[Murugann siva]

கருத்து தெரிவித்த நல்ல உள்ளங்களுக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள் 

மீனா : டேய் நா சொல்றத கேளு டா,

ஜீவா : சீ நீங்க எல்லாம் ஒரு அம்மாவா, உங்களுக்கு மகனா நான் இருக்கிறதை விட சாகுறதே மேல். கோபத்தில் அருகில் இருந்த கத்தியை எடுத்து, தன் கழுத்தை அறுத்து ரத்த வெள்ளத்தில் கீழே சரிந்தான்,  அப்படியே ஜீவாவின் உயிர் பிரிந்தது 

மீனா : டேய் நா பண்ண தப்புக்கு இது தேவை தான், ஆனா அந்த ஆண்டவன் எனக்கு தண்டனை கொடுக்கலையே, ஜீவா என்ன மன்னிச்சிடுடா நானும் உன் கூடவே வந்துடுறேன்,

வள்ளி : அத்தை அத்தை என்ன ஆச்சு உங்களுக்கு நீங்க எங்க கூட போறீங்க, யார் கூட போக போறீங்க,

மீனா : அப்போது சுயநினைவுக்கு வந்தார், சுத்தி வளைத்து  பார்த்தால் ஹாஸ்பிடல் இருந்தால்.. ஜீவா ஆக்சிடென்ட் ஆனதில் கை கால்கள் முகம் என அனைத்தும் கட்டு போட்டு இருந்தது. ச்ச என்ன இது பகல் கனவா இருக்க. ஐயோ இதே மாதிரி இனி நடக்கவே கூடாது.

 டாக்டர் : அவர்களை உள்ளே கூப்பிட்டு போனார். இத பாருங்க உங்க மகனுக்கு சமீபத்தில் நடந்த எதுவுமே ஞாபகத்துல இருக்காது, அதனால நீங்க எதையும் சொல்லி அவர் மனச கஷ்டப்படுத்துற மாதிரி நடந்துக்க வேண்டாம். சமீபத்தில் நடந்தது அவருக்கு ஞாபகப்படுத்தனும்னு எந்த முயற்சியும் செய்ய வேண்டாம்  அது அவரோட உயிருக்கு ஆபத்து, ஏற்கனவே மறந்து இருந்த பழைய ஞாபகங்கள் எல்லாமே உங்க மகனுக்கு திரும்பவும் வரும், இவரோட தலையில பலமா அடிபட்டு இருக்கு, இவரோட டெஸ்ட் எடுத்து பாத்ததில்ல இதெல்லாம் தெரிஞ்சது.

மீனா : அப்படின்னா இவங்க ரெண்டு பேரையும் அவனுக்கு அடையாளமே தெரியாத டாக்டர். வள்ளி பிரியா இவர்களை காண்பித்து கேட்டால் 

 டாக்டர் : சமீபத்தில் தான் மா இவரோட எல்லா நினைவுகளும் மறந்து இருப்பாரே, இன்னைக்கு வருஷம் இவர் நடந்தது எல்லாமே மறந்திருப்பார், கடவுளா உங்க மகனுக்கு இவங்க தான் அவரோட பொண்டாட்டின்னு புரிய வைப்பார்  பார்ப்போம் கடவுள் என்ன செய்கிறார்.

மீனா : மனதில், அப்படின்னா நாம ரவி கூட செஞ்சது, சேகர் ராகவன் குமார் இவங்க கூட எல்லாமே செஞ்சது, எல்லாமே ஜீவா மறந்திருப்பான், பழைய விஷயங்களை ஜீவாக்கு சொன்னால் அவன் உயிருக்கே ஆபத்து என்று  டாக்டர் சொல்லி இருக்கார், அது இல்லாம அவனோட பிரண்டு கூட நான் உடலுறவு வச்சிக்கிட்டது அவனுக்கு தெரிஞ்சா என்ன நடக்கும்னு, என்னுடைய கனவிலே தெரிஞ்சது, அவன் கண்டிப்பா தற்கொலை தான் பண்ணிப்பான், என் மகனுக்கு எதுவுமே ஆகக்கூடாது, இனிய மகனை நான் கண்ணுக்குள்ள வச்சு பாத்துப்பேன்.
 இப்படியே ஒரு மாதங்கள் ஹாஸ்பிட்டலில் இருந்து வீட்டுக்கு திரும்பினான். வள்ளி பிரியா ஜீவாவை நன்கு கவனித்து கொண்டனர். மீனா அவர்களை செல்வியின் தோழிகள் என்று சொல்லி வைத்தாள்,

ஜீவா : ஆமா நான் வந்ததிலிருந்தே பார்க்கிறேன் செல்வியை பார்க்கவே முடியலையே எங்க இருக்கா.

செல்வி : இங்கதாண்டா இருக்கேன் என்னுடைய செல்ல அண்ணா,

ஜீவா : என் வாலு., சொல்லிவிட்டு அவள் களத்தில் தாலியை பார்த்தான், உனக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சா, இந்த வீட்டுக்கு செல்ல பிள்ளை உனக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சு, உனக்கு அண்ணன் நான் எனக்கு இன்னும் கல்யாணமே ஆகல 

செல்வி  : என்னடா உளர, உனக்கு ஒன்னுக்கு மூணு கல்யாணம் ஆயிடுச்சு. முதல் கல்யாணம் உனக்கு டைவர்ஸ், இரண்டாவது கல்யாணம் ரெண்டு கல்யாணம், இவங்கதான் உன்னுடைய மனைவிகள் 

மீனா : ஏ செல்வி வாய மூடுடி, டாக்டர் என்ன சொன்னாரு நீ பாட்டுக்கு உளறிக்கொண்டு இருக்கிறாய் 

ஜீவா : முதல்ல நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லுங்க எனக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சா. செல்வி சொன்னது மாதிரி இவங்க ரெண்டு பேரும் தான் என்னுடைய மனைவியா, சொல்லுங்கம்மா 

மீனா : டேய் அதெல்லாம் அப்புறம் பேசிக்கலாம் முதல்ல நீ ரெஸ்ட் எடு 

ஜீவா : நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லுங்க வேற எதுவுமே நான் கேட்கல,

மீனா : ஆகிடுச்சுடா, இவள் பேரை வள்ளி இவள் பேரு பிரியா. இவங்க ரெண்டு பேரு தான் உன்னுடைய மனைவிகள் 

ஜீவா : இருவரையும் அருகில் கூப்பிட்டான், உலகத்திலே உங்களுக்கு மாதிரி நடந்திருக்கிற கொடுமை வேறு எந்த பொண்ணுங்களுக்கும் நடக்கக்கூடாது. ஒரு புருஷன் கிட்டயே, நாங்க தான் உங்க மனைவிகள் அப்படின்னு சொல்ல முடியாத சூழ்நிலையில் நீங்க இருக்கிறீங்க, எப்படி இருக்கும் உங்களுக்கு, நீங்க ரெண்டு பேரும் என் மனைவிகள் என்று எனக்கு ஏற்கனவே தெரியும், செல்ப்ல இருந்த கல்யாண ஆல்பத்துல, நானும் என் பக்கத்துல நீங்க ரெண்டு பேரும் இருந்துக்க. மூணு பேருமே கல்யாண கோலத்தில் இருந்தோம். அன்னைக்கு தான் புரிஞ்சுது, சரி மா, நான் என் பொண்டாட்டி கூட, தனியா பேசணும், வாங்க 

மீனா : சரி டா. ரெண்டு பேரும் கூப்பிட்டு போங்க,

வள்ளி பிரியா. இருவரும் ஜீவாவை கூப்பிட்டு சென்றனர் 

ரூம்குள்ள சென்றவுடன்,

ஜீவா : கதவை பூட்டுங்க.

வள்ளி : கதவை பூட்டினால்.

ஜீவா : ரெண்டு பேரும் நல்லா புரிஞ்சிக்கோங்க, எல்லார் முன்னாடியும்!நாம சதோஷமா இருந்த மாதிரி காமிச்சு இருக்கணும்,! ஏனா, எனக்கு உங்களை தெரியவே தெரியாது,  உங்களை பத்தி நா, புரிஞ்சி கொள்ளணும், அதுக்கு. எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும்,, சரி ரெண்டு பேரும் இப்படி உக்காருங்க, சோபா காண்பித்தான்,

இருவரும் உக்காந்தனர்.

ஜீவா : உங்களை பத்தி நீங்க சொல்லுங்க,

பிரியா : அத்தான், எங்களுக்கு எதுக்கு மரியாதை, 

ஜீவா : முதலில் உங்களை பத்தி தெரிஞ்சி கொள்ளணும், புதுசா பழகிறேன். அதான்,

வள்ளி : என் பெயர் வள்ளி,  எனக்கு அப்பா அம்மா கிடையாது. ஒரு ஆசிரமம் தான் நா வளர்ந்தேன்,  அங்க தான் ராஜ் டொனேஷன் கொடுக்க வருவான், அப்போ தான் எனக்கும் அவனுக்கும், பழக்கம் ஏற்பட்டுச்சு,

ஜீவா : ராஜ் என் பிரென்ட் தானே. அவன் தானே, நீங்க first கல்யாணம் செஞ்சீங்க,

பிரியா : அது எப்படி. உங்களுக்கு 

ஜீவா : அம்மா சொன்னாங்க, இவுங்களுக்கு முதல் புருஷன். என்று, அப்பறம் தான், எனக்கு கல்யாணம் பண்ணாங்க, இதுவும் அம்மா தான் சொன்னாங்க, 

வள்ளி : புருஷன் என்ற வார்த்தை, அவனுக்கு வேண்டாம், அதுக்கு அவன் தகுதி இல்லாதவன்,!

ஜீவா : எத வச்சி, அவனை தகுதி இல்லாதவன் சொல்லுறீங்க,

வள்ளி : சொன்னா புரியாது, பாத்தா தான் உங்களுக்கு புரியும். என்று, சேலை ப்ளவ்ஸ்  பாவாடை ஜட்டி ப்ரா, எல்லாத்தையும் கழட்டி, ஜீவா முன்னாடி அம்மணமாக நின்றாள்,

ஜீவா : அதிர்ச்சி 

பிரியா : அக்கா நீங்க மருந்து போடலையா 

வள்ளி : இல்ல, கல்யாணம் முடிஞ்ச, மறுநாள். இருந்து போடணும்னு இருந்தேன், அதுக்குள்ள இவருக்கு இப்படி ஆகிடுச்சு, இவரை உடம்பு சரி இல்லாம இருக்காரு அந்த நேரத்துல நான் மருந்து போட்டு என்னை குணப்படுத்த வா, இவர் சரியாகவே வரட்டும் அதுவரைக்கும் வேண்டாம் என்று முடிவு எடுத்தேன். 

ஜீவா : டிரஸ் போடுங்க, ஆமா உடம்பு முழுக்க என்ன தழும்பா இருக்கு, அதுவும் சிகரெட் தழும்பு மாதிரி தெரியுது.

பிரியா : வள்ளி பட்ட வேதனையை, அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தால் 

ஜீவா : இப்படி எல்லாம் இருப்பாங்க, துரோகம் செய்வது பெரிய தப்பு, அதுவும் காட்டுன மனைவி இருக்கும் போது இன்னொருத்தி கிட்ட போறது அதைவிட பெரிய தப்பு, ஒரு கணவன் மனைவியை ஏமாற்றுவதோ அல்லது ஒரு மனைவி கணவனை ஏமாற்றுவதோ, ரெண்டுமே பெரிய தவறு, சரி அவனை டைவர்ஸ் பண்ணீங்க, அந்த ராஜ் யாருடா கள்ளத்தொடர்பு இருந்தான்,

வள்ளி : நைட்டி எடுத்து போட்டுக் கொண்டே, எல்லா விஷயமும் அத்தை உங்ககிட்ட சொன்னாங்க, அந்த ராஜ் யாரோட தொடர்புல இருந்தான்னு அத்தை உங்ககிட்ட சொல்லலையா.

ஜீவா : சொல்லல சொன்னா நீ வருத்தப்படுவனு மட்டும் சொன்னாங்க அந்த அளவுக்கு என்ன நடந்தது,

பிரியா : அந்த ராஜ் கள்ள தொடர்பு வச்சது, என்னுடைய அக்கா பல்லவி, உங்களுடைய முதல் மனைவி.

ஜீவா : அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் நின்றான்.

வள்ளி : இதுல ஷாக் ஆகுற அளவுக்கு ரொம்ப பெருசா நடக்கல, இது முடிஞ்சு ரெண்டு மாசம் மூணு மாசம் ஆயிடுச்சு, அதையே நினைக்காதீங்க.

பிரியா : ஆமா அத்தான் 

ஜீவா : என்னுடைய மனைவி அப்படின்னா, நான் அவளுக்கு உண்மையா தான் இருந்து இருப்பேன், அதையும் மீறி எனக்கு துரோகம் செஞ்சு இருக்கானா, அவள் எல்லாம் என்ன செய்யணும், கொல்லாம விட்டதே தப்பு, 

வள்ளி : ஐயோ இவரு ரொம்ப கோவக்கார, பழைய ஜீவா அப்படிதான் இருப்பான்னு அத்தை என்கிட்ட ஏற்கனவே சொல்லி இருக்காங்க, அடிதடிக்கு முதல் ஆளா போவாங்கன்னு, இப்போ இவ்ளோ கோவம் பட்றாரே. ப்ளீஸ் கோவம் வேண்டாம், இது எல்லாம் முடிஞ்சி போச்சு, 

ஜீவா : முடிஞ்சி போச்சா, துரோகம் செஞ்சி இருக்கா, அவளை எப்படி விட முடியும், கண்கள் சிவக்க கத்தி கொண்டு இருந்தான்.

மீனா : சத்தம் கேட்டு. உள்ள வந்தால். என்னாச்சு 

வள்ளி : அத்தை, அந்த பல்லவி செஞ்ச துரோகம், இவரு அவளை கொள்ள போறேன் சொல்றாரு,

மீனா : கட்டுன மனைவி துரோகம் செஞ்சதை, பொருக்க முடியல, நா செஞ்சது தெரிஞ்சா, என்ன பண்ணுவான். என்ன கொன்னா, சந்தோசமா சாவேன், நா தப்பு செஞ்சி இருக்கேன். அதுக்கு இது தேவை, நா ஏற்றுக்கொள்ள தயார், ஆனா அவனுக்கு எதாவது ஒண்ணுன்னா. இவள் நினைத்து கொண்டு இருக்கும் போது, ஜீவா மயங்கி விழுந்தான்