు నెలలు కూడా కాలేదు. ఏమైంది?' అన్నాడు.
వాడికేదోకటి చెప్పాలి కదా. 'మా ఫామిలీ లో ఒకరికి హెల్త్ సమస్య ఉంది. అందుకే బెంగళూరుకు తెస్తున్నాము. నేను వారితో ఉంటాను,' అని క్లుప్తంగా చెప్పాను.
వాడు కన్విన్స్ అవ్వలేదు. ఏవో ప్రశ్నలు అడిగాడు. నాకు చిరాకు వచ్చింది. తిప్పి తిప్పి అసలు మేటర్ చెప్పాడు. 'కాంట్రాక్టు ప్రకారం ఆరు నెలలు కూడా ఉండకపోతే, ఆరునెలల అడ్వాన్స్ కట్ చేసుకోవచ్చు,' అన్నాడు.
నాకు వొళ్ళుమండింది. బెంగళూరులో ఒక సంవత్సరం రెంట్ అడ్వాన్స్ తీసుకుంటారు. ఆరు నెలలు అంటే నాకు దాదాపు నలభై వేలు నష్టం వస్తుంది. కానీ నాకు మంది ఉన్నాను. కొస్తే కోస్కో. నేను మాత్రం రెండు రోజుల్లో ఖాళి చేస్తాను అని కిచెప్పి వెళ్ళిపోయాను.
తిరిగి నా రూంకి వచ్చి, నా లాప్టాప్, ఇంకా మిగిలిన కొన్ని సామాన్లు తీసుకుని బయల్దేరాను.
బైక్ మీద అను ఇంటికి చేరేసరికి ఉదయం ఆరున్నర అయింది. నేను అనుకి ఫోన్ కూడా చెయ్యలేదు. డైరెక్ట్ పైకి వెళ్లి తలుపు కొట్టాను.
ఒక రెండు నిమిషాలకి వచ్చి తలుపు తీసింది. 'చింటూ, ఏంటి రా ఇంత పొద్దున్నే వచ్చావు. దా దా,' అని నవ్వుతు పిలిచింది.
నేను ఇంకో రెండు బాగ్స్ తీసుకుని రావడంతో కొంచం అనుమానంగా చూసింది. నేను బ్యాగ్స్ పక్కన పెట్టి సోఫా లో కూర్చున్నాను.
'అంతా ఒకే నా?' అంది అడిగింది అను మళ్ళీ తలుపు వేస్తూ.
అనుతో ఏమి చెప్పాలో నేను పెద్దగా ఆలోచించలేదు. అబద్దం చెప్పడం దేనికి అని అనిపించినా, ఇప్పుడు మొత్తం నిజం చెప్పేది కూడా కాదు. ఎలా చెప్పాలి? అందుకే, సగం సగం నిజం చెప్దాము అనుకున్నాను. 'ఏమి లేదు. ఓనర్ గాడు నస పెడుతున్నాడు. సరే ఎలాగూ ఇక్కడ నాకో రూమ్ ఉంది కదా. మన అబద్దాన్ని నిజం చేసేద్దాము అని ఇక్కడికే వచ్చేసాను ఇంకా,' అన్నాను ఎదో నవ్వించే ప్రయత్నం చేస్తూ.
కొన్ని సెకెన్ల పాటు అను నోరు తెరిచి చూసింది. 'అంటే అది ఖాళి చేసేసావా?' అంది అడిగింది.
'అవును. ఇక నుంచి ఇక్కడే,' అన్నాను.
ఒక్కసారి ఎగిరి గంతేసింది. చిన్న పిల్లలాగా చప్పట్లు కొట్టింది. నా చెయ్యి పట్టుకుని షాక్ హ్యాండ్ ఇచ్చింది. నా బుగ్గలు పట్టుకుని పిండింది. అంటే ఆనందంలో తాను
ఏమి చేస్తోందో పెద్దగా ఆలోచించకుండా చేసింది.
నేను చిన్నగా నవ్వాను. 'కానీ నావి కొన్ని షరతులు ఉన్నాయి,' అన్నాను. ఇదంతా నేను అప్పటికప్పుడు ఆలోచించి చెప్పిన షరతులు.
'నేను ఇక్కడ ఉంటే ఫ్రీ గా ఉండను. రెంట్ ఇస్తాను. డబ్బు విషయంలో నిక్కచ్చిగా నీకు ఇవ్వాల్సినవి ఇచ్చేస్తాను. నువ్వు అవి తీసుకోవాలి,' అన్నాను.
అనుకి నేను చెప్పింది నచ్చలేదు. అది తన మోహంలో కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించింది. కానీ మాట దాటేసింది. 'సరే. అవన్నీ తరువాత చూసుకుందాము. నీకు ఎలా కావాలో అలా ఉండు,' అంటూ వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.
'బ్రష్ చేస్కున్నావా? కాఫీ ఇవ్వనా?' అంది.
'ఇవ్వు తల పగిలిపోతోంది. టిఫిన్ కూడా తినేసాక వెళ్లి నిద్రపోతాను. ఈరోజంత నిద్రనే,' అన్నాను.
'ఓ హాయిగా పడుకో. నిన్ను ఎవ్వరు డిస్టర్బ్ చెయ్యరు. కాంచన కి కూడా పైకి రావద్దు అని చెప్తాను,' అని వంటింట్లోకి వెళ్లి కాఫీ పని చూస్తోంది.
ఈలోగా నేను కింద పాకుతూ ఆడుకుంటున్న నాని గాడిని ఎత్తుకుని వొళ్ళో కూర్చోబెట్టుకున్నాను. వాడిది అనులాగా గుండ్రటి నవ్వు మొహం. బోసి నోరు వేసుకుని చొంగ కారుస్తూ నవ్వుతున్నాడు నన్ను చూసి. అందులో పిల్లలు ఉదయం సమయాల్లో చాలా ఆక్టివ్ గా ఉంటారు అని విన్నాను. వీడ్ని చుస్తే అర్థం అయింది.
'నాని బాబు ఏమి చేస్తున్నాడు? ఒక్కడే ఆడుకుంటున్నాడా? ఏమి పర్లేదు. ఇకనుంచి చిన్నాన్న కూడా ఇక్కడే ఉంటాడు. రోజు ఆడుకోవచ్చు,' అంటూ వాడ్ని ముద్దాడుతూ వాడితో కబుర్లు చెప్పాను.
'చిన్నాన్న అను. చిన్నాన్న. చిన్నాన్న. చిన్ననా,' అంటూ నానితో మాట్లాడుతున్నాను.
వాడికి ఆరు నెలలు. ఏవో శబ్దాలు వాడి నోట్లో నుంచి వస్తూ ఉంటాయి. కానీ అప్పుడు వాడి నొట్లొనుండి ఒక శబ్దం వచ్చింది. అది మాకు ఒక మాట లాగ వినిపించింది.
నాని 'న్యాన్య,' అన్నాడు.
నేను ఒక్కసారిగా ఫ్రీజ్ అయ్యాను. తలా ఎత్తి చుస్తే కాఫీ కప్ పట్టుకున్న అను కూడా నడుస్తూ నడుస్తూ ఆగిపోయి ఫ్రీజ్ అయ్యి నన్ను చూసింది.
నాని గాడు మొట్ట మొదటి సారి మాట్లాడిన మాట 'నాన్న'. అది కూడా నన్ను చూసి అన్నాడు.
ఇంకా ఉంది
నవ్య వెళ్ళిపోగానే నేను కదలకుండా అలానే ఉండిపోయాను. అసలు ఏమి జరిగిందో అర్థం చేసుకుని నాకు తేరుకోడానికి ఒక రెండు నిమిషాలు పట్టింది.
వెంటనే లేచి గభాలున బట్టలు వేసుకుని పరుగెత్తుకుంటూ కిందకి వెళ్ళాను. బయట ఇంకా వర్షం పడుతోంది. కానీ నవ్య కానీ క్యాబ్ కానీ లేవు. నేను తడిసిపోయాను. నాకు ఏడుపు వచ్చింది. ఒకటి రెండు చుక్కలు కన్నీరు కార్చాను. కాకపోతే వర్షంలో కలిసిపోయింది.
నిరాశతో మళ్ళీ లోపలికి వచ్చాను. ఒక కుర్చీలో కూర్చుని ఆలోచించసాగాను. గడిచిన నాలుగు గంటలలో నా జీవితంలో ఎన్నో అనుభవాలు చూసాను. మొట్టమొదటి సారి ఒక అమ్మాయి నాతో పక్క పంచుకోడానికి నా ఇంటికి వచ్చింది. మొదటి సారి ఒక అమ్మాయి నన్ను నగ్నంగా చూసింది. మొదటి సారి ఒక అమ్మాయి మొడ్డ పట్టుకుంది. మొదటి సారి నేను ఒక అమ్మాయిని నగ్నంగా చూసాను. మొదటి సారి బూబ్స్ చూసాను, నొక్కాను, చీకాను. మొదట సారి ఒక అమ్మాయి పూకు పెదాలని ముట్టుకున్నాను. కండోమ్ ఉండి ఉంటే ఆ కార్యం కూడా అయిపోయేది. కానీ రాసి పెట్టి లేదు. అవ్వలేదు. ఇంతలోనే ఆ అమ్మాయి నాతో బ్రేకప్ చేసుకుంది. అంతే కాదు, తనకి పెళ్లిపై అయినా నాకు పెళ్లి అయినా సంబంధం లేకుండా ఏకాంతంగా కలవడానికి తానూ సిద్ధం అని చెప్పింది.
ఇలా ఎన్నో ఆలోచనలు మదిలో మెదుల్తూ ఉంటే నా ఫోన్ మోగింది. నవ్య ఏమో అని ఆతృతగా చూసాను. కానీ అది అను.
అప్పుడు గుర్తొచ్చింది. నేను అనుకి ఏమి చెప్పలేదు. ఇంటికి వస్తాను అని వెయిట్ చేస్తున్నట్లుంది. 'షిట్' అనుకుని ఫోన్ ఎత్తాను. 'హలో అను,' అన్నాను.
'ఒరేయ్, చింటూ. సారీ రావు. డిస్టర్బ్ చేస్తున్నానా?' అంది.
'లేదు లేదు. చెప్పు,' అన్నాను.
'ఏమి లేదు రా. విపరీతమైన వర్షం. బాగా లేట్ అయింది కదా. ఈరాత్రికి డ్రైవ్ చెయ్యకు. ఎక్కడ ఉన్నవో అక్కడే ఉండిపో కుదిరితే. లేదంటే క్యాబ్ చేస్కుని రా,' అంది.
నాకు అను మంచితనానికి ముచ్చటేసింది. పాపం పిచ్చిది. 'నేను రూమ్ కి వచ్చాను అను. తగ్గాక బయలుదేరుదాము అని ఆగాను. టైం చుస్కో లేదు. సారీ, నీకు చెప్పాల్సింది,' అన్నాను.
'అయ్యో పిచ్చోడా. సారీ ఎందుకు. నీ ఇష్టం వచ్చినప్పుడు రా,' అంది. 'ఎమన్నా తిన్నావా?'
'తిన్నాను. నువ్వు తిన్నావా?' అంది అడిగాను.
'తిన్నాను. టైం కి తినెయ్యాలి కదా. సరే రా. బై. గుడ్నైట్,' అని పెట్టేసింది.
అలా ఫోన్ పెట్టేసి పరుపు మీద పడుకున్నాను. కానీ నవ్య ఆలోచనలు పొవట్లేదు. నిద్ర పట్టట్లేదు. నేను ఇంట్రోవ్ర్ట్. అంత త్వరగా ఎవ్వరితో స్నేహం చెయ్యలేను. ఒకసారి చేసాక వారిని వదులుకోలేను. నవ్యతో పరిచయం మొదటిరోజు అయినప్పటికీ, అది స్నేహం కింద మారడానికి రెండు నెలలు పట్టింది. ఆ తరువాత అది ఇంకో మెట్టు ఎక్కడానికి ఇంకో అయిదు నెలలు పట్టింది. వీకెండ్ వస్తే తనతోనే బయటకి వెళ్లడం. తనతోనే సినిమాలు చూడటం. ఇలా ఆఫీస్ కి వెళ్లని సమయంలో నేను చేసే పనులు నవ్యతో ముడిపడి ఉండేవి. అలాంటిది ఇప్పుడు ఏమి చెయ్యాలి? ఇలా ఆలోచిస్తూ సమయం గడిచిపోయింది.
పరాకుగా టైం చూసాను. ఉదయం అయిదు దాటింది. ఇంకా వర్షం పడుతోందా అని చూడటానికి కిటికీ దెగ్గరికి వెళ్ళాను. బయట వెలుతురూ వచ్చింది. వాన లేదు కానీ చల్ల గాలి ఉంది.
ఉన్నట్టుండి కొన్నిగంటలక్రితం అదే స్థానంలో నుంచుని నవ్యతో నేను చేసిన రాసక్రీడలు గుర్తుకు వచ్చాయి. తాను బట్టలు విప్పేసి తల బయటకి పెట్టి వానని ఆస్వాదిస్తూ కిందా నా చేత్తో పూకుని రుద్దించుకుంటూ, తన చేత్తో నా మొడ్డ పిసుకుతూ చేసిన పనులు గుర్తొచ్చాయి. వెంటనే నా మనసు కెలికినట్టు అయిపోయింది. ఇక ఇక్కడే ఉంటే నేను అది మర్చిపోలేను అనిపించింది.
కిందకి వెళ్ళాను. మా ఓనర్ వాకింగ్ కి వెళ్లే టైం అది. అంత పొద్దున్నే నన్ను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. 'నేను ఖాళి చేద్దాము అనుకుంటున్నాను,' అన్నాను.
'ఇంత త్వరగా నా? ఆరు నెలలు కూడా కాలేదు. ఏమైంది?' అన్నాడు.
వాడికేదోకటి చెప్పాలి కదా. 'మా ఫామిలీ లో ఒకరికి హెల్త్ సమస్య ఉంది. అందుకే బెంగళూరుకు తెస్తున్నాము. నేను వారితో ఉంటాను,' అని క్లుప్తంగా చెప్పాను.
వాడు కన్విన్స్ అవ్వలేదు. ఏవో ప్రశ్నలు అడిగాడు. నాకు చిరాకు వచ్చింది. తిప్పి తిప్పి అసలు మేటర్ చెప్పాడు. 'కాంట్రాక్టు ప్రకారం ఆరు నెలలు కూడా ఉండకపోతే, ఆరునెలల అడ్వాన్స్ కట్ చేసుకోవచ్చు,' అన్నాడు.
నాకు వొళ్ళుమండింది. బెంగళూరులో ఒక సంవత్సరం రెంట్ అడ్వాన్స్ తీసుకుంటారు. ఆరు నెలలు అంటే నాకు దాదాపు నలభై వేలు నష్టం వస్తుంది. కానీ నాకు మంది ఉన్నాను. కొస్తే కోస్కో. నేను మాత్రం రెండు రోజుల్లో ఖాళి చేస్తాను అని కిచెప్పి వెళ్ళిపోయాను.
తిరిగి నా రూంకి వచ్చి, నా లాప్టాప్, ఇంకా మిగిలిన కొన్ని సామాన్లు తీసుకుని బయల్దేరాను.
బైక్ మీద అను ఇంటికి చేరేసరికి ఉదయం ఆరున్నర అయింది. నేను అనుకి ఫోన్ కూడా చెయ్యలేదు. డైరెక్ట్ పైకి వెళ్లి తలుపు కొట్టాను.
ఒక రెండు నిమిషాలకి వచ్చి తలుపు తీసింది. 'చింటూ, ఏంటి రా ఇంత పొద్దున్నే వచ్చావు. దా దా,' అని నవ్వుతు పిలిచింది.
నేను ఇంకో రెండు బాగ్స్ తీసుకుని రావడంతో కొంచం అనుమానంగా చూసింది. నేను బ్యాగ్స్ పక్కన పెట్టి సోఫా లో కూర్చున్నాను.
'అంతా ఒకే నా?' అంది అడిగింది అను మళ్ళీ తలుపు వేస్తూ.
అనుతో ఏమి చెప్పాలో నేను పెద్దగా ఆలోచించలేదు. అబద్దం చెప్పడం దేనికి అని అనిపించినా, ఇప్పుడు మొత్తం నిజం చెప్పేది కూడా కాదు. ఎలా చెప్పాలి? అందుకే, సగం సగం నిజం చెప్దాము అనుకున్నాను. 'ఏమి లేదు. ఓనర్ గాడు నస పెడుతున్నాడు. సరే ఎలాగూ ఇక్కడ నాకో రూమ్ ఉంది కదా. మన అబద్దాన్ని నిజం చేసేద్దాము అని ఇక్కడికే వచ్చేసాను ఇంకా,' అన్నాను ఎదో నవ్వించే ప్రయత్నం చేస్తూ.
కొన్ని సెకెన్ల పాటు అను నోరు తెరిచి చూసింది. 'అంటే అది ఖాళి చేసేసావా?' అంది అడిగింది.
'అవును. ఇక నుంచి ఇక్కడే,' అన్నాను.
ఒక్కసారి ఎగిరి గంతేసింది. చిన్న పిల్లలాగా చప్పట్లు కొట్టింది. నా చెయ్యి పట్టుకుని షాక్ హ్యాండ్ ఇచ్చింది. నా బుగ్గలు పట్టుకుని పిండింది. అంటే ఆనందంలో తాను
ఏమి చేస్తోందో పెద్దగా ఆలోచించకుండా చేసింది.
నేను చిన్నగా నవ్వాను. 'కానీ నావి కొన్ని షరతులు ఉన్నాయి,' అన్నాను. ఇదంతా నేను అప్పటికప్పుడు ఆలోచించి చెప్పిన షరతులు.
'నేను ఇక్కడ ఉంటే ఫ్రీ గా ఉండను. రెంట్ ఇస్తాను. డబ్బు విషయంలో నిక్కచ్చిగా నీకు ఇవ్వాల్సినవి ఇచ్చేస్తాను. నువ్వు అవి తీసుకోవాలి,' అన్నాను.
అనుకి నేను చెప్పింది నచ్చలేదు. అది తన మోహంలో కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించింది. కానీ మాట దాటేసింది. 'సరే. అవన్నీ తరువాత చూసుకుందాము. నీకు ఎలా కావాలో అలా ఉండు,' అంటూ వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.
'బ్రష్ చేస్కున్నావా? కాఫీ ఇవ్వనా?' అంది.
'ఇవ్వు తల పగిలిపోతోంది. టిఫిన్ కూడా తినేసాక వెళ్లి నిద్రపోతాను. ఈరోజంత నిద్రనే,' అన్నాను.
'ఓ హాయిగా పడుకో. నిన్ను ఎవ్వరు డిస్టర్బ్ చెయ్యరు. కాంచన కి కూడా పైకి రావద్దు అని చెప్తాను,' అని వంటింట్లోకి వెళ్లి కాఫీ పని చూస్తోంది.
ఈలోగా నేను కింద పాకుతూ ఆడుకుంటున్న నాని గాడిని ఎత్తుకుని వొళ్ళో కూర్చోబెట్టుకున్నాను. వాడిది అనులాగా గుండ్రటి నవ్వు మొహం. బోసి నోరు వేసుకుని చొంగ కారుస్తూ నవ్వుతున్నాడు నన్ను చూసి. అందులో పిల్లలు ఉదయం సమయాల్లో చాలా ఆక్టివ్ గా ఉంటారు అని విన్నాను. వీడ్ని చుస్తే అర్థం అయింది.
'నాని బాబు ఏమి చేస్తున్నాడు? ఒక్కడే ఆడుకుంటున్నాడా? ఏమి పర్లేదు. ఇకనుంచి చిన్నాన్న కూడా ఇక్కడే ఉంటాడు. రోజు ఆడుకోవచ్చు,' అంటూ వాడ్ని ముద్దాడుతూ వాడితో కబుర్లు చెప్పాను.
'చిన్నాన్న అను. చిన్నాన్న. చిన్నాన్న. చిన్ననా,' అంటూ నానితో మాట్లాడుతున్నాను.
వాడికి ఆరు నెలలు. ఏవో శబ్దాలు వాడి నోట్లో నుంచి వస్తూ ఉంటాయి. కానీ అప్పుడు వాడి నొట్లొనుండి ఒక శబ్దం వచ్చింది. అది మాకు ఒక మాట లాగ వినిపించింది.
నాని 'న్యాన్య,' అన్నాడు.
నేను ఒక్కసారిగా ఫ్రీజ్ అయ్యాను. తలా ఎత్తి చుస్తే కాఫీ కప్ పట్టుకున్న అను కూడా నడుస్తూ నడుస్తూ ఆగిపోయి ఫ్రీజ్ అయ్యి నన్ను చూసింది.
నాని గాడు మొట్ట మొదటి సారి మాట్లాడిన మాట 'నాన్న'. అది కూడా నన్ను చూసి అన్నాడు.
ఇంకా ఉంది


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)