[qisraju]

బడి అయిపోయాక...చీకటి పడే దాక అటు ఇటు తిరుగుతూనే ఉన్నాడు...సరిగ్గా సమయం 8 గంటలు అయేదాకా ఎదురు చూసాడు...ఎందుకంటే పల్లె లో దాదాపు అందరు ఆ సమయం లోనే స్నానము చేస్తూ ఉంటారు ...మేరీ టీచర్ ఇంటి వెనక వేరే ఇల్లు ఉండవు..అన్ని గుబురు చెట్లు ఉంటాయి...వాళ్ళ ఇంటి బాత్రూం కూడా వెనక వైపే ఉంటుంది...స్నానము చేసేటపుడు విప్పిన బట్టలు గోడ మీద వేస్తారు అని వాడికి ఒక అంచనా...ఆలా వేసి అలాగే ఉంచుతారో..లేదా స్నానము అయ్యాక తీసుకెళ్లి లోపల వేస్తారో కూడా తెలియదు...కానీ ప్రస్తుతానికి వాడి తాపం తీర్చుకోవడానికి వాడిని ఉన్న ఒకే ఒక మార్గం అది...వాడి అదృష్టాన్ని పరీక్షించుకునేందుకు సిద్ద పది మెల్లగా పిల్లిలాగా అడుగులు వేసుకుంటూ మేరీ టీచర్ ఇంటి వెనక వైపుకి వెళ్ళాడు...ఆ సమయం లో పల్లెటూరు లో ఎవరు పెద్దగా బయట తిరగరు..




కానీ బాత్రూం గోడ మీద చూడగానే వాడి ఆశ నిరాశ అయిపొయింది...ఖాళీ గోడ వెక్కిరించింది...అన్ని గంటలు బయటనే తిరుగుతూ ఈ సమయం కోసం వేచి చుసిన వాడి మనసు నిస్సురుమనిన్ది....ఇంకా చేసేది ఏమి లేక దిగాలుగా వెనక్కి తిరిగాడు....




సరిగ్గా అదే సమయం లో మేరీ టీచర్ గొంతు వాళ్ళ ఇంట్లో నుండి లీలగా వినిపించింది..గొంతు మెల్లగా దగరవుతున్న సందర్భం...బాత్రూం తలుపు తెరిచినా కిర్రు శబ్దం...వడిలో ఆవిరి అయిపోతున్న ఆశలని ...పెట్రోల్ పోసి మాన్తా పెట్టసాగాయి...శబ్దం చెయ్యకుండా గోడ పక్కనే కిందుగా నక్కి కూర్చున్నాడు...మొదట చీర గోడమీద కుప్పగా పడింది...ఒక నిమిషం తరవాత లంగ వచ్చి సిల్క్ చీరని కప్పేసింది...సరిగ్గా ...ఇంకో నిమిషం తరవాత ... పెరటి గోడ మీద చిరుజల్లు కురిసినట్టు...అప్పటిదాకా మేరీ టీచర్ వంటిని బిగుతుగా అంటిపెట్టుకుని ఉన్న పింకు జాకెట్టు..ఆమె వంటిమీద నలిగి నలిగి...ఇంకాసేపు ఉంటె పిగిలిపోతేనేమో అనే భయం తో వడ్డున పడ్డ చేప పిల్ల లాగా గోడ మీదకి వచ్చేసింది...వాడు తలా ఎత్తి పైకి చూస్తూ చేతికి అండ్ దూరం లో వాడికి ఇష్టమైన టీచరమ్మ విప్పిన జాకెట్టు...కానీ వాడు అపుడే తీసుకోలేడు...ఆమెకి అనుమానం రాకూడదు అని ఓపికగా ఎదురుచూడసాగాడు...


వంటిమీద నీళ్లు పడుతున్న శబ్దం...సంతూర్ సోపు వాసనా..వేడి నీళ్లతో కలిసి ఘుమాయిస్తోంది ...ఒక్క అయిదు నిమిషాల తరవాత నీళ్ల శబ్దం ఆగిపోయింది..స్నానము అయిపోయిందేమో...ఇంకో రెండు నిమిషాల తరవాత మల్లి బాత్రూం తలుపు కిర్రు శబ్దం ....ఆమె వెళ్తూ వెళ్తూ నోటి కదా బిర్యానీ ముద్దా లాగేసినట్టు జాకెట్టు తీసుకుని వెళ్తుందేమో అని వాడి గుండె వేగం పెరిగిపోయింది....కానీ అదృష్టం వాడి వైపే ఉంది...ఆ బట్టలుఅలాగే వదిలేసి ...లోపలి వెళ్లి పెరటి తలుపు వేసేసింది మేడం గారు ...



అపుడులేచాడు మెల్లగా,..ఆకలి గొన్న పులి లాగా...ఆ జాకెట్టు కింద అంచు పట్టుకుని మెల్లగా లాగాడు...సిల్క్ జాకెట్టు అవడం తో జర్రున జారీ వాడి వాడి భుజం మీద పడింది...టీచర్ సన్నగా...బలం గ ఉండడం వాళ్ళ జాకెట్టు చాల చిన్నదిగా ఉంది...పట్టుకుంటే వాడి పిడికిలి లోకి ఇమిడిపోయింది మెత్తగా...


ఆ మసక చీకటి లో ...పింకు రంగు సిల్క్ జాకెట్టు మెరుస్తూ ఉంది...వాడు ఇంకా ఒక్క క్షణం కూడా ఆపుకోలేక దాన్ని రెండు చేతులతో పట్టుకుని మొహం మీద రుద్దుకోసాగాడు...అపుడే విప్పిన జాకెట్టు అవడం తో కొద్దిగా చెమట తడి కూడా తెలుస్తూ ఉంది...ఉదయం బడి లో ఆమె తన దగ్గరకి వచ్చినపుడు వచ్చిన వాసన....ఇంకఆపుకోలేక జాకెట్టు ని ముక్కు దగ్గరపెట్టుకుని గాఢం గా గుండెల నిండా పీల్చుకున్నాడు...అపుడు కానీ వాడి తపన తీరలేదు...27 ఏళ్ళ పంతులమ్మ దేహం నుండి వచ్చే వెచ్చని సువాసన అది...వాడు ఏంటో మందిని కలిసిన కానీ..ఇంట మత్తుగా ఉన్న వాసన వాడు చూడలేదు...రెండుసార్లు గట్టిగ గాలి పీల్చగానే ఒక్కసారిగా భళ్ళున కక్కేసుకున్నాడు డ్రాయేర్ లో....ఉదయం నుండి మోస్తున్న బరువు ఒక్కసారిగా దిగి పోయింది...తేలిక పడ్డాడు....ఇంక జాకెట్టు ని మల్లి దాని స్థానం లోకి చేర్చే ముందు మల్లి వాసన చూసి...చెమట రుచి చూసి...తృప్తిగా కదా పెట్టేసి ఇంటి దారి పట్టాడు