[qisraju]

ఇంతలో దూరం గా మైక్ లో "ఎంతటి రసికుడవో తెలుసురా.." అనే సాంగ్ లీలగా వినిపించసాగింది. ఆ పాటలో ఒక చోట " అసలే గుత్తపు రవిక..చెమట చిత్తడితో తడిసి ఉండగా " అనే చరణం ఉంటుంది...ఆ పాట ని ప్రకృతే వాడి కోసం పడుతున్నారు ఉంది వాడికి .

కానీ వాడు యెంత ప్రయత్నించినా అంట కన్నా దగ్గరగా పోలేకపోయాడు ....టీచరమ్మ వంటి కమ్మటి సుగంధం నేరుగా ఆమె శరీరం నుండే ఆస్వాదించాలి అనే కోరిక వాడికి ఆ రోజు తీరలేదు...ఇంతలో బెల్లు కొట్టేయమని పిల్లలకి టీచర్ చెప్పడం తో అందరు సంచి లు సర్దుకుని ఇళ్ళకి బయలుదేరారు . రంగ బాబు కూడా ఇంకా చేసేది ఏమి లేక , పుస్తకం చేతిలోకి తీసుకుని బయటకి రాబోతుండగా " రంగ బాబూ " అని టీచర్ పిలుపు విని బయటకి వెయ్యబోయిన అడుగును వెనక్కి తీసుకున్నాడు . " ఏంటి మేడం " అని వాడు అనుమానం గా అడిగాడు . అపుడు మేరీ టీచర్ వాడితో "ఆలా వచ్చావు..వెళ్తున్నావు...అసలు ఏ రోజు ఏమి నేర్చుకున్నావో నాకు చెప్పాలి కదా...నీ పాటికి నువ్వు ఆలా వెళ్ళిపోతే ఇంకా అసలు ఈ వయసు లో బడి కి రావడం ఎందుకు ... నీ తపన అంట ఒక్కరోజులోనే పోయిందా " అని అడగగానే..వాడికి చాల సంతోషం అనిపించింది . అపుడు వాడు " లేదు టీచరమ్మ..మీరు నాకు ఇచ్చిన ఈ అవకాశాన్ని నేను ఎందుకు వృధా చేసుకుంటాను ...కానీ ఏ రోజు మీరు బాగా బిజీ గా ఉన్నటు నాకు అనిపించింది...నేను మళ్ళీ మీకు ఇంకో బరువు ఇవ్వకూడదు అనిపించింది..ఈ లోగ ఆ పిల్లోడికి ఆలా అయింది కదా" అని ఏదేదో చెప్పబోతుండగా , మేరీ టీచర్ కలగా చేసుకుని " ఆ సరేలే..నువ్వు చెపింది కూడా నిజమే..ఈ రోజు ఎందుకో కొంచం అసౌకర్యం గా ఉంది " అని " ఏది..ఈ రోజు ఏమి నేర్చుకున్నావో చూపించు " అని వాడిని దగ్గరకి పిలిచి..వాడు రాబోతుండగానే ...జాకెట్ సంగతి మళ్ళీ చాటుకున్న ఆమెకి గుర్తు వచ్చి...పవిటని నిండుగా సర్దుకుని ...ఇంకా ఇబ్బంది లేదు అని మనసులో రూడి చేసుకున్నాక ..వాడిని రమ్మని తల ఊపింది .

వాడు ఆ రోజు ఎదో కొంచం రాసాడు .అది ఆమెకి చూపిస్తూ ఆమె ముందు నిలబడకుండా ఎడమ వైపు వెళ్లి చేతులు కట్టుకుని నిలబడ్డాడు . దానికి కారణం లేకపోలేదు . ఆమె ఎడమ వైపు పవిట వేస్తుంది కాబట్టి...ఆ పవిట కింద నుండి ఎమన్నా "ముచిక దర్శనం " దొరుకుతుందేమో అని అని చివరి ఆశ వాడికి .

ఆమె వాడు రాసిన దానిని చూసి...కొన్ని తప్పులు ఉంటె సరిదిద్ది, కొత్త పదాలు నేర్చుకోమని చెప్పి కొన్ని నోట్స్ లో రాయసాగింది. ఆమె కుడి చేతితో రాస్తుండడం వల్ల, పవిట కొంచం సడలింపు వచ్చింది. బిగించి కట్టిన పవిట కొంచం సడలింది. దానివల్ల ఎడమ వైపు కొంచం లూసు అయింది పవిట. వాడికి మళ్ళీ ఆశలు చిగురించాయి . ఎందుకో తెలియదు కానీ, వాడికి ఆ రోజు ప్రకృతి బాగా సహకరిస్తూ ఉంది . సాయంత్రం అవడం తో పిల్ల గాలులు మెల్లగా మొదలయ్యాయి . కిటికీ లో నుండి ఆ గాలి లోపలి వచ్చి..మెల్లగా ఆమె ఎడమ వైపు పవిటని వాడికోసం కొంచం అయినా పైకి లేపడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉంది . పవిట కొంచమే సడలింపు రావడం వల్ల అది పూర్తిగా లేపలేకపోతుంది.

సరిగ్గా ఒక్క క్షణం పాటు, కొంచం పెద్ద గాలి ఆలా వచ్చి పవిటని ఇంకొంచం ఆలా చటుక్కున లేపి వెళ్ళిపోయింది. వాడి చూపు బాణం కన్నా వేగం గా ఆమె ముచిక దగ్గరకి చేరింది. కొద్దిగా లేచిన పవిట లో నుండి , కారపూస పొట్లం లాగా నిక్క పొడుచుకుని ఉన్న బాయ చివర ఉన్న ముచిక అర్ధ చంద్రాకారం వరకు కనిపించింది. పూర్తిగా ముచిక దర్శనం అవలేదు కానీ..నెలవంక కనిపించినట్టు ఒక చివర స్పష్టం గా కనిపించింది. ఎర్రటి పల్చటి బిగుతు జాకెట్టు...నల్లటి వెడల్పు ముచిక ...దాని చుట్టుకొలతని బట్టి ఆ ముచిక సైజు అంచనాకి వచ్చింది వాడికి. వాడి అంచనా ప్రకారం దాదాపు అరచేతి అంతఉండే అవకాశం ఉంది. చమన ఛాయా గా ఉన్న ఆమె శరీరం పైన ఎర్రటి జాకెతో నుండి కనిపించిన ఆ నల్లటి ముచిక , ఒక్కసారిగా వాడి గుండె వేగం పేచేసింది...వాడికి చెమటలు పట్టసాగాయి...గొంతు తడి ఆరిపోసాగింది వాడికి ...కాళ్ళు మెల్లగా వణకడం మొదలయింది...అది మేరీ టీచర్ గమనించింది . " ఏంటి...టెన్షన్ పడుతున్నావ్ సడన్ గా " అని నవ్వుతు " కొత్త హోమ్ వర్క్ చూసే సరికి భయం వేసిందా...తప్పదు..కష్టపడాలి..నేర్చుకోవాలి..ఓకే న..." అని నవ్వుతు వాడికి నోట్స్ ఇచ్చి లేచి నిలబడి, హ్యాండ్ బాగ్ తగిలించుకుని బయటకి నడిచింది.