[Manjeera]

మరుసటి రోజు, పిల్లలిద్దరిని కాలేజీకి పంపించి ఎప్పటిలానే బట్టలు ఆరేయడానికి పైకొచ్చింది జ్యోతి. ఊహించినట్టే వీరభద్రం కనపడలేదు కానీ ముందు రోజులానే వీర్యంతో నిండిపోయిన అతని డ్రాయర్ కనపడింది. “ఇతగాడికి రోజూ ఇంత స్టాకు ఎలా ఉంటుందో. ప్రతీ రోజూ ఇంత నింపుతున్నాడంటే మాంచి పోటుగిత్తె” అనుకుంది. రోజూ మొడ్డ రసాలతో నిండిపోయిన డ్రాయర్ ని పొరపాటున ఆరేస్తున్నాడేమో అనుకునేంత అమాయకురాలేం కాదు ఆమె. అతను తన అటెంషన్ కోసమే ఇవన్నీ చేస్తున్నాడని ఆమెకు తెలుసు. అతన్ని మరింత రెచ్చగొట్టడానికే తన రసాలతో పిడచగట్టిన తన ప్యాంటీని ఉతక్కుండా తిరిగి తెచ్చి అతని డ్రాయర్ పక్కనే ఆరేసింది. ఆమె ప్యాంటీ లోంచి వచ్చే మదపువాసనకు వీరభద్రం పిచ్చెక్కిపోతాడని గుంభనంగా నవ్వుకుంటూ అతని డ్రాయర్ వైపు చేయి చాస్తుండగా బలమైన గాలేసి ఆమె ఆరేసిన పాంటీ ఎగిరి పక్కనే ఉన్న నీళ్ల ట్యాంక్ పైన పడింది. ఒక్కసారిగా గుండె గుబిల్లుమంది జ్యోతికి. ఇల్లు కట్టించిన కొత్తలో పెట్టించిన ట్యాంక్ అది. దాని మెట్లు విరిగిపోయి చాలా సంవత్సరాలైంది. కొత్త మెట్లు చేయించమని రాంబాబుని ఎంత మొత్తుకున్నా వినలేదు. నీళ్ల మోటార్ కూడా టైం పెట్టుకొని వేసి ఆపేస్తుంది జ్యోతి. ఎప్పుడో ట్యాంక్ శుభ్రం చేయడానికి పనివాళ్ళు ఎక్కుతారు తప్ప తనకి పైకి ఎక్కే అవసరం పడలేదు ఇన్నాళ్లు. ఈరోజు ఎక్కడం తప్పేలా లేదు. వీరభద్రం వచ్చేలోగా త్వరగా దాన్ని తీసుకోవాలి అని కిందకు వెళ్లి స్టాండింగ్ నిచ్చెనను పట్టుకొచ్చింది జ్యోతి.

గాలికి ప్యాంటీ ట్యాంక్ మీద పడటం, ట్యాంక్ ఎక్కడం కోసం నిచ్చెన తేవడానికి జ్యోతి వెళ్లడం గమనించిన వీరభద్రానికి ఈరోజు ఏదైనా ఛాన్స్ రావొచ్చేమోననిపించింది. జ్యోతి అటు కిందకు వెళ్ళగానే, అప్పటివరకూ ఆమెను గదిలోంచి తొంగి చూస్తున్న వీరభద్రం గబగబా బయటకు వచ్చి బయట మెట్ల దారిలో దాక్కున్నాడు. కాసేపటికి నిచ్చెనతో వచ్చిన జ్యోతి, దాన్ని నీళ్ల ట్యాంకుకి  ఓరగా వేసి ఒక్కో మెట్టు ఎక్కసాగింది. పెద్దగా అలవాటు లేని పని కావడం, పైగా వీరభద్రం వచ్చేస్తాడేమో అన్న కంగారులో ఎక్కడంతో ఆమె కట్టుకున్న చీరే ఆమె కాళ్లకు అడ్డం పడి సగం మెట్ల మీద తన కాలు జారింది. పట్టుకోడానికి ఎలాంటి ఆదరువు దొరకకపోయేసరికి ఒక్కసారిగా వెనక్కు తూలింది జ్యోతి. ఈరోజు తన నడుము విరగడం గారంటీ అనుకుంటున్నా తరుణంలో.......

మెట్ల మీద నుంచి ఓరగా గమనిస్తున్న వీరభద్రానికి అర్ధమైంది తను ఎదురుచూస్తున్న అవకాశం వచ్చేసిందని. “అయ్యయ్యో…. అయ్యో….జాగ్రత్త,,,,” అని అరుస్తూ ఒక్కసారిగా వచ్చి ఒక చేత్తో ఆమె పిర్రలను, మరొక చేత్తో ఆమె వీపును పట్టి పడిపోకుండా ఆపాడు వీరభద్రం. పడిపోయానేమో అన్న భయంలో నిమిషం పాటు అతని చేతుల్లో కళ్ళు మూసుకొని వణికిపోతూ అలాగే ఉండిపోయింది జ్యోతి. గుండె అలజడి సద్దుమణిగాక తేరుకుని అతని చేతులు తన ఒంటిపైన ఎక్కడున్నాయో గమనించి సిగ్గు పడుతూ “ఇక వదలండి బావగారు,,,,” అంది. ఆమె మాటలు వినపడనట్టుగా చీరపైనుంది ఆమె పిరుదులను, జాకెట్టు వెనుకగా ఆమె విశాలమైన వీపును తడుముతూ స్వర్గలోకంలో విహరించసాగాడు వీరభద్రం.

మరి కాసేపు అలా పిసికితే ఎక్కడ అతనికి లొంగిపోతానో అనే కంగారుతో చిన్నగా దగ్గింది జ్యోతి. ఇక వేరే దారి లేక ఆమెను వదిలి దూరంగా జరిగాడు వీరభద్రం.

“సమయానికి వచ్చి నన్ను కాపాడినందుకు చాలా థాంక్స్ బావగారు. మీరు గనుక నన్ను పట్టుకోకపోయుంటే ఈరోజు నా తల పగిలేది.” నవ్వుతూ అంది జ్యోతి.

వీరభద్రం ప్రతిగా “దానిదేముంది జ్యోతి. మా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నిజజీవితంలో అన్నీ ముగిశాక వస్తామేమో కానీ ఇలాంటి సందర్భాలలో సమయానికి వచ్చి కాపాడతాం” అన్నాడు.

“ఇంతకీ దేనికి ఈ సర్కస్ ఫీట్లు?” ఏమీ తెలియనట్టు అడిగాడు. దానికి జ్యోతి “సర్కస్ కాదు బావగారు… బట్టలు ఆరేద్దామని తీసుకువస్తే ఒకటి గాలికి ఎగిరి ట్యాంక్ మీద పడింది. తీద్దామని ఎక్కుతుంటే నా చీర కాళ్ళ మధ్యలో చిక్కుకొని జారిపోయా… కొంచెం పైకెక్కి తీసిపెడుదురు..” ముసిముసిగా నవ్వుకుంటూ అంది.

“అయ్యో… నాకు ఉదయం నుంచి కొంచం నడుము నొప్పిగా ఉంది జ్యోతి. మెట్లు ఇప్పుడు ఎక్కలేను. పోనీ పిల్లలు వచ్చేవరకు ఆగి వాళ్ళను తీయమను….” ఇబ్బందిగా చెప్పాడు వీరభద్రం,

“అయ్యో…. పిల్లలు వచ్చేవరకు ఆగితే ట్యాంక్ కు ఉన్న మట్టి మొత్తం దానికి అంటుకు పోతుంది. అసలే అది కొత్తది. నేనే ఎదో తంటాలు పడతాలెండి. అయినా ఇంత చిన్నవయసులో మీకు నడుము నొప్పి ఏంటండీ? అంత నొప్పి వచ్చే పనులేం చేశారో?” కొంటెగా అడిగింది జ్యోతి.

ఆమె “పనులు” అనే పదాన్ని నొక్కడంలో అర్థం తెలుసుకున్న వీరభద్రం ధీటుగా, “మా మగవాళ్ల తంటాలు మేము పడాలి కాదండి. ఒంటరిగా ఉన్నాం. అందరూ మా తమ్ముడిలా ఉన్న ఊరిలో కాపురాలు చేసుకునేంత అదృష్టవంతులు కాదు కదా!!” ఆమె పైట కింద భారీగా కదులుతున్న సళ్ళను కోరికగా చూస్తూ అన్నాడు.

అతని కళ్ళు ఎక్కడున్నాయో గ్రహించిన జ్యోతి కావాలనే తన గుండెలను కాస్త ముందుకు తోసి “ఆయనే ఉంటే మంగలి ఎందుకు అని… అందరూ అలా అనుకుంటున్నారు లేండి ఒక్క మీ తమ్ముడు తప్ప. ఆ కేబుల్ ఆఫీసు, సినిమాలే ఆయన లోకం. ఇంట్లో భార్య ఉంది, దానికి కొన్ని సరదాలు తీర్చాలి అనే ధ్యాస కూడా లేదు మీ అదృష్టవంతుడైన తమ్ముడికి” మూతి వంకరగా తిప్పుతూ అంది.

“దానిదేముందిలెండి. మా తమ్ముడు తీర్చలేనివి తీర్చడానికి నేనొచ్చానుగా. మీకు కావాల్సినదేమైనా నన్ను అడగండి. చూసి చేసి పెడతా.” పెదవులు తడుపుకుంటూ అన్నాడు.
“తినడానికి తిండి లేదు కానీ మీసాలకు సంపంగె నూనె అన్నాట్ట మీలాంటి పెద్ద ఆఫీసరు ఒకడు. ఒక పని చేయమని నోరారా అడిగితే నడుము నొప్పి అంటున్నారు. ఇంకేం పనులు చేయగలరు మీరు? అలా కుర్చీలో కూర్చుని పిసుక్కొండి లాఠీ” కింది పెదవిని పంటి కింద నలుపుతూ వెటకరించింది జ్యోతి.

ముండ మాటకారే అనుకుంటూ “ఇలాంటి చిన్న పనులకు నడుముని ఇబ్బంది పెట్టను కానీ అసలు పనులకు చాలా బాగా పనిచేస్తుంది నా నడుము” చిన్నగా కన్ను కొడుతూ అన్నాడు వీరభద్రం.

అతని మాటల్లో గూడార్థం గ్రహించిన ఆమె బుగ్గలు ఎరుపెక్కుతుండగా, ముసిముసిగా నవ్వుకుంటూ “అదీ చూస్తాను లేండి. మీ పనితనం ఏంటో. ఇప్పుడు నా తంటాలు నేనే పడాలి” అని దీర్ఘంగా నిట్టూరుస్తూ నిచ్చెన ఎక్కబోయి మళ్ళీ చీర అడ్డు రావడంతో ముందుకు తూలింది జ్యోతి. గబాలున ఆమెను పట్టుకొని పడకుండా ఆపాడు వీరభద్రం. అయితే ఈసారి మాత్రం అతని గురి తప్పలేదు. వాటంగా ఆమె రెండు సళ్ళను అతని చేతుల్లో ఇరికించేసుకుని దొరికిందే సదనుకుంటూ వాటిని కుదుళ్ళతో సహా పట్టి బలంగా పిసికేసాడు. అతని పిండుడికి సుఖం నషాలానికి అంటుతుండగా “స్స్…ఆఅహ్” అంటూ అప్రయత్నంగా మూలిగింది జ్యోతి.  

జ్యోతి నోట్లోంచి మూలుగు వినబడేసరికి వీరభద్రంలో కాక మరింత రేగింది. ఆమె సళ్ళను వాటంగా పిసుకుతూ బొటనవేళ్ళతో ఆమె చను ముచ్చికలను రాపాడిస్తూ, వాటిని మధ్య మధ్యలో పిండుతూ, పీకుతూ రుద్దసాగాడు. అతని పిసుకుడికి, పీకుడికి, రుద్దుడికి శరీరం మొత్తం గగుర్పొడుస్తూండగా అతని పైకి పూర్తిగా వాలిపోయింది జ్యోతి. ఆమె సళ్ళను వదలకుండా పిసుకుతూ, ఆమె చెవి తమ్మెను లేసుగా కొరుకుతూ “పోనీ నేను నిచ్చెన పట్టుకుంటాను. నువ్వు పైకి ఎక్కి తీసుకుంటావా?” అని అడిగాడు వీరభద్రం.

“అమ్మా… హుమ్మ్” అని మూలుగుతూ తన చేతిని అతని తలపై వేసి తన మెడ ఒంపులోకి అదుముకుంటూ గోముగా “పడిపోతానేమో బావా” అంది జ్యోతి.

ఎప్పుడూ “బావగారు….” అని పద్దతిగా పిలిచే ఆమె అలా కసిగా “బావా….” అని పిలిచేసరికి ఒంట్లో నరాలన్నీ పురెక్కిపోయాయి వీరభద్రానికి.  వెంటనే ఆమె మెడ ఒంపులో తడిముద్దులు పెడుతూ “నేను నిచ్చెనని, నిన్ను కూడా పట్టుకుంటాలే జ్యోతి. కానీ చీర కాళ్లకు అడ్డం పడుతుంది కదా.. లుంగీలా పైకి ఎత్తి కట్టుకో” మత్తుగా అన్నాడు వీరభద్రం.

మెడ ఒంపులో అతని వెచ్చని ఊపిరి ఆమెలో నిద్ర లేచిన జాణను నిలవనీయడం లేదు. కోరికకు పూర్తిగా లొంగిపోయిన ఆమె మనసు మంచి చెడూ ఆలోచించే వివేకం కోల్పోయింది. అందుకే అతను చెప్పిన విషయాన్ని సరిగ్గా ఆలోచించకుండానే తన చీరను లంగాతో సహా మోకాళ్ళ పైకి లుంగీలా ఎగ్గట్టుకొని నిచ్చెన మెట్లు ఎక్కసాగింది జ్యోతి.

మధ్యాహ్నపు భానుడి కిరణ కాంతిలో, మేలిమి బంగారుచ్ఛాయతో మెరిసిపోతున్న ఆమె తొడల అరవిందాన్ని చూడటానికి వీరభద్రం రెండు కళ్ళు సరిపోలేదు. అతను ఆశ్చర్యం కలగలిసిన మొహంతో మైమరచి చూస్తూండగానే సగం మెట్లెక్కేసింది జ్యోతి. ఇప్పుడు ఆమె తొడలు వీరభద్రం మొహానికి సమానమైన ఎత్తులో ఉన్నాయి. ఎటువంటి ఆచ్ఛాదన లేకుండా, నున్నగా, దృడంగా, పట్టుకుంటే జారిపోతాయేమో అన్నంత మృదువుగా ఉన్న ఆమె తొడలను అంత దగ్గరగా చూసేసరికి తట్టుకోలేక  ముందుకు జరిగి వాటిని ఆబగా నాకుతూ సౌండ్ వచ్చేలా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు వీరభద్రం. “హేయ్… హ్మ్మ్…” అని గుంభనంగా మూలుగుతూ “పిచ్చి వేషాలు వేయకుండా గట్టిగా పట్టుకో బావా… లేదంటే పడిపోతా….” అని మత్తుగా అంది జ్యోతి. “నువ్వేం భయపడకుండా ఎక్కు జ్యోతి. పడిపోతే పట్టుకోడానికి ఈ బావ ఉన్నాడులే” ఆమె తొడల మధ్యనుండి చేయి తీయకుండా వాటి మృదుత్వాన్ని తడుముతూ కొంటెగా అన్నాడు వీరభద్రం.

“సరే అయితే… సరిగ్గా “చూసి” పట్టుకో….” అంటూ ఇంకొన్ని మెట్లు ఎక్కి, ఒక కాలు తీసి నీళ్ల ట్యాంక్ గోడ మీద పెట్టి ముందుకు వంగింది. ఆమె మాటలు వింటూ తలెత్తి పైకి చూసిన వీరభద్రానికి కళ్ళు బయర్లుకమ్మాయి. దానికి ఒక కారణం తెల్లటి మధ్యాహ్నపు ఎండ అయితే, రెండోది ఆ కిరణ కాంతిని తలదన్నేలా ఆమె తొడల మధ్య నుండి తొంగి చూస్తున్న తెల్లని ప్యాంటీ చాటుగా పొంగిన బూరెలా ఉన్న ఆమె పూకు షేపు. అప్పటివరకూ జరిగిన కామక్రీడల పలితమా అన్నట్టుగా ఆమె పూకు చీలిక దగ్గర పూర్తిగా తడిచిపోయి పూరెమ్మల షేపు లీలగా అతనికి కనపడసాగింది. అతని చూపు తన తొడల సందులో ఉందని గమనించిన జ్యోతి కావాలని తన తొడలు కదిలించసాగింది. కదులుతున్న ఆమె తొడలు తడిచిన ఆమె ప్యాంటీని పూరెమ్మల్లోకి చొప్పిస్తుంటే వీరభద్రానికి ఏళ్ళ క్రితం మొదటిసారి ఆడదాన్ని బట్టలు లేకుండా చూసినప్పుడు పుట్టిన వణుకు గుర్తొచ్చింది.

“ఆహ్…. వాట్ ఏ సీన్” అని గట్టిగానే అనేశాడు వీరభద్రం.

“ఏంటి సీన్” తెలిసినా తెలియనట్టే అడిగింది జ్యోతి.

“మీరు చూపిస్తున్నదే” డైరెక్టుగా అనేశాడు వీరభద్రం.

జ్యోతి తింగరిదేం కాదు. “నేనేం చూపించాను?” పైకెత్తిన కాలును అలాగే ఉంచి ఇంకొంచెం విడదీస్తూ అడిగింది.

“స్వర్గానికి దారి” మరింత విడదీసిన ఆమె తొడల సందులో వేగంగా తడిచిపోతున్న పాంటీని చూస్తూ అన్నాడు వీరభద్రం.

“అయితే మరి తాళం ఉందా స్వర్గపు ద్వారానికి?” కసిగా అడిగిందామె.

“తాళం ఎందుకు? ద్వారాన్ని బద్దలు కొట్టేంత దుంగ ఉంది నా దగ్గర” రెట్టిస్తూ అన్నాడు వీరభద్రం.

“అంత దుంగ ఉంటే ఇన్నాళ్లు ఎందుకు బద్దలు కొట్టలేదు. సరైన సర్వీస్ లేక బూజు పట్టేసింది ద్వారానికి” బుగ్గలు ఎరుపెక్కుతుండగా అంది జ్యోతి.

“అయితే ఇంకా ఆలస్యం చేయకూడదు. దుంగకి ఆయిలింగ్ కూడా అయిపోయింది. నువ్వు కిందకు దిగితే బద్దలు కొట్టేస్తా” తన లుంగీని జారవిడుస్తూ అన్నాడు వీరభద్రం.

అతను అలా ఆరుబయటే లుంగీ తీసేస్తాడని ఊహించని జ్యోతికి ఒక్కసారిగా లుంగీలోంచి బయటపడ్డ అతని భారీ మొడ్డ కనపడేసరికి గుండె గుబిల్లుమంది. లావుగా, పొడవుగా బాగా ఎదిగిన చిలకడ దుంపలా ఉన్న దాన్ని అలాగే చూస్తూ ఎదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నట్టుగా నెమ్మదిగా ఒక్కో మెట్టు దిగసాగిందామె.

వీరభద్రం తన మొడ్డను అలాగే 90 డిగ్రీల కోణంలో నిలబెట్టి నిచ్చెనకు దగ్గరగా నిలబడ్డాడు. ఒక్కో మెట్టు దిగుతున్న జ్యోతికి ఏ ఆచ్ఛాదన లేని తన తొడలు నిచ్చెనని పట్టుకుని నిలబడిన వీరభద్రం చేతులను, అలా కిందకు జరిగి అతని పొట్టను చివరగా నిటారుగా, ఠీవిగా నిలబడిన అతని మొడ్డను తాకేసరికి కరెంట్ షాక్ కొట్టిన ఫీలింగు కలిగింది. ఆ ఫీలింగ్ ని అనుభవిస్తూ ఇంకో మెట్టు కిందకు దిగేసరికి అతని మొడ్డ ఆమె గుండ్రటి పిరుదులను తాకింది.

జ్యోతి పిర్రల సుకుమారం తన కరకు మొడ్డకు తగలగానే కసితో కాలిపోతున్న వీరభద్రం తన నడుమును ఇంకాస్త ముందుకు జరిపాడు వీరభద్రం. పల్చని ఆమె ప్యాంటీతో సహా అతని మొడ్డ ఆమె పిరుదుల మధ్యకు పావుభాగం దూరిపోయింది.

“స్స్స్……బావా” అని కళ్ళుమూసుకుని అతని బలుపుని ఆస్వాదిస్తున్న జ్యోతి చూసి వీరభద్రం తన నడుమును మరింతగా ఆమె గుద్దలోకి నెట్టాడు. అతని మొడ్డ ఇంకో రెండంగుళాలు ఆమె పిరుదుల మధ్యకు చేరి సీసాకి బిగించిన బిరడాలా ఆమె గుద్దకు తాపడం అయ్యింది.

“ఇంత ఏపుగా ఎలా పెంచావు బావా మొడ్డని…. పూర్తిగా దిగకుండానే నిండుగా ఉంది” మత్తుగా అడిగింది జ్యోతి. “నిన్ను చూస్తేనే దీనికి శివమెత్తుతుంది జ్యోతి.. నచ్చిందా నా దుంగ..” అని అడుగుతూ ముందుకు వంగి ఆమె మెడ ఒంపులో తడి ముద్దులు పెడుతూ, తన నడుముని ఆమెలోకి మరింతగా అదుముతూ, తన చేతులతో ఆమె సళ్ళను వాటంగా పిసుకుతూ అడ్డొచ్చిన ఆమె జాకెట్టు హుక్సులను ఫట్ మని తెంపేసాడు వీరభద్రం. ఒక్కసారిగా జాకెట్టు హుక్సులు తెగిపోయేసరికి బ్రా అడ్డు లేని జ్యోతి బంగారు కలశాలు స్వేచ్ఛగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాయి. అనాచ్చాదితమైన ఆమె సళ్ళను వాటంగా పట్టి పిసుకుతూ, వాటి గుండ్రటి షేపుని, నునుపుని ఆబగా తడుముతూ నెమ్మదిగా ఆమెను తన రూమ్ వైపు నడిపించాడు వీరభద్రం.

రూంలోకి రాగానే ఒక చేత్తో ఆమె చీరను లాగిపారేసాడు. తర్వాత ఆమె లంగా బొందుని వదులు చేసి ఎంతో మంది క్రిమినల్స్ ని రఫ్ఫాడించిన తన గరుకు చేతులను ఆమె తొడల మధ్యకు పోనిచ్చి తడిచిన ప్యాంటీ మీదుగా ఉబ్బిన ఆమె బూరెను పట్టి ఒత్తాడు.

“అమ్మా….. హ్మ్మ్…… ఆఅహ్… చంపేస్తున్నావ్ బావా… అదీ…” అంటూ దూలగా మూలిగింది జ్యోతి. పైన అతని పిసుకుడికి, కింద అతని ఒత్తుళ్లకు ఆమెకు ఒళ్ళంతా కైపెక్కిపోసాగింది. అతని మొరటు చేతుల్లో తన పాల శరీరం మరింతగా నలిగిపోయి కందిపోవాలని ఉవ్విళ్లూరసాగింది. కామంతో అతని మీదకు మరింతగా వాలిపోతూ, ఒక చేత్తో తన ప్యాంటీని పక్కకు లాగి అతని చేతిని కోరికతో కేరింతలు కొడుతున్న ఆమె పూకు పైన పెట్టుకుంది జ్యోతి. ఆరోజే అక్కడ వెంట్రుకలను తీసినట్టుంది. నున్నగా, వేసవిలో తారురోడ్డులా వెచ్చగా కాలిపోతున్న ఆమె మదన కుహరం అతని అరచేతిలో నిండుగా ఒదిగిపోయింది. పొంగడంలా ఉబ్బి, రసగుల్లాలా రసాలు ఊరుతున్న ఆమె పప్పను కొరికి కొరికి జుర్రుకు తినాలనే ఆత్రంతో ఆమెను ఒక్కఉదుటున తన చేతుల్లోకి ఎత్తుకొని వడివడిగా తన బెడ్రూంలోకి నడిచాడు వీరభద్రం.

విశాలమైన అతని కింగ్ సైజు బెడ్డు రారమ్మని ఆహ్వానిస్తుండగా జ్యోతిని బెడ్ మీదకు విసిరేశాడు వీరభద్రం. బెడ్ మీద వెళ్ళకితలా పడిన జ్యోతి వీరభద్రాన్ని కసిగా చూస్తూ, తన లంగాను, ప్యాంటీని తీసి విసిరేసి, రెండు కాళ్ళు బారుగా చాపి, తన చేతులతో సళ్ళను పిసుక్కుంటూ, ముచ్చికలను నలుపుకుంటూ “హ్మ్మ్……….” అని మూలుగుతూ “రా బావ… వచ్చి నా పొగరు అణుచు. ఈరోజు నీ చేతిలో నా అందం మొత్తం నలిగిపోవాలి. నీ తమ్ముడికి కనీసం ముట్టుకోడానికి చోటు కూడా లేకుండా నన్ను కొరికి కొరికి నలిపెయ్… రా… నీ లంజకి నీ దెబ్బ రుచి చూపించు” అంటూ చంద్రుడి కోసం తపిస్తున్న తారాదేవిలా అంది.

బెడ్ మీద పడి ఉన్న జ్యోతిని ఒకసారి తేరిపారా చూసాడు వీరభద్రం. తాటి కాయల్లాంటి సళ్ళతో, పిడికిట్లో ఇమిడిపోతుందా అనేలా ఉన్న సన్నటి నడుము, చూడగానే నాలుక జొప్పించి నాకాలనిపించే బొడ్డు, ఏనుగు తొండంలా ఉన్న తొడలు, వాటి మధ్య తడిదేరిన పెదవులతో కనిపిస్తున్న నున్నటి పూకు, దాని పైన నిటారుగా నిల్చున్న ఆమె మదనకీల…. అబ్బా…. ఇలాంటి అప్సరసలు స్వర్గంలోనే ఉంటారేమో అనిపించింది వీరభద్రానికి. ఇంతటి అందాన్ని జుర్రుకోబోతున్నాననే ఊహకే అతనికి వెర్రెత్తిపోయింది. ఒంటి మీద ఉన్న చొక్కాను కూడా విసిరి అవతలకు పడేసి ఆమె మీదకు దూకడానికి సిద్ధమయ్యాడు మహిషాసురిడి మనవడిలా ఉన్న వీరభద్రం. 
 
*************